Ένας διάλογος σε παγκόσμια κλίμακα βρίσκεται σε εξέλιξη για την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη σκέψη, τη μάθηση και την ανθρώπινη νοημοσύνη. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ συζήτησε γι’ αυτό το θέμα με τον Δρ Γιώργο Σακκά, καθηγητή στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι ούτε σωτήρας ούτε εχθρός. Είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο. Και όπως όλα τα ισχυρά εργαλεία, η επίδρασή της εξαρτάται από τον τρόπο που τη χρησιμοποιούμε. Μπορεί να μας βοηθήσει να σκεφτούμε καλύτερα, να οργανώσουμε πληροφορίες, να μάθουμε πιο γρήγορα, να επικοινωνήσουμε πιο αποτελεσματικά.

Μπορεί όμως και να μας οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο: να σταματήσουμε να προσπαθούμε, να αναθέτουμε τη σκέψη μας σε μια μηχανή και τελικά να χάσουμε δεξιότητες που κανονικά θα έπρεπε να καλλιεργούμε. Το βασικό ερώτημα δεν είναι “είναι καλή ή κακή η Τεχνητή Νοημοσύνη;”. Το βασικό ερώτημα είναι: μας βοηθά να σκεφτόμαστε ή σκέφτεται αντί για εμάς;». Αυτά μεταξύ άλλων τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ.  Σακκάς, αναπτύσσοντας τον δικό του προβληματισμό για το μέλλον της ανθρώπινης σκέψης σε εποχή Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ο ίδιος έχει χρησιμοποιήσει τον όρο “Lifespan AI Paradox”, δηλαδή “το παράδοξο της Τεχνητής Νοημοσύνης στον κύκλο της ζωής”. Ο ίδιος εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τι εννοεί με αυτό: «Εννοώ ότι η ίδια τεχνολογία μπορεί να έχει διαφορετική επίδραση ανάλογα με την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο του ανθρώπου. Για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει ως βοήθημα μνήμης, επικοινωνίας, ανεξαρτησίας και συμμετοχής στην κοινωνία. Για έναν έμπειρο επαγγελματία μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα και να μειώσει το βάρος των επαναλαμβανόμενων εργασιών.

Για έναν νέο εργαζόμενο μπορεί να λειτουργήσει ως στήριγμα, βοηθώντας τον να ανταποκριθεί σε απαιτητικές εργασίες. Όμως για ένα παιδί ή έναν έφηβο, η πρόωρη και ανεξέλεγκτη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί να είναι προβληματική. Όχι επειδή η τεχνολογία είναι κακή, αλλά επειδή η σκέψη χτίζεται με προσπάθεια. Η μνήμη, η γραφή, η επιχειρηματολογία, η κριτική σκέψη και η επίλυση προβλημάτων δεν αναπτύσσονται αν τα παρακάμπτουμε συνεχώς. Με απλά λόγια: η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να είναι στήριγμα για τον ώριμο νου, αλλά δεκανίκι για τον υπό διαμόρφωση νου».

Στο ερώτημα αν πιστεύει ότι τα παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο ο κ. Σακκάς σημειώνει: «Όχι απαγόρευση, αλλά σωστή παιδαγωγική καθοδήγηση. Ένα παιδί που χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη για να του γράψει μια έκθεση, χωρίς να έχει πρώτα προσπαθήσει να οργανώσει τις σκέψεις του, χάνει ένα σημαντικό μέρος της μαθησιακής διαδικασίας. Δεν χάνει απλώς την άσκηση στη γραφή. Χάνει την ευκαιρία να μάθει πώς να σκέφτεται, πώς να κάνει λάθη, πώς να διορθώνει, πώς να επιμένει. Η μάθηση δεν είναι μόνο το τελικό αποτέλεσμα. Είναι η διαδρομή. Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μάς δίνει έτοιμο το αποτέλεσμα, τότε πρέπει να αναρωτηθούμε: τι μένει στον άνθρωπο να μάθει;».

Στην άποψη ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να κάνει την εκπαίδευση πιο εξατομικευμένη, ο ίδιος παίρνει θέση και εξηγεί: «Συμφωνώ απολύτως, εφόσον χρησιμοποιηθεί σωστά. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να γίνει ένας εξαιρετικός βοηθός μάθησης. Μπορεί να εξηγήσει μια έννοια με διαφορετικούς τρόπους, να προσαρμοστεί στον ρυθμό του μαθητή, να κάνει ερωτήσεις, να δώσει παραδείγματα, να εντοπίσει κενά κατανόησης.

