Το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει μια συζήτηση για την δημιουργία ενός ακόμη δήμου στην Ημαθία που θα περιλαμβάνει τους παλιούς δήμους Μακεδονίδος, Βεργίνας και Μελίκης με την ονομασία «Δήμος Αιγών».
Η απάντηση σε ένα τέτοιο ζήτημα δεν είναι απλά ένα ναι ή ένα όχι χωρίς να ληφθεί υπόψη ποιος είναι ο χαρακτήρας της Τοπικής Διοίκησης ,ποιος είναι ο ρόλος της σήμερα, και μέσα σε ποιο οικονομικό και νομικό πλαίσιο λειτουργεί;
Οι Περιφέρειες και οι Δήμοι, ως αναπόσπαστο κομμάτι της κρατικής μηχανής, παίζουν σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή και εδραίωση της αντιλαϊκής πολιτικής διαχρονικά και ιδιαίτερα τώρα με την κυβέρνηση της ΝΔ Όλες οι περιφερειακές αρχές και η μεγάλη πλειοψηφία των Δήμων – εκτός από τους 6 που πλειοψηφούν στις διοικήσεις τους οι δυνάμεις του ΚΚΕ – είναι συνένοχοι στην εφαρμογή αντιλαϊκών μέτρων ενώ έχουν εξελιχθεί σε «μάστορες» στο ξέπλυμα των κυβερνητικών επιλογών και κατευθύνσεων.
Τα γνωστά μεγάλα ζητήματα της Τοπικής Διοίκησης δεν προέκυψαν από το πουθενά. Αφορούν στη μόνιμη υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, Αρμοδιότητες που αναλαμβάνουν δήμοι χωρίς πόρους και προσωπικό χωρίς επαρκή κρατική χρηματοδότηση με αποτέλεσμα τη διαρκή επέκταση της εμπορευματοποίησης, τη γενίκευση της ανταποδοτικότητας, το χαράτσωμα του λαού και μέσα από την τοπική φορολογία.
Οι γαλαζοπράσινες ηγεσίες των περιφερειακών και δημοτικών οργάνων, αλλά και αυτοί που προωθούν την δημιουργία του νέου δήμου, γι’ αυτά ακριβώς τα ζητήματα, που αποτελούν την καρδιά της λειτουργίας της Τοπικής Διοίκησης, όχι μόνο δεν κάνουν κάτι αλλά ακόμα περισσότερο χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, υποκρίνονται δηλαδή, τη στιγμή που στηρίζουν τις κεντρικές κυβερνητικές επιλογές. Άλλωστε είναι τα αστικά Κόμματα τα οποία υπηρετούν, που ψήφισαν τα μνημόνια, το σταθερό μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που λειτουργούν σαν κόφτες για τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων
Επιλογές που άλλωστε σε αυτήν τη φάση ειδικότερα καθορίζονται από τη στροφή στην πολεμική οικονομία, την προτεραιότητα στην όλο και πιο ενεργή συμμετοχή της χώρας μας στην ιμπεριαλιστική σφαγή και στη μοιρασιά της ενεργειακής και γεωπολιτικής «λείας» για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Μιλούν για αυτονομία και μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών ενώ ξέρουν ότι στον νέο κώδικα για την τοπική διοίκηση ενσωματώνεται η κύρωση του «Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας». Ο όρος «αυτονομία», που μπορεί να ηχεί θετικά στα αυτιά εργαζομένων, δεν έχει φυσικά να κάνει με αυτονομία κινήσεων και πρωτοβουλιών σε όφελος του λαού. Σε απλά Ελληνικά, σηματοδοτεί την παραπέρα νόμιμη κλοπή της κρατικής χρηματοδότησης, με τους δήμους να καλούνται να έχουν το δικό τους ταμείο από το ήδη λεηλατημένο λαϊκό εισόδημα ,από τη φοροληστεία. Το αφήγημα για «αυτονομία» καταρρέει με πάταγο απλά αν δει κανείς όλο το πλέγμα προληπτικού ελέγχου, ακόμα και για πολιτικές αποφάσεις, καθώς και τις αυστηρές ποινές σε όποιους αντιδρούν στην κυρίαρχη λογική.
Η απάντηση λοιπόν στα λαϊκά προβλήματα στην Ημαθία και στην πατρίδα μας συνολικότερα και τα οποία συνδέονται με την τοπική διοίκηση, δεν είναι η δημιουργία ή μη , ενός ακόμη Δήμου στο Νομό μας, αλλά στην ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής που οδηγεί τα λαϊκά στρώματα στην φτώχεια , στην εξαθλίωση και στην εγκατάλειψη της υπαίθρου.
