Χαιρετισμός του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο «Το Βήμα των Μαθητών», στην Τελετή Βράβευσης του 2ου Πανελλαδικού και Παγκύπριου Διαγωνισμού Σχολικών Εφημερίδων και Δημοσιογραφίας
Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και για την τιμή και για την ευκαιρία να είμαι σε μια τόσο ξεχωριστή εκδήλωση που πλέον εκφράζει έναν θεσμό. Πολλά συγχαρητήρια καταρχάς στους διοργανωτές, καθώς και σε όλη την ομάδα και πολλά μπράβο σε όλους όσοι υποστηρίζουν σταθερά αυτή την πρωτοβουλία.
Προσπαθούσα να σκεφτώ πόσα σημαντικά προκύπτουν ως συμπεράσματα από αυτόν τον διαγωνισμό, από αυτή την επιμονή των διοργανωτών στον στόχο. Υπάρχουν κάποια προφανή. Μπορεί, όπως είπε ο κύριος Πρετεντέρης, να προκύψουν μέσα από τις εφημερίδες αυτές οι σχολιαστές, οι αρθρογράφοι, οι ρεπόρτερ της επόμενης γενιάς. Δεν είναι καθόλου λίγο, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Υπάρχει κάτι άλλο επίσης ξεχωριστό. Η συνεργασία των καθηγητών των μαθητών, μεταξύ τους δημιουργούν ένα ομαδικό κλίμα, το οποίο θα είναι εφόδιο για τα παιδιά αυτά σε όλη τους τη ζωή. Και άλλα πολλά, όπως ο χρόνος που περνάνε γράφοντας, ερευνώντας και όχι πάνω από μία οθόνη. Όλα αυτά δεν είναι καθόλου για να τα υποτιμούμε. Όμως, θα σας πω κάτι σε συνέχεια μιας χθεσινής ομιλίας που έκανα, εντελώς τυχαία ήταν μια ημέρα πριν, στο πλαίσιο υποδοχής μαθητών και μαθητριών απ’ όλη την Ελλάδα, τρέχουμε ένα αντίστοιχο πρόγραμμα το «Καλλιεργώντας Κριτικούς Αναγνώστες», ένα πιλοτικό πρόγραμμα μαζί με τη Σοφία Ζαχαράκη σε 35 σχολεία σε όλη την Ελλάδα, που στόχο έχει να πάει και σε όλα τα υπόλοιπα, μόλις εγκριθεί η σχετική χρηματοδότηση.
Αυτή η πρωτοβουλία του «Βήματος», της Alter Ego και όλη αυτή η προσπάθεια που κάνετε, δημιουργεί τους πολίτες του αύριο, ενισχύει τη Δημοκρατία. Γιατί; Ξέρετε ότι σε συνέχεια και ενός συνεδρίου που κάναμε και είχαμε την τιμή να έχουμε και πολλούς δημοσιογράφους από «ΤΟ ΒΗΜΑ», από «ΤΑ ΝΕΑ», αλλά και από όλα τα υπόλοιπα μέσα από όλη την Ελλάδα. Συνηθίζω να λέω ως καθ’ ύλην αρμόδιος υφυπουργός για τον Τύπο, την επικοινωνία, την ενημέρωση, ότι μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις, όχι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις που βιώνουμε και θα βιώσουμε με μεγαλύτερη ένταση είναι η κρίση της παραπληροφόρησης. Δεν «απειλεί» μόνο την πολιτική, τον πολιτικό διάλογο, ενδεχομένως να μπορεί να επηρεάσει και εκλογικά αποτελέσματα. Απειλεί τα εθνικά συμφέροντα, πάρα πολλές φορές διαδόσεις των fake news, του τοξικού λόγου, αλλά απειλεί και τις ζωές τις δικές μας και πολύ περισσότερο λόγω και της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των παιδιών, των μαθητριών, των μαθητών παντού. Ένα μήνυμα το οποίο μπορεί να περιέχει μια τοξική ανάρτηση, μία παραποιημένη