Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή του ΣΚΑΪ «Αταίριαστοι» και τους δημοσιογράφους Χ. Κούτρα και Γ. Ντσούνο
Για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα
Κατ’ αρχάς, και δεν το λέω για να υπεκφύγω, θα απαντήσω: δουλειά της δικής μας κυβέρνησης και υποχρέωση ημών είναι να λέμε στον κόσμο τι κάνουμε εμείς. Έχει πολύ μεγάλη σημασία, γιατί το υποβαθμίζουμε πολλές φορές και είναι λάθος. Το 2019 η Ελλάδα ήταν, όταν ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση, εκτός προγράμματος F-35 και εκτός προγράμματος αναβάθμισης F-16. Μιλάμε δηλαδή για εξοπλιστικά προγράμματα σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σήμερα που μιλάμε, 6,5 χρόνια μετά, η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει 20 υπερσύγχρονα F-35. Εξασφαλίσει, προσέξτε τη διαφορά, με τη δυνατότητα προαίρεσης αυτά τα 20 να γίνουν άλλα 20, δηλαδή 40. Τα πρώτα θα έρθουν Νοέμβριο του ’29 και θα εγκατασταθούν στην Ανδραβίδα.
Ως προς τα F-16, εκεί που ήμασταν εκτός προγράμματος αναβάθμισης, έχει γίνει αναβάθμιση ήδη σε 56 και το σύνολο θα είναι 83. Σε νέα τεχνολογία Viper. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία γιατί η Ελλάδα ήταν απ’ έξω, όχι στο μηδέν, στο μείον. Και τώρα και στα δύο έχει εξασφαλίσει και έχει χρονοδιάγραμμα και μάλιστα έχει παραλάβει και κάποια. Η Τουρκία το 2019 ήταν σε φάση εξασφάλισης με τα F-35 και σήμερα τα διεκδικεί. Δεν είναι δική μας δουλειά να μιλάμε για τα εξοπλιστικά προγράμματα τα οποία έχουν να κάνουν με δύο άλλα κράτη.
Ο κύριος Γεραπετρίτης τι είπε και πολύ καλά έκανε; Επανέλαβε τους όρους οι οποίοι πρέπει να πληρούνται και τη διαδικασία, η οποία δεν αλλάζει και δεν έχει να κάνει με την εκτελεστική λειτουργία, αλλά έχει να κάνει με το Κογκρέσο. Αυτά δεν αλλάζουν, επειδή μπορεί να γίνει μία δήλωση. Γιατί έχει σημασία να τα λέμε αυτά; Γιατί δυστυχώς, εγώ δεν θα κρύψω τα λόγια μου, πολλές φορές κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν ακόμα και αυτά τα πολύ κρίσιμα εθνικά θέματα, με όρους αντιπολιτευτικού παιχνιδιού. Και κάποια μέσα ενημέρωσης. Δεν θα ξεχάσω ποτέ θρυλικά πρωτοσέλιδα προηγούμενων μηνών, κάποιων γνωστών εφημερίδων που υπηρετούν το αφήγημα περί δήθεν ενδοτικότητας, για μια κυβέρνηση που έχει καταφέρει σε εφτά χρόνια, σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, όσα δεν έγιναν ολόκληρες δεκαετίες, «τα πήρε όλα ο Ερντογάν». Και την επόμενη εβδομάδα απεδείχθη το αντίθετο.
Άρα, λέω στον κόσμο που μας βλέπει, ασχέτως του τι ψηφίζει, να μην πιστεύει «φιδέμπορους» για τα εθνικά θέματα, ψυχραιμία και το ξαναλέω: η Ελλάδα που ήταν στο απόλυτο μηδέν το ’19, έχει καταφέρει πολλαπλάσια από αυτά τα οποία κάποιοι άλλοι, γείτονές μας, τώρα διεκδικούν. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο κύριος Γεραπετρίτης δεν είπε ότι δεν θα τα πάρουν. Ο κύριος Γεραπετρίτης είπε ότι αυτή είναι μια διαδικασία που περνάει μέσα από το Κογκρέσο και δεν είναι ζήτημα εκτελεστικής λειτουργίας, ούτε ζήτημα μιας δήλωσης.