Το πρόβλημα δεν είναι όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη λειτουργεί ως δάσκαλος που προκαλεί τη σκέψη. Το πρόβλημα είναι όταν λειτουργεί ως μηχανή παραγωγής έτοιμων απαντήσεων. Θα έλεγα ότι η σωστή Τεχνητή Νοημοσύνη στην εκπαίδευση δεν πρέπει να απαντά αμέσως. Πρέπει πρώτα να ρωτά: “Εσύ τι σκέφτεσαι; Πώς το εξηγείς; Ποιο είναι το επιχείρημά σου; Γιατί πιστεύεις ότι αυτή είναι η σωστή απάντηση;”».

Όσο για τους ενήλικες κι αν  μπορεί η Τεχνητή Νοημοσύνη να μας κάνει πιο παραγωγικούς, τονίζει: «Ναι, κι αυτό ήδη συμβαίνει. Πολλοί επαγγελματίες χρησιμοποιούν εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης για να γράψουν κείμενα, να συνοψίσουν πληροφορίες, να οργανώσουν ιδέες, να μεταφράσουν, να αναλύσουν δεδομένα ή να προετοιμάσουν παρουσιάσεις. Αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμο, ειδικά για ανθρώπους που έχουν ήδη γνώση και κρίση στο αντικείμενό τους.

Όμως υπάρχει και εδώ μια παγίδα. Η αύξηση της παραγωγικότητας δεν σημαίνει απαραίτητα καλύτερη ζωή. Μπορεί απλώς να σημαίνει περισσότερη δουλειά σε λιγότερο χρόνο. Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιηθεί για να απελευθερώσει χρόνο για σκέψη, δημιουργικότητα, ξεκούραση, οικογένεια και υγεία, τότε είναι ευεργετική. Αν χρησιμοποιηθεί για να αυξηθεί η πίεση, η ταχύτητα και η διαρκής διαθεσιμότητα, τότε μπορεί να επιδεινώσει το στρες και την εξουθένωση».

Και για τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους, ο κ. Σακκάς επισημαίνει: «Εκεί βλέπω μια πολύ θετική προοπτική. Για τους ανθρώπους άνω των 65 ετών, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να γίνει εργαλείο αυτονομίας. Μπορεί να βοηθήσει στην υπενθύμιση φαρμάκων, στην επικοινωνία με γιατρούς και οικογένεια, στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, στην κατανόηση ψηφιακών διαδικασιών και στη μείωση της κοινωνικής απομόνωσης.

Αλλά πρέπει να προσέξουμε δύο πράγματα. Πρώτον, η τεχνολογία πρέπει να σχεδιάζεται με σεβασμό στην ηλικία και όχι με προκατάληψη απέναντι στην ηλικία. Δεύτερον, δεν πρέπει ποτέ η Τεχνητή Νοημοσύνη να αντικαθιστά την ανθρώπινη επαφή. Άλλο η υποστήριξη και άλλο η εγκατάλειψη ενός ανθρώπου σε μια οθόνη ή σε έναν ψηφιακό βοηθό».

Στο ερώτημα που διατυπώνεται συχνά αν  υπάρχει κίνδυνος η Τεχνητή Νοημοσύνη να μας κάνει λιγότερο έξυπνους, ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας τονίζει: «Δεν θα το έλεγα τόσο απλά. Η ανθρώπινη νοημοσύνη δεν εξαφανίζεται επειδή χρησιμοποιούμε εργαλεία. Οι άνθρωποι πάντα χρησιμοποιούσαν εργαλεία: γραφή, βιβλία, αριθμομηχανές, υπολογιστές, μηχανές αναζήτησης. Το θέμα είναι τι είδους νοημοσύνη καλλιεργούμε.

Αν χρησιμοποιούμε την Τεχνητή Νοημοσύνη για να ελέγχουμε ιδέες, να συγκρίνουμε επιχειρήματα, να βελτιώνουμε τη σκέψη μας, τότε μπορεί να μας κάνει πιο ικανούς. Αν όμως τη χρησιμοποιούμε για να αποφεύγουμε τη σκέψη, τότε κινδυνεύουμε να γίνουμε πιο παθητικοί. Η απειλή δεν είναι ότι η μηχανή θα γίνει έξυπνη. Η απειλή είναι να σταματήσουμε εμείς να εξασκούμε τη δική μας σκέψη».

