Έχουμε αναρωτηθεί επανειλημμένως αν το ΠαΣοΚ έχει λόγο ύπαρξης στο σημερινό πολιτικό τοπίο. Μπορεί διαχρονικά να εξέφρασε και να «σημάδεψε» σημαντικά κοινωνικά ρεύματα, μα σήμερα έχει ξεπεραστεί, εγκλωβισμένο στον συναισθηματισμό των φίλων του και δη στον συναισθηματισμό του παρελθόντος.

Σήμερα το ΠαΣοΚ μοιάζει να είναι το… ΚΚΕ της σοσιαλδημοκρατίας και με το σημερινό πρόσωπο της ηγεσίας του, είναι ένα κόμμα που μονίμως ρέπει προς τον αντισυστημισμό! Ένα κόμμα παγιδευμένο σε μουσειακές αναμνήσεις, που μιλά συνεχώς για το παρελθόν επειδή φοβάται να κοιτάξει το μέλλον. Έφτασε στο σημείο να εκδώσει συνεδριακή απόφαση, για να μη συνεργαστεί με τη ΝΔ μετεκλογικά. Κι επειδή η ΝΔ προβλέπεται να είναι πρώτο κόμμα, το ΠαΣοΚ αποφάσισε να αφήσει τον τόπο ακυβέρνητο, σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία.

Για σκεφτείτε: Ένα κατ’ εξοχήν κόμμα εξουσίας, να αρνείται τη συμμετοχή σ’ αυτή και να φλερτάρει ασυστόλως με τον αντισυστημισμό και ν’ αγκαλιάζει τα πιο κουρασμένα αντανακλαστικά του λαϊκισμού.

Αλήθεια, ποιο είναι το αφήγημα του ΠαΣοΚ σήμερα; Ποιον πείθει; Μπορεί η σοσιαλδημοκρατία να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα, δηλαδή ένα πολιτικό απολίθωμα που αδυνατεί να εκφράσει τις ανάγκες της κοινωνίας; Μπορεί ένα κόμμα που ο αρχηγός του είναι ύστατος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, να μπορεί να δει τον ήλιο της εξουσίας; Μπορεί το τριτοτέταρτο ΠαΣοΚ να δηλώνει ότι έχει ως στόχο την πρωτιά στις εκλογές; Πόση σοβαρότητα και ρεαλισμό καταδεικνύει αυτό;

Αν εξαιρέσει κάποιος τη Νάντια Γιαννακοπούλου που δηλώνει ότι ΔΕΝ είναι εφικτή η πρωτιά του ΠαΣοΚ στις εκλογές, όλοι οι άλλοι επιμένουν στην ουτοπία. Κι ας άφησαν να χαθεί πολύτιμος χρόνος στην περίοδο της απουσίας Τσίπρα, η επάνοδος του οποίου τους αιφνιδίασε, αν δεν αποσύνθεσε… Έτρεχαν μόνοι τους στο πεδίο της αντιπολίτευσης τόσο καιρό και τελικά έχουν καταλήξει να μάχονται με την Καρυστιανού ποιος θα τερματίσει τέταρτος…

Σκεφτείτε και κάτι ακόμη: Όλοι της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στη Χαριλάου Τρικούπη, ουσιαστικά το μόνο που κάνουν είναι να σχολιάζουν τις δημοσκοπήσεις, να επισημαίνουν τη διολίσθηση και να μην είναι σε θέση να αρθρώσουν ένα σχέδιο συγκράτησης/ παρεμπόδισης της. Μόνο ο Δούκας έχει σίγουρο σχέδιο, που επιθυμεί να καταστήσει το ΠαΣοΚ ουρά κι εφεδρεία του Τσίπρα.