Για το τι σημαίνει για την Ελλάδα ο πιθανός περαιτέρω αμυντικός εξοπλισμός της Τουρκίας
Η Ελλάδα είναι ένα από τα πιο ισχυρά πλέον, ανερχόμενα, κράτη-μέλη, ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και όλα τα υπόλοιπα μέλη, και ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ. Και μάλιστα μία από τις πέντε χώρες, μαζί με την Πολωνία, την Εσθονία, τη Λιθουανία και -Πολωνία, Λετονία, Εσθονία και Λιθουανία και η Ελλάδα, που έχουν εκπληρώσει την πρόβλεψη για 5% για αμυντικές δαπάνες. 3,5 άμεσες και 1,5 στην άλλη κατηγορία, των υποδομών. Έτσι; Λοιπόν, γιατί το λέω αυτό; Η Ελλάδα είναι ένα κράτος που, πριν και πάνω από όλα, σέβεται το διεθνές δίκαιο και έχει καταφέρει να βάζει υψηλά στην ατζέντα την ανάγκη πλήρωσης όλων των διατυπώσεων για χρήση εξοπλιστικών προγραμμάτων.
Άρα, οποιαδήποτε συμφωνία έρθει, γιατί όλα αυτά είναι δημοσιεύματα, είναι υποθετικά, είναι φήμες κάποια εξ αυτών, οποιαδήποτε συμφωνία έρθει μεταξύ δύο άλλων κρατών, θα πρέπει να περνάει μέσα από τις αναγκαστικές διατυπώσεις κάθε συμμάχου του ΝΑΤΟ. Δηλαδή να μην μπορεί το οτιδήποτε να χρησιμοποιηθεί κατά συμμαχικού κράτους. Γιατί τα λέω αυτά; Τα λέω αυτά γιατί τρία χρόνια έχω την τιμή να εκπροσωπώ τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, τρία χρόνια στην πράξη ισχυροποιούμαστε και στη θεωρία, από διάφορους, ακούμε ότι καταστρεφόμαστε. Χρειάζεται ψυχραιμία. Η Ελλάδα αυτά τα χρόνια έχει καταφέρει σε επίπεδο εξοπλιστικών, δεν είναι μόνο τα F-35. Είναι και τα F-16, μιλάω τώρα για εμάς, είναι τα Rafale, είναι οι Belharra.
Δεν είναι μόνο τα εξοπλιστικά, είναι οι συμφωνίες, κύριε Κούτρα. Είναι η συμφωνία με την Αίγυπτο και την Ιταλία, ΑΟΖ, την οποία δεν την θυμάμαι… Εμείς δεν υποτιμούμε τίποτε, για αυτό και αντιδρούμε κάθε φορά που πρέπει να αντιδράσουμε, όταν μπορούμε να αντιδράσουμε και όπως πρέπει να αντιδράσουμε. Όμως ποια είναι η διαφορά; Όλα όσα έχουν χρησιμοποιηθεί εναντίον μας είναι φήμες και δημοσιεύματα αυτά τα χρόνια, όλα όσα είναι υπέρ μας είναι πράξεις. Δηλαδή και η ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο είναι πραγματικότητα, και η επέκταση στο Ιόνιο είναι πραγματικότητα και ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός είναι πραγματικότητα. Η εξωτερική πολιτική ή η αμυντική θωράκιση ασκείται με πράξεις και πολιτικές.
Το πιο εύκολο πράγμα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα ήταν να έβγαινε κάθε μήνα, να κάνει μια σκληρή έτσι δεξιά, δήθεν πατριωτική συνέντευξη και η Ελλάδα να ήταν ουραγός όπως ήταν μέχρι το 2019. Η Ελλάδα το ’19 ήταν παρίας. Η Ελλάδα το ’19 πανηγύριζε μέσα σε μια ολόκληρη πενταετία μόνο τη συμφωνία της γραβάτας. Η Ελλάδα του ’19 μέχρι σήμερα είναι η χώρα που πρωταγωνιστεί στο Κογκρέσο, στην Ευρώπη, πρωταγωνιστεί στη διαχείριση μεγάλων κρίσεων, παίρνει τα περισσότερα χρήματα βάσει διαπραγματεύσεων του Πρωθυπουργού, συναρτήσει του ΑΕΠ της για το Ταμείο Ανάκαμψης, τα περισσότερα χρήματα για τη διαχείριση των συνεπειών της πανδημίας. Αυτή η εξωτερική πολιτική, αυτή η διπλωματική στάση είναι υπέρ των πολιτών. Η άλλη στάση, των ψευτοπατριωτών, είναι για να έχουμε να λέμε μεταξύ μας και να καμαρώνουμε.
