Ο Κυρ. Μητσοτάκης στο Καστελλόριζο για την 83η επέτειο της Απελευθέρωσης – Ιστορική η πρώτη επίσκεψη πρωθυπουργού σε Ρω και Στρογγύλη

Στις επίσημες εκδηλώσεις για την 83η επέτειο της Απελευθέρωσης του Καστελλόριζου θα παραστεί σήμερα, Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ολοκληρώνοντας την τριήμερη επίσκεψή του στα ακριτικά νησιά.

Χθες, από τη Στρογγύλη και τη Ρω, ο πρωθυπουργός έστειλε μήνυμα ισχυρής παρουσίας της πολιτείας, πραγματοποιώντας μάλιστα την πρώτη επίσκεψη εν ενεργεία Έλληνα πρωθυπουργού στις δύο ακριτικές νησίδες. Επισκέφθηκε τα στρατιωτικά φυλάκια και συνομίλησε με τα στελέχη και τους οπλίτες που υπηρετούν εκεί.

Στο Καστελλόριζο, μετά τη συνάντησή του με τον δήμαρχο Μεγίστης Νικόλαο Ασβέστη, δεσμεύθηκε ότι μέσα στην επόμενη τετραετία θα έχουν κλείσει οι σημαντικές εκκρεμότητες σε έργα υποδομής, με έμφαση στο λιμάνι, τον βιολογικό καθαρισμό, την ύδρευση και τη στέγαση των δημόσιων λειτουργών, ενώ κεντρικός στόχος, όπως τόνισε, είναι η ανάπτυξη του νησιού και η προσέλκυση περισσότερων μόνιμων κατοίκων.

ΦΩΤΟ ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιστροφή στα «καλντερίμια»: Τα παραδοσιακά λιθόστρωτα ως «πράσινη υποδομή» του μέλλοντος

Τα λιθόστρωτα μονοπάτια αποτελούν μία από τις πλέον χαρακτηριστικές παραδοσιακές υποδομές της χώρας. Για αιώνες, εξαιτίας της έντονης ορεινής μορφολογίας του εδάφους, της γεωγραφικής απομόνωσης πολλών περιοχών και της βραδείας επέκτασης του σύγχρονου οδικού δικτύου, το ξερολιθικό καλντερίμι υπήρξε η βασική «ραχοκοκαλιά» της χερσαίας μετακίνησης για ανθρώπους, ζώα και κοπάδια. Αυτές οι κατασκευές δεν ήταν απλώς διάδρομοι κυκλοφορίας, αλλά καρπός μακράς εμπειρικής τεχνογνωσίας, που συνδύαζε την υψηλή μηχανική αντοχή με τη συνετή διαχείριση των φυσικών πόρων.

Σύμφωνα με το ΤΕΕ, τις τελευταίες δεκαετίες, η αλματώδης ανάπτυξη του τουρισμού υπαίθρου και του πεζοπορικού τουρισμού, σε συνδυασμό με την επανεκτίμηση της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς, έφερε ξανά τα μονοπάτια στο προσκήνιο. Ωστόσο, η αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος αποκάλυψε ένα τεράστιο πρόβλημα: οι παρεμβάσεις αποκατάστασης ή συντήρησης πραγματοποιούνταν συχνά ευκαιριακά, χωρίς επιστημονικές προδιαγραφές και χωρίς σεβασμό στην τοπική τεχνοτροπία. Η εκτεταμένη χρήση σκυροδέματος, τσιμεντοκονιαμάτων και ακατάλληλων υλικών είχαν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της ιστορικής και αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας εκείνου ακριβώς του στοιχείου που επιχειρείτο να διασωθεί.

Σε μια περίοδο όπου η κλιματική αλλαγή, η διάβρωση των εδαφών και η ανάγκη για βιώσιμη περιφερειακή ανάπτυξη επανακαθορίζουν τις προτεραιότητες του τεχνικού κόσμου, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) προχωρά σε μια πρωτοβουλία με βαθύ ουσιαστικό και συμβολικό χαρακτήρα. Θέτει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο της νέας Τεχνικής Οδηγίας (ΤΟΤΕΕ) με τίτλο «Αειφόρος κατασκευή, αποκατάσταση και συντήρηση λιθόστρωτων επιστρώσεων στην ορεινή και νησιωτική Ελλάδα».

Γιατί τώρα μια πρωτοβουλία για τα λιθόστρωτα μονοπάτια;

Σύμφωνα με το ΤΕΕ, η αναγκαιότητα θεσμοθέτησης ενιαίων προδιαγραφών για τα καλντερίμια προκύπτει από την ιστορική διαδρομή, αλλά και τις σύγχρονες προκλήσεις του ελληνικού τοπίου. Όπως υπογραμμίζεται, σχεδιασμένα ώστε να ακολουθούν τις φυσικές κλίσεις του αναγλύφου, τα λιθόστρωτα διοχέτευαν τα όμβρια ύδατα μέσω επιτόπιας διήθησης και φυσικής αποστράγγισης. Περιόριζαν την επιφανειακή απορροή και απέτρεπαν τη διάβρωση του εδάφους, συγκροτώντας μια πλήρως υδατοπερατή υποδομή που εναρμονιζόταν με το τοπίο.

Η καμπή ήρθε από τη δεκαετία του 1960. Ο ταχύς εκσυγχρονισμός και η επέκταση του ασφαλτοστρωμένου οδικού δικτύου ανέτρεψαν τη συνθήκη αυτή. Η μαζική χρήση της ασφάλτου είτε επικάλυψε τους παλιούς ημιονικούς δρόμους είτε διέκοψε τη συνέχειά τους. Χιλιάδες χιλιόμετρα παραδοσιακών λιθόστρωτων εγκαταλείφθηκαν, με αποτέλεσμα να καταπλακωθούν σταδιακά από τη βλάστηση, να υποστούν επιχωματώσεις, κατολισθήσεις και σοβαρές διαβρώσεις.

Η σύγχρονη επιστήμη αναγνωρίζει πλέον ότι οι εμπειρικές αρχές της ξερολιθιάς ενσωματώνουν τις θεμελιώδεις αρχές του βιώσιμου σχεδιασμού. Η επιτόπια διαχείριση του νερού, η χρήση τοπικών υλικών με ελάχιστη μεταφορική επιβάρυνση και η δυνατότητα επανάχρησης της πέτρας προεικονίζουν αυτό που σήμερα ονομάζουμε «γαλάζια-πράσινη υποδομή» και «κυκλική οικονομία». Επιπλέον, η υδατοπερατότητα και η θερμική συμπεριφορά των φυσικών λίθων προσφέρουν πολύτιμες απαντήσεις σε σύγχρονες κλιματικές προκλήσεις, όπως η διαχείριση των ραγδαίων βροχοπτώσεων και ο μετριασμός της υπερθέρμανσης των κοινόχρηστων χώρων.

Ο συμβολισμός της πρωτοβουλίας

Σκιαγραφώντας το πνεύμα της νέας οδηγίας, ο Πρόεδρος του ΤΕΕ, Γιώργος Στασινός, προέβη σε μια δήλωση που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του εγχειρήματος:

«Τα λιθόστρωτα μονοπάτια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και ταυτόχρονα μια μορφή πράσινης υποδομής με ουσιαστική συμβολή στην προστασία του περιβάλλοντος και στον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Με τη νέα αυτή Τεχνική Οδηγία, το ΤΕΕ θέτει για πρώτη φορά ενιαίες, τεκμηριωμένες προδιαγραφές για την αποκατάσταση και τη νέα κατασκευή λιθόστρωτων επιστρώσεων στην ορεινή και νησιωτική Ελλάδα, στηρίζοντας τους μηχανικούς, τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κάθε πολίτη που επιθυμεί να συμβάλλει στη διατήρηση της πολιτιστικής μας παράδοσης με ασφάλεια, ποιότητα και σεβασμό στο περιβάλλον».

Ο Πρόεδρος του ΤΕΕ απηύθυνε ανοιχτό κάλεσμα προς τον τεχνικό κόσμο για ενεργό συμμετοχή στη διαβούλευση, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά:

«Το ξερολιθικό καλντερίμι, η “ραχοκοκαλιά”, εδώ και αιώνες, της μετακίνησης στην ορεινή και νησιωτική Ελλάδα, αποδεικνύεται σήμερα, όχι μόνο μια παραδοσιακή τεχνική με λαμπρές περιβαλλοντικές λειτουργίες, αλλά μια “πράσινη και μπλε” υποδομή που οφείλουμε να χρησιμοποιούμε σωστά, σήμερα και αύριο, και να τη διατηρήσουμε στο χρόνο».

