ΗΠΑ: Το Πεντάγωνο θα αποσύρει 5.000 στρατιωτικούς των ΗΠΑ από τη Γερμανία

Το Πεντάγωνο ανακοίνωσε χθες Παρασκευή ότι θα αποσύρει περίπου 5.000 Αμερικανούς στρατιωτικούς από τη Γερμανία σε διάστημα ενός έτους, δηλαδή περίπου το 15% των δυνάμεων που είναι παρούσες στη χώρα, ένα μέτρο που ανακοινώθηκε αφού ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε την ενόχλησή του για τις δηλώσεις του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς αναφορικά με τον πόλεμο στο Ιράν.

«Προβλέπουμε ότι η απόσυρση θα ολοκληρωθεί τους επόμενους έξι με δώδεκα μήνες», εκτίμησε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας Σον Παρνέλ. Περισσότεροι από 36.000 Αμερικανοί στρατιώτες σταθμεύουν στη Γερμανία, σύμφωνα με επίσημη καταμέτρηση που ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2025.

Αυτή η ανακοίνωση έγινε αφού ο Τραμπ είχε δηλώσει νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που σταθμεύουν στη Γερμανία, σύμμαχο των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, μετά από σχόλια του Μερτς που τον εξόργισαν.

Ο Γερμανός καγκελάριο εκτίμησε τη Δευτέρα ότι «οι Αμερικανοί προφανώς δεν έχουν καμία στρατηγική» στο Ιράν και ότι η Τεχεράνη «ταπεινώνει» τη ισχυρότερη παγκόσμια δύναμη.

«Πιστεύει ότι δεν πειράζει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Δεν ξέρει τι λέει», απάντησε ο Τραμπ την Τρίτη.

Την επομένη ο Αμερικανός πρόεδρος έγραψε ότι η Ουάσινγκτον «έχει αρχίσει να μελετά και να εξετάζει την πιθανή μείωση» της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Γερμανία. «Μια απόφαση θα ληφθεί πολύ σύντομα», είχε υποσχεθεί.

Δημοκρατικοί βουλευτές και γερουσιαστές επέκριναν χθες την ανακοίνωση του Πενταγώνου.

«Πρέπει να σταθούμε ενωμένοι με τους συμμάχους μας, όχι να σαμποτάρουμε τα συμφέροντα ασφαλείας ο ένας του άλλου για μικροπρεπείς κακίες», δήλωσε η γερουσιαστής Τζιν Σαχίν. Ο συνάδελφός της Τζακ Ριντ κάλεσε τον Ντόναλντ Τραμπ να αναιρέσει αυτήν την απόφαση, την οποία χαρακτήρισε «σοβαρό λάθος».

«Η μείωση της στρατιωτικής μας παρουσίας στην Ευρώπη σε μια περίοδο που οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να επιτίθενται αδιάκοπα στην Ουκρανία και να παρενοχλούν τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ είναι ένα ανεκτίμητο δώρο για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και υποδηλώνει ότι οι αμερικανικές δεσμεύσεις προς τους συμμάχους μας εξαρτώνται από τη διάθεση του προέδρου», πρόσθεσε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής.

Ιταλία και Ισπανία

Εξάλλου, επίσης χθες, ο Τραμπ καταφέρθηκε και εμμέσως εναντίον της Γερμανίας και τις σημαντικές εξαγωγές αυτοκινήτων της χώρας, ανακοινώνοντας ότι θα αυξήσει τους δασμούς στα οχήματα που εισάγονται στις ΗΠΑ από την ΕΕ στο 25% «την επόμενη εβδομάδα».

Ο Τραμπ είναι ιδιαίτερα θυμωμένος με τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ  επειδή δεν είναι πρόθυμοι να συνεισφέρουν επιμελειτιακά ή στρατιωτικά στην ισραηλινοαμερικανική επίθεση κατά του Ιράν ή στην ασφάλεια του στρατηγικού Στενού του Ορμούζ, το οποίο ουσιαστικά έχει αποκλείσει η Τεχεράνη.

Στη διάρκεια των δύο προηγούμενων εβδομάδων ο Ρεπουμπλικάνος έχει αυξήσει τις επικρίσεις του εις βάρος των Ευρωπαίων, κατηγορώντας τους ότι δεν δεσμεύονται στην ίδια τους την άμυνας και το ΝΑΤΟ και ότι εξαρτώνται υπερβολικά από την αμερικανική στρατιωτική προστασία. Τακτικά επισείει την απειλή της αποδέσμευσης των ΗΠΑ.

Εκτός από τη Γερμανία ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι εξετάζει επίσης τη μείωση του αριθμού των αμερικανικών δυνάμεων που σταθμεύουν στην Ιταλία και την Ισπανία.

«Ίσως, θα το κάνω αναμφίβολα. Γιατί δεν θα έπρεπε;», απάντησε όταν ρωτήθηκε σχετικά για το ενδεχόμενο. «Η Ιταλία δεν προσέφερε καμία βοήθεια και η Ισπανία είναι φρικτή, απολύτως φρικτή», πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Στα τέλη του 2025 στάθμευαν στην Ιταλία 12.662 Αμερικανοί στρατιώτες και στην Ισπανία 3.814, σύμφωνα με επίσημη καταμέτρηση.

Η ΕΕ τόνισε την Πέμπτη ότι η παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη «εξυπηρετεί επίσης τα συμφέροντα των ΗΠΑ στο πλαίσιο των παγκόσμιων δράσεών τους».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όταν ο έφηβος ξεφεύγει: παραβατικότητα ή ένα μήνυμα που δεν ακούστηκε; – Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Η εικόνα είναι γνώριμη: Παρέες εφήβων που προκαλούν φασαρίες, φθορές, ένταση. Μια συμπεριφορά που φοβίζει, εξοργίζει, προβληματίζει.

Και το πρώτο ερώτημα έρχεται σχεδόν αυθόρμητα: «Τι φταίει;»

Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Κακή ανατροφή; Έλλειψη ορίων; Επιρροές από φίλους; Ίσως όλα αυτά να παίζουν έναν ρόλο. Αλλά αν σταθούμε λίγο πιο βαθιά, ίσως χρειάζεται να δούμε κάτι ακόμα.

Η εφηβεία από τη φύση της είναι μια περίοδος έντασης. Ο έφηβος δεν είναι πια παιδί, αλλά δεν είναι ακόμα ενήλικας. Βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα, προσπαθώντας να βρει ποιος είναι, πού ανήκει, τι αξίζει.

