«Δεν μου δείχνεις ότι με αγαπάς.»

Είναι μια φράση που μπορεί να πληγώσει πολύ μέσα σε μια σχέση. Ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος που την ακούει αισθάνεται ότι κάνει ακριβώς αυτό: ότι αγαπά, φροντίζει, προσπαθεί και βρίσκεται εκεί.

«Μα τι εννοείς; Εγώ κάνω τόσα πράγματα για εμάς.»

Και κάπως έτσι μπορεί να ξεκινήσει μια συζήτηση στην οποία, παραδόξως, δύο άνθρωποι προσπαθούν να αποδείξουν ο ένας στον άλλον ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει αρκετή αγάπη ανάμεσά τους.

Μόνο που μερικές φορές το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ποσότητα της αγάπης.

Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο την αναγνωρίζουμε.

Για κάποιον, αγάπη μπορεί να σημαίνει να ακούσει «μου έλειψες» ή «σ’ αγαπώ». Για κάποιον άλλον, να βρει το αυτοκίνητό του στο συνεργείο επειδή ο σύντροφός του θυμήθηκε ότι έπρεπε να το πάει. Ένας άνθρωπος μπορεί να νιώθει κοντά στον άλλον όταν μιλούν για ώρες, ενώ κάποιος διαφορετικός αισθάνεται ότι εκφράζει τη φροντίδα του όταν αναλαμβάνει πρακτικά πράγματα για να κάνει τη ζωή του συντρόφου του λίγο ευκολότερη.

Όλα αυτά μπορούν να είναι τρόποι αγάπης.

Το ενδιαφέρον είναι ότι συνήθως μαθαίνουμε να δίνουμε αγάπη πολύ πριν αναρωτηθούμε συνειδητά πώς την εκφράζουμε.

Μεγαλώνουμε μέσα σε οικογένειες όπου η τρυφερότητα έχει τη δική της γλώσσα. Σε κάποια σπίτια οι άνθρωποι αγκαλιάζονται, φιλιούνται και λένε εύκολα ότι αγαπιούνται. Σε άλλα, τα συναισθήματα σπάνια εκφράζονται με λόγια, αλλά κάποιος θα φροντίσει να μη σου λείψει τίποτα. Υπάρχουν οικογένειες όπου το ενδιαφέρον φαίνεται μέσα από τη συνεχή παρουσία και άλλες όπου η αγάπη συνδέεται περισσότερο με τον σεβασμό στην αυτονομία.

Χωρίς να το καταλαβαίνουμε, παίρνουμε μαζί μας κάτι από αυτή τη γλώσσα στις ενήλικες σχέσεις μας.

Έτσι, ένας άνθρωπος που μεγάλωσε με πολλή λεκτική τρυφερότητα μπορεί να δυσκολεύεται όταν ο σύντροφός του σπάνια εκφράζει όσα αισθάνεται. Εκείνος, από την πλευρά του, μπορεί να θεωρεί την αγάπη του αυτονόητη: είναι παρών, φροντίζει, στηρίζει, επιστρέφει κάθε μέρα σε αυτή τη σχέση. Δεν αντιλαμβάνεται πάντα γιατί χρειάζεται να λέει κάτι που, στα δικά του μάτια, αποδεικνύει καθημερινά.

Το αντίστροφο μπορεί να συμβεί εξίσου εύκολα. Κάποιος ακούει συχνά όμορφα λόγια, αλλά μέσα του αναρωτιέται: «Ωραία όλα αυτά, όμως όταν σε χρειάζομαι πού είσαι;».

Κανείς από τους δύο δεν προσποιείται απαραίτητα.

Απλώς ο καθένας αναγνωρίζει ευκολότερα την αγάπη στη μορφή που έχει μάθει να περιμένει.

Αυτό εξηγεί και κάτι που συναντάμε συχνά στις μακροχρόνιες σχέσεις: ο ένας αισθάνεται ότι προσφέρει συνεχώς και ο άλλος αισθάνεται ότι δεν παίρνει σχεδόν τίποτα. Ο πρώτος μπορεί να αρχίσει να νιώθει αδικημένος – «ό,τι κι αν κάνω δεν είναι αρκετό» – ενώ ο δεύτερος αισθάνεται όλο και περισσότερο παραμελημένος.

Αν μείνουμε μόνο στο ποιος έχει δίκιο, η συζήτηση συνήθως δεν οδηγεί πολύ μακριά.

