Η Αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια, γνωστή για την προσέγγισή της στην οικογενειακή θεραπεία Βιρτζίνια Σατίρ (Virginia Satir) συνήθιζε να λέει ότι ένας άνθρωπος χρειάζεται καθημερινά τέσσερις αγκαλιές για να επιβιώσει, οκτώ για να ζήσει καλά και δώδεκα για να είναι ευτυχισμένος. Την αναγκαιότητα και την καθοριστική σημασία της αγκαλιάς επιβεβαιώνουν και τα αποτελέσματα έρευνας σε παιδιά που μεγάλωσαν σε ορφανοτροφείο που έδειξε ότι η ομάδα των παιδιών που δεχόταν καθημερινά τις αγκαλιές των φροντιστών σε τρεις ολιγόλεπτες συναντήσεις μαζί τους, παρουσίαζε καλύτερους δείκτες ανάπτυξης και μικρότερη ευαλωτότητα σε ασθένειες, σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά.

Τα παραπάνω επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ψυχίατρος– ψυχοθεραπευτής Ιάκωβος Μαρτίδης, τονίζοντας ότι όλα αυτά είναι συμβατά και με τα αποτελέσματα της έρευνας 80 χρόνων του Χάρβαρντ που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και αποκαλύπτουν ότι αυτό που κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους είναι η ποιότητα των σχέσεων που έχουν με τους άλλους και όχι η δόξα, το χρήμα και η ομορφιά.

«Είναι καθοριστική η σημασία της αγκαλιάς στη ζωή μας, είτε είμαστε παιδιά, είτε ενήλικες. Η αγκαλιά σημαίνει αποδοχή, ενθάρρυνση, αγάπη και είναι βασική ανάγκη του ανθρώπου. Όταν οι άνθρωποι αγκαλιάζονται τρυφερά, εκκρίνουν την ορμόνη ωκυτοκίνη, που σχετίζεται με το αίσθημα της ηρεμίας, ενώ μειώνονται σε αυτούς τα επίπεδα της κορτιζόλης που θεωρείται η ορμόνη του στρες. Με τον ίδιο τρόπο, όμως μπορεί να λειτουργήσει και μια κουβέντα όπως το “μπράβο”, το “χαίρομαι για σένα”, “αισθάνομαι καλά που είμαι μαζί σου”, “τι νόστιμο το φαγητό που έφτιαξες”. Όλα αυτά είναι “αγκαλιές” και δυστυχώς συνήθως είμαστε αρκετά τσιγκούνηδες σε τέτοιου είδους αντιδράσεις. Δε λέμε εύκολα ένα “ευχαριστώ”, δεν αναδεικνύουμε εύκολα ένα θετικό κομμάτι του άλλου. Συνήθως αναδεικνύουμε ό,τι στραβό βρίσκουμε στο διπλανό μας», εξηγεί ο κ. Μαρτίδης.

Ο ίδιος χαρακτηρίζει πολύ λανθασμένη την αντίληψη που επικρατούσε παλαιότερα και καλούσε τους γονείς να μην παίρνουν τα παιδιά αγκαλιά με το αιτιολογικό ότι θα κακομάθαιναν. «Τα μωρά δεν θέλουν απλώς μια αγκαλιά, την έχουν ανάγκη. Και όταν θέλουν κάτι, το εκφράζουν με το κλάμα. Τη στιγμή εκείνη, αν δεν λάβουν την αγκαλιά θα νιώσουν αβοήθητα, ανασφαλή και μόνα και θα αισθανθούν ότι δεν μπορούν να εμπιστευτούν τον ίδιο τους το γονιό», λέει. Προσθέτει, επίσης, ότι οι συνέπειες της στέρησης της αγκαλιάς ακολουθούν τους ανθρώπους και στην ενήλικη ζωή τους καθώς τούς είναι ιδιαίτερα δύσκολο, εφόσον δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν τους γονείς τους, να εμπιστευτούν άλλους ανθρώπους.

Σύμφωνα με τον κ. Μαρτίδη, το άγγιγμα και η αγκαλιά που προσφέρουν οι γονείς στα παιδιά τους, διεγείρει τον οργανισμό των παιδιών και τα βοηθά στην υγιή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη. Σε ένα ευρύτερο επίπεδο, το άγγιγμα έχει βρεθεί στο επίκεντρο θεραπειών, όπως η θεραπευτική ιππασία που εφαρμόζεται για την κινητική και κοινωνική αποκατάσταση ανθρώπων με ή χωρίς αναπηρία και έχει οφέλη στη βελτίωση της υγείας και της ζωής τους. Ενδεικτική, άλλωστε, του ρόλου και της σημασίας της αγκαλιάς, είτε της σωματικής είτε της ψυχολογικής, είναι η αναφορά της μητέρας Τερέζας ότι «υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πεθαίνουν για μια μπουκιά ψωμί, αλλά υπάρχουν περισσότεροι που πεθαίνουν για μια σταλιά αγάπης…».