Και αυτό, συχνά, δεν γίνεται ήρεμα… Γίνεται με δοκιμές, με υπερβολές, με κινήσεις που κάποιες φορές μοιάζουν ακατανόητες ή και προκλητικές.

Η παραβατικότητα, σε κάποιες περιπτώσεις, δεν είναι μόνο μια «κακή συμπεριφορά». Είναι ένας τρόπος έκφρασης. Ένας τρόπος να ακουστεί κάτι που δεν έχει βρει άλλον δρόμο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογείται, ούτε ότι πρέπει να αγνοείται. Σημαίνει όμως ότι αν μείνουμε μόνο στην επιφάνεια, στο «έκανε ζημιά», «παραβίασε κανόνες», «πρέπει να τιμωρηθεί»… χάνουμε ένα κομμάτι της εικόνας.

Γιατί πίσω από κάθε συμπεριφορά, υπάρχει μια ανάγκη.

Μπορεί να είναι θυμός.
Μπορεί να είναι ματαίωση.
Μπορεί να είναι ανάγκη για αναγνώριση, για δύναμη, για ένταξη σε μια ομάδα.

Και όταν αυτά δεν βρίσκουν χώρο να εκφραστούν με άλλον τρόπο, βγαίνουν αλλιώς.

Για τους γονείς, αυτό είναι δύσκολο. Γιατί έρχονται αντιμέτωποι με κάτι που τους ξεπερνά. Με φόβο, με ντροπή, με θυμό. Θέλουν να προστατεύσουν το παιδί τους, αλλά και να βάλουν όρια. Και εδώ χρειάζεται μια ισορροπία. Τα όρια είναι απαραίτητα. Χωρίς αυτά, ο έφηβος δεν έχει πλαίσιο. Αλλά τα όρια από μόνα τους δεν αρκούν.

Χρειάζεται και κάτι άλλο: επαφή.

Να μπορεί ο γονιός να δει πίσω από τη συμπεριφορά. Να μην μείνει μόνο στην πράξη, αλλά να προσπαθήσει να καταλάβει τι την τροφοδοτεί. Να αντέξει να ακούσει, ακόμα κι αν αυτό που θα ακούσει είναι δύσκολο.

Και ταυτόχρονα, να σταθεί σταθερός. Όχι με τιμωρητική διάθεση, αλλά με σαφήνεια. «Αυτό που έκανες δεν είναι αποδεκτό. Είμαι εδώ όμως να δούμε τι συμβαίνει.»

Για την κοινωνία, τα πράγματα είναι διαφορετικά αλλά όχι άσχετα. Όταν βλέπουμε έναν έφηβο να καταστρέφει, να προκαλεί, να βγαίνει εκτός ορίων, είναι εύκολο να τον χαρακτηρίσουμε. Να τον απορρίψουμε… και ίσως σε ένα επίπεδο να το χρειαζόμαστε αυτό για να προστατευτούμε. Αλλά αν μείνουμε μόνο εκεί, δεν αλλάζει κάτι: Η απομάκρυνση δεν λύνει το πρόβλημα. Το μεταθέτει.

Χρειάζεται μια πιο σύνθετη ματιά. Να δούμε ότι αυτά τα παιδιά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Μεγάλωσαν μέσα σε οικογένειες, σε σχολεία, σε μια κοινωνία που κι αυτή έχει τις δικές της εντάσεις και αντιφάσεις.

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά, κάτι δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε.

Η παραβατικότητα των εφήβων δεν είναι ένα απλό φαινόμενο με μία αιτία και μία λύση. Είναι ένα σήμα, όχι πάντα ξεκάθαρο, όχι πάντα εύκολο να διαβαστεί…, αλλά σήμα. Ότι κάτι χρειάζεται προσοχή.

Και ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι αυτό: Να μπορέσουμε να βάλουμε όρια χωρίς να απορρίψουμε. Να προστατεύσουμε χωρίς να κλείσουμε τα μάτια. Να δούμε τον έφηβο όχι μόνο ως πρόβλημα, αλλά και ως άνθρωπο που βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να σταματήσει μια συμπεριφορά. Είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε να μην χρειάζεται πια να εκφραστεί έτσι. Και αυτό δεν γίνεται ούτε μόνο με αυστηρότητα, ούτε μόνο με κατανόηση. Γίνεται με μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στα δύο.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Επιστήμη – Περιβάλλον: Σοβαρές επιπτώσεις από την εξόρυξη κρίσιμων ορυκτών, προειδοποιεί το Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών

Τα κρίσιμα ορυκτά, όπως το λίθιο και το κοβάλτιο, αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο για τις «πράσινες» ενεργειακές μεταβάσεις και την τεχνολογική ανάπτυξη, ωστόσο η εξόρυξή τους προκαλεί σοβαρές, αλλά σε μεγάλο βαθμό αόρατες περιβαλλοντικές και υγειονομικές κρίσεις, όπως προειδοποιεί νέα έκθεση του Ινστιτούτου Νερού, Περιβάλλοντος και Υγείας του Πανεπιστημίου των Ηνωμένων Εθνών (UNU-INWEH).

Η έρευνα διαπιστώνει ότι συστημικές παγκόσμιες αποτυχίες έχουν ως αποτέλεσμα το κόστος της εξόρυξης κρίσιμων ορυκτών να επιβαρύνει δυσανάλογα ορισμένες από τις πιο ευάλωτες κοινότητες του κόσμου, ενώ τα οφέλη συσσωρεύονται αλλού, με τη μορφή ηλεκτρικών οχημάτων, συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και υποδομών τεχνητής νοημοσύνης.

Η έκθεση δεν αμφισβητεί την ανάγκη για καθαρές ενεργειακές λύσεις ή για την ψηφιακή υποδομή που τις στηρίζει. Αντίθετα, θέτει το ερώτημα ποιος πληρώνει και ποιος ωφελείται από την πρόοδο της ανθρωπότητας σε αυτούς τους τομείς. «Δεν μπορείς να αποκαλείς μια μετάβαση πράσινη, βιώσιμη και δίκαιη, αν απλώς μεταφέρει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τους πλούσιους στους φτωχούς και από μια ομάδα ανθρώπων ή περιοχή σε μια άλλη», τονίζει ο διευθυντής του UNU-INWEH, Κάβε Μαντάνι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Ο ίδιος προσθέτει ότι «ο κόσμος σπεύδει να χτίσει ένα μέλλον με καθαρότερη ενέργεια και εμείς υποστηρίζουμε αυτή την επείγουσα ανάγκη. Ωστόσο, η έρευνά μας αποδεικνύει ότι οι εξορυκτικές δραστηριότητες που τροφοδοτούν αυτή τη μετάβαση μολύνουν το πόσιμο νερό, καταστρέφουν τα μέσα διαβίωσης των αγροτών και εκθέτουν τα παιδιά σε τοξικά βαρέα μέταλλα σε μερικές από τις πιο ευάλωτες κοινότητες του κόσμου».

Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, η εξόρυξη κρίσιμων ορυκτών έχει τεράστιες ανάγκες σε νερό και οι κοινότητες που ζουν κοντά στα ορυχεία πληρώνουν βαρύ τίμημα: μολυσμένο νερό, λειψυδρία και σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία.

Το 2024, σύμφωνα με την έκθεση, η παγκόσμια παραγωγή λιθίου, περίπου 240.000 τόνοι, κατανάλωσε κατ’ εκτίμηση 456 δισεκατομμύρια λίτρα νερού, ποσότητα ισοδύναμη με τις ετήσιες οικιακές ανάγκες σε νερό 62 εκατομμυρίων ανθρώπων στην υποσαχάρια Αφρική. Στην περιοχή με αλυκές Salar de Atacama της Χιλής, η εξόρυξη λιθίου αντιστοιχεί από μόνη της έως και στο 65% της περιφερειακής χρήσης νερού, εντείνοντας τον ανταγωνισμό με τη γεωργία και τις οικιακές ανάγκες και οδηγώντας σε δραματική εξάντληση των υπόγειων υδάτων.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις εκτείνονται πολύ πέρα από την κατανάλωση νερού. Για κάθε τόνο ορυκτών σπάνιων γαιών που είναι δύσκολο να εξορυχθούν παράγονται περίπου 2.000 τόνοι τοξικών αποβλήτων. Το 2024, η παγκόσμια παραγωγή σπάνιων γαιών εκτιμάται ότι παρήγαγε 707 εκατομμύρια τόνους τοξικών αποβλήτων.

Επιπλέον, η ρύπανση των υδάτων λόγω της εξόρυξης προκαλεί σοβαρές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία. Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, που αποτελεί σημαντικό παραγωγό κοβαλτίου, το 72% των ανθρώπων που ζουν κοντά σε ορυχεία ανέφεραν δερματικές παθήσεις και το 56% των γυναικών και κοριτσιών γυναικολογικά προβλήματα. Την ίδια ώρα, επισημαίνεται στην έκθεση ότι πάνω από το 80% της παραγωγής ορυκτών ελέγχεται από ξένες βιομηχανικές εταιρείες εξόρυξης, γεγονός που περιορίζει τα οικονομικά οφέλη για την τοπική κοινωνία. Παρά τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της χώρας, πάνω από το 70% του πληθυσμού ζει με λιγότερα από 2,15 δολάρια την ημέρα.

Σημειώνεται μάλιστα ότι το πρόβλημα δεν αφορά αποκλειστικά απομακρυσμένες ή αναπτυσσόμενες περιοχές. Για παράδειγμα, στον Καναδά, η κατάρρευση μέρους του ορυχείου χαλκού/χρυσού Mount Polley το 2014 προκάλεσε την απόρριψη περίπου 25 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων τοξικών αποβλήτων σε ποτάμια και λίμνες, μολύνοντας πηγές πόσιμου νερού και καταστρέφοντας αυτόχθονες κοινότητες.

Η Συμφωνία του Παρισιού αναδεικνύει τον επείγοντα χαρακτήρα της εξόρυξης κρίσιμων ορυκτών, ώστε να μειωθεί η ένταση του άνθρακα στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Ωστόσο, αυτό δημιουργεί ένα νέο «παράδοξο»: η επίτευξη των παγκόσμιων κλιματικών στόχων θα απαιτούσε εννιαπλάσια αύξηση της ζήτησης λιθίου και διπλασιασμό της ζήτησης κοβαλτίου και νικελίου έως το 2040.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι, χωρίς δεσμευτικούς παγκόσμιους κανόνες, το υφιστάμενο σύστημα θα συνεχίσει να μετακυλίει το περιβαλλοντικό και υγειονομικό κόστος στις τοπικές κοινωνίες. Στις κύριες συστάσεις περιλαμβάνονται υποχρεωτικά διεθνή πρότυπα δέουσας επιμέλειας (due diligence) που θα αντικαταστήσουν την εθελοντική συμμόρφωση, νομικά δεσμευτικοί μηχανισμοί για την ηθική προμήθεια πρώτων υλών και την περιβαλλοντική δικαιοσύνη, αυστηροί έλεγχοι της ρύπανσης και των λυμάτων και ανεξάρτητη παρακολούθηση της μόλυνσης από βαρέα μέταλλα. Επίσης, ζητά επενδύσεις σε λύσεις κυκλικής οικονομίας, όπως η προηγμένη ανακύκλωση μπαταριών, ηλεκτρονικών συσκευών και εξαρτημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με στόχο τη μείωση της πίεσης στην εξόρυξη πρώτων υλών.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υπουργείο Εργασίας: Ο «χάρτης» των πληρωμών από τον e-ΕΦΚΑ και τη ΔΥΠΑ έως τις 8 Μαΐου

Συνολικά 91.703.000 ευρώ θα καταβληθούν σε 107.160 δικαιούχους, από τις 4 Μαΐου έως τις 8 Μαΐου 2026, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e-ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ).

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση:

Από τον e-ΕΦΚΑ:

– στις 7 Μαΐου, θα καταβληθούν 14.703.000 ευρώ σε 30.710  δικαιούχους για παροχές σε χρήμα και

– από τις 4 Μαΐου έως τις 8 Μαΐου, θα καταβληθούν 22.000.000 ευρώ σε 950 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων εφάπαξ.

Από τη ΔΥΠΑ θα καταβληθούν:

– 24.000.000 ευρώ σε 40.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπά επιδόματα,

– 13.000.000 ευρώ σε 18.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας και

– 18.000.000 ευρώ σε 17.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.