Για το ενδεχόμενο συνάντησης Μητσοτάκη – Τραμπ
Όχι. Δεν θα υπάρξει στη σύνοδο. Δεν γνωρίζω τον προγραμματισμό, είναι κάτι που δεν μπορώ να το αποκλείσω αλλά δεν έχω ενημέρωση για κάποια συνάντηση. Δεν προσφέρεται πάντως το βήμα αυτό, η σύνοδος αυτή, και είναι και πολύ ασφυκτικά τα χρονοδιαγράμματα.
Για την κατάθεση αιτήματος του Αντώνη Σαμαρά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για το Predator
Με συγχωρείτε που αντιδρώ έτσι, αλλά έχει πάρα πολύ πλάκα όλη αυτή η στάση και προφανώς δεν υποτιμώ το ζήτημα αυτό, γι’ αυτό και το ερευνά η Δικαιοσύνη το ζήτημα των υποκλοπών, αλλά η στάση κομμάτων και κάποιων πολιτικών όπως ο κύριος Σαμαράς, είναι μία στάση που δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε διαφορετικά. Κατ’ αρχάς, ο ίδιος ο κύριος Σαμαράς στη χθεσινή του ανακοίνωση συνδέει το θέμα αυτό με την κυβέρνηση. Και λέει, και λίγες ώρες μετά λέει «α, εσείς το συνδέσατε». Δεν θέλω να κάνω αναδρομή, δεν θέλω να θυμίσω το χρονοδιάγραμμα, πότε είχαμε τα πρώτα δημοσιεύματα που συνδέουν κάποια ονόματα. Γιατί δεν θέλω να το κάνω αυτό; Ο πρώτος λόγος είναι γιατί το θέμα αυτό, η υπόθεση αυτή έχει πάει στη Δικαιοσύνη και όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους είμαστε ένα ευνομούμενο κράτος με διάκριση εξουσιών και η Δικαιοσύνη έχει δώσει ήδη τις απαντήσεις της. Και όταν η Δικαιοσύνη σε ανώτατο μάλιστα επίπεδο απαντά, η εκτελεστική εξουσία κατ’ εμέ θεσμικά πρέπει να σιωπά.
Έχουμε διάκριση εξουσιών. Δεν λέω υποχρεωτικά, δημοκρατία έχουμε, καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά όταν μιλάει η Δικαιοσύνη καλό είναι εμείς να μην κάνουμε τους δικαστές. Δικαίωμα του κυρίου Σαμαρά και του κάθε κυρίου Σαμαρά να κάνει ό,τι θέλει, δημοκρατία έχουμε. Όταν κάποιος απευθύνεται στη Δικαιοσύνη, απαντάει η Δικαιοσύνη. Αλλά δεν θα μας τρελάνουν. Τέσσερα χρόνια, από το 2022 μέχρι σήμερα και για τις υποκλοπές ο Πρωθυπουργός έχει ακούσει τα εξ’ αμάξης. Το τι έχουν πει και ο ίδιος ο κύριος Σαμαράς και χθες στην ανακοίνωσή του είπε για την κυβέρνηση και στη Βουλή. Ο δεύτερος λόγος που δεν θέλω να μπω σε αυτή τη διαδικασία παραπάνω είναι άλλος και πιο βασικός: Ποια είναι η τακτική, είτε μιλάμε για τον κύριο Σαμαρά τώρα που πήγε στον Άρειο Πάγο, είτε μιλάμε για τον κύριο Ανδρουλάκη, είτε για οποιονδήποτε άλλον;
Αντί να έρθω εδώ να σας πω για το πού ήμασταν στα εξοπλιστικά όπως πριν και πού είμαστε σήμερα –εθνική επιτυχία– αντί να σας πω για το γεγονός ότι κάθε δύο- τρεις μέρες ο Πρωθυπουργός ανακαινίζει ένα νέο νοσοκομείο, ένα κέντρο υγείας μαζί με τον Υπουργό Υγείας. Αντί να σας πω για τα σχολεία που αλλάζουν όψη, αντί να μιλάμε για τα μη κρατικά αλλά και τα δημόσια πανεπιστήμια, για τα προβλήματα με την ακρίβεια που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε, επιδιώκουν εμμονικά και μονοθεματικά να έρχομαι εδώ, εγώ και όποιος άλλος από την κυβέρνηση, και να λέμε «υποκλοπές»…
