Ομιλία του Βουλευτή Σερρών Κωνσταντίνου Μπούμπα στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Οι υδατοκαλλιέργειες ως μοχλός Περιφερειακής Ανάπτυξης».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΜΠΑΣ: Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Θα ήθελα και εγώ κύριε Πρόεδρε να καλωσορίσω όλους τους προσκεκλημένους φορείς που είναι σήμερα μαζί μας.

Κύριε Πρόεδρε, συζητάμε σήμερα για ένα πολύ σημαντικό θέμα που έχει να κάνει με την ιχθυοκαλλιέργεια, τουλάχιστον στον πρωτογενή τομέα, άλλωστε τα στοιχεία λένε ότι το 80% της διατροφής μελλοντικά θα είναι μέσω της ιχθυοκαλλιέργειας.

Βέβαια, αυτό το γνωρίζετε, δηλαδή ότι το ιδεατό θα ήταν να έχουμε δυνατούς συνεταιρισμούς στην ιχθυοκαλλιέργεια από την δεκαετία του ΄90 ακόμη, αυτό δεν ήταν εφικτό λόγω του υψηλού κόστους, λόγω της συνεχούς παρακολούθησης που πρέπει να γίνει στα ψάρια μέχρι το προϊόν να είναι εξαγώγιμο. Βέβαια, δεν ξέρω κατά πόσο αυτό μπορεί να σηματοδοτήσει στο μέλλον σε ό,τι αφορά τις θέσεις εργασίας και το αυτοματοποιημένο σύστημα εκτροφής των ψαριών μέσα από τους κόμβους, μέσα από τα συσκευαστήρια που πρέπει να είναι σύγχρονα, αλλά και τους ιχθυογεννητικούς σταθμούς, όλα αυτά συγκεντρώνονται όλα πλέον στη μεγάλη καναδική εταιρεία τηνCooke Inc η οποία εξαγόρασε την μητρική Ισπανική της Avramar απ’ ότιδιαβάζω τουλάχιστον τις τελευταίες μέρες και μάλιστα σε καλή τιμή -να το πούμε έτσι-, δηλαδή οι οφειλές προς τα πιστωτικά Ιδρύματα ήταν περίπου 410 εκατ.ευρώ και με 200 εκατομμύρια ευρώ προσπαθεί να εξυγιάνει τον χώρο. Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη καναδική εταιρεία είναι οικογενειακή επιχείρηση δραστηριοποιείται σε 15 χώρες, έχει δηλαδή προοπτικές σε ότι αφορά το μέλλον της ιχθυοκαλλιέργειας στη χώρα.

Αυτό,όμως, κύριε Πρόεδρε, μας βάζει σε σκέψη, κατά πόσον μπορούν να επιβιώσουν οι μικροί; Οι μικροί εκ των πραγμάτων νομοτελειακά δεν θα μπορούσαν να  τους ανταγωνιστούν,διότι εδώ μιλάμε γιαknow-how(τεχνογνωσία), για υψηλή τεχνολογία, για τεχνητή νοημοσύνη, για αυτοματοποιημένη εκτροφή ψαριών.

Ο μεγάλος ανταγωνιστής συνεχίζει να είναι η Τουρκία, γιατί ετέθη το θέμα από την συνάδελφο προηγουμένως σε ό,τι αφορά το σιτηρέσιο, να το πω έτσι απλά, τα κρεατάλευρα επιτρέπονται στην Τουρκία, σε αντίθεση βέβαια με τους αυστηρούς νόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μας.Άρα και εκεί το ανταγωνιστικό περιβάλλον, θα είναι σκληρό.

Εγώ, επαναλαμβάνω ότι αυτό το θέμα που συζητάμε στην Επιτροπήείναι σημαντικό,κύριε Πρόεδρε καιευελπιστώ ότι θα πρέπει να γίνουν ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ιχθυοκαλλιέργεια μελλοντικά, προκειμένου να διαφυλαχθεί και ο θαλάσσιος πλούτος, μιλάμε για τα Λιβάδια, για την Ποσειδωνία, όπου πολλά ακούγονται και υπάρχει η διαμαρτυρία των τοπικών κοινωνιών.

Υπάρχει μία μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης που μιλάει για τη θολούρα των νερών, η οποία διαρκεί πάνω από μια 15ετία (δεκαπενταετία).