Περισσότερο βοηθά να αναρωτηθούμε τι σημαίνει για τον καθένα μας «νιώθω ότι με αγαπούν».

Η απάντηση δεν είναι πάντοτε τόσο προφανής όσο νομίζουμε. Μπορεί να ανακαλύψουμε ότι αυτό που μας λείπει περισσότερο είναι η σωματική τρυφερότητα, ο χρόνος χωρίς περισπασμούς, η λεκτική επιβεβαίωση, το ενδιαφέρον για όσα μας απασχολούν ή η αίσθηση ότι ο άλλος θα σταθεί δίπλα μας έμπρακτα όταν τον χρειαστούμε.

Το ίδιο σημαντικό είναι να προσπαθήσουμε να δούμε και τι κάνει ήδη ο σύντροφός μας.

Υπάρχει μια λεπτή διαφορά ανάμεσα στο «δεν με αγαπάς όπως χρειάζομαι» και στο «δεν με αγαπάς». Η πρώτη φράση ανοίγει μια συζήτηση. Η δεύτερη μπορεί να ακυρώσει όσα ο άλλος θεωρεί ότι προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια.

Βέβαια, το να κατανοήσουμε τον τρόπο του άλλου δεν σημαίνει ότι πρέπει απλώς να αρκεστούμε σε αυτόν. Μια σχέση χρειάζεται και προσαρμογή. Αν γνωρίζω ότι για τον άνθρωπό μου είναι σημαντικό να ακούει μερικές φορές αυτό που αισθάνομαι, μπορώ να προσπαθήσω να το εκφράζω περισσότερο, ακόμη κι αν δεν μου βγαίνει αυθόρμητα. Αν ξέρω ότι νιώθει φροντίδα περισσότερο μέσα από τις πράξεις, μπορώ να αναζητήσω τρόπους να του τη δείξω και έτσι.

Αυτό δεν είναι προσποίηση.

Είναι η προσπάθεια να μη μιλάμε μόνο τη δική μας συναισθηματική γλώσσα και να περιμένουμε από τον άλλον να τη μεταφράζει διαρκώς.

Παράλληλα, έχει αξία να διευρύνουμε και τη δική μας ικανότητα να αναγνωρίζουμε την αγάπη. Να παρατηρούμε τις μικρές κινήσεις που ίσως έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ, ώστε έχουν γίνει αόρατες. Το μήνυμα στη μέση της ημέρας, το φαγητό που κάποιος θυμήθηκε ότι μας αρέσει, την υπομονή με την οποία μας άκουσε ενώ ήταν κουρασμένος, ένα χέρι που ακούμπησε για λίγο στον ώμο μας καθώς περνούσε από δίπλα.

Σε μια σχέση χρόνων η αγάπη σπάνια εμφανίζεται μόνο στις μεγάλες δηλώσεις.

Σκορπίζεται μέσα στην καθημερινότητα και, επειδή ακριβώς είναι καθημερινή, μπορεί εύκολα να περάσει απαρατήρητη.

Ίσως λοιπόν αξίζει, πριν αποφασίσουμε ότι ο άνθρωπός μας δεν μας αγαπά αρκετά, να κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά πώς έχει μάθει να μας αγαπά.

Και ύστερα να του μιλήσουμε για το πώς έχουμε ανάγκη να αγαπηθούμε εμείς.

Γιατί δύο άνθρωποι μπορούν να αισθάνονται βαθιά πράγματα ο ένας για τον άλλον και παρ’ όλα αυτά να χάνονται κάποιες φορές στη μετάφραση.

Η συντροφικότητα μεγαλώνει όταν, με τον καιρό, αρχίζουμε να μαθαίνουμε τη γλώσσα του άλλου χωρίς να ξεχνάμε τη δική μας.

Γράφει ο Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας

Από το πρωί της Δευτέρας 21 – 9 – 2026, η Ελλάδα επιστρέφει και επίσημα στις ανεπτυγμένες αγορές μετά από 13 χρόνια και προσελκύει ξανά το ενδιαφέρον μεγάλων διεθνών επενδυτών. Η επίσημη ένταξη του Euronext Athens στις ανεπτυγμένες αγορές αναμένεται να ενισχύσει την κινητικότητα, αλλά και να προσελκύσει διεθνείς εταιρείες που θα προβούν σε νέες επενδύσεις.      