Τι περιλαμβάνει η νέα ΤΟΤΕΕ για τα λιθόστρωτα

Το κείμενο της νέας Τεχνικής Οδηγίας εκπονήθηκε από εξειδικευμένη ομάδα εργασίας του ΤΕΕ (Ίωνας Σκλαβούνος, Γρηγόρης Κουτρόπουλος, Γεωργία Κανελλοπούλου, Χριστόφορος Θεοχάρης, Ιωάννα Ντούτση), σε συνεργασία με τη βραβευμένη ομάδα «Μπουλούκι», που εξειδικεύεται στις παραδοσιακές τεχνικές δόμησης.

Η οδηγία εστιάζει σε τέσσερις βασικούς άξονες και ορίζει με σαφήνεια το πεδίο εφαρμογής της: αφορά κατά προτεραιότητα κηρυγμένους παραδοσιακούς οικισμούς, ιστορικούς τόπους και λιθόστρωτα μονοπάτια της υπαίθρου, καθώς και οικισμούς προϋφιστάμενους του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοίκων. Αντίθετα, διευκρινίζεται ότι δεν καλύπτει αστικές αναπλάσεις εντός σύγχρονου ιστού, αναλημματικούς τοίχους, καταστρώματα γεφυριών ή ειδικές απαιτήσεις προσβασιμότητας ΑμεΑ.

Η οδηγία αυτή αποτελεί το πρώτο εξειδικευμένο κείμενο της ομάδας «ΤΟΤΕΕ Αειφόρου Δόμησης», η οποία θεσμοθετήθηκε τον Νοέμβριο του 2025 με την έκδοση της καθοδηγητικής «ΤΟΤΕΕ 0». Απευθυνόμενη σε μηχανικούς, δασολόγους, μελετητές, τεχνίτες, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού), στον Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. (ως φορέα υλοποίησης του Εθνικού Δικτύου Μονοπατιών) αλλά και σε ιδιώτες, η οδηγία καλύπτει ένα χρόνιο θεσμικό και τεχνικό κενό. Η δημόσια διαβούλευση, που θα διαρκέσει έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2026 στην ειδική ιστοσελίδα του ΤΕΕ, προσφέρει την ευκαιρία στην επιστημονική κοινότητα να τοποθετηθεί πάνω σε ένα θέμα που συνδέει την αρχιτεκτονική κληρονομιά με τη σύγχρονη οικολογική μηχανική.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χωρίς εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια το επίδομα στους συνταξιούχους τον Νοέμβριο

Ποιοι θα λάβουν 150 ευρώ και ποιοι 400 ευρώ περισσότερα από πέρυσι.

Αυξάνεται στα 400 ευρώ, αντί 250 ευρώ που έλαβαν πέρυσι, η ετήσια οικονομική ενίσχυση που θα δοθεί στις 30 Νοεμβρίου 2026 σε συνταξιούχους, στα άτομα με αναπηρία και στους ανασφάλιστους υπερήλικες.

Επιπλέον διευρύνεται σημαντικά και ο αριθμός των δικαιούχων σε σχέση με πέρυσι, καθώς η ενίσχυση επεκτείνεται στο σύνολο των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, χωρίς κανένα άλλο εισοδηματικό ή περιουσιακό κριτήριο.

Το ίδιο ποσό θα λάβουν επίσης στις 30 Νοεμβρίου και οι συνταξιούχοι άνω των 60 ετών που λαμβάνουν μόνο σύνταξη θανάτου (χηρείας), τα άτομα με αναπηρία ανεξαρτήτως ηλικίας, καθώς και οι ανασφάλιστοι υπερήλικες του ΟΠΕΚΑ.

400 ευρώ αφορολόγητα για 2,2 εκατ. δικαιούχους

Με τη νέα ρύθμιση την οποία εξήγγειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από την ΔΕΘ, οι συνολικοί δικαιούχοι ανέρχονται σε 2.196.751 πολίτες, δηλαδή περίπου 2,2 εκατομμύρια, έναντι περίπου 1,4 εκατομμυρίων το 2025, δηλαδή πάνω από 50% περισσότεροι. Οι παλαιοί δικαιούχοι θα δουν 60% αύξηση ή 150 ευρώ περισσότερα σε σχέση με τα 250 ευρώ που είχαν λάβει. Ενώ οι νέοι δικαιούχοι θα έχουν δουν για πρώτη φορά από εφέτος μια μόνιμη αύξηση εισοδήματος 400 ευρώ.

Τα 400 ευρώ θα είναι «καθαρά» και αφορολόγητα για όλους. Το συνολικό ετήσιο δημοσιονομικό κόστος της ενίσχυσης ανέρχεται σε 879 εκατ. ευρώ. Από αυτό, τα 712 εκατ. ευρώ αφορούν τους 1.779.112 συνταξιούχους άνω των 65 ετών, πλην των δικαιούχων αναπηρικών συντάξεων και αναπηρικών επιδομάτων. Για τους 19.753 συνταξιούχους ηλικίας 61 έως 65 ετών που λαμβάνουν σύνταξη θανάτου, το κόστος ανέρχεται σε 8 εκατ. ευρώ.

Στους δικαιούχους αναπηρικών συντάξεων και αναπηρικών επιδομάτων που καταβάλλονται από τον e-ΕΦΚΑ περιλαμβάνονται 176.578 πολίτες, με το σχετικό κόστος να διαμορφώνεται σε 71 εκατ. ευρώ. ‘Αλλοι 171.738 δικαιούχοι αναπηρικών επιδομάτων του ΟΠΕΚΑ θα λάβουν συνολικά 69 εκατ. ευρώ, ενώ 49.570 δικαιούχοι επιδομάτων ανασφάλιστων υπερηλίκων αντιστοιχούν σε κόστος 20 εκατ. ευρώ.

Το όφελος στην τσέπη

Η διεύρυνση της ενίσχυσης αποτυπώνει τη διαφορά σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Τον Νοέμβριο του 2025 είχαν λάβει την οικονομική ενίσχυση 1.452.246 πολίτες, με το ποσό να ανέρχεται σε 250 ευρώ και το συνολικό κόστος να φτάνει τα 363 εκατ. ευρώ. Τον Απρίλιο του 2026 το επίδομα διευρύνθηκε, οι δικαιούχοι ανέρχονταν σε 1.925.361 και το ποσό είχε αυξηθεί στα 300 ευρώ, με δημοσιονομικό κόστος 578 εκατ. ευρώ.

Αντί για 300 ευρώ όμως, το επίδομα αυξάνεται σε 400 ευρώ και σε 744.500 δικαιούχους περισσότερους. Οι νέοι ωφελούμενοι ανήκουν κυρίως στην κατηγορία των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, οι οποίοι αυξάνονται από 1.507.722 σε 1.779.112 δικαιούχους. Η συγκεκριμένη κατηγορία θα λάβει συνολικά 712 εκατ. ευρώ.

Έρχονται αυξήσεις από Δεκέμβριο

Ωστόσο η οικονομική ενίσχυση του Νοεμβρίου συνδέεται με ένα ευρύτερο πλαίσιο αυξήσεων στις συντάξεις. Με τη σύνταξη Ιανουαρίου 2027 την οποία θα εισπράξουν κοντά στα Χριστούγεννα, οι συνταξιούχοι θα λάβουν αύξηση με βάση τον μέσο όρο του πληθωρισμού και του ΑΕΠ, χωρίς συμψηφισμό της προσωπικής διαφοράς. Συνεπώς αύξηση θα λάβει το σύνολο των συνταξιούχων..

Με βάση τις εκτιμήσεις του Απριλίου 2026, οι οποίες ενσωματώθηκαν στην ετήσια έκθεση προόδου του Μεσοπρόθεσμου, η αύξηση υπολογίζεται σε 2,6%, ενώ το αντίστοιχο δημοσιονομικό κόστος εκτιμάται σε 750 εκατ. ευρώ. Το οριστικό ποσοστό, όμως, μπορεί να είναι υψηλότερο και θα καθοριστεί από τις μακροοικονομικές εκτιμήσεις του τελικού σχεδίου του Προϋπολογισμού, το οποίο θα παρουσιαστεί τον Νοέμβριο του 2026.

Οι συντάξεις έχουν ήδη αυξηθεί βάσει του ΑΕΠ και του πληθωρισμού κατά 7,75% το 2023, 3% το 2024, 2,4% το 2025 και 2,4% το 2026. Η σωρευτική αύξηση για την περίοδο 2023-2026 ανέρχεται σε 16,4%, με συνολικό ετήσιο κόστος 2,5 δισ. ευρώ. Με την αύξηση του Ιανουαρίου του 2027, η σωρευτική αύξηση από το 2023 αναμένεται να φτάσει το 19%, με ετήσιο δημοσιονομικό κόστος περίπου 3,25 δισ. ευρώ.