πληροφορία, μπορεί να επηρεάσει με πολύ άσχημο τρόπο μια πολύ σημαντική επιλογή ενός νέου παιδιού, μπορεί να το κάνει να πάρει λάθος αποφάσεις, να μιλήσει με ανθρώπους που δεν πρέπει. Και επειδή δεν εκπροσωπώ ένα think tank, αλλά την Κυβέρνηση, έχουμε πάρει, θεωρώ σημαντικές πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση αυτή, δηλαδή του περιορισμού χρήσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τώρα έχει ξεκινήσει η συζήτηση και για την ανωνυμία στο διαδίκτυο. Αλλά όσα μέτρα και να πάρεις, όσες παρεμβάσεις και να κάνεις, εάν δεν επενδύσεις στην κριτική σκέψη, αν δεν επενδύσεις στο επιχείρημα, δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα. Χρειαζόμαστε πολλούς παραπάνω ρεπόρτερ με τη στενή και την ευρύτερη έννοια, δημοσιογράφους, αναλυτές, ερευνητές, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερους αναγνώστες. Οι εφημερίδες φέρουν την υπογραφή των συντακτών τους και την ευθύνη των εκδοτών τους και με τη στενή νομική έννοια, αλλά και με την ευρύτερη δημοσιογραφική έννοια. Ξέρεις ποιος γράφει τι. Ξέρεις ποιος φέρει την ευθύνη. Μπορείς να διασταυρώσεις την πληροφορία και αυτός που την μεταφέρει έχει και τις αντίστοιχες παρεπόμενες συνέπειες. Οι εφημερίδες για να βγουν θέλουν πολύ κόπο. Είναι εδώ άνθρωποι οι οποίοι έχουν δώσει όλη τους τη ζωή σε αυτές. Έχουν γράψει τη δική τους ιστορία. Αυτό που κάνετε εσείς είναι κάτι αντίστοιχο. Όχι μόνο οι νικητές, όσοι συμμετέχετε, όχι μόνο οι μαθητές και οι καθηγητές. Και αυτή η πρωτοβουλία, σε συνδυασμό με κάθε αντίστοιχη πρωτοβουλία είναι ζωτικής σημασίας για αυτή την προσπάθεια. Η μάχη ενάντια στην παραπληροφόρηση, στην κρίση της παραπληροφόρησης, δεν είναι μια μάχη που πρέπει να δώσει η Κυβέρνηση από μόνη της ή ένα μέρος του πολιτικού συστήματος. Είναι μια μάχη που θα δώσει το σύνολο της κοινωνίας για να μπορεί να επιβιώσει τα επόμενα χρόνια.
Πολλά συγχαρητήρια. Και θα κλείσω με μια προσωπική ιστορία. Το όνειρό μου και μάλιστα όχι όταν ήμουνα πάρα πολύ μικρός, λίγο πριν περάσω στο πανεπιστήμιο ήταν να γίνω κι εγώ δημοσιογράφος. Γι’ αυτό και σε κάθε πρωτοβουλία, από το δημοτικό μέχρι και το λύκειο μαθητικής εφημερίδας, πρωτοστατούσα. Τελικά η φοίτηση στη Νομική Σχολή άλλαξε τον επαγγελματικό μου προσανατολισμό. Όμως όλα όσα έχω κάνει από μικρός σε κάθε τέτοια πρωτοβουλία, κάθε μου συμμετοχή, δεν έχει πάει τίποτα χαμένο.
Άρα, είτε οι νικητές του σήμερα γίνουν οι δημοσιογράφοι του αύριο είτε όχι, ό,τι έχετε κάνει αυτά τα χρόνια, αυτές τις μέρες, αυτούς τους μήνες, κάθε λεπτό που έχετε δαπανήσει, θα είναι μια τεράστια επένδυση που θα σας δικαιώσει στα επόμενα χρόνια της ζωής σας. Καμία προσπάθεια δεν πάει χαμένη.
Πολλά συγχαρητήρια. Να σας έχει ο Θεός καλά και να είμαστε εδώ κάθε χρόνο να χειροκροτάμε την προσπάθειά σας.