Και  η πρακτική λύση για τον ίδιο, αν πρέπει να περιορίσουμε τη χρήση της, τονίζει: «Η λύση δεν είναι ο πανικός ούτε η απαγόρευση. Η λύση είναι η παιδεία. Χρειαζόμαστε αυτό που θα ονόμαζα «γνωστική παιδεία στην Τεχνητή Νοημοσύνη». Δηλαδή να μάθουμε όχι μόνο πώς να χρησιμοποιούμε ένα εργαλείο, αλλά πότε, γιατί και με ποια όρια.

Στα σχολεία, οι μαθητές πρέπει πρώτα να προσπαθούν μόνοι τους και μετά να χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για ανατροφοδότηση. Στα πανεπιστήμια, οι φοιτητές πρέπει να μαθαίνουν να ελέγχουν πηγές, να εντοπίζουν λάθη, να διακρίνουν τεκμηριωμένη γνώση από πειστική αλλά λανθασμένη διατύπωση. Στην εργασία, οι επαγγελματίες πρέπει να εκπαιδεύονται όχι μόνο στη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά και στην αμφισβήτησή της».

Αν έπρεπε να δώσει  μια συμβουλή σε γονείς και εκπαιδευτικούς, τονίζει: «Να μη ρωτούν μόνο “χρησιμοποίησες Τεχνητή Νοημοσύνη;”, αλλά “τι έμαθες αφού τη χρησιμοποίησες;”. Αυτή είναι η κρίσιμη ερώτηση».

«Αν ένας μαθητής χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη και μετά μπορεί να εξηγήσει το θέμα καλύτερα, να υπερασπιστεί την άποψή του, να εντοπίσει λάθη και να εφαρμόσει τη γνώση χωρίς βοήθεια, τότε το εργαλείο λειτούργησε θετικά. Αν όμως απλώς παρέδωσε ένα ωραίο κείμενο που δεν μπορεί να εξηγήσει, τότε δεν μιλάμε για μάθηση. Μιλάμε για ανάθεση» αναφέρει ο κ. Σακκάς.

Για να καταλήξει τονίζοντας, για το μέλλον της ανθρώπινης σκέψης στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: «Το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να γίνει μια από τις σημαντικότερες τεχνολογίες ενίσχυσης της ανθρώπινης ικανότητας. Μπορεί όμως και να γίνει μια τεχνολογία γνωστικής ευκολίας, όπου οι άνθρωποι παράγουν περισσότερα αλλά κατανοούν λιγότερα.

Το κριτήριο πρέπει να είναι απλό: μετά τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο άνθρωπος είναι πιο ικανός ή πιο εξαρτημένος; Έχει μάθει κάτι που μπορεί να μεταφέρει στη ζωή του ή απλώς πήρε μια έτοιμη απάντηση; Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί πράγματι να μας βοηθήσει να σκεφτούμε. Αλλά μόνο αν πρώτα μάθουμε πώς να σκεφτόμαστε χωρίς αυτήν».

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αποστόλης Ζώης

Οι χώρες του κόσμου δεν θα καταφέρουν να προστατεύσουν και να διατηρήσουν το 30% της βιοποικιλότητας της ξηράς και της θάλασσας έως το 2030, παρά τις σχετικές δεσμεύσεις τους, σύμφωνα με έκθεση οργανώσεων για τη διατήρηση της φύσης που δημοσιεύθηκε έναν μήνα πριν από τη διεθνή σύνοδο κορυφής για τη βιοποικιλότητα —την COP17— στην Αρμενία.

Ο στόχος «30×30», η δέσμευση να προστατευθεί το 30% της φύσης ως το τέλος της δεκαετίας, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της διεθνούς συμφωνίας για τη φύση, που θεωρείται ως το αντίστοιχο της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα, την οποία σύναψαν οι χώρες του κόσμου το 2022 στην COP του Μόντρεαλ.