Στο ίδιο πλαίσιο, προβλέπεται ότι οι συντάξεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται και κάθε επόμενο χρόνο, με βάση τα δεδομένα της οικονομίας, χωρίς συμψηφισμό της προσωπικής διαφοράς. Το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος για αυξήσεις που θα δοθούν στις συντάξεις εκτιμάται να φτάσει περίπου στα 2,7 δισ. ευρώ το 2030, σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα του 2026.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Ομάδες Πρόληψης και Διαμεσολάβησης της ΕΛΑΣ, αλλάζουν τον «χάρτη εγκληματικότητας» μέσα στους οικισμούς υψηλής παραβατικότητας

περιπολικό

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την εφαρμογή του επιχειρησιακού σχεδίου που κλήθηκαν να εφαρμόσουν οι Ομάδες Πρόληψης και Διαμεσολάβησης (Ο.Π.ΔΙ.) της Αστυνομίας μέσα στους οικισμούς που έχουν χαρτογραφηθεί ως υψηλής παραβατικότητας όπου διαμένουν κυρίως Ρομά σε ολόκληρη τη χώρα και το αποτέλεσμα φαίνεται να έχει θετικό πρόσημο, σύμφωνα με τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα.

Σε λίγες μέρες στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ πρόκειται να γίνει η πρώτη μεγάλη αξιολόγηση, η οποία και θα καθορίσει τα επόμενα βήματα για το επιχειρησιακό σχέδιο. Όπως, πάντως, επισημαίνουν αρμόδιοι Αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ, στην αξιολόγηση θα καταγραφούν και τα λάθη και οι τυχόν παραλείψεις, ώστε να διορθωθούν άμεσα και στα επόμενα βήματα οι δυνάμεις να λειτουργούν αποτελεσματικότερα, πιο δυναμικά και πιο στοχευμένα προς όφελος πάντα του υγιούς κομματιού αυτών των κοινοτήτων.

Το σημαντικό συμπέρασμα, στο οποίο έχουν καταλήξει οι αρμόδιοι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ είναι ότι επιτεύχθηκε ο βασικός σκοπός των Ο.Π.ΔΙ. που ήταν η πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας και η ασφάλεια όλων των κατοίκων και όχι, όπως επισημαίνουν, η στοχοποίηση συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, όπως έχουν αρκετές φορές κατηγορηθεί. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εξάλλου έχει τονίσει σχετικά με το θέμα ότι το μεγάλο ζητούμενο είναι η ασφάλεια για όλους τους πολίτες όπου κι αν βρίσκονται, χωρίς ζητούμενα και αστερίσκους. Η επιχειρησιακή δράση των ΟΠΔΙ όπως έχει σημειώσει σε συνεντεύξεις του, κατέδειξε πως, πλέον, δεν υπάρχουν άβατα και η αστυνομία μπορεί να επιχειρήσει παντού, σε όλη τη διάρκεια της ημέρας, ακόμη και τις άλλοτε «δύσκολες» νυχτερινές ώρες.

Οι Ομάδες Πρόληψης και Διαμεσολάβησης (Ο.Π.ΔΙ.) δημιουργήθηκαν και άρχισαν να λειτουργούν τον Νοέμβριο του 2025, με βασικό σκοπό την ενίσχυση της αστυνόμευσης και της πρόληψης της παραβατικότητας σε περιοχές, όπου υπάρχουν οικισμοί και καταυλισμοί ΡΟΜΑ, σε συνδυασμό με τη διαμεσολάβηση, την ανάπτυξη συνεργασίας με τις τοπικές κοινωνίες και αρχές και την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας. Η δημιουργία τους προέκυψε από τα αιτήματα των ίδιων των πολιτών, που ζουν και εργάζονται στα όρια των οικισμών αυτών, που τα παιδιά τους πηγαίνουν σχολείο και αποτελούν το λεγόμενο «υγιές κομμάτι» αυτών των κοινωνικών ευάλωτων ομάδων, να μπορούν να απολαμβάνουν κοινωνική ειρήνη, τάξη και ασφάλεια.

«Χαρτογράφηση» των περιοχών που δρουν οι ΟΠΔΙ

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με όσα τονίζουν οι αρμόδιοι Αξιωματικοί, όπου η παρουσία των Ομάδων είναι σταθερή, οι έλεγχοι συστηματικοί και υπάρχει συνεργασία με τις τοπικές και αυτοδιοικητικές αρχές, καταγράφεται ομαλοποίηση της καθημερινότητας, εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών και της νομιμότητας.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται από στελέχη της ΕΛ.ΑΣ, στην Αττική:

Θετικά αποτελέσματα έχουν αναφερθεί  σε περιοχές όπως, ο Βληχός Μεγάρων, η Αγία Βαρβάρα, το Νομισματοκοπείο, ο Γέρακας και το Κορωπί.

Ικανοποιητικά κρίνονται τα αποτελέσματα στους Δήμους Αχαρνών και Φυλής, λόγω, κυρίως, της θέσης ορισμένων ευάλωτων οικισμών μέσα στον αστικό ιστό.

Οι δυσκολίες που αφορούν στη μεγάλη γεωγραφική έκταση, την υψηλή συγκέντρωση πληθυσμού, τους αυξημένους δείκτες παραβατικότητας, έχουν αναφερθεί στα Μέγαρα, στον Ασπρόπυργο, στο Μενίδι, στα Άνω Λιόσια και στη Φυλή.

Σε ο,τι αφορά τη Βόρεια Ελλάδα:

Θετική είναι η εικόνα για τις ΟΠΔΙ που επιχειρούν σε Αγία Σοφία και Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, στο Δροσερό Ξάνθης, σε περιοχές της Ημαθίας και των Σερρών, στον Τύρναβο Λάρισας και στους Σοφάδες Καρδίτσας.

Σχετικά με τη Γαστούνη, όπου, πρόσφατα, καταγράφηκαν περιστατικά σε βάρος αστυνομικών δυνάμεων των ΟΠΔΙ, αξιωματικοί σημειώνουν πως πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά που συνέβησαν εκτός οικισμών-καταυλισμών και για όλα ανεξαιρέτως έχει σχηματιστεί δικογραφία, οπότε δεν μπορεί να κριθεί αρνητικά η αποτελεσματικότητα του μέτρου στην περιοχή. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, το σχέδιο εκεί σίγουρα χρειάζεται αναπροσαρμογή και γιατί όχι και επιχειρησιακή βελτίωση.

Αλλαγή στον «χάρτη» και τις μορφές εγκληματικότητας

Με την παρουσία των ΟΠΔΙ στους καταυλισμούς άρχισε να παρατηρείται και σταδιακή διαφοροποίηση στους δείκτες και τις μορφές παραβατικότητας, αλλά, ακόμη και «μετανάστευση» εγκληματικών ομάδων.

Αναλυτικότερα, η συστηματικότερη, οργανωμένη και εμφανής αστυνομική παρουσία από τη μία περιόρισε, όπως δείχνουν τα απολογιστικά στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι ανώτεροι αξιωματικοί, σε ικανοποιητικό βαθμό την παραβατικότητα σε αρκετούς ευάλωτους οικισμούς και από την άλλη, έχει ενισχύσει τον έλεγχο και την ταχύτερη αντιμετώπιση περιστατικών.

Οι συχνοί και στοχευμένοι έλεγχοι λειτούργησαν προληπτικά, καθώς αύξησαν την πιθανότητα εντοπισμού παραβατικών ενεργειών και περιόρισαν την αίσθηση ότι κάποιες περιοχές αποτελούν «άβατα» και η αστυνομία δεν μπορεί να πατάει.

Πλέον, καταγράφεται εμφανής μείωση δραστηριότητας σε συγκεκριμένες μορφές εγκληματικότητας, ιδίως στη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και στις κλοπές και διαρρήξεις.

Αναλυτικότερα, από τις 8 Νοεμβρίου 2025, οπότε και ξεκίνησε η λειτουργία των ΟΠΔΙ, έως και τις 15 Αυγούστου 2026, σε ολόκληρη την επικράτεια έχουν ελεγχθεί 231.140 άτομα, εκ των οποίων οι 215.278 ήταν ημεδαποί και οι 15.862 αλλοδαποί, κυρίως από Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία κλπ.