(Ποιος το επιδιώκει; Ο κύριος Σαμαράς τώρα;) Το σύνολο της αντιπολίτευσης. Δεν έχει να κάνει μόνο με τον κύριο Σαμαρά. Ο κύριος Σαμαράς μέχρι να κάνει κόμμα, όπως προεξοφλείται, δεν το ξέρω- μακάρι να μη γίνει-γιατί δεν παύει να είναι ένας άνθρωπος που έχει ηγηθεί της παράταξης που ανήκω από μικρό παιδί και δεν έχω φύγει ούτε μια μέρα, έτσι; Μέχρι να κάνει κόμμα δεν είναι αντιπολίτευση. Μακριά από εμάς αυτό. Αν κάνει κόμμα θα είναι στα κόμματα που αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος. Εγώ ξέρετε κύριε Κούτρα δεν θεωρώ ότι σβήνεται η προσφορά ενός ανθρώπου. Δεν θεωρώ ότι ένας άνθρωπος ο οποίος αντιμετώπισε την πιο σκληρή μορφή λαϊκισμού που ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ του ΄12-΄15 και του ‘ 15 και στη συνέχεια ήταν και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αυτές τις ημέρες που είναι οι επέτειοι σήμερα.
Αποτυπώνουμε την πραγματικότητα. Μια μεγάλη παράταξη όπως είναι η Νέα Δημοκρατία. Εμείς δεν υποτιμούμε κανέναν. Καταρχάς δεν έχει πάει η Νέα Δημοκρατία στο 20%. Η Νέα Δημοκρατία, τελευταία φορά που «μετρήθηκε», με βάση την ετυμηγορία των πολιτών-μόνο οι πολίτες μας κρίνουν όλους- πήρε πάνω από 40%. Θα δούμε τι θα πάρουμε την επόμενη φορά. Πρέπει να δουλέψουμε, να σκύψουμε το κεφάλι και να δούμε τι θα πάρουμε. Άρα, έχει τέλος πάντων τελευταία φορά σε βουλευτικές εκλογές, καταγραφεί σε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά. Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν «λευκή επιταγή» το 40%, 41%.
Τι θα συμβεί σε περίπτωση που ο κ. Σαμαράς ιδρύσει κόμμα
Δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία ότι όταν γίνεται ένα κόμμα το οποίο καταγγέλλει την κυβέρνηση για κάθε πιθανή και απίθανη αιτία, όπως τέλος πάντων το ξαναλέω, προεξοφλείται –ας το δούμε– δεν είναι ένα κόμμα φιλικό; Η δική μας η δουλειά, ξέρετε, είναι να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και να εξηγήσουμε στον κόσμο γιατί θέλουμε να πάρουμε άλλη μία εντολή. Όσα κόμματα και να γίνουν –δεν τα υποτιμώ– δεν θα επηρεάσουν, θεωρώ, την ουσία του στόχου μας. Εμείς πρέπει να δουλέψουμε, εμείς πρέπει να είμαστε ταπεινοί και αποτελεσματικοί.
Καταρχάς, επειδή είδα κάποιους τίτλους. Εγώ το “Ρετιρέ” το αποθέωσα. Και τι είπα; Ότι αυτό το οποίο πετυχαίνει στην τηλεόραση, δηλαδή οι επαναλήψεις κάθε καλοκαίρι, δεν σημαίνει ότι θα πετύχει και στην πολιτική.
Άρα χρησιμοποίησα το “Ρετιρέ” για να κάνω μία αντίστιξη. Αλλά εν πάση περιπτώσει, προσέξτε. Είναι παλιό, αλλά στην τηλεόραση το παλιό «πουλάει». Θεωρητικά πάντα, γιατί το «νέος» και το «παλιός» δεν έχει να κάνει μόνο με την ηλικία. Αλλά είμαι από τους νεότερους στην πολιτική. Ξέρετε τι παρατηρώ; Ένα σύνολο –όχι σύνολο– ένας μεγάλος αριθμός εκπροσώπων του «παλιού» πολιτικού συστήματος επανεμφανίζεται. Άνθρωποι οι οποίοι εξελέγησαν από τους πολίτες, όχι απλά βουλευτές –που είναι μεγάλη τιμή, αλλά ένας βουλευτής μπορεί να παρέμβει, να προτείνει– πρωθυπουργοί.
