Έχω την πεποίθηση ότι τα άκρα του πολιτικού συστήματος είναι αήττητα. Σαν τις κατσαρίδες μετά από πυρηνικό πόλεμο, αλλά με περισσότερες τηλεοπτικές εμφανίσεις. Μάλιστα στη χώρα μας κυβέρνησαν κιόλας σε μια αγαστή συμπόρευση Αριστεράς και Ακραίας/ψεκασμένης Δεξιάς. Ένα πολιτικό συνοικέσιο που ούτε ο πιο μεθυσμένος προξενητής της Ιστορίας δεν θα φανταζόταν, μα το έκαναν πράξη οι άνθρωποι του Καραμανλή (Ραφήνα) με τους Αριστερούς της ουτοπίας. Τα άκρα λοιπόν, δεν χάνονται. Μπορεί κάποιο διάστημα να βρίσκονται εκτός μάχης, μα ανασυντάσσονται για να τραβήξουν πάλι… προς τη δόξα… Γιατί στην Ελλάδα η λογική είναι πάντα προσωρινή, ενώ ο λαϊκισμός κληρονομικός.

Το ζήτημα είναι ότι έχει αλλάξει σημαντικά η ανθρωπογεωγραφία κι η κομματοκρατία του πολιτικού συστήματος. Ενώ μέχρι πριν κάποια χρόνια τα άκρα είχαν κυρίως Αριστερά χαρακτηριστικά, από την κρίση και μετά, βλέπουμε συνεχή ενδυνάμωση και στην πλευρά Δεξιά της Κεντροδεξιάς. Εκεί, η Χρυσή Αυγή με τα εγκλήματά της, η Ακροδεξιά του μονοπρόσωπου κόμματος της Λατινοπούλου που κάποτε υμνούσε τον Μητσοτάκη, μα μετά τον…μίσησε… Εκεί κι ο πολύς Πάνος Καμμένος που συγκυβέρνησε, εκεί κι ο πωλητής των επιστολών Του Χριστού, αλλά και το κόμμα των μοναστηριών. Μιλάμε για ακροδεξιά γραφικότητα. Ένα πανηγύρι όπου συνυπάρχουν λιβάνι, συνωμοσία και τηλεμάρκετινγκ σωτηρίας.
Από προχθές, «παίζει μπάλα» κι άλλο μονοπρόσωπο «μαγαζί». Διότι στην εποχή της πολιτικής παρακμής, κάθε μικρόφωνο γεννά κι έναν Μεσσία.
Προσέξτε: «Η Νέα τάξη πραγμάτων θέλει να αφανίσει τους μικροεπιχειρηματίες»… «Όσοι εγκλημάτησαν θα πληρώσουν, πλησιάζει η ώρα», «μια Μαρία δεν φέρνει την άνοιξη. Η άνοιξη θα έρθει όταν γίνουμε όλοι Μαρίες», «η οικονομική κρίση ήταν σκόπιμη και φτιαχτή» και άλλα παρόμοια για την… άδικη κενωνία και τους ξένους που δεν κατανοούν ότι είμαστε οι εκλεκτοί του Παντοδύναμου…. Το γνωστό ελληνικό μείγμα μεταφυσικής, καταδίωξης και εθνικής αυταρέσκειας, λίγο θυμίαμα, λίγο Πούτιν και μπόλικη τηλεοπτική υστερία.
Ναι, αυτά ακούστηκαν στην εξαγγελία του κόμματος Καρυστιανού. Η οποία τελικά, επάνω στον τάφο του παιδιού της, έστησε διάφορα show, εργαλειοποίησε το τραγικό δυστύχημα και τελικά κατέληξαν όλα στη …δημιουργία κόμματος. Τα Τέμπη έγιναν κάτι σαν πολιτικό franchise. Στην παρουσίασή του νέου μονοπρόσωπου κόμματος, παρόντες διάφοροι τύποι που πρωταγωνιστούσαν στην πανδημία με τις αντιεμβολιαστικές εξορμήσεις τους, θρησκόληπτοι, συνωμοσιολόγοι και εκφραστές του Πούτιν! Ένα casting που θα ζήλευε κι ο πιο σατανικός παραγωγός trash τηλεόρασης.