Μάλιστα συνελήφθησαν 3.329 άτομα, εκ των οποίων οι 686 ήταν ανήλικοι.

Τα κυριότερα αδικήματα στα οποία εμπλέκονται ήταν κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, παραβιάσεις του ΚΟΚ (καθώς πολλοί οδηγούν χωρίς δίπλωμα), κατοχή, χρήση και διακίνηση όπλων, περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ρευματοκλοπές κ.α

Στα βασικά συμπεράσματα που έχουν καταλήξει οι αρμόδιοι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ είναι ότι το έγκλημα με δράστες μέσα από τους καταυλισμούς έχει μεταλλαχθεί, καθώς αντιμετωπίστηκε η μικροεγκληματικότητα π.χ οι κλοπές – διαρρήξεις (-23% το 2025 σε σχέση με το 2023) και η διακίνηση ναρκωτικών,  ωστόσο καταγράφεται αύξηση σε απάτες, (+51% το 2025 σε σχέση με το 2023), όπως και η «μετακόμιση» των… εγκληματικών δικτύων εκτός καταυλισμών και οικισμών, ώστε να μην βρίσκονται υπό διαρκή επιχειρησιακή παρακολούθηση.

Επιπλέον, καταγράφεται σημαντική βελτίωση σε πολλά, χρόνια, προβλήματα που ταλάνιζαν τους κατοίκους  των περιοχών αυτών, όπως είναι οι άσκοποι πυροβολισμοί, οι συμπλοκές μεταξύ οικογενειών και μια σειρά από άλλα αδικήματα, όπως η έντονη τροχαία παραβατικότητα, αλλά και οι διαταράξεις – ηχορυπάνσεις που προερχόταν από μουσική είτε από σπίτια, είτε από αυτοκίνητα. Χαρακτηριστικά ήταν τα «smartάκια», που στα πορτμπαγκάζ τους έκρυβαν μικρές… ντίσκο ξεσηκώνοντας ολόκληρες γειτονιές, από όπου περνούσαν. Από τις περιοχές που «υπέφεραν» από αυτό το φαινόμενο είναι στη Δυτική Αττική, όπου και η αστυνομία εφάρμοσε εξειδικευμένο σχέδιο με αυξημένους ελέγχους. Ενδεικτικά, το πρώτο επτάμηνο του 2026 βεβαιώθηκαν 40 παραβάσεις για διατάραξη κοινής ησυχίας σε οχήματα και έγιναν 36 συλλήψεις, ενώ κατασχέθηκαν 19 οχήματα, 61ηχεία, 11 ενισχυτές, ενώ βεβαιώθηκαν και 138 παραβάσεις για διατάραξη κοινής ησυχίας σε οικίες και συνελήφθησαν 45 άτομα. Από τα σπίτια κατασχέθηκαν 18 ηχεία και δύο ενισχυτές.

Είναι αξιοσημείωτο ότι πέραν των αρχικών επιφυλάξεων, κάποιων μεμονωμένων αντιδράσεων και περιστατικών σε βάρος των αστυνομικών των ΟΠΔΙ η πλειοψηφία των κατοίκων των καταυλισμών συνεργάστηκαν μαζί τους και σε αρκετές περιπτώσεις, ζήτησαν τη συνδρομή τους, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες ζωής στις γειτονιές τους και περισσότερη ευταξία και ασφάλεια.

«Απ’ όταν ξεκίνησαν οι αστυνομικές επιχειρήσεις στα σημεία που καταγραφόταν υψηλή παραβατικότητα, έχουμε καλυτέρευση της κατάστασης κατά 70-80% και σε πολύ μεγάλο βαθμό έχουμε ησυχάσει», αναφέρει χαρακτηριστικά στο ΑΠΕ- ΜΠΕ, ο αντιδήμαρχος  του Δήμου Μεγαρέων Δημήτριος Βόρδος. Όπως τονίζει, «στην περιοχή μας έχει μειωθεί σε πολύ σημαντικό βαθμό η εγκληματικότητα, τόσο σε συχνότητα περιστατικών, όσο και σε βιαιότητα. Μεγάλη προσπάθεια έχει γίνει και στον τομέα του  περιορισμού των ρευματοκλοπών, όπου δεκάδες χιλιόμετρα καλωδίων έχουν συλλεχθεί, όμως η αλήθεια είναι πως  με το που γίνεται μια επιχείρηση και τελειώνει και  φεύγουν οι αστυνομικές δυνάμεις, οι παραβατικοί μέσα στις επόμενες ημέρες προβαίνουν σε αντικατάσταση των καλωδίων. Νομίζω όμως, ότι η συχνή  περιοδικότητα των επεμβάσεων θα έχει όλο και καλύτερα αποτελέσματα». Τέλος, σημειώνει ότι  «έχουμε δει σημαντική βελτίωση στο κομμάτι των κλοπών και διαρρήξεων, έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, τόσο στην περιοχή των Μεγάρων , όσο και της Νέας Περάμου κι αυτό έχει σοβαρή απήχηση στο  κοινωνικό αίσθημα ασφάλειας.  Πάντα βέβαια μια κλοπή που γίνεται γνωστή , δημιουργεί κοινωνική “αναταραχή”, όμως το πρόσημο γενικά είναι θετικό. Σημαντικό ρόλο, έχουν παίξει και οι συνεχείς έλεγχοι και οι βραδινές περιπολίες των ομάδων ΟΠΚΕ και ΔΙΑΣ κυρίως σε σημεία πέριξ της περιοχής του Βλυχού, καθώς και σε στοχευμένα σημεία στην περιοχή της Νέας Περάμου. Τα αποτελέσματα από το καθημερινό ενημερωτικό της αστυνομίας μιλούν από μόνα τους και νομίζω πως η εντατικοποίηση αυτών των ελέγχων και των περιπολιών πέριξ αυτών των περιοχών , μόνο θετικό αντίκτυπο και αποτέλεσμα θα έχει», καταλήγει.

Η δράση του ελληνικού FBI στους καταυλισμούς

Όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ, οι οικισμοί υψηλής παραβατικότητας- καταυλισμοί έπαψαν να αποτελούν καταφύγια εγκληματιών και απόκρυψης προϊόντων εγκλήματος, αλλά και ορμητήρια εγκληματικών ομάδων, όπως παλαιότερα, διαρρηκτών που λυμαίνονταν γειτνιάζουσες περιοχές της Βορειοανατολικής ή και Νοτιοανατολικής Αττικής ή και του Πειραιά, μέσω βασικών οδικών αξόνων. Παραμένει, μεν μια εγκληματική δραστηριότητα προερχόμενη από οικισμούς της Δυτικής Αττικής, όπως καταδεικνύουν  οι 3 έως 4 καταδιώξεις ύποπτων οχημάτων, ανά 24ωρο, κυρίως τις νυχτερινές ώρες, όπως και οι συλλήψεις δραστών.

Την ίδια ώρα, η παραβατική δραστηριότητα έχει στραφεί προς τις απάτες, που εμπεριέχουν μικρότερο ρίσκο για τους εμπλεκόμενους και αποτελούν τη νέα πρόκληση για την Ελληνική Αστυνομία, όπως και σε πιο «σύνθετες» μορφές εγκληματικής δραστηριότητας που εμπίπτουν στο οργανωμένο έγκλημα και χρειάζονται μεγαλύτερη διείσδυση.

Στο πλαίσιο αυτό, ειδικότερα για την Αττική, οι ομάδες ΟΠΔΙ που υπάγονται στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, και πραγματοποιούν πιο εξειδικευμένους ελέγχους και έρευνες, από τις 18 Νοεμβρίου 2025 έως και τις 15 Αυγούστου 2026, ήλεγξαν 18.061 άτομα εκ των οποίων 8.332 Ρομά, προσήγαγαν 916, εκ των οποίων οι 416 ήταν Ρομά και προχώρησαν σε 183 συλλήψεις, εκ των οποίων Ρομά ήταν οι 49.

Επιπλέον, οι ΟΠΔΙ του ελληνικού FBI επιλήφθηκαν σε 97 υποθέσεις σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, εξάρθρωσαν 29 εγκληματικές οργανώσεις για συμμετοχή στις οποίες κατηγορήθηκαν 746 άτομα, ενώ συνελήφθησαν 289 άτομα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Χούθι της Υεμένης επιτέθηκαν με drones και πυραύλους στρατιωτική βάση στη Σαουδική Αραβία

Το υεμενίτικο κίνημα ανταρτών Ανσαραλά, γνωστό επίσης με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών του, των Χούθι, προσκείμενο στο Ιράν, ανακοίνωσε σήμερα ότι διεξήγαγε επίθεση με μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και πυραύλους εναντίον στρατιωτικής βάσης στο νότιο τμήμα της Σαουδικής Αραβίας, βασιλείου που αποτελεί τον κυριότερο υποστηρικτή της αντίπαλής του διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.