Όμως οι δεσμεύσεις δεν μετατρέπονται αρκετά γρήγορα σε πράξεις, αναφέρει η έκθεση αυτή που δημοσιεύθηκε από τις οργανώσεις προάσπισης της φύσης Campaign for Nature και Together for the Ocean. «Οι κυβερνήσεις έχουν ήδη αποδείξει ότι είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν γρήγορες πρόοδοι, αλλά ο κόσμος δεν βρίσκεται ακόμη σε καλό δρόμο για να πετύχει τον στόχο του 30%», σχολίασε ο Μπράιαν Ο’Ντόνελ διευθυντής της Campaign for Nature.

Οι ωκεανοί υστερούν

Περίπου το 20% των χερσαίων εκτάσεων και των εσωτερικών υδάτων ταξινομείται ως προστατευόμενες ή διατηρούμενες περιοχές, ποσοστό που θα μπορούσε να ανέλθει στο 27% έως το 2030, εάν οι κυβερνήσεις τηρήσουν πλήρως τις δεσμεύσεις τους.

Όμως η προστασία των ωκεανών υπολείπεται σημαντικά του στόχου, με το 10% των ωκεανών να προστατεύεται, ποσοστό που δεν προβλέπεται να φτάσει παρά το 12% ως το τέλος της δεκαετίας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της έκθεσης.

Τα συμπεράσματα αυτά δημοσιεύθηκαν μερικές ημέρες προτού οι χώρες επανεξετάσουν τις προόδους που έχουν σημειωθεί σε παγκόσμια κλίμακα στην επίτευξη των στόχων, στη διάρκεια της συνόδου κορυφής για τη βιοποικιλότητα στην Αρμενία που θα διεξαχθεί από τις 19 ως τις 30 Οκτωβρίου.

Η χρηματοδότηση αποτελεί ένα από τα βασικά εμπόδια, καθώς οι στόχοι απαιτούν ετήσιες επενδύσεις μεταξύ 100 και 180 δισεκ. δολαρίων, την ώρα που οι παγκόσμιες δαπάνες αυτή τη στιγμή κυμαίνονται στα 24 δισεκ. δολάρια.

«Το έλλειμμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο σε ό,τι αφορά τους ωκεανούς, όπου χρειάζονται περίπου 16 δισεκ. δολάρια ετησίως, αλλά αυτή τη στιγμή δαπανώνται μόνο 1,8 δισεκ. δολάρια, με βάση τις εκτιμήσεις», τονίζει η έκθεση.

«Προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτό το χρηματοδοτικό κενό θα χρειαστούν σημαντικά μεγαλύτερες εθνικές και διεθνείς δεσμεύσεις εκ μέρους των κυβερνήσεων» καθώς και η συμβολή του ιδιωτικού τομέα, σημείωσε ο Ο’Ντόνελ, χρήματα τα οποία θα πρέπει κυρίως να πάνε στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ωστόσο ο στόχος «30×30» παραμένει «εφικτός», σύμφωνα με τον ίδιο, αναφερόμενος σε μια σειρά χωρών οι οποίες πρόσφατα επέκτειναν τις προστατευόμενες περιοχές τους, ανάμεσά τους η Γαλλία, η Αυστραλία, η Κόστα Ρίκα, το Ομάν και η Νότια Αφρική.

Η σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ στο Γερεβάν αποτελεί το κύριο βήμα για την αξιολόγηση της προόδου στο πλαίσιο της συμφωνίας, τη διαπραγμάτευση της χρηματοδότησης και τη λήψη αποφάσεων για τα

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Είναι γνωστό ότι η Μαρία Καρυστιανού επικαλείται την…κβαντική ιατρική. Ακόμη υπάρχει στην ιστοσελίδα της αυτός ο όρος.

Όμως, όποιον γιατρό κι αν ρωτήσεις, θα σου πει ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Το είπε προσφάτως κι ο υπουργός Υγείας. Κι αυτό δεν αποτελεί «εύρημα» των ημερών και της επικαιρότητας που δημιουργήθηκε από το ζήτημα Μαζωνάκη. Είναι κάτι εκ των πραγμάτων αντικειμενικό.

Για σκεφτείτε όμως: Ποιος ασχολήθηκε τόσο καιρό μ’ αυτό που δηλώνει η μάνα των Τεμπών και το οποίο ΔΕΝ υπάρχει; Βλέπετε, μέχρι πριν από λίγο καιρό η περί ου ο λόγος ήταν κάτι ως …ιερό πρόσωπο. Ποιος να την ακουμπήσει; Ποιος να της ζητήσει εξηγήσεις; Ποιο κανάλι να πάει ενάντια στο ρεύμα;

Μα τώρα που με ραγδαίο τρόπο η Καρυστιανού αποκαθηλώνεται, η δημοτικότητά της καταρρέει και βγαίνει στο φως η μπουρδολογία της …κβαντικής ιατρικής, κάποιοι λένε τα αυτονόητα, το επισημαίνουν, το γράφουν με μεγάλα γράμματα.