Δύο έχουμε. Ένας ήδη το έχει κάνει και ένας λένε ότι θα το κάνει. Οι άνθρωποι αυτοί πήρανε μία εντολή από τους πολίτες και μάλιστα στον έναν εκ των δύο είμαστε και μαζί συνειδητά, να κάνουν κάποιες αλλαγές και τομές. Και επανεμφανίζονται, ενώ είχαν τη δυνατότητα κάποια χρόνια, για να καταγγείλουν την τωρινή κυβέρνηση ότι «δεν κάνει όσα θεωρούν ότι δεν έχουν γίνει» και λένε ότι θα επιστρέψουν και θα τα κάνουν εκείνοι.
Ο κύριος Καραμανλής ούτε κόμμα έχει πει ότι θα κάνει, ούτε έχει φύγει από τη Νέα Δημοκρατία. Ασκεί την κριτική του ο άνθρωπος, όπως έχει δικαίωμα και μπορεί να έχει και τις αντιρρήσεις του. Μην τους βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι. Εγώ τι λέω; Τα κράτη πάνε μπροστά με πολιτικές που αποδίδουν.
Δηλαδή, το να πεις “θα κάνω κόμμα επειδή διαφωνώ στο Α ή στο Β”, για εμένα δεν είναι ατζέντα κόμματος. Είναι προσωπική αντίθεση. Το 2026 έχει συγκεκριμένα προβλήματα και διακυβεύματα. Η διαφορά μας, κύριε Κούτρα, είναι ότι εμείς κοιτάμε από το ’26 και μπροστά. Όχι για να μην επαναληφθούν τα ίδια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε την ιστορία. Η Ελλάδα βρέθηκε από το ’10 και μετά υποχρεωμένη να πάρει πολύ δύσκολα μέτρα. Υπογράψαμε δύο μνημόνια –μισό λεπτό– υπογράψαμε δύο μνημόνια, μετά πήραμε και ένα τρίτο αχρείαστο λόγω του κυρίου Τσίπρα και των συνεργατών του, έτσι; Θέλω να πω ότι δεν πήγαν και όλα τόσο καλά στη μεταπολίτευση και αναγκαστήκαμε να χάσουν οι συνταξιούχοι τις μισές τους συντάξεις, ένας νέος άνθρωπος σήμερα να μην μπορεί να πάρει το δικό του σπίτι. Ε, ας αφήσουμε λίγο το πολιτικό σύστημα να πάει μπροστά και ας σταματήσουμε να παίζουμε επαναλήψεις, σίριαλ πολιτικά του παρελθόντος. Νομίζω εγώ.
Σχετικά με τις κατηγορίες του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη για τον κ. Τσίπρα
Εγώ δεν πρόκειται να πω ποτέ κάτι τέτοιο. Κοιτάξτε, εγώ γενικά προσπαθώ στα όσα χρόνια είμαι στην πολιτική –γιατί την πολιτική τη θεωρώ κάτι εξαιρετικά εφήμερο- θέλω να είμαι όσα χρόνια θέλουν να με ψηφίζει ο κόσμος στην εκλογική μου περιφέρεια, στον Βόρειο Τομέα– αποφεύγω τις προσωπικές επιθέσεις. Όχι πολιτικές, προσωπικές. Θα σας πω κάτι. Μισό λεπτό.
Υπάρχουν κάποια δεδομένα, τα οποία δεν αμφισβητούνται. Ο κύριος Τσίπρας επανεμφανίστηκε με βασικό του όπλο την υποτιθέμενη εντιμότητα. Λοιπόν, σκεφτείτε, κάντε εικόνα: είτε τον Κώστα Τσιάρα, είτε τον Γιώργο Φλωρίδη –είναι οι δύο υπουργοί Δικαιοσύνης του Κυριάκου Μητσοτάκη- να έρχονταν εδώ, ή σε οποιαδήποτε άλλη εκπομπή ή στη Βουλή και να έλεγαν ότι επί των ημερών υπουργίας τους, δηλαδή του Κυριάκου Μητσοτάκη, λειτουργούσε ένα παραϋπουργείο Δικαιοσύνης στο Μαξίμου. Σκεφτείτε τι θα έλεγε ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης, ο ένας, ο άλλος, ο οποιοσδήποτε. Δικαίως! Εδώ έχουμε έναν πρώην πρωθυπουργό λοιπόν, που ο υπουργός Δικαιοσύνης του, όχι κάποιου άλλου, έχει ομολογήσει ότι το Μαξίμου έδινε εντολές παραδικαστικές στις Δικαιοσύνη.