Τεχνολογία- Ένα δισεκατομμύριο συσκευές συνδεδεμένες: Η σιωπηλή επανάσταση του IoT

Το 2025 καταγράφηκε ένα σημαντικό ορόσημο για την παγκόσμια αγορά τεχνολογίας: περισσότερες από ένα δισεκατομμύριο συσκευές λειτουργούν πλέον μέσω των δικτύων NB-IoT και LTE-M. Πίσω από τον τεχνικό αυτόν όρο κρύβεται κάτι πολύ πιο απλό και ήδη παρόν στην καθημερινότητα: η δυνατότητα αντικειμένων και μηχανημάτων να «μιλούν» μεταξύ τους και να στέλνουν δεδομένα μέσω κινητής τηλεφωνίας.

Με απλά λόγια, το NB-IoT και το LTE-M είναι ειδικά δίκτυα κινητής που έχουν σχεδιαστεί όχι για ανθρώπους, αλλά για συσκευές. Σε αντίθεση με το κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιεί δεδομένα για κλήσεις, μηνύματα ή βίντεο, αυτές οι τεχνολογίες εξυπηρετούν μικρές, «ήσυχες» επικοινωνίες: έναν μετρητή ρεύματος που στέλνει την κατανάλωση, έναν αισθητήρα που παρακολουθεί την πίεση του νερού ή ένα σύστημα στάθμευσης που ενημερώνει αν υπάρχει διαθέσιμη θέση. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι ότι καταναλώνουν ελάχιστη ενέργεια και μπορούν να λειτουργούν για χρόνια χωρίς αλλαγή μπαταρίας.

Η επίτευξη του ενός δισεκατομμυρίου συνδέσεων δεν ήρθε τυχαία. Πριν από περίπου δέκα χρόνια, η αγορά του λεγόμενου «Internet of Things» ήταν κατακερματισμένη. Υπήρχαν πολλές διαφορετικές τεχνολογίες, οι οποίες συχνά δεν ήταν συμβατές μεταξύ τους. Αυτό σήμαινε ότι μια λύση που λειτουργούσε σε μια χώρα ή με έναν πάροχο δεν μπορούσε εύκολα να εφαρμοστεί αλλού. Η έλλειψη κοινών προτύπων αποτελούσε βασικό εμπόδιο για την ανάπτυξη.

Η αλλαγή ήρθε όταν ο κλάδος συμφώνησε να κινηθεί σε κοινή κατεύθυνση, υιοθετώντας τις τεχνολογίες NB-IoT και LTE-M ως βασική υποδομή. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργήθηκε ένα ενιαίο «λεξιλόγιο» επικοινωνίας για τις συσκευές. Οργανισμοί όπως η GSMA συνέβαλαν καθοριστικά σε αυτή τη διαδικασία, φέρνοντας κοντά εταιρείες τηλεπικοινωνιών, κατασκευαστές και παρόχους υπηρεσιών.

Σήμερα, το αποτέλεσμα είναι μια παγκόσμια πλατφόρμα που υποστηρίζει εκατομμύρια νέες συνδέσεις κάθε μήνα. Οι εφαρμογές είναι ήδη ορατές σε πολλούς τομείς της οικονομίας: στην ενέργεια, όπου οι «έξυπνοι» μετρητές επιτρέπουν καλύτερη διαχείριση της κατανάλωσης· στις πόλεις, όπου αισθητήρες συμβάλλουν στη ρύθμιση της κυκλοφορίας ή του φωτισμού· στις μεταφορές και στη βιομηχανία, όπου η συνεχής παρακολούθηση εξοπλισμού μειώνει το κόστος και τις βλάβες.

Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής τεχνολογίας της GSMA, Alex Sinclair, το συγκεκριμένο ορόσημο αποτελεί απόδειξη της αξίας της συνεργασίας στον κλάδο. Και πράγματι, το ένα δισεκατομμύριο συνδέσεων δεν είναι απλώς ένας εντυπωσιακός αριθμός, αλλά η ένδειξη ότι μια τεχνολογία που πριν από λίγα χρόνια φαινόταν σύνθετη και αποσπασματική, έχει πλέον γίνει πρακτική και ευρέως εφαρμόσιμη.

Η επόμενη φάση αναμένεται να εστιάσει λιγότερο στις υποδομές και περισσότερο στις εφαρμογές. Με τις βάσεις να έχουν τεθεί, το ζητούμενο είναι πώς αυτές οι «αόρατες» συνδέσεις θα αξιοποιηθούν για να βελτιώσουν την καθημερινότητα, την αποδοτικότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία των πόλεων. Σε κάθε περίπτωση, το παράδειγμα του NB-IoT και του LTE-M δείχνει ότι όταν η τεχνολογία αποκτά κοινά πρότυπα και σαφή κατεύθυνση, μπορεί να περάσει από τη θεωρία στην πράξη με εντυπωσιακή ταχύτητα.

Η Αγία Ειρήνη καθιερώνεται επίσημα ως πολιούχος της Σαντορίνης – Επετειακή εκδήλωση και έναρξη της τουριστικής περιόδου

Έπειτα από αίτημα της Μητρόπολης Θήρας, Αμοργού και Νήσων προς το Δημοτικό Συμβούλιο Θήρας, η Αγία Ειρήνη καθιερώθηκε επίσημα ως πολιούχος της Σαντορίνης, σηματοδοτώντας μια ιστορική στιγμή για το νησί, σύμφωνα με ανακοίνωση.

Η σύνδεση της Σαντορίνης με την Αγία Ειρήνη έχει βαθιές ιστορικές ρίζες, καθώς επικρατεί ότι το όνομα «Σαντορίνη» προέρχεται από το Santa Irini, ονομασία που έδωσαν στο νησί οι Λατίνοι κατά τον Μεσαίωνα προς τιμήν της Αγίας Ειρήνης. Μέσα από τους αιώνες, η ονομασία αυτή εξελίχθηκε στη σημερινή ονομασία του νησιού, συνδέοντας άρρηκτα την ιστορία και την ταυτότητα της Σαντορίνης με την Αγία.