Προσέξτε: Αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Καρυστιανού:

«Η μεγάλη μου επιθυμία να θεραπεύω χωρίς πολλά φάρμακα, με οδήγησε σε εναλλακτικές μορφές Ιατρικής, όπως η  Μεταβολομική, το Functional medicine, η Γνωστική Ομοιοπαθητική και η Κβαντική ιατρική, στη Μ. Βρετανία. Επέστρεψα στην Ελλάδα πιστεύοντας ότι μπορεί να συνυπάρξει με την ασφάλεια της κλασικής Παιδιατρικής, μια άλλη, πιο φυσική ανάπτυξη του παιδιού, η οποία θα το συνοδεύει ως καλή υγεία, σε όλη του τη ζωή. Η φυσική ανοσία, ιδιαίτερα τώρα, που συνειδητοποιήσαμε την ευαλωτότητά μας απέναντι στα φάρμακα και στα εμβόλια, καθιστά την Ολιστική Παιδιατρική, την απάντηση στο πώς θέλουμε να μεγαλώσουμε υγιή παιδιά, με φυσικό τρόπο».

Μ. Καρυστιανού
Παιδίατρος
Πιστοποιημένη Σύμβουλός Θηλασμού

Προσέξτε κι αυτό: Όταν κάποιος δημοσιογράφος τη ρώτησε  για τη κβαντική ιατρική που ισχυρίζεται ότι εξειδικεύθηκε στην Αγγλία, εκείνη επιστράτευσε την πονηριά της κι άρχισε να ισχυρίζεται για την …κβαντική φυσική και τις εφαρμογές της σε ιατρικά μηχανήματα. Όμως, άλλο η κβαντική φυσική κι άλλο η… ανύπαρκτη κβαντική ιατρική της Καρυστιανού…

Είναι και κάτι άλλο: Όταν η Καρυστιανού απάντησε περί …ιατρικών μηχανημάτων, ουδείς την ρώτησε ποια είναι αυτά τα μηχανήματα και τι δουλειά έχει εκείνη μ’ αυτά. Ούτε τη ρώτησε αν τα χρησιμοποιεί στο ιατρείο της.

Κι ο κοσμάκης πααραμένει ανενημέρωτος και μπερδεμένος.  Κι η Μαρία των Τεμπών, πρόεδρος κόμματος που διεκδικεί την είσοδό στη Βουλή,  χρησιμοποιεί ακόμη, χωρίς καμιά όχληση στην ιστοσελίδα της τον όρο …κβαντική ιατρική! Που δεν υπάρχει… Δηλαδή λέει αυτό που ο λαός αποκαλεί… παπάτζες.

Έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα. Αυτά προφανώς θέλει ν’ αλλάξει η Καρυστιανού μόλις γίνει …πρωθυπουργός.

Μακάρι ν’ αλλάξει και την κουλτούρα της ευκολίας με την οποία αποκτά κάποιος το φωτοστέφανο του «ιερού προσώπου»…

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

622…. Ολοκληρώνεται η Εγίρα, η μετοικεσία του προφήτη Μωάμεθ από τη Μέκκα στην πόλη Γιατρίμπ, που αργότερα θα ονομαστεί Μεδίνα. Αφορμή για την απόδραση του Μωάμεθ από την πόλη της Μέκκας στάθηκε η αποκήρυξη των ιδεών του από το νέο αρχηγό της δυναστείας των Κουρές, Αμπού Ζαλ. Η χρονιά θα αποτελέσει το έτος 1 του μουσουλμανικού ημερολογίου.

787…. Ξεκινά τις εργασίες της η 7η Οικουμενική Σύνοδος (2η της Νίκαιας). Η Σύνοδος συγκαλείται από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΣΤ’ και τη μητέρα του, Αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία στη Νίκαια της Βιθυνίας, στο Ναό της Αγίας Σοφίας, κατόπιν αίτησης του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου. Θα αποφασίσει την αναστύλωση των εικόνων καταδικάζοντας την Εικονομαχία και την ιδέα της σχηματοποίησης της αόρατης και άυλης Τριάδας.

