Γράφει ο Β. Κωνσταντινόπουλος
Στην Ημαθία υπάρχουν ακόμη αγρότες που περιμένουν, το 2026, αποζημιώσεις για ζημιές του 2024. Δύο χρόνια μετά, άνθρωποι που πλήρωσαν τις εισφορές τους, επένδυσαν στην παραγωγή τους και είδαν τη σοδειά τους να καταστρέφεται, εξακολουθούν να περιμένουν.
Το θέμα των εκκρεμών αποζημιώσεων για τις βροχοπτώσεις του 2024 τέθηκε ξανά και τον Μάιο του 2026 στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Για τον παραγωγό, όμως, η αναμονή δεν είναι ένας φάκελος σε ένα γραφείο. Είναι έξοδα που τρέχουν, υποχρεώσεις που δεν περιμένουν και αβεβαιότητα για το αν θα μπορέσει να συνεχίσει την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Χωρίς όμως να κλείσει αυτή η εκκρεμότητα, ήρθαν οι ζημιές του 2025. Για τον προανθικό παγετό δημιουργήθηκε ειδικό πρόγραμμα ενισχύσεων ύψους 50 εκατ. ευρώ.
Στην Ημαθία, όμως, μήλα, αχλάδια και ρόδια έμειναν εκτός. Το ερώτημα είναι απλό: Με ποια λογική; Πώς εξηγείς στον παραγωγό ότι η ζημιά του είναι πραγματική και καταγεγραμμένη, αλλά η καλλιέργειά του δεν περιλαμβάνεται στην ενίσχυση; Ο παγετός δεν γνωρίζει όρια νομών ούτε κάνει επιλογές ανάμεσα σε προϊόντα. Γι’ αυτό οι κανόνες πρέπει να είναι καθαροί, δίκαιοι και ίδιοι για αντίστοιχες περιπτώσεις.
Το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι το πρόβλημα έχει επισημανθεί και από τους κυβερνητικούς βουλευτές της Ημαθίας, με παρεμβάσεις για τις αποζημιώσεις του 2024 και τις εξαιρέσεις στις καλλιέργειες του 2025. Κι όμως, για τον παραγωγό το αποτέλεσμα παραμένει: Το πρόβλημα είναι γνωστό, η λύση καθυστερεί και δεν ξέρουμε εάν ποτέ δοθεί
Εδώ βρίσκεται η πολιτική ευθύνη., δεν αρκεί μια ερώτηση, μια συνάντηση ή μια ανακοίνωση. Στο τέλος μετράει αν ο άνθρωπος που έχασε την παραγωγή του θα αποζημιωθεί. Γι’ αυτό τα αιτήματα είναι συγκεκριμένα: άμεση ολοκλήρωση των εκκρεμοτήτων του 2024, επανεξέταση της εξαίρεσης για μήλα, αχλάδια και ρόδια, ίσα κριτήρια για αντίστοιχες ζημιές και σαφές χρονοδιάγραμμα πληρωμών.
Ο ΕΛΓΑ ανακοίνωσε ότι οι πληρωμές για τις ζημιές του 2025 ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 2026. Αυτό κάνει ακόμη πιο εύλογο το ερώτημα γιατί παραμένουν ανοιχτές υποθέσεις του 2024.
Το λέω και προσωπικά, έχω μιλήσει με ανθρώπους της παραγωγής και έχω ακούσει την αγωνία τους. Πίσω από κάθε καθυστέρηση υπάρχει μια οικογένεια που πρέπει να συνεχίσει, ένας παραγωγός που πρέπει να ξαναμπεί στο χωράφι και μια τοπική οικονομία που δεν αντέχει άλλη αβεβαιότητα. Ως υποψήφιος Βουλευτής με την Ελληνική Λύση, δεν θέλω να μείνω στην καταγραφή του προβλήματος. Θέλω να το μετατρέψω σε πολιτική διεκδίκηση, και προς την κυβέρνηση το μήνυμά μου είναι καθαρό: Οι κυβερνητικοί βουλευτές του νομού το έχουν επισημάνει, οι αγρότες το ζητούν, η κυβέρνηση το γνωρίζει, τώρα χρειάζεται πράξη.
Δεν ζητώ καμία χάρη για την Ημαθία, απλά ζητώ δικαιοσύνη, ίσους κανόνες και λύση. Κι αν μου δοθεί η εντολή να εκπροσωπήσω τον τόπο μας στη Βουλή, όσα σήμερα ακούω στα χωράφια, στα χωριά και στις συναντήσεις με τους παραγωγούς θα τα πάρω μαζί μου μέσα στο Κοινοβούλιο. Θέλω να είμαι εκεί όχι μόνο για να ακούω, αλλά για να παρεμβαίνω, να ελέγχω και να διεκδικώ. Δεν θα θυμάμαι τον αγρότη μόνο όταν ζητώ την ψήφο του. Θα είμαι δίπλα του όταν χρειάζεται τη φωνή του.
Και τότε δεν θα με ενδιαφέρει αν η θέση αυτή είναι βολική για την κυβέρνηση ή αν έχει πολιτικό κόστος για μένα. Με ενδιαφέρει η θέση ή η παρέμβαση μου να είναι χρήσιμη για την Ημαθία. Γιατί η πολιτική εκπροσώπηση δεν τελειώνει με μια ανακοίνωση ούτε με μια ερώτηση, αλλά αρχίζει εκεί όπου πρέπει να δοθεί η μάχη για να αλλάξει μια απόφαση.
Αυτόν τον δρόμο επιλέγω, από το χωράφι μέχρι τη Βουλή, η φωνή του παραγωγού της Ημαθίας πρέπει να ακούγεται δυνατά. Κι εγώ δεσμεύομαι προσωπικά, ότι θα είμαι εκεί για να τη μεταφέρω, να την υπερασπιστώ και να την κάνω διεκδίκηση και στο τέλος υλοποίηση.
Βασίλης Κωνσταντινόπουλος
Πολιτευτής της Ελληνικής Λύσης