Εγώ προσωπικά το είδα και στην Αστυπάλαια αυτό, άλλωστε και στη δική σας εκλογική Περιφέρεια υπάρχουν η ιχθυοκαλλιέργεια και στη Λέρο και στην Κάλυμνο,βέβαια έχουμε την Θεσπρωτία, την Αιτωλοακαρνανία, την Εύβοια, κυρίως σε θάλασσες, τα ποτάμια με την πέστροφα και τις λίμνες είναι πολύ λίγο.

Επαναλαμβάνω, είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα και πρέπει να το δούμε, για να προστατέψουμε και το περιβάλλον.

Δικαίως και οι τοπικές κοινωνίες διαμαρτύρονται για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, για την θολούρα των νερών, που προέρχεται κυρίως από τα περιττώματα των ψαριών.

Πρέπει να ακούσουμε και να αφουγκραστούμε και τους Περιφερειάρχες, τους Δημάρχους και γενικά την αυτοδιοίκηση και πρέπει να γίνει ένας μελλοντικός στρατηγικός σχεδιασμός διαφήμισης της ιχθυοκαλλιέργειας, τουλάχιστον σε τσιπούρα, λαβράκι και έρχονται και καινούργια ψάρια, όπως το φαγκρί και ο κρανιός κτλ.. Έχει μελλοντική παρακαταθήκη, απλά βέβαια θα πρέπει να στηρίξουμε λίγο και την παράκτια αλιεία. Πρόσφατα είχαμε μία συνάντηση με τους αλιείς Αιγαίου, με τα θαλάσσια πάρκα περιορίζεται η δραστηριότητά τους.Άρα, λοιπόν και αυτοί δικαίως διαμαρτύρονται, για να υπάρξει μια ισορροπία.

Στην ιχθυοκαλλιέργεια σίγουρα πρέπει να επενδύσουμε. Υπάρχει ένας συγκεντρωτισμός σε μεγάλη εταιρεία, εκ των πραγμάτων, τουλάχιστον να πάμε στοχευμένα για την εξαγωγή του ελληνικού ψαριού.

Εν κατακλείδι, χώρες μεγάλες είναι τουλάχιστον οι καλύτεροι μας πελάτες, κύριε Μπουκώρο, όπως είναι η Ιταλία, είναι η Ισπανία, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες και σίγουρα υπάρχει πραγματικά μέλλον για την ιχθυοκαλλιέργεια, απλά πρέπει να προσέξουμε τις ισορροπίες, κύριε Πρόεδρε, σε περιβάλλον, σε περιβαλλοντικό αποτύπωμα, σε σωστό χωροταξικό από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Χωροταξικού Σχεδιασμού.

Βέβαια, πρέπει να δημιουργήσουμε και Σχολές Ιχθυολόγων, αυτή την στιγμή λειτουργεί στο Βόρειο Αιγαίο, στο Μεσολόγγι και είχαμε στη Μηχανιώνααλλά νομίζω ότι δεν λειτουργεί, πρέπει να επενδύσουμε και σε αυτό για να έχουμε επαΐοντες που θα μπορούν να δώσουν τα φώτα τους σε επιστημονική βάση, για να έχουμε και την διατήρηση και του περιβάλλοντος και το καλό προϊόν.

Σας ευχαριστώ πολύ,κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ σημαντικό το θέμα αυτό.

Με πρωτοβουλία του Υπεύθυνου του Κοινοβουλευτικού Τομέα Ενέργειας και Βουλευτή Ν. Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Φραγκίσκου Παρασύρη, αναδεικνύεται το μείζον ζήτημα της παταγώδους αποτυχίας και της απένταξης του Προγράμματος «ΑΠΟΛΛΩΝ» από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Σε κατάσταση πλήρους οικονομικής και ενεργειακής ασφυξίας οδηγούνται πλέον οι Δήμοι, οι Τοπικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ), οι ΔΕΥΑ και χιλιάδες ευάλωτα νοικοκυριά σε ολόκληρη την επικράτεια, μετά την επίσημη παραδοχή της κυβέρνησης για την απένταξη του προγράμματος. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο παρουσιάστηκε με μεγάλες επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας τον Νοέμβριο του 2023, διαφημίστηκε ως η ραχοκοκαλιά της κοινωνικής ενεργειακής πολιτικής, με σκοπό να καλύψει το 90% των αναγκών 127.500 ευάλωτων νοικοκυριών, καθώς και το 50% των καταναλώσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ωστόσο, σχεδόν δύο χρόνια μετά, ο σχεδιασμός αυτός κατέρρευσε οριστικά και έμεινε στα χαρτιά λόγω εγκληματικών καθυστερήσεων στην υλοποίηση ακόμη και της πρώτης φάσης του.