Δεύτερο δεδομένο. Ο κύριος Τσίπρας κράτησε ανοιχτή τη Βουλή το 2019 για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα που πέραν του γεγονότος ότι αποφυλάκισε όλο το βαρύ έγκλημα, τα έχει βγάλει το Υπουργείο Δικαιοσύνης αναλυτικά, έβγαλε έξω εμπόρους ναρκωτικών, δολοφόνους, βιαστές, νωρίτερα δηλαδή. Όλα αυτά είναι γνωστά. Μείωσε ποινές στον βιασμό, την ανθρωποκτονία. Έδωσε τη δυνατότητα σε ένα δικαστήριο, σε έναν δολοφόνο και γυναικοκτόνο αντί για ισόβια να του βάλει και μέχρι 15 χρόνια. Έκανε και κατά παραγγελία νομοθέτηση. Τώρα, τα κίνητρα της κατά παραγγελίας νομοθέτησης, επειδή έχω τελειώσει και μια Νομική και έχω κάνει και κάποια χρόνια δικηγορία, τώρα είμαι σε αναστολή, χωρίς αποδείξεις εγώ δεν μπορώ να τα πω.
Δεν έχω αποδείξεις… Υπάρχουν διατάξεις οι οποίες βγάζουν μάτι… Αυτά τα έχει πει ο Πρωθυπουργός ο εν ενεργεία στη Βουλή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα έχει πει. Δεν τα έχουμε κρύψει… Ναι, δεν τα έχουμε κρύψει αυτά. Προσέξτε… Εμείς δεν ήρθαμε εδώ να πάρουμε ρεβάνς ούτε για το ’15 ούτε για το ’19. Όπως έχει πει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, δεν υπάρχουν ούτε δεύτεροι ούτε τρίτοι γύροι στην πολιτική σε μία από τις κορυφαίες του και τελευταίες του ομιλίες το 2012. Είχα την τιμή να είμαι παρών. Όμως, από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει, και καλά κάνει, να επανεμφανιστεί ως ο τίμιος και ηθικός πολιτικός, θα τα θυμίζουμε όλα. Γιατί όσα έγιναν σε επίπεδο κράτους δικαίου τα 4,5 χρόνια της διακυβέρνησης Τσίπρα, όλα αυτά που είπα και πολλά ακόμα, ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο τελευταίος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης που μπορεί να διεκδικεί τον τίτλο του έντιμου πρωθυπουργού. Ο τελευταίος.
Εσείς δεν έχετε ακούσει για τη διάταξη της παθητικής δωροδοκίας που είναι πλημμέλημα; Δεν το έχετε ακούσει; Πρώτη φορά το ακούτε από εμένα; (δημοσιογράφος: Κατά παραγγελία ποιου έχει γίνει αυτό;) Κάποιου εξ’ αυτών που ωφελήθηκαν… Όταν, αλλάζεις φωτογραφικά μια διάταξη, η αλλαγή… Ωφελήθηκαν κάποιοι. Ένας εξ αυτών. Δεν μπορώ να έχω αποδείξεις ποιος πήρε τηλέφωνο, ούτε μπορώ να πω εγώ αν τα πήρε ή όχι. Αυτό εγώ δεν μπορώ να το πω. Αλλά είναι δεδομένο ότι όταν κάτι αλλάζει φωτογραφικά, κάποιος ωφελείται. Μαζί με αυτόν μπορεί να ωφελούνται και κάποιοι άλλοι. Δεν μπορώ να ξέρω και ποιοι άλλοι, αλλά σίγουρα αυτό δεν αμφισβητείται… Αυτά πρέπει να τα απαντήσει ο κύριος Τσίπρας. Κοιτάξτε, ρωτάτε εμάς που κάνουμε διαπιστώσεις. Ο κύριος Τσίπρας έρχεται και λέει: «Εγώ με την εντιμότητά μου θα φέρω και κάποια δισ. στη χώρα». Πριν κλείσει η Βουλή έκανε το αντίθετο της εντιμότητας. Για το ποιον το έκανε, ας βρεθεί ενώπιον ενός δημοσιογράφου να το απαντήσει. Εγώ δεν μπορώ να σας πω πάντως για κάποιον άνθρωπο, ας είναι και ο πιο σκληρός πολιτικός μας αντίπαλος, ότι τα πήρε χωρίς να έχω τέτοιες αποδείξεις. Θέλω να είμαι σαφής.