Σήμερα πια, σε αντίθεση με το παρελθόν, οπότε προτεραιότητα των προηγούμενων γενεών ήταν η επιβίωση, το ενδιαφέρον των γονέων –και όχι μόνο- εστιάζεται σε ζητήματα, όπως η σημασία της αγκαλιάς, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που απευθύνουν σχετικά ερωτήματα σε ειδικούς. Υπάρχει, ακόμη, η σχετική γνώση, η πληροφορία και η διάθεση του κόσμου, γεγονός που θεωρείται ενθαρρυντικό από τον κ. Μαρτίδη ώστε να βελτιωθούν η γνώση των ανθρώπων για τον εαυτό τους, η σχέση τους μαζί του και κατ’ επέκταση η ποιότητα των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων.

«Ο εαυτός μας είναι για μας ο πιο σημαντικός άνθρωπος στον κόσμο. Τον κουβαλάμε 24 ώρες το 24ωρο, όπως η χελώνα το καβούκι της. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τις ανάγκες του, να χορτάσουμε την ψυχή του, γιατί αν δεν το κάνουμε αυτό θα έχουμε πρόβλημα. Αν είμαστε εμείς καλά, θα είμαστε καλά και με τους δικούς μας ανθρώπους και η ποιότητα των σχέσεων μαζί τους θα καθορίσει και την ποιότητα της ζωής μας. Ένα χαμόγελο, ένα νεύμα με κατανόηση, μια πράξη καλοσύνης μπορούν να μας γεμίσουν», συμπληρώνει με νόημα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οδεύοντας προς τον Σεπτέμβριο, όπου οι πολιτικοί αρχηγοί θα παρουσιάσουν στη ΔΕΘ τις θέσεις τους, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι μπαίνουμε για τα καλά στην τελική ευθεία για τις εκλογές του 2027. Κι όπως δείχνουν τα πράγματα, μόνο κάποιο εξαιρετικής κρισιμότητας εθνικό θέμα θα ανατρέψει τον δρόμο για τις κάλπες της επόμενης Άνοιξης.

Τα δεδομένα που έχουμε αυτή τη στιγμή, είναι ότι η ΝΔ -δηλαδή ο Μητσοτάκης- διατηρεί την απόλυτη πρωτοκαθεδρία. Διαθέτει διαφορά ανάμεσα στο 12 και στο 14% από το δεύτερο κόμμα. Ουδείς το αμφισβητεί αυτό, ακόμη κι ο Τσίπρας που αναφέρεται σε ανατροπή, αλλά μιλά για τις…δεύτερες εκλογές. Αν γίνουν αυτές και δεν υπάρξει αυτοδυναμία της ΝΔ από την πρώτη κάλπη.

Επίσης, ενώ έχουμε αυτά τα δεδομένα, είναι ακατανόητη η επιμονή του …τρίτου ΠαΣοΚ, σε νίκη του με μια ψήφο διαφορά! Ενώ στα δεδομένα αυτά, δεν πρέπει να αγνοούμε το κόμμα Σαμαρά, που για μια ακόμη φορά πυροβολεί το κόμμα που τον ανέθρεψε και τον έκανε ακόμη και πρωθυπουργό!

Τι μέλει γενέσθαι λοιπόν; Στο πολιτικό και «μεγαλοεπιχειρηματικό» γίγνεσθαι εξυφαίνονται διάφορα σχέδια αποδόμησης του Μητσοτάκη, παρά το γεγονός ότι απέτυχαν όσα έχουν λάβει σάρκα και οστά μέχρι τώρα.

Τώρα λοιπόν, εξυφαίνεται σχέδιο «πνιγμού» του Μητσοτάκη, απ’ όλους όσοι επιθυμούν την ανατροπή του. Με συμπορεύσεις στον δρόμο της δεύτερης κάλπης.

Προσέξτε: Αυτό προϋποθέτει δυο πράγματα:

Α. Να ανέβει ο Τσίπρας πέριξ του 20%.

Β. Να πλήξει τόσο πολύ τη ΝΔ ο Σαμαράς, ώστε να μη φτάσει το 25% και να μη λάβει το μπόνους του εκλογικού νόμου.