Η επίσημη επιβεβαίωση του κυβερνητικού φιάσκου ήρθε από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, όπου ομολογήθηκε η αδυναμία τήρησης των αυστηρών χρονικών ορίων, ενώ οι ισχυρισμοί της πολιτικής ηγεσίας ότι τα 100 εκατομμύρια ευρώ κατευθύνθηκαν σε άλλα έργα απλώς επιβεβαιώνουν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι ευάλωτοι συμπολίτες μας στερούνται οριστικά αυτούς τους πολύτιμους πόρους. Αυτή η εξέλιξη συνιστά μνημείο διαχειριστικής ανικανότητας, πλήττοντας βαρύτατα την πρωτογενή παραγωγή και την περιφέρεια, τη στιγμή μάλιστα που η υποβάθμιση της Ελλάδας στο «κόκκινο» στον ευρωπαϊκό δείκτη Recovery & Resilience Fund Tracker εκθέτει διεθνώς τη χώρα.

Για το κρίσιμο αυτό ζήτημα, ο Φραγκίσκος Παρασύρης είχε προχωρήσει σε έγκαιρη κοινοβουλευτική παρέμβαση καταθέτοντας σχετική Ερώτηση ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2025, αποτυπώνοντας με ακρίβεια τις ολέθριες συνέπειες για τις Ενεργειακές Κοινότητες των Περιφερειών και των Δήμων. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου αρνήθηκε τότε προκλητικά να απαντήσει, επιλέγοντας τον δρόμο της σιωπής, γεγονός που αποδεικνύει ότι η τότε στάση της ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια να κρυφτεί η αποτυχία από την ελληνική κοινωνία. Με τη νέα κοινοβουλευτική του παρέμβαση, ο Υπεύθυνος Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ επαναφέρει το θέμα στο προσκήνιο και ζητά από τον αρμόδιο Υπουργό να εξηγήσει τους συγκεκριμένους λόγους, τις τεχνικές αστοχίες και τις διαχειριστικές καθυστερήσεις που οδήγησαν στην απένταξη του έργου.

Παράλληλα, ζητά σαφείς απαντήσεις για το τρέχον στάδιο της προετοιμασίας των μειοδοτικών διαγωνισμών μετά την έκδοση της σχετικής ΚΥΑ στα τέλη του 2025, για το πώς επηρεάζεται το χρονοδιάγραμμα συμμετοχής των 13 Περιφερειών και των 332 Δήμων, αλλά και από ποιες ακριβώς εναλλακτικές πηγές ή ευρωπαϊκά ταμεία θα καλυφθούν τα 100 εκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν. Η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να ξεκαθαρίσει πώς σκοπεύει να επανορθώσει αυτή την αποτυχία, διασφαλίζοντας ότι οι ΟΤΑ, οι ΤΟΕΒ και οι ΔΕΥΑ ανά την επικράτεια δεν θα επωμιστούν το τεράστιο κόστος των κυβερνητικών λαθών.

Τη συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος της γυναίκας στη διακοπή της κύησης, την προστασία των ακτών ως δημοσίου αγαθού και την ανάδειξη της διαγενεακής δικαιοσύνης σε συνταγματική αρχή έθεσε στο επίκεντρο της παρέμβασής της η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Νάντια Γιαννακοπούλου, μιλώντας στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος για τα άρθρα 17, 24 και 21.

Με αιχμή τη νέα διάταξη 21Α, η κ. Γιαννακοπούλου ξεκαθάρισε ότι το ζητούμενο δεν είναι η δημιουργία ενός νέου δικαιώματος αλλά η θωράκισή του: «δεν εφευρίσκουμε ένα δικαίωμα, το θωρακίζουμε». Όπως τόνισε, «τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν τίθενται σε διαβούλευση» και «δεν ρωτάμε την κοινωνία αν μια γυναίκα ορίζει το σώμα της, όπως δεν θα τη ρωτούσαμε αν δικαιούται να ψηφίζει ή να μορφώνεται».

