Τελευταίες ώρες πριν τις ολιγοήμερες καλοκαιρινές διακοπές και στημένος στην τηλεόραση περίμενα να δω αν ο σπουδαιότερος αθλητής στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, ο Μίλτος Τεντόγλου, καταφέρει να κατακτήσει το τέταρτο συνεχόμενο χρυσό του μετάλλιο, σε πανευρωπαϊκούς αγώνες.
Τα κατάφερε το θηρίο! Πέταξε και τελικά προσγειώθηκε στα 8.44! Τέταρτο συνεχόμενο χρυσό στο αγώνισμά του! Γεγονός που τον καθιστά θρύλο. Δεν το έχει καταφέρει κανένας άλλος στο παρελθόν, εξ ου και το όνομά του γράφεται πια με χρυσά γράμματα στην ιστορία του μήκους. Κι όχι μόνο αυτό: Ισοφάρισε με το τέταρτο χρυσό, την μοναδική γυναίκα που το έχει καταφέρει, την σπουδαία, τη θρυλική, την εξαιρετική, την έξοχη, την τρανή, την επιφανή (βάλτε κι όσα άλλα επίθετα γνωρίζετε) Χάικε Ντρέσλερ. Την οποία, παρεμπιπτόντως, υπεραγαπά ο Τεντόγλου.
Ο Μίλτος έκανε τον άθλο του εμφατικά! Πραγματοποίησε μόλις 4 άλματα κι άφησε τον εξαιρετικό Ελβετό Σίμονς Εχάμερ και τους άλλους, να ψάχνονται. Και δεν έχει καμιά σημασία ότι έλειπε ο Ιταλός Φορλάνι, λόγω τραυματισμού. Ακόμη κι αν ήταν, δεν θα άλλαζε το παραμικρό.
Ξέρετε και τι άλλο συνέβη με το τέταρτο (4ο) συνεχόμενο χρυσό του Τεντόγλου; Ξεπέρασε στην ιστορία του μήκους, το θρυλικό σοβιετικό άλτη (αρμενικής καταγωγής) Ιγκόρ Τερ Οβανεσιάν. Εκείνος είχε αναδειχθεί τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης (1958, 1962, 1969) κι ο Τεντόγλου ιστορικά πια, τον προσπερνά.
Είπαμε, Τεντόγλου σημαίνει legend!!
Κι ίσως αυτό να είναι το πιο εντυπωσιακό: ότι πίσω από τον θρύλο παραμένει ένας άνθρωπος που μοιάζει να μην έχει καταλάβει ότι έγινε θρύλος. Ή, ακόμη καλύτερα, που αρνείται να συμπεριφερθεί σαν θρύλος.
Ένα παιδί από τα Γρεβενά, που μπήκε στον στίβο τυχαία, επειδή ο πρώτος του προπονητής, ο Βαγγέλης Παπανίκος, τον είδε να κάνει παρκούρ και διέκρινε κάτι ξεχωριστό. Από εκείνη την αυθόρμητη αρχή μέχρι την κορυφή της Ευρώπης και του κόσμου (ας μη ξεχνάμε ότι είναι και δις χρυσός Ολυμπιονίκης, Τόκυο 2021 και Παρίσι 2024, αλλά και Παγκόσμιος πρωταθλητής, 2023 Βουδαπέστη) μεσολάβησαν χιλιάδες ώρες προπόνησης, επαναλήψεις, αποτυχίες, διορθώσεις, πειθαρχία κι αδιάκοπη δουλειά.
Γιατί το χάρισμα, το ταλέντο, όσο μεγάλο κι αν είναι, δεν αρκεί. Ο Τεντόγλου το μετέτρεψε σε διάρκεια. Σε συνέπεια. Σε μια απίστευτη ικανότητα να εμφανίζεται όταν πρέπει και να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον: να τρέχει, να απογειώνεται και να προσγειώνεται στην ιστορία.
Και μετά να χαμογελάει, να κάνει μια τρέλα, να πετάξει μια ατάκα, να ψάχνει το μετάλλιό του επειδή το ξέχασε κάπου και να θυμίζει σε όλους ότι, αν και μύθος, παραμένει ο Μίλτος.
Ίσως γι’ αυτό τον αγαπά τόσο πολύ ο κόσμος. Γιατί δεν χρειάστηκε ποτέ να υποδυθεί τον μεγάλο αθλητή. Έγινε ο μεγαλύτερος, παραμένοντας ο εαυτός του.
Πλέον, όσα επίθετα κι αν βάλουμε δίπλα στο όνομά του, μοιάζουν λίγα.
Μίλτος Τεντόγλου. Τέσσερις συνεχόμενες φορές πρωταθλητής Ευρώπης. Τέσσερις φορές χρυσός. Ένας και μοναδικός. Ένας θρύλος που έχει ακόμη χρόνια μπροστά του, για να μεγαλώσει κι άλλο…