  Oι μεγάλοι οίκοι, FTSE Russell, S&P, Dow Jones, Indices, και Stoxx αλλάζουν την αξιολόγησή τους για το ελληνικό χρηματιστήριο, από «προηγμένη αναδυόμενη» σε «ανεπτυγμένη αγορά».  Ανοίγουν έτσι νέες προοπτικές και διευρύνονται οι δυνατότητές της. Η αναβάθμιση του χρηματιστηρίου βάζει την ελληνική αγορά στο «ραντάρ» των διεθνών επενδυτών και μεγαλύτερων «πορτοφολιών».

   Η πορεία του Γενικού Δείκτη (Γ.Δ.) του Χρηματιστηρίου Αθηνών (Euronext Athens) την τελευταία επταετία χαρακτηρίζεται από μια εντυπωσιακή μακροπρόθεσμη ανοδική τροχιά, οδηγώντας την ελληνική αγορά σε επίπεδα που είχε να δει από το Νοέμβρη του 2009.  Το 2019 ο Γενικός Δείκτης  κυμαινόταν μεταξύ των 800 ή 900 μονάδων.  Το Σεπτέμβρη του 2026  βρίσκεται στις  2.670 μονάδες. Άνοδος 230% περίπου!!!

   Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πριν από λίγες μέρες, είχε δύο σημαντικές επιτυχίες:

1. Την εκπληκτική ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με την οποία έβαλε πάρα πολλά πράγματα στη θέση τους και κατέδειξε πώς η Ελλάδα δεν απειλεί κανένα αλλά και δε δέχεται από κανέναν υποδείξεις, μια και ακολουθεί πιστά τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και
2. Τη συνάντηση του με διάφορους ομογενείς αλλά και Αμερικανούς επιχειρηματίες. Στη συνάντηση αυτή περίσσεψαν τα χαμόγελα αλλά συζητήθηκαν και πολύ σοβαρά θέματα σχετικά με νέες επενδύσεις στο αναβαθμισμένο ελληνικό οικονομικό περιβάλλον, που θα δώσουν νέες δυνατότητες στην Εθνική μας Οικονομία. Όλοι οι παριστάμενοι εντυπωσιάστηκαν από τα στοιχεία, που παρατέθηκαν και από τις νέες προοπτικές, που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία εφτά χρόνια

    Ήδη η ανεργία στην Ελλάδα  βρίσκεται κάτω από το όριο του 8%!!!  Η αναζήτηση εργαζομένων από πάρα πολλές επιχειρήσεις, με πολύ αξιόλογες αμοιβές, βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Στόχος  του Υπουργείου Εργασίας και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (Δ.ΥΠ.Α) είναι να δώσει δουλειά, με πολύ καλές αμοιβές, ακόμη και στους πιο …επαγγελματίες ανέργους, που, όπως όλοι γνωρίζουμε, αρέσκονται να εισπράττουν κάποια επιδόματα  και να απέχουν συστηματικά από την εργασία, προτιμώντας να  πίνουν το καφεδάκι τους,   συζητώντας για ώρες στις μικρές πλέον παρεΐτσες τους.

    Βλέποντας την πορεία των νέων έργων, που εκτελούνται και αποπερατώνονται στη χώρα μας από την υπεύθυνη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και του αξιόλογου κυβερνητικού του επιτελείου, είμαι βέβαιος ότι σε λίγο καιρό η τιμή του Γενικού Δείκτη του Χρηματιστηρίου θα εκτιναχθεί σε πολύ μεγάλα ύψη.

   Έχοντας όμως στο μυαλό μου την περίοδο του κ. Σημίτη και του τρομερού σκανδάλου του Χρηματιστηρίου τότε, που οδήγησε χιλιάδες μικρομεσαίους επενδυτές σε χρεωκοπία, θέλω να επισημάνω στους Έλληνες, να μην ξαναπειραματιστούν στα οικονομικά θέματα, ψηφίζοντας κομμουνιστικά,  αριστερά ή σοσιαλιστικά κόμματα, που δεν πιστεύουν στην ελεύθερη οικονομία. Όλοι αυτοί δε θέλουν την ανάπτυξη και την πρόοδο, αλλά επιδιώκουν να δημιουργήσουν με κάθε τρόπο φτωχούς και μίζερους πολίτες, για να τους εκμεταλλεύονται πολιτικά. Πλασάρουν τα γνωστά παραμύθια του παρελθόντος περί ισότητας, περί δωρεάν παροχής κατοικίας κ.λ.π., που οδήγησαν, ως γνωστόν, στη δημιουργία της κραταιάς κάποτε Σοβιετικής Ένωσης. Η διάλυση του σαθρού αυτού συστήματος το 1990 ήταν κάτι, που ελάχιστοι περίμεναν. Κι όμως όλο αυτό το μεγαλειώδες, στα λόγια, καθεστώς κατέρρευσε σε λίγες ημέρες. Δημιουργήθηκαν έτσι πολλά ελεύθερα κράτη, που ανέπτυξαν την οικονομία τους τάχιστα και οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην ελευθερία και την προκοπή.