Υπενθυμίζοντας ότι η ασφαλής και νόμιμη πρόσβαση στην άμβλωση αποτελεί κατάκτηση τεσσάρων δεκαετιών, η Βουλευτής επισήμανε ότι ήταν το ΠΑΣΟΚ που την κατοχύρωσε «νομικά και ηθικά», με τον νόμο 1609/1986 της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις της τότε Νέας Δημοκρατίας. Παρέπεμψε δε στο διεθνές παράδειγμα: στη Γαλλία, που το 2024 έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που ενέγραψε το δικαίωμα στο Σύνταγμά της με συντριπτική πλειοψηφία (780 υπέρ, 72 κατά), αλλά και στις ΗΠΑ, όπου η κατάργηση του ομοσπονδιακού δικαιώματος το 2022 οδήγησε σε απαγορεύσεις ή δραστικούς περιορισμούς σε περίπου είκοσι πολιτείες.

Απαντώντας σε φωνές από νεοπαγείς πολιτικούς σχηματισμούς που, υπό τον μανδύα μιας «δημόσιας διαβούλευσης», επιχειρούν να επαναφέρουν ένα κλειστό εδώ και δεκαετίες ζήτημα, η κ. Γιαννακοπούλου προειδοποίησε ότι έτσι «ανοίγουμε μια κερκόπορτα απ’ όπου αύριο θα περάσουν, προς αμφισβήτηση, όλα τα ατομικά μας δικαιώματα», υπογραμμίζοντας ότι «η άμβλωση δεν είναι παραχώρηση, είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα δημόσιας υγείας και ατομικής ελευθερίας».

Στο άρθρο 24, η Βουλευτής στήριξε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ να κατοχυρωθεί ρητά ότι «η προστασία των ακτών ως δημοσίου αγαθού είναι υποχρέωση του Κράτους», με αναφορά στα παραδείγματα του Λαγονησίου και της Καλαμάτας και στις κινητοποιήσεις πολιτών για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες. Χαρακτήρισε τις κινητοποιήσεις αυτές «συνταγματικό ακτιβισμό» — πολιτών που «με όπλο μια πετσέτα» υπερασπίζονται ένα αγαθό που ανήκει σε όλους και ζήτησε το Σύνταγμα να γίνει «ασπίδα κάθε Δήμου και κάθε κατοίκου απέναντι στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου αγαθού». Στο ίδιο άρθρο χαιρέτισε την ανάδειξη της διαγενεακής δικαιοσύνης σε συνταγματική αρχή, με την επισήμανση ότι «το περιβάλλον δεν το κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, το δανειστήκαμε από τα παιδιά μας», καθώς και την κατοχύρωση της καθολικής πρόσβασης σε επαρκή και προσιτή ενέργεια.

Αναφερόμενη στο σύνολο των αλλαγών, η κ. Γιαννακοπούλου ανέδειξε τη συνταγματική κατοχύρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας ως δημόσιου θεσμού, τη διασφάλιση της αναπαραγωγικής υγείας, την προστασία της πρόσβασης σε επαρκή και προσιτή κατοικία, καθώς και την προστασία των παραμεθόριων και ευαίσθητων περιοχών για λόγους εθνικής ασφάλειας στο άρθρο 17. Κλείνοντας, έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: «στην Ελλάδα τα δικαιώματα δεν οπισθοχωρούν. Προχωρούν».

«Για πρώτη φορά στην επόμενη προγραμματική περίοδο, 2028 – 2034 θα υπάρξει ένα ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας με συνολικό προϋπολογισμό 420 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά δεν θα πάνε σε παραδοσιακές δράσεις που γνωρίζουμε από τη δεκαετία του ‘80 αλλά σε δράσεις που θα ανεβάσουν την ανταγωνιστικότητα μέσω συνεργασίας των επιχειρήσεων με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Με πληθυσμιακά και μόνο κριτήρια, στην Ελλάδα θα μπορούσαν να αντιστοιχούν 8 έως 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή μισό Ταμείο Ανάκαμψης».

Αυτά υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας χθες στην εκδήλωση «Η Νέα Εποχή για την Ανώτατη Εκπαίδευση», που διοργάνωσε στην Αθήνα το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.