Άρα, εκτός όλων των αδυναμιών του ΠαΣοΚ, έχουμε να κάνουμε και μ’ ένα κόμμα χωρίς σοβαρές εφεδρείες κορυφής, χωρίς αποθέματα καυσίμων, χωρίς καν ρεζερβουάρ…

Το ΠαΣοΚ, αντί να διεκδικεί τον ρόλο μιας σύγχρονης και αξιόπιστης δύναμης διακυβέρνησης, μοιάζει να ανακυκλώνει τα αδιέξοδά του. Χωρίς πειστικό πολιτικό σχέδιο, χωρίς καθαρό στρατηγικό προσανατολισμό και χωρίς στελεχιακές εφεδρείες που να εμπνέουν προοπτική, κινδυνεύει να καταστεί ένας πολιτικός χώρος που θα υπάρχει μόνο επειδή …υπήρξε ιστορικά. Όμως, τα κόμματα κρίνονται απ’ όσα μπορούν να προσφέρουν σήμερα κι αύριο, όχι από όσα πρόσφεραν χθες.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών προειδοποίησε σήμερα ότι η ταχεία ενίσχυση του κλιματικού φαινομένου Ελ Νίνιο σε εξέλιξη, που αναμένεται να είναι «υψηλής έντασης» την περίοδο μεταξύ του Ιουλίου και του Σεπτεμβρίου (φθάνοντας στην 3η από τις 4 βαθμίδες της κλίμακας), αυξάνει την πιθανότητα ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων σε διεθνές επίπεδο.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό (ΠΜΟ), έχουν εκδηλωθεί συνθήκες Ελ Νίνιο στον τροπικό Ειρηνικό ωκεανό και το φαινόμενο «προβλέπεται να ενισχυθεί με ταχύτητα τους επόμενους μήνες, αυξάνοντας την πιθανότητα κυμάτων ζέστης, ξηρασιών, ισχυρών βροχοπτώσεων και άλλων ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων σε πολλούς τομείς του κόσμου».

Στο πρώτο του εποχικό έκτακτο προειδοποιητικό δελτίο, ο έκανε λόγο για «ταχεία εξέλιξη προς επεισόδιο Ελ Νίνιο υψηλής έντασης» την περίοδο μεταξύ «Ιουλίου και Σεπτεμβρίου», που θα φθάσει στην τρίτη από τις τέσσερις βαθμίδες της κλίμακας.

Η ενημέρωση συνεχίζει εκείνη που είχε δημοσιοποιηθεί τη 2η Ιουνίου από τον ΠΜΟ, όταν ανακοίνωσε πως ήταν άμεσα επικείμενη η εκδήλωση Ελ Νίνιο. Μερικές ημέρες αργότερα, την 11η Ιουνίου, η αμερικανική υπηρεσία παρατήρησης των ωκεανών και της ατμόσφαιρας (NOAA) επιβεβαίωνε πως το φαινόμενο είχε αρχίσει ήδη τον Μάιο. Το κλιματικό φαινόμενο αυτό συνήθως καταγράφεται κάθε δύο ως επτά χρόνια και διαρκεί εννιά ως δώδεκα μήνες, σύμφωνα με τον ΠΜΟ.

Αυξάνει τις θερμοκρασίες στην επιφάνεια του κεντρικού και του ανατολικού Ειρηνικού ωκεανού στο ύψος του ισημερινού, μεταβάλλοντας σε παγκόσμια κλίμακα τους ανέμους, τις πιέσεις και τις βροχοπτώσεις. Και επηρεάζει έντονα τις παγκόσμιες θερμοκρασίες τη χρονιά που ακολουθεί, εξηγεί η ίδια πηγή.

Το φαινόμενο Ελ Νίνιο «είναι ήδη παρόν και αναμένεται να ενισχυθεί με ταχύτητα φθάνοντας σε ισχυρή ένταση», ανέφερε η γενική γραμματέας του ΠΜΟ, η Σελέστε Σάουλο, σύμφωνα με την ανακοίνωση του οργανισμού. «Θα αυξήσει τις πιθανότητες ξηρασίας και ισχυρών βροχών, καθώς και τον κίνδυνο κυμάτων ζέστης στο έδαφος και στη θάλασσα και σε πολλές περιοχές του κόσμου», συνέχισε.