  Μάχες ευρείας κλίμακας αυτή την εβδομάδα στη δυτική Υεμένη άφησαν πίσω εκατοντάδες νεκρούς και στις δυο πλευρές και είχαν συνέπεια να εκτοπιστούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, φαινόμενο που ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) φοβάται πως θα επιδεινωθεί άμεσα.

   Αντιμέτωπες με την προέλαση των ανταρτών, οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης ανακοίνωσαν χθες Σάββατο και σήμερα το πρωί κύματα πληγμάτων σε περιοχές κατά μήκος των ακτών στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι Χούθι, από την πλευρά τους, έκαναν λόγο για πολλούς βομβαρδισμούς της Σαουδικής Αραβίας. Σήμερα, ανακοίνωσαν πως τους ανταπέδωσαν, προχωρώντας σε επίθεση με drones και πυραύλους εναντίον στρατιωτικής βάσης στο νότιο τμήμα του βασιλείου.

   Η επίθεση είχε στόχο «αποθήκες όπλων και κέντρα διοίκησης και ελέγχου από όπου διευθύνεται η επίθεση εναντίον του έθνους και του λαού μας, στη στρατιωτική βάση στη Σαρούρα», κοντά στα σύνορα με την Υεμένη, ανέφερει μέσω X ο εκπρόσωπος του κινήματος για τις στρατιωτικές υποθέσεις Γιαχία Σάρια.

   Νωρίτερα, η σαουδαραβική πολιτική προστασία έκανε λόγο για δυο τραυματίες εξαιτίας της συντριβής βλήματος που εκτόξευσαν οι Χούθι στην Τζαζάν, επίσης στα σύνορα.

   Η Ανσαραλά, που ανακοίνωσε τον Ιούλιο την επιβολή θαλάσσιου αποκλεισμού στη Σαουδική Αραβία, βάζοντας στο στόχαστρο πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια του βασιλείου, είχε ήδη ανακοινώσει πως εξαπέλυσε επίθεση ευρείας κλίμακας αυτή την εβδομάδα εναντίον της γειτονικής χώρας, επικεφαλής στρατιωτικής συμμαχίας που υποστηρίζει τις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης, που έχουν υποστεί όμως βαριές ήττες τις τελευταίες ημέρες.

   Στενό στρατηγικής σημασίας

   Οι μαχητές που πρόσκεινται στο Ιράν και ως τώρα έλεγχαν το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου τμήματος της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένων της πρωτεύουσας Σανάα και της Χοντάιντα (δυτικά), προωθήθηκαν προς τον νότο μέσα σε μερικά 24ωρα και την Πέμπτη κατέλαβε την πόλη Μόκα, όπου βρίσκεται σημαντικό λιμάνι.

   Κατόπιν το κίνημα πήρε προχθές Παρασκευή τον έλεγχο των ακτών της χώρας στην Ερυθρά θάλασσα και των νησιών στο στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, έπειτα από την αστραπιαία προέλαση που εδραίωσε την κυριαρχία του σε αυτή τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό, η οποία συνδέει την Ευρώπη με την Ασία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.

   Από την πλευρά τους, οι κυβερνητικές δυνάμεις ανέφεραν πως επιτέθηκαν εναντίον των Χούθι κοντά στη Μόκα και σε δρόμο που οδηγεί στην Νταμπάμπ, νοτιότερα, προσθέτοντας πως τις πρώτες πρωινές ώρες διεξήγαγαν τρεις αεροπορικές επιδρομές στην επαρχία Τάιζ.

   Έπειτα από χρόνια συγκριτικής ηρεμίας –χάρη στην τήρηση κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Ανσαραλά, παρότι τυπικά είχε λήξει– η Υεμένη βυθίστηκε ξανά στον πόλεμο από τον Ιούλιο, με φόντο τον ευρύτερο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που ξέσπασε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου.

   Η σύγκρουση έθεσε σε κλοιό τη Σαουδική Αραβία, που υπέστη εξάλλου επανειλημμένα επιθέσεις από το Ιράν τους τελευταίους μήνες, όπως και άλλα κράτη-σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Κόλπο

   Σύμφωνα με ρεπορτάζ του αμερικανικού ειδησεογραφικού ιστότοπου Axios, που επικαλέστηκε πηγές του στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ αρνήθηκε να διατάξει βομβαρδισμούς εναντίον των Χούθι, όπως του ζήτησε ο σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν σε δυο τηλεφωνικές συνδιαλέξεις τους την Πέμπτη.

   Ο αμερικανός πρόεδρος είπε χθες ότι το κίνημα, που είχε μπει στο στόχαστρο αεροπορικών βομβαρδισμών των ΗΠΑ το 2025, έπειτα από σειρά επιθέσεών του εναντίον εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά θάλασσα και στο στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ σε υποστήριξη της Χαμάς στον πόλεμο με το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, του ζήτησαν να μην επέμβει στον πόλεμο στην Υεμένη.

   «Τα αποθέματα έχουν εξαντληθεί»

   Η κλιμάκωση των εχθροπραξιών είχε συνέπεια μεγάλης κλίμακας εκτοπίσεις πληθυσμών, κυρίως με κατεύθυνση την Άντεν, τη μεγάλη πόλη της νότιας Υεμένης όπου έχει μεταφερθεί η έδρα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης.

   Σχεδόν 76.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν εξαναγκαστικά, πετάχτηκαν στους δρόμους αφότου αναζωπυρώθηκε ο πόλεμος τον Ιούλιο, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΗΕ που δημοσιοποιήθηκαν χθες Σάββατο.

   «Μας είπαν ‘Φύγετε (…) Έχετε μισή ώρα’, αφηγήθηκε ο Αμπντουλαλίμ Αρ Ρατζίχι, κάνοντας λόγο για «σκηνές φρίκης» καθώς τρεπόταν σε φυγή από τη Μόκα. «Τι μπορείς να κάνεις μέσα σε μισή ώρα;», εξεγέρθηκε. «Φύγαμε μόνο με τα ρούχα που φορούσαμε. Και με τα παιδιά μας».

   Πάνω από 70.000 άνθρωποι τράπηκαν σε φυγή μόνο μέσα στον Σεπτέμβριο, σύμφωνα με εκπρόσωπο του ΔΟΜ, ο οποίος έκανε λόγο για νέα «κρίση εκτοπισμού» πληθυσμού.

   «Τα αποθέματα για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων έχουν πλέον εξαντληθεί, έπειτα από τις επεμβάσεις που έγιναν πρόσφατα για την αντιμετώπιση πλημμυρών», προειδοποίησε, τονίζοντας την επείγουσα ανάγκη για στέγαση, τρόφιμα, νερό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

   Οι αρχές στο Τζιμπουτί ανακοίνωσαν χθες Σάββατο ότι μέσα σε 24 ώρες κάπου 1.400 άνθρωποι εγκατέλειψαν την Υεμένη κι έφτασαν διά θαλάσσης στη μικρή χώρα στο Κέρας της Αφρικής, στην άλλη πλευρά του Μπαμπ ελ Μάντεμπ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψυχολογία: Δεν χρειάζεται να λύνουμε όλα τα προβλήματα των παιδιών μας – Γράφει ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα για έναν γονιό είναι να βλέπει το παιδί του να δυσκολεύεται και να μην παρεμβαίνει αμέσως. Το ένστικτο λέει να βοηθήσουμε, να βρούμε τη λύση, να απομακρύνουμε το εμπόδιο, να προλάβουμε την απογοήτευση.

  • Αν ένα άλλο παιδί το αδίκησε, θέλουμε να παρέμβουμε.
  • Αν δυσκολεύεται με μια εργασία, καθόμαστε δίπλα του μέχρι να τελειώσει.
  • Αν ξέχασε κάτι που χρειαζόταν στο σχολείο, μπορεί να μπούμε στον πειρασμό να τρέξουμε να του το πάμε.
  • Αν ένας έφηβος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα με τους φίλους του, συχνά έχουμε έτοιμη τη συμβουλή πριν ακόμη ολοκληρώσει την ιστορία.
Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Όλα αυτά ξεκινούν από ένα πολύ φυσικό σημείο: την επιθυμία μας να προστατεύσουμε τα παιδιά μας. Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο «είμαι εδώ για σένα» και στο «θα το κάνω εγώ για σένα». Όσο περισσότερο μεγαλώνει ένα παιδί, τόσο σημαντικότερο γίνεται να μπορούμε να διακρίνουμε πότε πραγματικά μας χρειάζεται και πότε η δική μας αγωνία μάς κάνει να παρεμβαίνουμε περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται.