  Οι προοπτικές για την περαιτέρω ανάπτυξη της χώρας μας είναι άριστες. Ας μη χαθεί αυτό το έργο, που, με προσπάθεια όλων των Ελλήνων, δημιουργήθηκε τα τελευταία επτά χρόνια.

Δημήτριος Π. Τοπάλης

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

1787…. Το αμερικανικό Σύνταγμα ψηφίζεται από το Κογκρέσο και στέλνεται για έγκριση στα νομοθετικά σώματα των Πολιτειών.

1821…. Το Μεξικό υπογράφει την τελική πράξη για την ανεξαρτησία του από την Ισπανία.

1858…. Ο κομήτης του Ντονάτι γίνεται ο πρώτος που απαθανατίζεται φωτογραφικά.

1867…. Το Τορόντο γίνεται επίσημα πρωτεύουσα του Οντάριο.

1871…. Η Βραζιλία ψηφίζει νόμο, σύμφωνα με τον οποίο τα παιδιά των σκλάβων θεωρούνται ελεύθεροι πολίτες.

1893…. Στην Πορτογαλία, ιδρύεται η ποδοσφαιρική ομάδα της Πόρτο με την ονομασία “Football Club do Porto-Sociedade Sportiva”.

1916…. Εθνικός διχασμός προ των πυλών. Η Ελλάδα βρίσκεται με δύο αντίπαλες κυβερνήσεις, η μία στη Θεσσαλονίκη υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και η άλλη στην Αθήνα υπό την επιρροή του βασιλιά Κωνσταντίνου. Αιτία, η διχογνωμία Βενιζέλου και Κωνσταντίνου για το αν η χώρα πρέπει να συνταχθεί ή όχι με τις δυνάμεις της Αντάντ κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου.

1922…. Υπογραφή της Συνθήκης των Μουδανιών. Υπογράφεται, με επαχθείς όρους, ανακωχή με τους Τούρκους στα Μουδανιά, με την οποία τερματίζεται ο πόλεμος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

1931…. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Αλέξανδρος Διομήδης υποβάλλει την παραίτησή του, μετά τη διαφωνία του με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο για το χειρισμό του θέματος της “προστασίας της δραχμής”.

1939…. Αρχίζει να λειτουργεί η ελληνική υπηρεσία στο ραδιόφωνο του BBC.

1946…. Αποθεωτική υποδοχή στον Βασιλέα Γεώργιο Β΄στην Αθήνα, που επανέρχεται στο θρόνο του, μετά το Δημοψήφισμα της 1ης Σεπτεμβρίου 1946, όπου επικράτησαν οι οπαδοί της Βασιλείας (69% υπέρ της επανόδου του Γεωργίου Β’). Ο Βασιλιάς και το πριγκιπικό ζεύγος αποβιβάζονται στο λιμάνι του Φαλήρου, όπου τους υποδέχεται επισήμως η κυβέρνηση. Στη συνέχεια μεταβαίνουν με αυτοκινητοπομπή για δοξολογία στη Μητρόπολη και κατάθεση στεφάνου στον Άγνωστο Στρατιώτη. Από τον εξώστη των Παλαιών Ανακτόρων ο Βασιλιάς χαιρετίζει το πλήθος και παρακολουθεί παρέλαση.

1961…. Η Συρία αποχωρεί από την Ενωμένη Αραβική Δημοκρατία.

1973…. Υποβάλλει την παραίτησή του από τη χουντική κυβέρνηση Μαρκεζίνη ο Νικόλαος Μακαρέζος, εκ των πρωτεργατών του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Ακολουθούν και άλλοι στρατιωτικοί υπουργοί.

1974…. Καθιερώνεται με νόμο η δημοτική γλώσσα στα ελληνικά δημοτικά σχολεία.