Η αλήθεια είναι, ότι όντως γέμισαν μια αίθουσα, μαζεύτηκαν και καμιά 200ριά έξω από αυτή και πέραν τούτου ουδέν. Μάλιστα, αν δεν ήταν εκεί τα τηλεοπτικά κανάλια, μάλλον δεν θα το έπαιρνε κανένας είδηση…
Το βέβαιο είναι, ότι η πρώτη μάχη του νέου κόμματος, θα είναι ο εμφύλιος με το κόμμα του γνωστού πωλητή, αφού κι οι δυο αγαπούν τη μαμά Ρωσία! Σαν δυο ορφανά της σοβιετικής νοσταλγίας που διεκδικούν το ίδιο σαμοβάρι. Η δεύτερη μάχη θα είναι για το ποιος θα αφομοιώσει το κόμμα των μοναστηριών και θα κάνει συγκάτοικό του τον Νατσιό.
Η ιστορία θα μπορούσε ν’ αποτελεί κι ολόκληρη εκπομπή στα γνωστά «παρατράγουδα» της Πάνια. Με το κοινό να φωνάζει, όπως στη Θεσσαλονίκη, μπροστά στη λουλουδάτη Καρυστιανού: «Η αρχή του τέλους στην Αριστοτέλους»… Κι ο ανταποκριτής στη Μόσχα Θανάσης Αυγερινός, θα εμφανιζόταν με μπλουζάκι που είχε τυπωμένο τον Ντοστογιέφσκι, όπως προχθές και θα έλεγε ότι…κακώς τα βάζουμε με τη Ρωσία! Λες και η γεωπολιτική είναι λογοτεχνική λέσχη με βότκα και μπαλαλάικες. Κι ύστερα θα έμπαινε μια ηθοποιός, Κατερίνα Μουτσάτσου, από το ΕΠΑΛ του Καζάκη, που θα έλεγε με στόμφο, ότι… «όποιοι νομίζουν ότι η Ελλάδα δέχεται επιρροή από τη Ρωσία, κρίνουν εξ ιδίων τα αλόθρια»!!!
Αλόθρια; Τι στα κομμάτια είναι τα αλόθρια; Μάλλον όμως είναι…ολέθρια ελληνικά…
Η Καρυστιανού, είπε ότι και δημόσια διοίκηση θα φτιάξει και αξιοκρατία και Δικαιοσύνη και πρωτογενή τομέα και οικογένειες. Και μισθούς θ’ αυξήσει και συντάξεις και δεν θα έχουμε καμιά ανάγκη τους ξένους… αφού θα γυρίσουν στη χώρα οι Έλληνες του …ξωτερικού! Θα φτιάξει και την Παιδεία, το ΕΣΥ, τις τράπεζες, θα χαράξει εθνική στρατηγική, θα προασπίσει την εθνική κυριαρχία κι εδαφική ακεραιότητα και λοιπά αυτονόητα… Ένα πρόγραμμα τόσο γενναιόδωρο, που λείπει μόνο να υποσχεθεί καλύτερο καιρό τα Σαββατοκύριακα.
Κι όλοι μαζί εμείς, θα της υποκλινόμαστε, θα την ασπαζόμαστε και φυσικά θα της λέμε…Спасибо… Τουτέστιν … σπασίμπα… Με μια κουταλιά χαβιάρι στο στόμα και τη βεβαιότητα πως η Ιστορία, ακόμη κι όταν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, στην Ελλάδα βρίσκει πάντα πρόθυμο ακροατήριο… Συνήθως στα άκρα…