Γιατί κάθε δυσκολία που εμφανίζεται στη ζωή ενός παιδιού δεν είναι απαραίτητα κάτι από το οποίο πρέπει να το προστατεύσουμε – μπορεί να είναι και μια μικρή ευκαιρία να ανακαλύψει τις δικές του δυνάμεις. Σκεφτείτε ένα παιδί που προσπαθεί να φτιάξει κάτι και δεν τα καταφέρνει. Εκνευρίζεται, ξαναπροσπαθεί, απογοητεύεται. Ο ενήλικας δίπλα του γνωρίζει πιθανότατα πώς να το κάνει και θα μπορούσε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να λύσει το πρόβλημα. Αν το κάνει, το παιδί πράγματι θα ανακουφιστεί. Αν όμως μπορέσει να περιμένει λίγο, ίσως του δώσει κάτι περισσότερο από τη λύση: την εμπειρία της προσπάθειας.

Αυτή η εμπειρία είναι πολύτιμη γιατί η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται μόνο μέσα από τα ενθαρρυντικά λόγια των γονιών. Χτίζεται κυρίως μέσα από τη μνήμη όσων καταφέραμε μόνοι μας. Το παιδί που δυσκολεύτηκε, σκέφτηκε, δοκίμασε ξανά και τελικά βρήκε έναν τρόπο, κρατά μέσα του μια πληροφορία πολύ σημαντικότερη από το «οι γονείς μου πιστεύουν σε μένα»: αρχίζει να πιστεύει το ίδιο στον εαυτό του.

Αυτό προϋποθέτει βέβαια ότι θα του επιτρέψουμε να συναντήσει και λίγη απογοήτευση – κάτι που για τους γονείς δεν είναι καθόλου εύκολο… Η αλήθεια είναι ότι συχνά δυσκολευόμαστε περισσότερο εμείς να αντέξουμε τη στενοχώρια του παιδιού απ’ όσο δυσκολεύεται το ίδιο. Θέλουμε να αισθανθεί γρήγορα καλύτερα και, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπορεί να σπεύδουμε να εξαφανίσουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα. Μόνο που η ζωή αναπόφευκτα θα περιλαμβάνει απογοητεύσεις, αποτυχίες, ανθρώπους που θα πουν «όχι», προσπάθειες που δεν θα πετύχουν με την πρώτη.

Το ερώτημα επομένως δεν είναι πώς θα φροντίσουμε να μη συναντήσει ποτέ αυτές τις εμπειρίες, αλλά να μας ενδιαφέρει περισσότερο τι θα έχει μάθει να κάνει όταν τις συναντήσει. Η παρουσία του γονιού παραμένει εξαιρετικά σημαντική, απλώς μπορεί να πάρει μια διαφορετική μορφή.

  • Αντί να δώσουμε αμέσως τη λύση, μπορούμε να ρωτήσουμε «εσύ τι σκέφτεσαι να κάνεις;».
  • Αντί να αναλάβουμε μια δύσκολη κατάσταση, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να σκεφτεί δύο ή τρεις πιθανές επιλογές.
  • Μερικές φορές αρκεί να ακούσουμε τη στενοχώρια του χωρίς να προσπαθήσουμε να τη διορθώσουμε.

Ένα παιδί που επιστρέφει σπίτι επειδή τσακώθηκε με τον καλύτερό του φίλο μπορεί εκείνη τη στιγμή να χρειάζεται περισσότερο έναν άνθρωπο που θα ακούσει πόσο το πείραξε παρά έναν ενήλικα που θα του εξηγήσει ποιος είχε δίκιο και τι πρέπει να κάνει αύριο στο σχολείο.

Το ίδιο αλλάζει μορφή όσο τα παιδιά μεγαλώνουν. Στην εφηβεία, για παράδειγμα, η ανάγκη να λύσουμε εμείς τα προβλήματά τους μπορεί εύκολα να βιωθεί ως έλλειψη εμπιστοσύνης. Ο έφηβος χρειάζεται ακόμη τον γονιό του, αλλά με διαφορετικό τρόπο: ως ένα σταθερό σημείο στο οποίο μπορεί να επιστρέψει, να συζητήσει, να ζητήσει γνώμη όταν τη χρειάζεται και να ξέρει ότι υπάρχει βοήθεια διαθέσιμη αν τα πράγματα γίνουν πραγματικά δύσκολα.

Φυσικά, επειδή όλες οι καταστάσεις δεν είναι ίδιες, υπάρχουν και εκείνες στις οποίες η παρέμβασή μας είναι απαραίτητη. Η ηλικία του παιδιού, η σοβαρότητα του προβλήματος και οι κίνδυνοι που μπορεί να υπάρχουν καθορίζουν κάθε φορά πόσο πίσω μπορούμε να σταθούμε. Το να δίνουμε χώρο δεν σημαίνει ότι αφήνουμε ένα παιδί μόνο του απέναντι σε κάτι που ξεπερνά τις δυνατότητές του. Αυτό που μπορούμε σταδιακά να μάθουμε είναι να μην μπερδεύουμε τη φροντίδα με τη διαρκή διάσωση. Ίσως ένας χρήσιμος τρόπος να το σκεφτόμαστε είναι να αναρωτιόμαστε, πριν παρέμβουμε: «Με χρειάζεται πραγματικά αυτή τη στιγμή ή δυσκολεύομαι εγώ να το βλέπω να δυσκολεύεται;».

Η απάντηση δεν θα είναι πάντοτε ξεκάθαρη. Η ίδια η ερώτηση, όμως, μπορεί να αλλάξει λίγο τη θέση μας. Γιατί μεγαλώνοντας ένα παιδί, ο στόχος μας δεν είναι μόνο να αισθάνεται ασφαλές όσο βρίσκεται κοντά μας. Σιγά σιγά θέλουμε να δημιουργηθεί μέσα του και μια δική του αίσθηση ασφάλειας, εκείνη η εσωτερική βεβαιότητα ότι μπορεί να συναντήσει ένα πρόβλημα, να μην ξέρει αμέσως τι να κάνει, να δοκιμάσει, ακόμη και να αποτύχει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα τα καταφέρει.

Κάποτε θα χρειαστεί να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του χωρίς εμάς δίπλα του.Μέχρι τότε έχουμε μια πολύτιμη ευκαιρία: να είμαστε αρκετά κοντά ώστε να ξέρει ότι μπορεί να στηριχθεί πάνω μας και ταυτόχρονα να του αφήνουμε αρκετό χώρο ώστε να ανακαλύπτει, κάθε τόσο, ότι μπορεί να στηριχθεί και στα δικά του πόδια.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Υγεία: Η αντιπηκτική αγωγή και η απαραίτητη γνώση των ασθενών – Γράφει ο Γιάννης Τρικοίλης

Η από του στόματος αντιπηκτική θεραπεία η οποία χρησιμοποιείται για την πρόληψη των θρομβοεμβολικών επεισοδίων σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή, προσθετικές βαλβίδες της καρδιάς, φλεβικής θρομβοεμβολής και στεφανιαίας νόσου, αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια.

Γιάννης Τρικοίλης
Γράφει ο Γιάννης Τρικοίλης

Ο σκοπός της αντιπηκτικής θεραπείας είναι να διατηρήσει τα επίπεδα της πηκτικότητας του αίματος έτσι ώστε να μπορεί να αποτρέπει θρομβοεμβολικά επεισόδια χωρίς να αυξάνεται ο κίνδυνος αιμορραγικών επιπλοκών.

Ο κίνδυνος των επιπλοκών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το χρόνο κατά τον οποίο οι ασθενείς βρίσκονται εκτός του θεραπευτικού εύρους του χρόνου προθρομβίνης.

Είναι απαραίτητο οι ασθενείς να κάνουν ένα περιοδικό εργαστηριακό και κλινικό έλεγχο της πηκτικότητας του αίματος, πράγμα αναγκαίο για να τους αποτρέψει από αιμορραγικές επιπλοκές. Επιπλέον, η κακή συμμόρφωση με τις προβλεπόμενες στρατηγικές θεραπείας και οι ανεπαρκείς ιατρικές συμβουλές έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικοί παράγοντες για τον ασταθή έλεγχο της αντιπηκτικής θεραπείας.