Φέτος, για πρώτη φορά, η εορτή της Αγίας Ειρήνης θα πραγματοποιηθεί με κάθε επισημότητα την Τρίτη 5 Μαΐου. Από τις πρωινές ώρες, η Μητρόπολη Θήρας θα τελέσει τις εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Αγίας Ειρήνης, ενώ στις 18:30, έμπροσθεν της Μητρόπολης Θήρας, θα πραγματοποιηθεί το επίσημο επετειακό πρόγραμμα παρουσία εκπροσώπων της Εκκλησίας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, φορέων του νησιού και πλήθους κόσμου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί μουσικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή του καλλιτέχνη Σωκράτη Χάρη προσδίδοντας έναν ιδιαίτερο πανηγυρικό και πολιτιστικό χαρακτήρα στη βραδιά. Η εορτή της Αγίας Ειρήνης θα συνδυαστεί και με τα αποκαλυπτήρια της προτομής της Λούλας και του Ευάγγελου Νομικού, ως ελάχιστος φόρος τιμής της ευγνωμονούσας κοινωνίας της Σαντορίνης προς την οικογένεια που πριν από 45 χρόνια κατασκεύασε το τελεφερίκ του νησιού. Ένα έργο-σταθμός για τη Σαντορίνη, το οποίο χρησιμοποιείται αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάπτυξη της τουριστικής υποδομής και λειτουργώντας ως μοχλός εξέλιξης και ενίσχυσης της τουριστικής παροχής του νησιού.

Η συγκεκριμένη εκδήλωση αναμένεται να σηματοδοτήσει συμβολικά και ουσιαστικά το άνοιγμα της νέας τουριστικής περιόδου για τη Σαντορίνη, σε μια ιδιαίτερα απαιτητική χρονική συγκυρία, γεμάτη προκλήσεις λόγω των παγκόσμιων γεωπολιτικών εξελίξεων. Μέσα από την ενότητα, την ιστορική μνήμη και την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου, η Σαντορίνη στέλνει ένα μήνυμα αισιοδοξίας, ανθεκτικότητας και προοπτικής προς όλο τον κόσμο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το εισοδηματικό χάσμα μεγεθύνεται, οι απολαβές των επικεφαλής εταιρειών απογειώθηκαν (Oxfam)

Οι μισθοί και οι άλλες αμοιβές κορυφαίων στελεχών επιχειρήσεων σε παγκόσμια κλίμακα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, ενώ όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι έχουν ολοένα λιγότερα χρήματα στη διάθεσή τους, υποδεικνύει ανάλυση της Oxfam που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα.

Τα 1.500 εκτελεστικά στελέχη εταιρειών με τις υψηλότερες απολαβές στον κόσμο έλαβαν το 2025 κατά μέσο όρο κάπου 8,4 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση αυτή, συνομοσπονδία πολλών συλλογικοτήτων βοήθειας και ανάπτυξης.

Αν ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός, οι απολαβές τους αυξήθηκαν κατά 11% σε σύγκριση με το 2024 και κατά 54% σε σύγκριση με το 2019, σημειώνει η Όξφαμ.

Οι υπολογισμοί της βασίζονται σε δεδομένα 1.500 εταιρειών σε 33 χώρες, αντλημένα από τη βάση δεδομένων S&P Capital IQ.

Στην άλλη πλευρά, το αναπροσαρμοσμένο για να ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός ετήσιο μέσο εισόδημα των εργαζομένων παγκοσμίως το 2025 βρισκόταν στα 17.156 δολάρια, υπολογίζει η ΜΚΟ. Το ποσό αυτό είναι οριακά αυξημένο (0,5%) σε σύγκριση με το 2024 μεν, αλλά μειωμένο κατά 12% σε σύγκριση με το 2019.

Αυτοί οι αριθμοί έχουν αντληθεί από δεδομένα του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Η μείωση του αριθμού των ανθρώπων που ζουν βυθισμένοι στην ακραία φτώχεια, παρότι εργάζονται, επιβραδύνεται παράλληλα τα τελευταία χρόνια.

Η αποκαλούμενη φτώχεια των εργαζομένων μειωνόταν κατά μέσον όρο με ρυθμό 7% μεταξύ του 2000 και του 2019, αλλά από το 2020 ο ρυθμός αυτός υποδιπλασιάστηκε, πλέον δεν ξεπερνά το 3%.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κι η κρίση στο στενό του Χορμούζ ενδέχεται να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα, προειδοποιούν οι συγγραφείς της ανάλυσης της Όξφαμ.

Το κείμενο θυμίζει πως το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών προειδοποίησε πως εάν επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο άλλοι 32 εκατομμύρια άνθρωποι ενδέχεται να περιπέσουν στη φτώχεια εξαιτίας του πολέμου.

Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αυτά η ΜΚΟ καλεί τις κυβερνήσεις να καταρτίσουν ρεαλιστικά σχέδια, με σαφή χρονοδιαγράμματα, ώστε να μειωθούν οι ανισότητες. Καλεί για άλλη μια φορά να επιβληθούν υψηλότεροι φόροι στους πολύ πλούσιους, ενώ εισηγείται επίσης αυστηρότερους κανόνες για το lobbying και τη χρηματοδότηση προεκλογικών εκστρατειών από τους πιο πλούσιους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γάλλος ΥΠΕΞ Μπαρό: Το αμερικανικό σχέδιo για το Στενό του Ορμούζ δεν είναι ανταγωνιστικό στη γαλλοβρετανική πρωτοβουλία

Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν- Νοέλ Μπαρό εκτίμησε ότι το σχέδιο των ΗΠΑ για τη δημιουργία ενός συνασπισμού προκειμένου να ανοίξει και πάλι το Στενό του Ορμούζ δεν είναι ανταγωνιστικό στην αποστολή που θέλουν να συστήσουν η Γαλλία και η Βρετανία.

Πριν την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων εναντίον του Ιράν το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται παγκοσμίως περνούσε από αυτή τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό. Παρά το γεγονός ότι από τις 8 Απριλίου έχει τεθεί σε ισχύ εκεχειρία, το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό λόγω του αποκλεισμού του τόσο από το Ιράν όσο και από τις ΗΠΑ, προκαλώντας αναταραχή στην παγκόσμια οικονομία.

Μιλώντας από το Αμπού Ντάμπι, όπου βρέθηκε στο πλαίσιο περιοδείας του στην περιοχή, ο Μπαρό δήλωσε ότι ενημέρωσε τους συμμάχους της Γαλλίας στον Κόλπο για τη γαλλοβρετανική πρωτοβουλία, η οποία πλέον βρίσκεται σε “προχωρημένο” στάδιο.

Ο Γάλλος υπουργός εκτίμησε ότι το αμερικανικό σχέδιο δεν είναι “της ίδιας φύσης” με αυτή την πρωτοβουλία, στην οποία “πολλές δεκάδες” χώρες έχουν δηλώσει ότι “σίγουρα” θα συνεισφέρουν. Είναι “συμπληρωματικό” και “δεν ανταγωνίζεται” τη γαλλοβρετανική πρωτοβουλία, πρόσθεσε.