1664…. Η Ολλανδία παραδίδει το Νέο Άμστερνταμ στην Αγγλία. Το Νέο Άμστερνταμ μετονομάζεται σε Νέα Υόρκη.

1822…. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος ανακηρύσσεται αρχιστράτηγος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος (Ανατολική Στερεά Ελλάδα). Στη μεγαλοπρεπή τελετή οι αρχιερείς της Αθήνας και της Θήβας τον ζώνουν με το σπαθί του Ομέρ Βρυώνη.

1828…. Ο Ιωάννης Καποδίστριας υπογράφει το ψήφισμα για την ίδρυση Γενικού Ταχυδρομείου για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

1869…. “Μαύρη Παρασκευή” στις ΗΠΑ: Σημειώνεται οικονομική κρίση με απότομη και δραματική πτώση των χρηματοοικονομικών αγορών. Αιτία η απόπειρα δύο κερδοσκόπων, των Τζέιμς Φισκ και Τζέι Γκουλντ, να χειραγωγήσουν την αγορά χρυσού.

1908…. Κηρύσσεται η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

1915…. Ορκίζεται στην Ελλάδα η φιλοβασιλική κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη, σε αντικατάσταση της κυβέρνησης Βενιζέλου που παραιτήθηκε.

1921…. Καταργείται η Ύπατη Αρμοστεία στη Σμύρνη και μετονομάζεται σε Ελληνική Γενική Διοίκηση Μικρασίας.

1927…. Ιδρύεται αυτόνομος οργανισμός διοίκησης του Λιμένα Πειραιώς, ο γνωστός ΟΛΠ.

1948…. Στην Ιαπωνία, το Τεχνικό Ινστιτούτο Ερευνών που είχε ιδρύσει ο μηχανικός, Σοϊτσίρο Χόντα μετονομάζεται επισήμως σε Honda Motor Company. Αρχικώς κατασκευάζει μόνο μοτοσικλέτες, στη συνέχεια και αυτοκίνητα.

1957…. Εγκαινιάζεται στη Βαρκελώνη το στάδιο «Καμπ Νου»,το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γήπεδο της Ευρώπης, έδρα της Μπαρτσελόνα κι ένας από τους «ναούς» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

1988…. Σκάνδαλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Σεούλ. Ανακοινώνεται ότι ο Καναδός παγκόσμιος πρωταθλητής Μπεν Τζόνσον αγωνίστηκε ντοπαρισμένος. Του αφαιρείται το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. και δεν αναγνωρίζεται το παγκόσμιο ρεκόρ του (9.79”). Πρώτος ανακηρύσσεται ο Καρλ Λιούις με 9.92″.

      …. Την ίδια μέρα στη Γαλλία, πραγματοποιείται η πρώτη παγκοσμίως μεταμόσχευση χεριού από γάλλους χειρουργούς στη Λυών.

2000…. Ο Κάχι Κακιασβίλι κερδίζει το τρίτο του συνεχόμενο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο και δεύτερο για την Ελλάδα, στην κατηγορία των 94 κιλών της άρσης βαρών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Την ίδια μέρα, ο Δημοσθένης Ταμπάκος κατακτά το αργυρό μετάλλιο, στο αγώνισμα των κρίκων στην ενόργανη γυμναστική, με 9.762 βαθμούς.

Γεννήσεις

το 1884 γεννήθηκε ο Ισμέτ Ινονού, τούρκος στρατηγός και πολιτικός, που το 1938 διαδέχτηκε στην προεδρία της Τουρκίας τον Κεμάλ Ατατούρκ.

το 1896 ο αμερικανός συγγραφέας, Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ,(«Ο υπέροχος Γκάτσμπυ»).

το 1924 η μεγάλη κυρία του θεάτρου, Βούλα Ζουμπουλάκη.

το 1951 ο ισπανός σκηνοθέτης, Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Θάνατοι

το 1143 πέθανε ο Πάπας Ιννοκέντιος Β’.

το 1180 ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Μανουήλ Α’ ο Κομνηνός.

το 1541 ο ελβετός αλχημιστής, Παράκελσος (Φίλιππους Αουρέλιους Θεόφραστους Μπομπάστους φον Χοχενχάιμ).

ΑΠΕ-ΜΠΕ