Πολλοί είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό των αντιπηκτικών και μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Ο βαθμός στον οποίο οι ασθενείς κατανοούν τους παράγοντες που επηρεάζουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αντιπηκτικών είναι ασαφής. Οι διατροφικές

συνήθειες, το αλκοόλ, οι αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα, τα βότανα κλπ, είναι μερικοί από τους προαναφερθέντες παράγοντες.

Σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία αρκετές είναι οι μελέτες που αναφέρονται στο επίπεδο γνώσης των ασθενών για τους παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό των αντιπηκτικών.

Μια αμερικανική μελέτη διαπίστωσε πως το 94% των ιατρών γνώριζαν πως είχαν επίγνωση ότι η βιταμίνης Κ οδηγεί στην μείωση της αποτελεσματικότητας της αντιπηκτικής θεραπείας με βαρφαρίνη, αλλά μόνο το 43% γνώριζε ότι στο μπρόκολο περιέχονται υψηλά επίπεδα βιταμίνης Κ.

Τα τρόφιμα που περιέχουν μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Κ προκαλούν το αντίθετο αποτέλεσμα και συνίσταται ενδεχομένη σοβαρή ρύθμιση της αντιπηκτικής αγωγής.

Άλλες μελέτες αναφέρουν πως το αλκοόλ είναι μια τοξική ουσία για τον οργανισμό μας που αποβάλλεται από το συκώτι μέσω διαφόρων συστημάτων, τα οποία είναι υπεύθυνα και για την αποβολή των αντιπηκτικών φαρμάκων. Η κατανάλωση αλκοόλ επιβραδύνει την αποβολή της από του στόματος αντιπηκτικής θεραπείας, ενισχύοντας τη δράση της. Επιπλέον, η παρατεταμένη και υπερβολική κατανάλωση

αλκοόλ οδηγεί σε βλάβη των ηπατικών κυττάρων καθώς επίσης και στην λειτουργία σύνθεσης των παραγόντων πήξης. Ως εκ τούτου, υπάρχουν καλοί λόγοι για να περιορισθεί η χορήγηση όλων των αλκοολούχων ποτών. Η λήψη του αλκοόλ με μέτρο δεν είναι επιβλαβής. Η λήψη εξαιρετικά μεγάλων ποσοτήτων του, μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη.

Η χρήση των φυτικών προϊόντων δεν συνιστάται σε ασθενείς με χρόνια

αντιπηκτική θεραπεία, διότι συνδέεται συχνά με απρόβλεπτες μεταβολές στο INR.

Τα προϊόντα αυτά στην πραγματικότητα έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη Κ καθώς και σε άλλες ουσίες που μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά την τιμή του INR.

Τέλος, μελέτες σχετικά με τον εμβολιασμό ασθενών με μακροχρόνια αντιπηκτική θεραπεία, υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει κίνδυνος για την εκτέλεση του ετήσιου εμβολιασμού κατά της γρίπης.

Ο Γιάννης Τρικοίλης είναι  INSTRUCTOR BLS/AED ERC.

Περιπέτεια στην «Αποικία των ψυχοπαθών» – Πώς άλλαξε μετά το 1990 στη Λέρο και στην Ελλάδα η ιστορία της ψυχιατρικής

Η Λέρος έρχεται να σφραγίσει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το ελληνικό σύστημα ψυχικής υγείας.

Με τον τερματισμό του Εμφυλίου, η Ελλάδα είχε να αντιμετωπίσει υπερπλήρη ψυχιατρεία, ελάχιστους πόρους, καθώς και μια νοοτροπία ασύλου για την ξερίζωση της οποίας χρειάστηκε να μεσολαβήσουν πολλά χρόνια. Σήμερα έχουμε στα χέρια μας μια ζωντανή μαρτυρία για το πώς ξεκίνησε και για το πώς προχώρησε η κρίσιμη αλλαγή από τη δεκαετία του 1990 και εφεξής. Πρόκειται για το βιβλίο «Γράμματα από τη Λέρο και Συν οδηγοί» του Piet Van Der Klis, που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε επιμέλεια Γιάννη Κακούλα και Δημήτρη Πλουμπίδη και σε μετάφραση του πρώτου από τις εκδόσεις Periplaneta.

Βασισμένος στον ζωντανό, άμεσο λόγο της επιστολικής επικοινωνίας, ο Van Der Klis, που εκπροσωπούσε την ολλανδική αποστολή στο εγχείρημα ψυχιατρικής μεταμόρφωσης της Λέρου, ενημερώνει τακτικά με επιστολές τις αρμόδιες αρχές στην Ολλανδία, μιλώντας για τη σχέση του με τον ξένο τόπο και με την ψυχιατρική νοοτροπία στην Ελλάδα, εξηγώντας τον καθημερινό μόχθο και τα άπειρα προβλήματα που έπρεπε να λύσει το νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και μπαίνοντας βαθιά (όσο μπορεί να επιχειρήσει και να πετύχει κάτι τέτοιο η ψυχιατρική) μέσα στον κόσμο των χαμένων ψυχών του Κρατικού Θεραπευτηρίου Λέρου. Ασθενείς (γυναίκες κυρίως) βυθισμένοι, πέρα από τη διανοητική σύγχυση, στη βρόμα, στις ακαθαρσίες, στην απλυσιά, στην έλλειψη ρουχισμού και υπόδησης, στην απουσία του οιουδήποτε αλληλέγγυου πνεύματος και στην ολοκληρωτική αβουλία.

Ο Van Der Klis δοκιμάζει μέσω της κατάθεσης τής επαγγελματικής του εμπειρίας να απευθυνθεί ταυτοχρόνως, στον εαυτό του. Η Λέρος, με το φορτίο της ιστορικής μνήμης (από τα στρατόπεδα και τα ψυχιατρικά ιδρύματα μέχρι τις μεταπολεμικές μετακινήσεις πληθυσμών), λειτουργεί ως τοπίο που αναγκάζει τον ήρωα-αφηγητή να αναμετρηθεί με την έννοια της ευθύνης. Κάθε γράμμα αποκαλύπτει μια λεπτομέρεια (ένα πρόσωπο, μια χειρονομία, μια διαδρομή) που διεκδικεί και σπεύδει να αποκτήσει αμέσως ξεχωριστό ηθικό βάρος.

Η γλώσσα του Van Der Klis είναι λιτή, καθαρή, χωρίς την παραμικρή ρητορική επιτήδευση. Η ευκολία της συγκινησιακής υπερβολής δεν έχει καμία θέση στις επιστολές ενώ στον δεύτερο άξονα του βιβλίου –τους «Συν οδηγούς» – ο Van Der Klis στρέφεται προς τους ανθρώπους που συναντά: κατοίκους, εργάτες, μετανάστες. Δεν πρόκειται για αφηγηματικούς χαρακτήρες, αλλά για συμμέτοχους σε μια κοινή διαδρομή, όπου ο συγγραφέας θα περιοριστεί σκοπίμως στον ρόλο του συνοδοιπόρου. Και να, που η ηθική επιστρέφει ως πράξη ηθικής αναγνώρισης. Με ανάλογο τρόπο θα διαμορφωθεί στο βιβλίο ο σχηματισμός του χώρου και του τόπου της Λέρου, που θα μετατραπεί σε ένα είδος σιωπηλού συνομιλητή, ο οποίος επηρεάζει τους πάντες – γιατρούς, νοσηλευτές, διοίκηση, υπαλλήλους.

Το 1957, ιδρύεται επίσημα η Αποικία Ψυχοπαθών Λέρου, με στόχο την «αποσυμφόρηση» των μεγάλων ψυχιατρείων της χώρας. Στο νησί μεταφέρονται μαζικά ασθενείς από Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, συχνά με μεταγωγές που θυμίζουν ποινικό σύστημα. Η Αποικία λειτουργεί ως χώρος μακροχρόνιας παραμονής και όχι θεραπείας. Υπερπληθυσμός, προβληματική υγειονομική φροντίδα, ελάχιστη ψυχοκοινωνική υποστήριξη.

Το 1984, η Ευρώπη διαθέτει κονδύλια για βελτίωση των συνθηκών, αλλά η ουσιαστική αλλαγή ξεκινά το 1989 με την επίσημη έναρξη της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και με το Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου (για την ιστορία των αλλαγών βλ. την πυκνά εμπεριστατωμένη εισαγωγή του Δημήτρη Πλουμπίδη).