Στα μέσα Απριλίου πολλές χώρες που δεν συμμετέχουν στη σύγκρουση, ανάμεσά τους η Γαλλία και η Βρετανία, δήλωσαν έτοιμες να συστήσουν μια “ουδέτερη αποστολή” για την ασφάλεια του Στενού. Στόχος είναι “να συνοδεύουν και να φροντίζουν για την ασφάλεια των  εμπορικών πλοίων που διέρχονται από τον Κόλπο”, είχε επισημάνει ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ είχε κάνει λόγο για μια “ειρηνική και αμυντική” δύναμη.

Χθες Πέμπτη αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επεσήμανε ότι η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από τις πρεσβείες των ΗΠΑ να πείσουν τις συμμαχικές τους χώρες να ενταχθούν σε έναν διεθνή συνασπισμό αρμόδιο για την ασφάλεια του Ορμούζ.

Ο “μηχανισμός ελεύθερης ναυσιπλοΐας” (MFC) θα λάβει “μέτρα για να εγγυηθεί την ασφαλή διέλευση, κυρίως παρέχοντας πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, συμβουλές για την ασφάλεια και συντονισμό”, είχε προσθέσει ο ίδιος.

Την Τετάρτη ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος είχε δηλώσει ότι ο Λευκός Οίκος εξετάζει να παρατείνει τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών “επί μήνες, αν είναι απαραίτητο”, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου έχουν περιέλθει σε τέλμα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νίκη Κεραμέως: Η πρόταση Ανδρουλάκη για τετραήμερη εργασία είναι επικίνδυνη, ατεκμηρίωτη και ανησυχητική

«Στην αποδόμηση της πρότασης Ανδρουλάκη με βάση τα πραγματικά στοιχεία της αγοράς εργασίας» προέβη κατά τη συνέντευξή της στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.

«Όποιος έχει παρακολουθήσει την πορεία μου έχει δει ότι είμαι πάρα πολύ ανοιχτή σε προτάσεις της αντιπολίτευσης. Τα νομοσχέδια που φέρνω στη Βουλή έχουν ενσωματώσει πάρα πολλές προτάσεις της αντιπολίτευσης. Εδώ, όμως, έχουμε μία πρόταση η οποία έχει τρία χαρακτηριστικά. Είναι επικίνδυνη, είναι ατεκμηρίωτη και είναι και ανησυχητική», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Κεραμέως.

Η υπουργός διευκρίνισε ότι θεωρεί τη συγκεκριμένη πρόταση επικίνδυνη, «καθώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προτείνει τετραήμερη εργασία με πλήρεις αποδοχές χωρίς να αναφέρει ποιος θα πληρώνει την πέμπτη ημέρα. Είναι μία πρόταση η οποία με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει σε λουκέτα χιλιάδων επιχειρήσεων μικρομεσαίων και σε ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους», είπε η κ. Κεραμέως, κάνοντας παράλληλα λόγο για κυβίστηση από πλευράς Ανδρουλάκη.

«Την πρώτη μέρα είπε επί της ουσίας, υποχρεωτική τετραήμερη εργασία. Πρέπει να ανοίξει λέει αυτή η συζήτηση και λέω, λοιπόν, εγώ, τι συνεπάγεται αυτό που λέει ο κ. Ανδρουλάκης; Τα στελέχη του μετά είπαν και κάποια άλλα πράγματα. Υπήρξαν και διαφοροποιήσεις, παρεκκλίσεις και αυτό λέει πράγματα».

Η υπουργός έδωσε ένα παράδειγμα με ένα μανάβικο στο οποίο οι υπάλληλοι θα δουλεύουν Δευτέρα έως Πέμπτη και, συνεπώς, για την Παρασκευή θα πρέπει να προσληφθούν άλλοι, για να λειτουργεί. Όπως σημείωσε, «τα έσοδα δεν θα αλλάξουν, συνεπώς θα επιβαρυνθεί πολύ το κόστος εργασίας. Κάποιες επιχειρήσεις δεν θα το αντέξουν αυτό. Ήδη ζητούν μείωση μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους. Αυτές που δεν θα το αντέξουν, θα κλείσουν. Οι εργαζόμενοι θα απολυθούν. Αυτές που ενδεχομένως θα ζοριστούν και θα το αντέξουν, πού θα μετακινηθεί όλο αυτό το κόστος και πού θα βρουν τους εργαζόμενους; ‘Αρα, σημείο πρώτο, είναι μία πρόταση επικίνδυνη».

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η κ. Κεραμέως δήλωσε ότι το συγκεκριμένο μοντέλο έχει νομοθετηθεί στη Γαλλία, «η οποία, όμως, έχει από τις υψηλότερες ανεργίες στην ιστορία της και πολύ διαφορετική δομή στην οικονομία, με πολλές περισσότερες μεγάλες επιχειρήσεις σε σχέση με την Ελλάδα».

Παράλληλα, χαρακτήρισε ατεκμηρίωτη την πρόταση Ανδρουλάκη, καθώς, όπως είπε, «έκανε μία πρόταση η οποία αλλάζει τις ζωές εκατομμυρίων εργαζομένων, ωστόσο δεν είχε ούτε ένα νούμερο ούτε κανένα στοιχείο ως προς το πώς θα επηρεάσει το μέτρο για παράδειγμα τις ασφαλιστικές εισφορές και τα ασφαλιστικά ταμεία. Δεν είχε τίποτα και αυτό δείχνει την ελαφρότητα, δυστυχώς, με την οποία η αξιωματική αντιπολίτευση αντιμετωπίζει μείζονα ζητήματα αγοράς εργασίας».

Η υπουργός χαρακτήρισε επίσης ανησυχητική την πρόταση Ανδρουλάκη, «καθώς αφήνει να εννοηθεί ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν γνωρίζει τη δομή της ελληνικής οικονομίας.

Ποια είναι η δομή της ελληνικής οικονομίας σήμερα; Δεν είναι ίδια με τη Γαλλία, για παράδειγμα, γιατί, στην Ελλάδα, πάνω από το 90% των επιχειρήσεων έχει μέχρι 10 εργαζόμενους. Δεν είναι το ίδιο με χώρες όπως είναι η Γαλλία, όπως είναι η Γερμανία, που έχουν πολύ μεγαλύτερες οικονομίες κλίμακας. Δηλαδή, μεγαλύτερες επιχειρήσεις».