Για το αν υπάρχει η πιθανότητα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ
Θεωρώ -και είναι κι ένα επιχείρημα η αδυναμία συνεργασίας- ότι αυτή τη στιγμή για εμάς είναι μονόδρομος να καταφέρουμε να πετύχουμε να πείσουμε τους πολίτες να πάρουμε άλλη μία ισχυρή εντολή αυτοδυναμίας. Αν τα καταφέρουμε, έχει καλώς. Αν δεν τα καταφέρουμε, θεωρούμε ότι ο τόπος πρέπει να έχει κυβέρνηση, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με το στανιό, με το ζόρι. Πράγματι, η μόνη πολιτική δύναμη με βάση το παρελθόν, που έχει δείξει μια θεσμική συνέπεια και έχει βάλει τη χώρα, όπως κάναμε και εμείς το ’15, πάνω από το κόμμα, είναι το ΠΑΣΟΚ. Αλλά το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη έχει αλλάξει ρότα. Είναι ένα κόμμα που δεν έβγαλε ούτε μια ανακοίνωση για την επέτειο της 5ης Ιουλίου. Είναι ένα κόμμα το οποίο συνέπραξε στη Βουλή για πρόταση δυσπιστίας με τον Ζωή Κωνσταντοπούλου, υιοθέτησε τη ρητορική των ξυλολίων.
Με βάση την ιστορική διαδρομή των κομμάτων, επαναλαμβάνω, μονόδρομος για εμάς και αποκλειστικός στρατηγικός στόχος είναι η αυτοδυναμία και θεωρώ ότι είναι και εφικτός… Το μόνο κόμμα με το οποίο, εάν δεν είχαμε αυτοδυναμία, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, γιατί θεωρώ ότι ο τόπος πρέπει να έχει κυβέρνηση το βράδυ των εκλογών, με όποια ετυμηγορία φέρουν στην κάλπη οι πολίτες, είναι το ΠΑΣΟΚ, κανένα άλλο. Αλλά το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη κάτι τέτοιο το έχει αποκλείσει… Όταν λέω το μόνο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ; Κοιτάξτε, αυτή τη στιγμή είστε δύο βήματα μπροστά. Πρώτον, ο κύριος Σαμαράς δεν έχει ανακοινώσει κόμμα. Ας περιμένουμε πρώτα να το ανακοινώσει, να δούμε τι λέει αυτό το κόμμα. Αν το ανακοινώσει και επαναλαμβάνει τη ρητορική περί προδοσίας και ενδοτικότητας για την εξωτερική πολιτική, σε μια Κυβέρνηση που έκανε όσα δεν κάνανε όλες οι άλλες κυβερνήσεις μαζί σε εξωτερική πολιτική και άμυνα; (δημοσιογράφος: αν τα πάρει πίσω κάτι μπορεί να γίνει) Εντάξει τώρα, πολλά μαζεύονται…
Για τις μειώσεις τιμών σε προϊόντα σούπερ μάρκετ
Εδώ η αντιπολίτευση σκοπίμως συγχέει δύο διαφορετικά θέματα, που και τα δύο έχουν να κάνουν με την ακρίβεια. Έδωσε αναλυτικές απαντήσεις ο Τάκης ο Θεοδωρικάκος και έχει δώσει και μια πολύ αναλυτική ενημέρωση, την οποία έχω επισυνάψει και εγώ στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, η Ανεξάρτητη Αρχή Εποπτείας της Αγοράς. Προσέξτε, εδώ μέχρι πρότινος ήμασταν η Κυβέρνηση, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες, που έχει κάνει δύο πράγματα: πέραν της αύξησης των μισθών και των συντάξεων μέσω των μειώσεων των φόρων, που το κάνουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε, προφανώς χρειάζεται περισσότερα. Έχουμε κάνει για τον έλεγχο της αγοράς δύο πράγματα που κανείς που κυβέρνησε, γιατί όλοι έχουν κυβερνήσει κάποια χρόνια, δεν τόλμησε να το κάνει. Το πρώτο είναι να φτιάξει μια υπηρεσία ελέγχου της αγοράς.