Ο Κωστής Χατζηδάκης εξήγησε ότι το Ταμείο δεν θα κατανεμηθεί με εθνικές ποσοστώσεις -αν και η διαπραγμάτευση είναι σε εξέλιξη- αλλά θα επικεντρώνεται στην έρευνα, την τεχνολογία και τη σύνδεσή τους με τις επιχειρήσεις. Επομένως, πλεονέκτημα θα έχουν οι αξιόπιστες προτάσεις που θα πάρουν υψηλή βαθμολογία. «Αυτό», τόνισε, «πρέπει να το καταλάβει κάθε πανεπιστημιακός και κάθε επιχειρηματίας. Τα πράγματα αλλάζουν και πρέπει να αλλάξει και ο δικός μας τρόπος σκέψης. Τα κρατικά και μη κρατικά πανεπιστήμια δεν θα είναι πουθενά στην Ευρώπη, ούτε στην Ελλάδα, χώροι όπου κάποιοι θα κάνουν μαθήματα και κάποιοι θα νοικιάζουν τα σπίτια τους. Θα γίνουν μοχλοί τοπικής και εθνικής ανάπτυξης, μέσω της καινοτομίας και μέσω δράσεων που έχουν προστιθέμενη αξία. Αλίμονο αν δεν καταφέρουμε να συμμετέχουμε σε αυτή την επανάσταση. Και είμαι βέβαιος πως όπως τα καταφέραμε με τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό, έτσι θα τα καταφέρουμε και εδώ».

Επανέλαβε δε ότι είναι απολύτως εσφαλμένη η αντίληψη πως μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης θα υπάρξει χρηματοδοτικό κενό. Αυτό, γιατί με βάση τις τελευταίες προτάσεις -και χωρίς να έχει λήξει ακόμα η διαπραγμάτευση- στην Ελλάδα για την επόμενη περίοδο αντιστοιχούν 49,5 δισεκατομμύρια ευρώ (έναντι 57,5 στην τρέχουσα περίοδο), συν ένα πακέτο δανείων και συν τις χρηματοδοτήσεις από το Ταμείο Ανταγωνιστικότητας.

Αναφερόμενος στην πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης, ο Κωστής Χατζηδάκης σημείωσε δύο κομβικές αλλαγές που έγιναν τα τελευταία χρόνια: την αξιολόγηση των πανεπιστημίων μέσω της εθνικής αρχής και την συνύπαρξη κρατικών και μη κρατικών πανεπιστημίων. «Πέρυσι έγινε ένα ξεκίνημα. Φέτος υποθέτω θα λειτουργήσουν ακόμα περισσότερα μη κρατικά πανεπιστήμια και η άμιλλα θα είναι εντονότερη. Υπάρχουν και στα κρατικά πανεπιστήμια καινούργιες αντιλήψεις, έχει ψηφιστεί ο θεσμός των βιομηχανικών διδακτορικών που φέρνει κοντά τα πανεπιστήμια με τις επιχειρήσεις και θα μπορούσαν να υπάρξουν και βιομηχανικά μεταπτυχιακά», τόνισε.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης σημείωσε επίσης την πρόοδο και στην προσέλκυση ξένων φοιτητών. «Είναι πολύ σημαντικό ότι στα πανεπιστήμια αρχίζει και αλλάζει η λογική και ότι υπάρχουν συνεργασίες με πανεπιστήμια του εξωτερικού. Υπάρχουν συνεργασίες με αμερικανικά πανεπιστήμια, Κινέζοι φοιτητές έρχονται στην Ελλάδα για να σπουδάσουν εδώ την αρχαία ελληνική φιλολογία. Αυτό μπορεί να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο. Τα πανεπιστήμια ιδιαίτερα σε νησιωτικές περιοχές και τουριστικά θέρετρα που κάθε καλοκαίρι είναι κλειστά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν καλοκαιρινά μαθήματα ξένοι φοιτητές και μαθητές. Έτσι ώστε να έχουμε περισσότερα έσοδα, να εκμεταλλευτούμε μη λειτουργούσες μονάδες και να προχωρήσουμε στην κατεύθυνση να γίνει η Ελλάδα διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο, όπως είναι η Κύπρος».

Κατηγόρησε εξάλλου για έλλειψη σοβαρότητας την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία ενώ συμφωνεί με την ύπαρξη μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, δηλώνει ότι θα καταψηφίσει την πρόταση της κυβέρνησης η οποία κινείται στο πλαίσιο του Συντάγματος. «Ο λόγος είναι ότι η πρόταση προέρχεται από τη Νέα Δημοκρατία. Είναι σοβαρό αυτό; Είναι υπεύθυνο;», διερωτήθηκε.