Κατά την πιο πρόσφατη εκδήλωση του φαινομένου Ελ Νίνιο, το 2023 και το 2024, καταγράφτηκαν οι δυο χρονιές με τις υψηλότερες θερμοκρασίες στα χρονικά. Το κυκλικό φαινόμενο επηρεάζει σαν ντόμινο το κλίμα του πλανήτη για αρκετούς μήνες.

Σύμφωνα με τον ΠΜΟ, οι προβλέψεις των κυριότερων κέντρων σε διεθνές επίπεδο υποδεικνύουν συνεχή και μεγάλη άνοδο των θερμοκρασιών των ωκεανών στο κεντρικό και στο ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού στο ύψος του ισημερινού που αναμένεται να ξεπεράσουν τους 2° Κελσίου στις «κυριότερες περιοχές που παρακολουθούνται» και ότι τα μοντέλα πρόβλεψης συγκλίνουν κατά πολύ, κάτι που σημαίνει ότι ο βαθμός βεβαιότητας είναι υψηλός.

Το Ελ Νίνιο θα συνεχίσει να ενισχύεται κατά την περίοδο από τον Σεπτέμβριο ως τον Νοέμβριο και οι επιπτώσεις του αναμένεται να «εξαπλωθούν σε πολλές περιοχές του κόσμου». Παράλληλα, οι θερμοκρασίες στον Ατλαντικό στο ύψος του ισημερινού αναμένεται επίσης να παραμείνουν υψηλότερες των φυσιολογικών για την εποχή.

Ο ΠΜΟ θεωρεί «συντριπτική» την πιθανότητα οι θερμοκρασίες να είναι υψηλότερες των φυσιολογικών τιμών σε όλες τις κατοικημένες περιοχές, εξαιρουμένων μόνο των πόλων, την περίοδο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου.

Προβλέπει επίσης περισσότερες βροχοπτώσεις από το φυσιολογικό στο κεντρικό και στο ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού στο ύψος του Ισημερινού και κατώτερες από το φυσιολογικό σε κάποιες περιοχές του τροπικού Ινδικού ωκεανού, στην ινδική υποήπειρο και σε μεγάλο μέρος της Αυστραλίας.

Στην Αφρική στο ύψος του Ισημερινού οι προβλέψεις κάνουν λόγο για εντυπωσιακή αντίθεση ανατολής-δύσης: βροχοπτώσεις περισσότερες από το φυσιολογικό βόρεια του κόλπου της Γουινέας αλλά λιγότερες από το φυσιολογικό στο Κέρας της Αφρικής.

Βροχοπτώσεις λιγότερες από το φυσιολογικό αναμένονται επίσης στην Καραϊβική, στο βορειοδυτικό τμήμα της νότιας Αμερικής και κάποιους τομείς της κεντρικής Αμερικής, ενώ το νοτιοδυτικό τμήμα των ΗΠΑ αναμένεται να βιώσει συνθήκες πολύ πιο υγρές από τον μέσο όρο.

Στην Ευρώπη προβλέπεται έντονη αντίθεση βορρά-νότου, με περισσότερες βροχές στον νότο και λιγότερες στον βορρά, αν και οι προβλέψεις για τη γηραιά ήπειρο θεωρούνται πως έχουν χαμηλότερο βαθμό βεβαιότητας από ό,τι για άλλες περιοχές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι δηλώσεις του κυρίου Κυρανάκη, ασχέτως αν τις «μάζεψε» μετά, για τη σχέση Τσίπρα με την τρομοκρατία με το ανιστόρητο επιχείρημα περί ονόματος του νέου κόμματος μπορεί να προκάλεσαν αντιδράσεις, όμως ειπώθηκαν και τη δουλιτσα που έπρεπε να κάνουν την έκαναν.

Τα τελευταία χρόνια – βοηθούντων και των social – είναι πολύ εύκολο να πετάξεις έναν κουβά κακάκια στον ανεμιστήρα και όπου φτάσουν.

Κάντο εικόνα…

Όσο και να καθαρίσεις, τα …μαζέψεις μετά όλο και κάτι θα ξεφύγει και θα μείνει.

