Η εκλογική νίκη της ακροδεξιάς «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD) στη Σαξονία-Άνχαλτ αποτελεί μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη για τη Γερμανία, αλλά και ένα ισχυρό προειδοποιητικό μήνυμα για ολόκληρη την Ευρώπη.
Οκτώ δεκαετίες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ακροδεξιά ενισχύεται στη χώρα που βρέθηκε στο επίκεντρο των πιο σκοτεινών σελίδων της ευρωπαϊκής ιστορίας. Την ίδια ώρα, σε ολόκληρη την Ευρώπη, εθνικιστικές, ρατσιστικές και ξενοφοβικές δυνάμεις κερδίζουν έδαφος.
Εξίσου ανησυχητική είναι η συρρίκνωση των προοδευτικών δυνάμεων, αλλά και η επιλογή συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων να προσεγγίζουν την Ακροδεξιά υιοθετώντας μέρος της ατζέντας και της ρητορικής της. Όμως, όποτε η Κεντροδεξιά επιχειρεί να αντιμετωπίσει την Ακροδεξιά αντιγράφοντάς την, τη νομιμοποιεί και μετατοπίζει συνολικά το πολιτικό σύστημα προς τα δεξιά.
Η Ακροδεξιά, ενισχύεται από την κοινωνική ανασφάλεια, τις ανισότητες, την υποχώρηση του κοινωνικού κράτους και την απαξίωση της εργασίας. Γι’ αυτό και η μάχη εναντίον της πρέπει να συνδυάζεται με αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη και μια διαφορετική ευρωπαϊκή πολιτική.
Απέναντι στην άνοδο της Ακροδεξιάς, είναι απαραίτητο ένα πλατύ προοδευτικό και δημοκρατικό μέτωπο απέναντι στον ρατσισμό, το μίσος και τη μισαλλοδοξία, υπέρ της Δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συνύπαρξης. Αλλά και μια ισχυρή Αριστερά, που θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων για κοινωνική δικαιοσύνη, ισχυρό κοινωνικό κράτος, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Μια Αριστερά της αλληλεγγύης και της Δημοκρατίας, που θα δίνει πραγματικές απαντήσεις στις κοινωνικές ανάγκες και θα αντιπαρατίθεται στις πολιτικές που τροφοδοτούν το φόβο και το διχασμό.
Μια Ευρώπη που θα επενδύει στην ειρήνη, την κοινωνική προστασία και τη δημοκρατία μπορεί να στερήσει από την Ακροδεξιά το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύσσεται. Για αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται αλλαγή πορείας: ανατροπή των δημοσιονομικών κανόνων που περιορίζουν τις δημόσιες επενδύσεις και τις κοινωνικές δαπάνες, τέλος στη λογική της στρατιωτικοποίησης της οικονομίας και των διαρκώς αυξανόμενων εξοπλισμών, και ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, της εργασίας και των δημόσιων αγαθών. Για να μην ξαναζήσει η Ευρώπη τις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας της.