Τέλος, ο Κωστής Χατζηδάκης ανήγγειλε ότι μέσα στο καλοκαίρι θα γίνει απολογισμός του Ταμείου Ανάκαμψης που δεν θα περιλαμβάνει μόνο τους πίνακες απορροφήσεων αλλά και φωτογραφίες και βίντεο. «Αναρωτιέμαι», κατέληξε, «τι θα έχουν να πουν όσοι έχουν την τάση να μηδενίζουν τα πάντα. Το ένα αφήγημα ήταν ότι δε θα προλαβαίναμε να απορροφήσουμε τα κονδύλια. Δυστυχώς για αυτούς διαψεύστηκαν. Το δεύτερο αφήγημα ήταν ότι το Ταμείο αφορούσε μόνο τις μεγάλες επιχειρήσεις. Όμως αφορούσε δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίες και πάρα πολύ σημαντικούς τομείς της κοινωνικής πολιτικής.

Όπως είναι η Υγεία – βλέπετε ότι εγκαινιάζουμε καινούργια κέντρα υγείας και μονάδες σε νοσοκομεία που αφορούν κάθε πολίτη – και η Παιδεία. Χρηματοδοτήθηκαν διαδραστικοί πίνακες, δράσεις εκσυγχρονισμού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δράσεις εξωστρέφειας των πανεπιστημίων, νέα μεταπτυχιακά. Όλα αυτά είναι επένδυση στην κοινωνία και το μέλλον του τόπου». «Και πρέπει να ευχαριστήσουμε, όχι μόνο η κυβέρνηση αλλά και όλοι οι πολίτες, τους εκατοντάδες δημόσιους λειτουργούς που για πέντε χρόνια δούλεψαν σκληρά και έκαναν αγώνα δρόμου για να απορροφηθούν αυτά τα κονδύλια. Γιατί οι όροι ήταν πολύ πιο δύσκολοι σε σχέση με το παραδοσιακό ΕΣΠΑ», κατέληξε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Για τη «σημαντικότερη διαρθρωτική αλλαγή που συντελείται στην ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια» γράφει, σε ανάρτησή του, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, και με αυτό εννοεί τη διαρκή ενίσχυση της ελληνικής βιομηχανίας.

«Αλλάζει το παραγωγικό μοντέλο της ελληνικής οικονομίας; Κι όμως αλλάζει», είναι η εισαγωγική τοποθέτησή του και συνεχίζει: «Ακούμε και διαβάζουμε το τελευταίο διάστημα μια κριτική ότι η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία που μας έδωσε το ταμείο ανάκαμψης να μετασχηματίσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο και ότι παραμένουμε σχεδόν αποκλειστικά μια οικονομία του τουρισμού και των υπηρεσιών. Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, η βιομηχανική παραγωγή και η μεταποίηση αποτελούν αμελητέα οικονομικά μεγέθη, χωρίς ουσιαστική πρόοδο τα τελευταία χρόνια.

Κι όμως, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat δείχνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα», αντιτείνει ο υπουργός Επικρατείας που συμπληρώνει: «Η βιομηχανία όχι μόνο υπάρχει, αλλά ενισχύεται διαρκώς. Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία της βιομηχανικής παραγωγής (που περιλαμβάνει τη μεταποίηση, την ενέργεια, τις εξορύξεις, τα νερά και τα απορρίμματα) αυξήθηκε κατά 11,5% μεταξύ 2019 και 2024 και πλέον αντιστοιχεί στο 15,5% του ΑΕΠ, το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων δεκαετιών.

Η πορεία της βιομηχανίας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι ενδεικτική:

 2000: 14,5% ΑΕΠ

 2010: 12,6% ΑΕΠ

 2019: 13,9% ΑΕΠ

 2024: 15,5% ΑΕΠ

Με άλλα λόγια, η κρίση χρέους βρήκε τη βιομηχανία στο χαμηλότερο σημείο της, αλλά την τελευταία εξαετία η τάση έχει αντιστραφεί πλήρως. Σήμερα, η συμβολή της βιομηχανίας στο ΑΕΠ είναι μεγαλύτερη ακόμη και από ό,τι στις αρχές της δεκαετίας του 2000».

Και, στη συνέχεια, «ακόμη πιο αποκαλυπτικά είναι τα απόλυτα μεγέθη. Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία της βιομηχανικής παραγωγής ξεπέρασε τα 32 δισ. ευρώ, όταν τα έσοδα-ρεκόρ από τον τουρισμό το 2025 διαμορφώθηκαν στα 23,6 δισ. ευρώ. Η σύγκριση αυτή καταρρίπτει τον μύθο ότι η ελληνική οικονομία στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό. Πρόκειται βεβαίως για διαφορετικούς οικονομικούς δείκτες, η σύγκριση όμως δείχνει το πραγματικό μέγεθος της συμβολής της βιομηχανίας στην ελληνική οικονομία.