Μάλιστα, είπε ότι η πρόταση Ανδρουλάκη είναι ένα πυροτέχνημα, «γιατί δεν τους βγήκαν οι Συλλογικές Συμβάσεις. Πριν από αυτό, λέγανε για τις Συλλογικές Συμβάσεις. Κάναμε την Κοινωνική Συμφωνία, πλέον δεν έχουν το επιχείρημα των Συλλογικών Συμβάσεων. Σου λέει να κάνουμε ένα πυροτέχνημα. Ένα πυροτέχνημα για το οποίο τα ίδια τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, εντός των επόμενων 24 ωρών, εξέφρασαν επιφυλάξεις», συμπλήρωσε η κ. Κεραμέως.

Απαντώντας σε ερώτηση, η υπουργός Εργασίας διευκρίνισε ότι αυτό που μπορεί να εφαρμοστεί είναι η δυνατότητα για τετραήμερη εργασία με πλήρεις αποδοχές, την οποία έχει θεσπίσει η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ την καταψήφισε στη Βουλή.

«Γιατί, δηλαδή, να μην δώσεις τη δυνατότητα; Δεν θέλουμε μια αγορά εργασίας η οποία να δίνει περισσότερα εργαλεία, περισσότερες δυνατότητες σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις; ‘Αρα, λοιπόν, προσέξτε και την αντιφατική στάση. Από τη μια έρχεται και λέει, όχι στη δυνατότητα για τετραήμερη εργασία και λέει ναι στην υποχρεωτική τετραήμερη εργασία. Γιατί αυτό πρότεινε ο κ. Ανδρουλάκης συγκεκριμένα. ‘Αλλο τι έκαναν τα στελέχη του μετά, που προσπάθησαν να μετριάσουν λίγο αυτήν την άποψη», προσέθεσε η κ. Κεραμέως.

Επίσης, η υπουργός υπογράμμισε τις προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, προκειμένου να επιτευχθεί η μεγαλύτερη μείωση ανεργίας που έχει γίνει σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Είχαμε μία ανεργία στα 18% και, σήμερα, αυτή η ανεργία, ανάλογα τον μήνα, είναι γύρω στο 8%, 9%, 7%, αναλόγως. Είμαστε 10 μονάδες κάτω, με τεράστιες προσπάθειες, πρώτα από όλα των εργαζομένων και των επιχειρήσεων. Είναι αδιανόητο με μία φοβερή ελαφρότητα, η αξιωματική αντιπολίτευση να θέλει να μας οδηγήσει και πάλι σε υψηλότερη ανεργία», είπε η κ. Κεραμέως και τόνισε τη σημασία της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

«Η ευχή του κάθε υπουργού Eργασίας είναι να έρχονται περισσότερες Συλλογικές Συμβάσεις, προφανώς σύννομες, μην παρεξηγηθώ, στις οποίες οι εκπρόσωποι εργαζομένων και εργοδοτών να συμφωνούν μεταξύ τους για το ποιοι είναι οι βέλτιστοι όροι εργασίας. Γι’ αυτό, έχει σημασία η Κοινωνική Συμφωνία, που έδωσε την πλατφόρμα και τα κίνητρα, για να γίνεται αυτό, αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και πρέπει να προστατεύουμε ως κόρην οφθαλμού την αγορά εργασίας, τις θέσεις εργασίας που έχουν δημιουργηθεί, γιατί δεν υπάρχει πιο σημαντική πολιτική σήμερα, κοινωνική πολιτική, από το να έχει ο άλλος δουλειά. Αυτό είναι το ύψιστο αγαθό, προφανώς μετά την υγεία, με ποια έννοια; Ότι θέλουμε ο κόσμος να στέκεται στα πόδια του, όχι να ζει με επιδόματα. Εμείς θέλουμε μία κοινωνία εργαζομένων, όχι μία κοινωνία ανέργων», κατέληξε η υπουργός Εργασίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αλαφούζος – Αγγελικούση: restart των συζητήσεων – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Οι νέοι διαφαινόμενοι κλυδωνισμοί στον Παναθηναϊκό με την επικείμενη απομάκρυνση του προπονητή Ράφα Μπενίτεθ από τον «πράσινο» πάγκο, δεν θα είναι κάτι πρωτόγνωρο για τον ισχυρό άνδρα της ΠΑΕ. Άλλωστε, από την ημέρα που ενεπλάκη στα κοινά του τριφυλλιού, μάλλον δεν υπάρχει ημέρα νηνεμίας. Σαν να ταξιδεύει το καράβι σε θάλασσα που δεν γαληνεύει ποτέ. Σε τέτοιο σημείο, που ενώ έχει διαθέσει του κόσμου τα εκατομμύρια στην ΠΑΕ, δεν έχει ούτε ανάλογα αποτελέσματα, ούτε την αναγνώριση του «πράσινού» κόσμου. Βλέπετε, οι παλινωδίες του, οι επήρειες ανθρώπων που δεν ταιριάζουν καν με την αναμφισβήτητη ευπρέπειά του, έχουν πληγώσει ανεπανόρθωτα τον σύλλογο.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ο Γιάννης Αλαφούζος, μετά τόσα χρόνια στο τιμόνι της ΠΑΕ, είναι αμφίβολο αν έχει ακόμη προσωπική εικόνα των τεκταινομένων στο ποδόσφαιρο. Όταν ενεπλάκη, είναι αμφίβολο αν γνώριζε τι έχει στο εσωτερικό της η μπάλα. Μπορεί κάποιος σήμερα να ισχυριστεί ότι το έμαθε;

Μόνο και μόνο όταν δίπλα του εξακολουθούν να περιφέρονται άνθρωποι που υπό την εποπτεία τους σπαταλήθηκαν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων, αποτελεί ερωτηματικό προθέσεων. Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει γίνει επί ημερών Αλαφούζου, «νεκροταφείο» προπονητών και ονείρων, είναι αναμφισβήτητο. Και κάθε όνειρο που σβήνει, βαραίνει ακόμη περισσότερο τη φανέλα.

Μα όταν κάνεις συνεχείς λανθασμένες επιλογές και τελικά πληρώνεις ακριβά το τίμημα, μπορεί να «ματώνει» την τσέπη σου, αλλά πληγώνει ανελέητα και το σκαρί της ομάδας. Πληγώνει το κύρος της, την ίδια την ιστορία της. Γιατί, υπάρχουν πληγές που δεν τις γιατρεύουν ούτε τα χρήματα ούτε ο χρόνος.