1979…. Η Εθνική Ελλάδας μπάσκετ κερδίζει στους Μεσογειακούς του Σπλιτ το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε μεγάλους αγώνες, νικώντας στον τελικό την Γιουγκοσλαβία με 85-75.

1989…. Η Βουλή αποφασίζει να παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο, ως υπεύθυνους για το σκάνδαλο Κοσκωτά, τους Ανδρέα Παπανδρέου, Μένιο Κουτσόγιωργα, Δημήτρη Τσοβόλα, Παναγιώτη Ρουμελιώτη και Γιώργο Πέτσο.

1994…. Το χειρότερο ναυάγιο στην Ευρώπη σημειώνεται στη Βαλτική Θάλασσα, όταν το πλοίο “Εστόνια” που εκτελεί τακτικό δρομολόγιο από το Ταλίν της Εσθονίας προς τη Στοκχόλμη βυθίζεται ανοικτά των νοτιοδυτικών ακτών της Φινλανδίας, συμπαρασύροντας στο θάνατο 852 άτομα.

2000…. Διεξάγεται δημοψήφισμα στη Δανία για την είσοδο της χώρας στην OΝΕ. Υπερισχύει το όχι με 53,1% έναντι 46,9% του ναι. Οι Δανοί κρατούν τη δανέζικη κορώνα, η οποία θα συνδεθεί με το ευρώ με ένα μικρό εύρος διακύμανσης.

    …. Την ίδια μέρα, ο Κώστας Κεντέρης γράφει ιστορία, καθώς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 200 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Ο «φτερωτός Έλληνας» τρέχει σε 20.09. Είναι ο μόνος λευκός από τους οκτώ των τελικών κι αυτό είναι το πρώτο χρυσό μετάλλιο για άνδρα αθλητή στίβου από το 1912 όταν ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας είχε κερδίσει το μήκος άνευ φοράς.

2003…. Στο φυσικό τους χώρο τα ευρήματα της Βεργίνας, που ήρθαν στο φως το 1977 από τον Μανόλη Ανδρόνικο. Εγκαινιάζεται από τον Υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο, η έκθεση των αρχαιολογικών ευρημάτων της Βεργίνας, τα οποία μέχρι πρότινος φυλάσσονταν στο Αρχαιολογικό μουσείο της Θεσσαλονίκης. Εγκαινιάζεται επίσης το πρώτο πωλητήριο αντιγράφων των αρχαίων ευρημάτων (για το κοινό).

    …. Την ίδια μέρα, η ανθυπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού Αρετή Αθανασοπούλου κατακτά το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των -59 κιλών νικώντας στον τελικό την Σαλαζάρ από το Μεξικό με 6-5 στο 9ο Παγκόσμιο Πρωταθλήματος Τάε Κβον Ντο του Γκάρμις-Παρτενκίρχεν της Γερμανίας.

2004…. Ολοκληρώνονται στην Αθήνα οι 12οι Παραολυμπιακοί Αγώνες.

2006…. Στην Αυστρία για πρώτη φορά ψηφίζουν 16χρονοι σε βουλευτικές εκλογές.

Γεννήσεις

Το 551 π.Χ. γεννήθηκε ο κινέζος φιλόσοφος, Κομφούκιος.

το 1841 ο γάλλος πρωθυπουργός, Ζορζ Κλεμανσό.

το 1924 ο ιταλός ηθοποιός, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι.

το 1934 η γαλλίδα ηθοποιός, Μπριζίτ Μπαρντό.

το 1967 η βραβευμένη με Όσκαρ, αμερικανίδα ηθοποιός, Μίρα Σορβίνο.

Θάνατοι

Το 1895 πέθανε ο γάλλος γιατρός και χημικός, Λουί Ζαν Παστέρ, ο «πατέρας» της μικροβιολογίας, που ανακάλυψε το αντιλυσσικό εμβόλιο και εφηύρε τη διαδικασία της παστερίωσης.

το 1956 ο γερμανικής καταγωγής αμερικανός επιχειρηματίας, Γουίλιαμ Μπόινγκ, ιδρυτής της εταιρίας αεροναυπηγικής «Boeing».

το 1970 ο πρώτος Πρόεδρος της Αιγύπτου, Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.

το 2003 ο ελληνικής καταγωγής αμερικανός σκηνοθέτης, Ελία Καζάν (Ηλίας Καζαντζόγλου) («Αμέρικα- Αμέρικα», «Ανατολικά της Εδέμ», «Το Λιμάνι της Αγωνίας»).