Επιπλέον, η πρόοδος αυτή αποτυπώνεται καθαρά και στις ευρωπαϊκές συγκρίσεις.

Στη μεταποίηση, η Ελλάδα καταγράφει μία από τις καλύτερες επιδόσεις σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση την περίοδο 2019-2025:

*2η στην ΕΕ στην αύξηση της απασχόλησης στη μεταποίηση, με άνοδο 19%, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ βαίνει μειούμενος -2%.

*3η στην ΕΕ στην αύξηση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας της μεταποίησης, με άνοδο 44%, έναντι μόλις 7% στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

*5η στην ΕΕ στην αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής, με άνοδο 25%, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι μόλις 3%.

Πρόκειται για επιδόσεις που δεν αφορούν έναν μόνο κλάδο, αλλά ένα ευρύ φάσμα παραγωγικών δραστηριοτήτων:

*Ηλεκτρονικά και υπολογιστές: +124%

*Λοιπός εξοπλισμός μεταφορών: +109%

*Καπνοβιομηχανία: +95%

*Εξαρτήματα αυτοκινητοβιομηχανίας: +85%

*Φαρμακευτικά προϊόντα: +74%

*Ηλεκτρολογικός εξοπλισμός: +46%

*Τρόφιμα: +21%

*Χημικά: +16%

Η σημασία αυτών των στοιχείων είναι ότι μαζί με την αύξηση της παραγωγής αυξάνονται ταυτόχρονα οι θέσεις εργασίας, η παραγωγικότητα και η προστιθέμενη αξία που παραμένει στην ελληνική οικονομία».

Ενώ όπως διευκρινίζει ακολούθως, «φυσικά, κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε μια βιομηχανική δύναμη της Ευρώπης. Έχουμε ακόμη σημαντικό δρόμο να διανύσουμε κυρίως στην αύξηση της τεχνολογικής αξίας των προϊόντων μας, της καινοτομίας τους και της διεθνούς αναγνωρισιμότητας και ανταγωνιστικότητάς τους. Όμως τα δεδομένα αποδεικνύουν ότι η χώρα δεν βρίσκεται σε πορεία αποβιομηχάνισης, αλλά σε πορεία παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Όταν η Ελλάδα είναι 2η στην Ευρώπη στην αύξηση της βιομηχανικής απασχόλησης, 3η στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας και 5η στην αύξηση της παραγωγής, όταν η βιομηχανία αυξάνει το μερίδιό της στο ΑΕΠ και δημιουργεί πάνω από 32 δισ. ευρώ προστιθέμενης αξίας, τότε η συζήτηση πρέπει να πάψει να γίνεται με στερεότυπα.

Σημαντικές μεταρρυθμίσεις του ταμείου ανάκαμψης, όπως για παράδειγμα η απλοποίηση της αδειοδότησης για την εγκατάσταση ΑΠΕ, έχουν συμβάλει στον τριπλασιασμό της εγκατεστημένης ισχύος των ΑΠΕ στη χώρα μας και στην αύξηση του μεριδίου της ενέργειας στο ΑΕΠ μας.

Η ελληνική οικονομία επομένως δεν είναι μόνο τουρισμός. Και δεν πρέπει να στηρίζεται μόνο σε έναν κλάδο της οικονομίας διότι η ανθεκτικότητά μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την παραγωγική μας ικανότητα και τη διαφοροποίηση των οικονομικών δραστηριοτήτων», επισημαίνει ο Ά. Σκέρτσος.

Και η ανάρτησή του καταλήγει ως εξής: «Η Ελλάδα παραμένει φυσικά μια οικονομία υπηρεσιών. Όμως σήμερα διαθέτει ισχυρότερη βιομηχανία, περισσότερη μεταποίηση, διπλάσιες εξαγωγές από το 2010 και μεγαλύτερη παραγωγική βάση. Η μετάβαση αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί. Είναι όμως ήδη μετρήσιμη στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat. Και αυτό είναι ίσως η σημαντικότερη διαρθρωτική αλλαγή που συντελείται στην ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια».

ΑΠΕ-ΜΠΕ