Προσέξτε κι αυτό: Αυτό το ενδεχόμενο είναι μόνο φιλολογικό, υπάρχει μόνο στα χαρτιά γραφείων του Πειραιά (κυρίως) κι όσων σχεδιάζουν τα όνειρά τους. ΔΕΝ αποτυπώνεται σε καμιά έρευνα.

Όμως, ακόμη κι αν επιτύχει αυτό το σχέδιο των ολιγαρχών και κάποιων πολιτικών αρχηγών , το ερώτημα παραμένει: Ποιος θα γίνει πρωθυπουργός; Ποιος θα κυβερνήσει;

Ακούστε λοιπόν:

Α. Επειδή σ’ αυτά δεν υπάρχουν απαντήσεις και πολύ περισσότερο δεν υπάρχουν πρόσωπα ικανά να κυβερνήσουν τον τόπο,

Β. Επειδή όταν οι ολιγάρχες και κάποιοι πρώην πρωθυπουργοί κάνουν σχέδια, γελάει ο Θεός, οι λύσεις είναι δυο και μοναδικές:

1. Επίτευξη αυτοδυναμίας της ΝΔ, σε πρώτη ή δεύτερη κάλπη.
2. Δημιουργία κυβέρνησης με συμμετοχή του πρώτου κόμματος (ΝΔ) και του προέδρου της. Ποιος άλλωστε θα μπορούσε να απαιτήσει να μην είναι πρωθυπουργός ο νικητής των εκλογών; Ποιος θα τολμούσε να παραποιήσει τη λαϊκή βούληση;

Θα πει κάποιος ότι θα μπορούσε να ζητηθεί η παραποίηση της θέλησης της κοινωνίας από τον Τσίπρα. Το έχει κάνει ήδη μια φορά, δεν θα δυσκολευόταν να το πράξει και δεύτερη. Μα τώρα δεν είμαστε στα 2015…

Προσέξτε κι αυτό: Κάποιοι εκ της Δεξιάς και της γνωστής Δεξιάς συνιστώσας, έχουν αρχίσει να καλλιεργούν ένα νέο σενάριο: Ότι δήθεν πρέπει να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ και ΠαΣοΚ, ώστε να …μη παραγραφούν τα σκάνδαλα!

Μάλιστα, εφημερίδα γνωστή για τις σχέσεις της με το παρελθόν και τη γνωστή Δεξιά συνιστωσα , έφτασε στο σημείο να στήσει ψεύτικο πρωτοσέλιδο περί συνάντησης σημερινού υπουργού με δυο κορυφαία στελέχη του ΠαΣοΚ. Κι όταν αυτό διαψεύστηκε μετά βδελυγμίας, απλώς η εφημερίδα κούρνιασε… Χωρίς καμιά συγγνώμη! Όμως, είχε χύσει μελάνι περί…παραγραφής σκανδάλων… Ετοίμασε κάτι από το …μέλλον όπως το ονειρεύονται κάποιοι: χωρίς… Μητσοτάκη!

Κι εδώ όμως μπαίνει το ερώτημα: Έχει κάποιο κόμμα,  μπει σε συζήτηση οιασδήποτε παραγραφής σκανδάλων; Και ποιων σκανδάλων; Ή υπάρχουν σκάνδαλα που κινδυνεύουν να παραγραφούν και τότε καθίσταται επιτακτικός ο σχηματισμός κυβέρνησης και μάλιστα άρον άρον;

Φυσικά, δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Ίσως το εφεύρουν οι διάφορες …εστίες που απεργάζονται ανωμαλία…και κάποιοι πρώην που δεν εννοούν ότι είναι πρώην… Βεβαίως, με τη συμβολή της ολιγαρχίας.

Τα ζητήματα του Μητσοτάκη

Η εκτίμηση λοιπόν που γίνεται από όλο και περισσότερους πολιτικούς αναλυτές, αναφέρει ότι ο Μητσοτάκης έχει πιο πολλές πιθανότητες να κινηθεί σε ποσοστά άνω του 30%, παρά κοντά σε αυτά που θα του στερήσουν το εκλογικό μπόνους, όπως απεργάζονται κάποιοι.