Ο Γιάννης Αλαφούζος έχει ένα μέγα πλεονέκτημα που πρέπει να του το αναγνωρίσουν οι πάντες. Δεν ενεπλάκη στο βρόμικο παρασκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Του προτάθηκε, του υποδείχτηκαν οι τρόποι κι εμφατικά αρνήθηκε. Του βγάζει το καπέλο κάποιος γι’ αυτό.

Μα ο τρόπος που λειτουργεί, αποφασίζει και καθορίζει την «πράσινη» ιστορία, δεν οδηγεί την ομάδα της πρωτεύουσας σε δρόμους πέραν εκείνων που βαδίζουν οι κομπάρσοι. Κι η αλήθεια είναι ότι κομπάρσος έχει καταστεί ο Παναθηναϊκός των εκατομμυρίων οπαδών. Η ομάδα που ήταν “Panathinaikos”, η «Πανάθα» των φίλων της, παραπαίει από τότε που αποσύρθηκε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης. Κι όταν παραπατά ένας γίγαντας, τρέμει μαζί του και η μνήμη του κόσμου του.

Το βέβαιο είναι ότι δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η διαδρομή της ανυποληψίας. Άλλωστε δεν ταιριάζει ούτε στον ίδιο τον Αλαφούζο, σε σχέση με τις άλλες επιχειρήσεις του αλλά και την προσωπικότητά του.

Τώρα λοιπόν, ετοιμάζεται να αλλάξει πάλι προπονητή. Τον καλύτερο που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα, βάσει βιογραφικού. Μα και τον προπονητή που είναι εδώ και χρόνια σε μια συνεχή παρακμιακή πορεία. Ποιον ρώτησε όταν τον έφερε; Κανέναν! Τώρα θα πληρώσει περισσότερα από οκτώ εκατομμύρια για αποζημίωση. Ήδη πληρώνει ακόμη τις αποζημιώσεις του συνταξιούχου Τερίμ που τον έφερε επειδή του το είπε ο παραγωγός του Survivor, πληρώνει κάποιου Αλόνσο και του επίσης παρηκμασμένου Βιτόρια, που έφερε ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του… Λάθη που στοιβάζονται σαν πέτρες πάνω στο ίδιο κουρασμένο οικοδόμημα και συνεχίζονται χωρίς να γίνονται γνώση κι εμπειρία.

Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έφερε στον Παναθηναϊκό ως προπονητή κάποιον… Φάμπρι, που γέλαγαν μαζί του και τα πόμολα στις πόρτες του Κορωπίου. Προσέλαβε τον Στραματσιόνι, που έκανε δεκάδες πανάκριβες μεταγραφές κι όσους ήταν τότε δίπλα στον Ιταλό, τους έχει ακόμη συνεργάτες του!! Έφερε κάποιον… Πογιάτος, τον… Μπόλονι… Μιλάμε για προπονητικές ασημαντότητες. Κι όταν ακόμη προσέλαβε προπονητές με αξία, κύρος και σεβασμό από την «πράσινη» εξέδρα, ο ίδιος ήταν εκείνος που τους «καθάρισε» σαν αυγά! Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των Δώνη και Γιοβάνοβιτς…

Για να μη λέμε πολλά. Αυτός ο ευπρεπής άνθρωπος, αυτός ο άνθρωπος που έχει βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη πετώντας χρήματα στη θάλασσα, ΔΕΝ μπορεί να έχει πολύ μέλλον στον Παναθηναϊκό, με τόση αμφισβήτηση. Γιατί, με χαμένη την πίστη κι την εμπιστοσύνη  της εξέδρας, όλα γίνονται πιο βαριά.

Όπως αναφέρουν, λοιπόν, πληροφορίες από το λιμάνι και τους ναυτιλιακούς κύκλους, ο ίδιος φέρεται να επανεξετάζει τη θέση του στην ηγεσία του Παναθηναϊκού κι ίσως να μην περιμένει την ολοκλήρωση του γηπέδου στον Βοτανικό. Ο Γιάννης Αλαφούζος, όπως ισχυρίζονται πρόσωπα του περιβάλλοντός του, αναζητά τον κατάλληλο χρόνο απεγκλωβισμού του από την ΠΑΕ. Όχι μόνο επειδή η αμφισβήτησή του αποτελεί σαράκι για την ομάδα, όχι μόνο επειδή η εσωστρέφεια αποτελεί καρκίνωμα στα κύτταρα της ομάδας, μα κι επειδή η τρέχουσα συγκυρία μάλλον ευνοεί την αλλαγή σελίδας. Κι ο ίδιος, επιθυμεί να βρει την καλύτερη λύση που θα εγγυάται την καλύτερη προοπτική για την επόμενη ημέρα του Παναθηναϊκού.

Προσέξτε: Παρ’ ότι η ίδια κι η οικογένειά της τηρούν σιγή ιχθύος, η Μαρία Αγγελικούση αποτελεί κορυφαία προσωπικότητα που μπορεί να κυβερνήσει τον Παναθηναϊκό. Το δε όνομά της έχει επιστρέψει πάλι στο προσκήνιο.

Η Μαρία Αγγελικούση, ηγείται ενός κορυφαίου ναυτιλιακού ομίλου, εκ των σημαντικότερων παγκοσμίως. Κι οικονομική ισχύ που μπορούν να συντηρήσουν κι εκτοξεύσουν… δέκα Παναθηναϊκούς! Το δε προσωπικό της κύρος και σοβαρότητα εγγυώνται ότι το «τριφύλλι» θα ξεφύγει από τις λογικές που επιβάλλουν οι λογής λογής παθογένειες.

Να ξαναπούμε, ότι υπάρχει έντονη κινητικότητα στο παρασκήνιο. Επαφές, σκέψεις, συζητήσεις. Θα καταλήξουν κάπου όλα αυτά; Ουδείς γνωρίζει και μπορεί να εκφραστεί με βεβαιότητα, δεδομένου ότι σ’ αυτές τις γιγαντιαίες business υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες.

Μα η αναγκαιότητα να διεκδικήσει πάλι ο Παναθηναϊκός, τον κορυφαίο ρόλο του στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αποτελεί πια υπαρξιακή ανάγκη. Γιατί ο Παναθηναϊκός δεν ιδρύθηκε για να παρακολουθεί την ιστορία, αλλά για να τη γράφει.