Έτσι λοιπόν χτίζονται πολιτικές καριέρες, σπιλώνονται πρόσωπα, πολιτικές, παρατάξεις και φυσικά καλλιεργείται ένα υπέροχο διχαστικό κλίμα που μόνο τους ισχυρούς ωφελεί.

Βεβαίως, ελπίζουμε, ότι υπάρχουμε κόσμος που ανησυχούμε από τα φαινόμενα και όχι από τα πρόσωπα που τα εκδηλώνουν. Το φαινόμενο, «κυρανακισμού» στην παρούσα αφορμή (μπορώ δυστυχώς να βάλω κι άλλα ονόματα κι όχι μόνο δεξιάς λογικής με αντίστοιχες πρακτικές αλλά δεν είναι του παρόντος) δε νομίζω ότι είναι μια προσωπική παρόλα που εκστομίστηκε πάνω στον κομματικό οίστρο και πόνο για το συμβάν.

Είπαμε είμαστε καλόπιστοι και καλής προαίρεσης άνθρωποι αλλά δεν είμαστε εντελώς στον κόσμο μας.

Η πρακτική της λάσπης είναι μια πολιτική πρακτική που τη ζούμε πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Δημοσιεύματα, δηλώσεις, και αναρτήσεις δίνουν τροφή σε έναν «στρατό» χαχόλων που διψάνε για να εκδηλώσουν τα αισθήματά τους και να διαμορφώσουν «απόψη».

Ήδη, παρά τις διορθωτικές δηλώσεις του κυρίου Κυρανακάκη, ακούω ακόμη και μετριοπαθείς γαλάζιους βουλευτές να του δίνουν δίκιο με χίλιες δυο δικαιολογίες.

Βλέπεις το πρόσωπο έχει ρόλο στο κόμμα πλέον. Άρα δεν είναι απλές δηλώσεις ενός περαστικού αλλά δηλώσεις που για το ευρύ κομματικό κοινό γίνονται από το ίδιο το κόμμα.

Και επειδή έρχονται εκλογές, και επειδή «όποιος βγαίνει από το μαντρί το τρώει ο λύκος» κι επειδή οι δημοσκοπήσεις πρώτους μεν αλλά όχι πανίσχυρα πρώτους τους δείχνουν πρέπει να ποντάρουν ακόμη και στο θάνατο για να μαζέψουν το κοπάδι.

Προσοχή: Είναι άθλιοι οι δολοφόνοι της Βάγιας Νέστορα. Για μένα δεν έχει άλλο χαρακτηρισμό τη πράξη τους. Τελεία και παύλα.

Αλλά είπαμε: από τον ίδιο πλανήτη είμαι κι εγώ και δεν κατοικώ σε κάποιο μακρινό γαλαξία.

Μην προσπαθούν να μας το παίξουν κήνσορες αυτοί που έχουν εγκολπώσει εξτρεμιστές της ακροδεξιάς και τους πέρασαν δυο χέρια κολυμπήθρα του Σιλωάμ και δεν τρέχει κάστανο.

Η γκεμπελική λογική της λάσπης δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή.

Είναι άλλο «είμαστε με τα θύματα» και άλλο χρησιμοποιούμε τα θύματα.

Είναι άλλο η πολιτική αντιπαράθεση και άλλο η σπίλωση για να μείνουν σκιές που δε θα φύγουν ποτέ από τα μυαλά κάποιων που βαριούνται να σκεφτούν και απλώς μεταβολίζουν κάθε κομματική γραμμή.

Ζούμε τον πανωλεθρίαμβο μιας πρακτικής που είναι στο χέρι μας να αλλάξει.

Ζούμε σε εποχές που θυμίζουν τα πιο ζοφερά από τα βιβλία που έχουμε διαβάσει και μόνο με περισσότερη σκέψη, αλληλεγγύη, πείσμα και προσπάθεια θα αντέξουμε και ίσως, ίσως αλλάξουμε αυτή την κατάσταση.

Γιάννης Καφάτος