Όμως, έχει να κλείσει και μεγάλες τρύπες που έχουν δημιουργηθεί, αλλά και να δημιουργήσει και το νέο του αφήγημα. Όπως:

Α. Γιατί 3^η τετραετία; Πρέπει να πείσει περισσότερο κόσμο η άποψη ότι η τρίτη τετραετία απαιτείται για να ολοκληρωθούν μεταρρυθμίσεις  κι επειδή ο Μητσοτάκης παρέχει ασφάλεια, γνώση, δεν επιδίδεται σε πειραματισμούς κι επειδή αλλάζει συνεχώς η χώρα προς το καλύτερο, έξω από αφηγήματα μιζέριας και παρελθοντολογίας…

Β. Πως θα φέρει πίσω τους Κεντρογενείς του 2019 και του 2023, που έχουν «κατσικωθεί» στην γκρίζα στήλη των αναποφάσιστων στις έρευνες;

Γ. Τι θα κάνει με σημαντικά τμήματα της Μεσαίας τάξης που δεν χρειάζονται μόνο στοργή και προδέρμ, αλλά κι ενέσεις χρημάτων;

Δ. Τι θα κάνει με γυναικεία τμήματα του πληθυσμού που απαιτούν μεγαλύτερη στήριξη;

Ε. Τι θα γίνει με τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα που είναι αδύναμοι κρίκοι της οικονομίας;

Στ. Το πιο σημαντικό: Τι θα γίνει με ολόκληρες ζώνες της Μακεδονίας και της Θράκης, που έχουν διεισδύσει Ακροδεξιοί, ρωσόφιλοι κι ομάδες ρασοφόρων κι οπαδών που επηρεάζουν τις τοπικές κοινωνίες;

Αυτά, είναι τα πρωτεύοντα που πρέπει ν’ αντιμετωπίσει ο Μητσοτάκης. Μαζί με την «άρνηση» υπουργών της κυβέρνησής του να «τσαλακωθούν» υπερασπιζόμενοι το έργο της ή απέναντι σε ζητήματα της καθημερινότητας.

Προσέξτε κι αυτά:

Ο Μητσοτάκης έχει απέναντί του μια Κεντροαριστερά κουρασμένη, εκτός εποχής και χωρίς αφήγημα

Α. Τον Τσίπρα που δημοσκοπικά βρίσκεται πιο χαμηλά από το ποσοστό που έφερε με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023 και δεν έχει εμφανίσει κάτι νέο. Πιο πολύ δείχνει ότι θέλει να ξεχαστεί το παρελθόν του, ενώ στο κόμμα του «παίζουν μπουνιές» ο Αριστερός ριζοσπαστισμός κι η  δήθεν πορεία του προς το Κέντρο.

Β. Τον Ανδρουλάκη, που ενώ δεν μπορεί καν να πλησιάσει τη δεύτερη θέση, ονειρεύεται νίκη με μια ψήφο διαφορά, έχασε χρόνο όσο ο Τσίπρας ήταν εκτός και με μεταγραφές αμφιβόλου πνοής, προσπαθεί να μαζέψει κόσμο. Χώρια που κανένας δεν ασχολείται με το …πολυδιαφημισμένο του πρόγραμμα, ενώ υποπίπτει σε θεσμικά ατοπήματα, όπως στην περίπτωση της Συνταγματικής αναθεώρησης.

Γ. Όλους τους άλλους, που πλην ΚΚΕ και Βελόπουλου, θα δώσουν μάχες επιβίωσης, άρα θα σηκώσουν τόνους λάσπης και τοξικότητας.

Μ’ αυτό το πολιτικό σκηνικό λοιπόν και μ’ αυτά τα δεδομένα, θα πάμε από εδώ και στο εξής. Ουσιαστικά όλους εναντίον Μητσοτάκη. Ο οποίος σήμερα, έχει τη μοναδική πρόταση ασφαλούς διακυβέρνησης για τις ζωές και το μέλλον των πολιτών.

Κι αυτό, δεν χωρά σε σχεδιασμούς σεναρίων, κέντρων, παρακέντρων κι αποκέντρων…

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

Το 1922 στο Παρίσι γίνονται οι πρώτοι αγώνες στίβου γυναικών στους οποίους μετέχουν γυναίκες από όλο τον κόσμο. Περίπου 20.000 θεατές παρακολουθούν τους αγώνες.

Το 1942 ο Γκλεν Σίμποργκ και ομάδα χημικών απομονώνουν για πρώτη φορά το πλουτώνιο.

Το 1942 την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου απαγορεύονται οι προβολείς στις πρεμιέρες του Χόλυγουντ, για να μη γίνεται η πόλη στόχος των βομβαρδιστικών.

Το 1953 η Ελλάδα προσφεύγει στον ΟΗΕ, ζητώντας την αυτοδιάθεση της Κύπρου.

Το 1961 η Ανατολική Γερμανία αρχίζει το κτίσιμο του Τείχους του Βερολίνου, κατά μήκος των συνόρων με τη Δύση.

Το 1969 επεκτείνονται τα λιγνιτωρυχεία στην καρδιά της Πτολεμαΐδας.