Τα προγράμματα ΛΕΡΟΣ Ι και ΙΙ (1989–1995), χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ, στοχεύουν στην αποασυλοποίηση με δημιουργία μικρών προστατευμένων διαμερισμάτων, ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, εκπαίδευση προσωπικού και σταδιακή απομάκρυνση από το μοντέλο του εγκλεισμού. Η δράση της Ομάδας της Λέρου –μιας διεπιστημονικής ομάδας επαγγελματιών ψυχικής υγείας– θεωρείται καθοριστική για την επιτυχία της μεταρρύθμισης. Η περίοδος αυτή σηματοδοτεί τη μετάβαση από το άσυλο σε ένα κοινοτικό μοντέλο ψυχικής υγείας, με έμφαση στην εργασία, στην αυτονομία και στην αξιοπρέπεια. Εδώ και καιρό, η Λέρος δεν συνιστά πλέον «πρόβλημα», αλλά παράδειγμα μετασχηματισμού ενός ιδρύματος σε σύγχρονη υπηρεσία ψυχικής υγείας.

«Η φυλακή είναι η ψυχή του σώματος», έλεγε ο Μισέλ Φουκώ στο βιβλίο του Επιτήρηση και Τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής. Τη λύτρωση από μια τέτοια φυλακή ή εν πάση περιπτώσει το πώς περιορίστηκαν δραστικά οι κοινωνικοί και οι θεσμικοί περιορισμοί της δείχνει με τις επιστολές του ο Van Der Klis, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της ελληνικής ψυχιατρικής.

Β. Χατζηβασιλείου /ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ρωσία: Η ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία ισοδυναμεί με πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, λέει ο πρόεδρος Πούτιν

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία θα ισοδυναμούσε με «πόλεμο εναντίον της Ρωσίας», σημειώνοντας παράλληλα ότι η Μόσχα δεν «απειλεί» τις ευρωπαϊκές χώρες.

«Αυτή τη στιγμή, αυτοί (σ.σ. οι Ευρωπαίοι ηγέτες) δηλώνουν ότι εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο θα στείλουν στρατεύματα στο ουκρανικό έδαφος. Αυτό σημαίνει πόλεμος εναντίον της Ρωσίας», δήλωσε ο κ. Πούτιν, σύμφωνα με ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.

«Δεν απειλούμε και δεν σκοπεύουμε να απειλήσουμε τις ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί να το κάνουμε; Κανείς δεν αντιλαμβάνεται καν ότι δεν έχουμε κανέναν λόγο να συγκρουστούμε με την Ευρώπη», πρόσθεσε, από το Νέο Δελχί όπου βρίσκεται για τη σύνοδο των BRICS.

Ο Πούτιν εκτίμησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες «τρομοκρατούν τον πληθυσμό (τους) με μια φανταστική απειλή προερχόμενη από τη Ρωσία», υπογραμμίζοντας ότι «αυτή η απειλή δεν υπάρχει και ποτέ δεν υπήρξε».

Η Ρωσία ανέκαθεν θεωρούσε την αποστολή δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία ως κόκκινη γραμμή που δεν πρέπει να ξεπεραστεί. Η ιδέα αυτή συζητείται εδώ και πολλά χρόνια από τους Ευρωπαίους ηγέτες, αλλά ποτέ δεν πήρε συγκεκριμένη μορφή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Άκης Σκέρτσος: Καλοκαίρι 2026: Η Ελλάδα άντεξε καλύτερα από τον ευρωπαϊκό Νότο

Τον απολογισμό των φετινών πυρκαγιών παραθέτει, σε ανάρτησή του, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, κάνει δε, και τη σύγκριση με τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Αναλυτικά, η ανάρτηση του υπουργού Επικρατείας έχει ως εξής:

«Το φετινό καλοκαίρι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη. Οι υψηλές θερμοκρασίες, η ξηρασία και οι ακραίες συνθήκες δοκίμασαν τις αντοχές όλων των χωρών της Μεσογείου στο πεδίο της αντιπυρικής προστασίας.

Με βάση τα στοιχεία του ευρωπαϊκού συστήματος Copernicus/EFFIS, έως τις 9 Σεπτεμβρίου 2026, η Ελλάδα καταγράφει τη μικρότερη καμένη έκταση μεταξύ των πέντε χωρών του ευρωπαϊκού Νότου που εξετάζουμε:

*Ισπανία: 2.965.020 στρ. | +246,6% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Ιταλία: 1.075.970 στρ. | +104,3% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Γαλλία: 969.310 στρ. | +599,5% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Πορτογαλία: 654.380 στρ. | -13,9% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Ελλάδα: 335.230 στρ. | -30,1% έναντι Μ.Ο. 20ετίας

Η Ελλάδα βρίσκεται δηλαδή 30,1% κάτω από τον μέσο όρο καμένων εκτάσεων της τελευταίας 20ετίας, ενώ είναι και η χώρα με τη μικρότερη απόλυτη καμένη έκταση μεταξύ των πέντε».

Ο υπουργός Επικρατείας διευκρινίζει ότι «δεν υπάρχει λόγος για πανηγυρισμούς. Η αντιπυρική περίοδος δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και κάθε δασική πυρκαγιά μετράει απώλειες που μας αφορούν όλους.

Γι’ αυτό και η σωστή αποτίμηση δεν μπορεί να στηρίζεται ούτε στη θριαμβολογία ούτε όμως και στην ισοπέδωση.

Παρά μόνο στη σύγκριση με τον εαυτό μας τα προηγούμενα χρόνια και με τις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου».

Ακολούθως, «η συστηματική επένδυση που κάνουμε τα τελευταία χρόνια στην πρόληψη, στην έγκαιρη ανίχνευση και στην επιχειρησιακή αντιμετώπιση των πυρκαγιών, μέσα από το πρόγραμμα ‘ΑΙΓΙΣ’ των περίπου 2 δισ. ευρώ, αρχίζει να δημιουργεί μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.

Νέα εναέρια και επίγεια μέσα, δορυφορικά δεδομένα, drones και σύγχρονες τεχνολογίες έγκαιρου εντοπισμού, το πρόγραμμα δασικών καθαρισμών anti-Nero, οι ειδικά εκπαιδευμένοι πυροσβέστες – δασοκομάντος ενισχύουν την ικανότητά μας να αντιμετωπίζουμε τις φωτιές πριν αυτές πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Και αυτό φαίνεται στα δεδομένα: για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, η απώλεια αμιγούς δάσους στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ το 2025 η χώρα μας κατέγραψε την καλύτερη επίδοση στη Μεσόγειο στην προστασία αμιγούς δάσους, με μόλις 3,9 στρέμματα ανά 100.000 στρέμματα, έναντι 13,6 στην Πορτογαλία.

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι “κερδίσαμε την κλιματική κρίση”. Πρόκειται για μια άνιση μάχη που δεν την κερδίζεις ποτέ οριστικά.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι πίσω από κάθε πυρκαγιά υπάρχουν άνθρωποι, περιουσίες, δάση και οικοσυστήματα. Φέτος στην Ελλάδα χάθηκαν 5 πυροσβέστες και 4 πολίτες. Στην Ισπανία, η τραγική πυρκαγιά στην Αλμερία κόστισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους.

Η εικόνα μιας δύσκολης αντιπυρικής περιόδου αποτυπώνεται χαρακτηριστικά και στη μεγάλη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό. Η πυρκαγιά ξέφυγε και έκαψε τον πολύτιμο δασικό πόρο της περιοχής σε συνθήκες πολύ ισχυρών ανέμων που περιόρισαν καθοριστικά τη δυνατότητα ασφαλούς επιχειρησιακής δράσης των εναέριων μέσων τις πρώτες κρίσιμες ώρες.

Το συμπέρασμα, επομένως, είναι ότι η επένδυση στην πρόληψη, στην τεχνολογία, σε ανθρώπους και σε μέσα Πολιτικής Προστασίας μπορεί να κάνει μια χώρα πιο ανθεκτική απέναντι σε ένα ολοένα δυσκολότερο κλιματικό περιβάλλον. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν και δύσκολες πυρκαγιές που δοκιμάζουν κάθε χρόνο και τα πλέον σύγχρονα και ισχυρά συστήματα πολιτικής προστασίας και δασοπυρόσβεσης.

Τα φετινά δεδομένα, μέχρι σήμερα, δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερη θέση τόσο σε σχέση με τον ιστορικό της μέσο όρο όσο και σε σχέση με τις περισσότερες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Και αυτό είναι μια κατάκτηση πάνω στην οποία πρέπει να χτίσουμε και στο μέλλον», καταλήγει ο Ά. Σκέρτσος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