Το 1975 η διαστημική αποστολή των ΗΠΑ, Viking 1, ξεκινά το ταξίδι της με προορισμό τον Άρη.

Το 1977 οι ΗΠΑ εκτοξεύουν το διαστημόπλοιο Voyager 2.

Το 1980 ο Αυστριακός, Ρέινχολντ Μέσνερ, γίνεται ο πρώτος ορειβάτης, που κατακτά μόνος του την κορυφή του Έβερεστ.

Το 1980 συνάντηση πραγματοποιούν στην Κέρκυρα, με πρωτοβουλία του Ανδρέα Παπανδρέου, οι πέντε σοσιαλιστές ηγέτες της Νότιας Ευρώπης.

Το 1986 στο Εντμοντ της Οκλαχόμα, ένας υπάλληλος ταχυδρομείου, ο Πάτρικ Χένρι Σέριλ, σκοτώνει 14 συναδέλφους του και μετά αυτοκτονεί.

Το 1990 η Γιουγκοσλαβία κατακτά το χρυσό μετάλλιο του 11ου Mundobasket της Αργεντινής, επικρατώντας της Σοβιετικής με 92-75. Η Ελλάδα κατατάσσεται έκτη (τρίτη ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες).

Το 1991 το Κοινοβούλιο της Βαλτικής Δημοκρατίας της Εσθονίας κηρύσσει πλήρη ανεξαρτησία από την ΕΣΣΔ.

Το 1992 στην Τουρκία, συλλαμβάνεται ο ηγέτης της οργάνωσης “Ντεβ Σολ” Μπεντρί Γιαγκάν.

Το 1994 στις ΗΠΑ, ο Πρόεδρος Κλίντον ανακοινώνει σκληρά μέτρα κατά της Κούβας, καθώς το κύμα των λαθρομεταναστών συνεχίζεται με αμείωτη ροή προς τη Φλόριντα.

Το 1994 το Ζαΐρ κλείνει τα σύνορά του με τη Ρουάντα για να αποτρέψει περαιτέρω ροή των προσφύγων.

Το 1998 ο στρατός των ΗΠΑ βομβαρδίζει τα στρατόπεδα της Αλ Κάιντα στο Αφγανιστάν και ένα “ύποπτο” εργοστάσιο χημικών στο Σουδάν, ως αντίποινα για το βομβαρδισμό των πρεσβειών των ΗΠΑ στην Κένυα και την Τανζανία, στις 7 Αυγούστου. Από την επίθεση καταστρέφεται ολοσχερώς το εργοστάσιο φαρμάκων al Shifa στο Χαρτούμ. Αξιωματούχοι το Προέδρου Κλίντον “δικαιολογούν” την επίθεση λέγοντας, ότι το εργοστάσιο είχε σχέση με την κατασκευή χημικών οπλών.

Το 2003 ο πρόεδρος του Πανελληνίου Μίνως Κυριακού γίνεται ο πρώτος Έλληνας, που εκλέγεται μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Στίβου (IAAF).

το 2003 την ώρα που οι Έλληνες πανηγυρίζουν την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών της κωπηλασίας, ένα άλλο χάλκινο έφευγε από τα ελληνικά χέρια. Η ΔΟΕ αφαιρεί το μετάλλιο από το Λεωνίδα Σαμπάνη και τον αποκλείει από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Πρόκειται για το πρώτο μετάλλιο που αφαιρείται στο πλαίσιο των Ολυμπιακών του 2004 για παράβαση του κανονισμού περί χρήσης απαγορευμένων ουσιών.

Γεννήσεις

το 1561 γεννήθηκε ο Ιταλός συνθέτης Τζάκοπο Πέρι, ο οποίος από πολλούς θεωρείται ο εφευρέτης της όπερας.

το 1779 ένας από τους πατέρες της σύγχρονης χημείας, ο Σουηδός Τζονς Τζάκομπ Μπερζέλιους.

το 1941 ο πρώην Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

το 1944 ο Ρατζίβ Γκάντι, πρωθυπουργός της Ινδίας (1984 – 1989).

το 1948 ο Ρόμπερτ Πλαντ, η φωνή των “Led Zeppelin”.

Θάνατοι

Το 1940 δολοφονείται στο Μεξικό από πράκτορες του Στάλιν ο Λέων Τρότσκι, ηγετική μορφή της “Οκτωβριανής Επανάστασης”.

το 2001 πέθανε ο Βρετανός αστροφυσικός Φρεντ Χόιλ, στον οποίο αποδίδεται η πατρότητα του όρου “Big Bang” για τη δημιουργία του σύμπαντος.