Αυτό που λέμε: «κάντε ελέγχους», που το ακούμε από την αντιπολίτευση, εύλογο, να πούμε ότι μέχρι το 2020 η Ελλάδα δεν είχε στελεχωμένη υπηρεσία ελέγχου της αγοράς. Τώρα έρχονται εκπτώσεις, κάθε καλοκαίρι βγάζετε και πολύ καλά κάνετε, ρεπορτάζ για εικονικές εκπτώσεις, να ξέρει ο κόσμος που μας βλέπει ότι μέχρι το 2020 η υπηρεσία που λέγεται ΔΙΜΕΑ, ήταν φάντασμα. Πλέον δεν είναι φάντασμα, κάνει ελέγχους, βάζει πρόστιμα. Δεύτερον, πολύ σημαντικό: βάλαμε πλαφόν στο μέγιστο περιθώριο κέρδους το οποίο ίσχυε μέχρι προ ημερών. Αυτή η Κυβέρνηση το έκανε κι εκεί υπήρχε πλήρης εικόνα. Τώρα έχει γίνει μια συμφωνία περί συναντίληψης, να το πούμε έτσι ευγενικά, για τους επόμενους δύο μήνες. Αυτό θα ελεγχθεί… Αυτό θα ελεγχθεί και η απαίτηση, η λογική απαίτηση, ποια είναι; Όσο αίρονται οι παράμετροι που οδήγησαν στις αυξήσεις των τιμών να μειώνονται αντίστοιχα και οι τιμές. Και περιμένουμε μειώσεις από Σεπτέμβριο. Ας μη βιάζονται τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Για το αν θα υπάρξουν από τον Σεπτέμβριο μειωμένες τιμές στο ράφι
Δεν θα ακούσετε ποτέ από εμένα υπόσχεση, με τη λογική του «θα», από τις παθογένειες αυτού που λέμε του παλιού πολιτικού συστήματος. Η Κυβέρνηση αυτή, ως έχει χρέος, δίνει μία μάχη με τον πιο επίμονο πληθωρισμό των τελευταίων δεκαετιών. Σε πολλά μέτωπα, συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, με χαρακτηριστικότερο το ρεύμα, λόγω και της αύξησης χρήσης των ΑΠΕ και πολλών άλλων επιτυχιών, συγκριτικά – το ξαναλέω – έχουμε πάει καλύτερα. Συγκριτικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κόσμος δεν περνάει δύσκολα. Αυτό τι σημαίνει; Ότι έχουμε μία πολιτική, που δεδομένων των συνθηκών της εποχής, αποδίδει. Αποδίδει γιατί υπάρχει σχέδιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρόβλημα λύνεται.
Στο σούπερ μάρκετ, όχι εμείς, το ΙΕΛΚΑ, η αρμόδια Αρχή, το ανώτατο Ινστιτούτο, για την ακρίβεια, που μετράει τις τιμές στο σούπερ μάρκετ, τι λέει; Ότι τους οκτώ στους δέκα τελευταίους μήνες η Ελλάδα έχει καλύτερες επιδόσεις, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, στις τιμές του σούπερ μάρκετ. Γιατί γίνεται αυτό; Όχι γιατί δεν έχουμε πρόβλημα εδώ. Μεγάλο πρόβλημα έχουμε. Αλλά γιατί ακολουθούμε μία πολιτική που συγκριτικά αποδίδει. Μήνα-μήνα πρέπει να τη δώσουμε τη μάχη. Και το κυριότερο: Αυτή η μάχη για να κερδηθεί, πρέπει να δημιουργούμε συνεχώς τις συνθήκες, ούτως ώστε να έχουμε παραπάνω έσοδα στο Κράτος, μειώνοντας φόρους, για να πάρει πίσω ο κόσμος όσα παραπάνω μπορούμε, χωρίς, όμως, αυτά να είναι δανεικά από τις επόμενες γενιές.
Για την επάρκεια του εισοδήματος των πολιτών
Μα αυτός είναι ο στόχος. Ο στόχος ποιος είναι; Να μεγαλώνει η «πίτα» και ο κόσμος να παίρνει πίσω… Υπάρχουν περιπτώσεις συμπολιτών μας που ενώ έχουν πάρει αυξήσεις, η άνοδος του πληθωρισμού… Ακούστε. Υπάρχει, υπάρχει. Εγώ δεν θα σας πω το επίσημο στατιστικό της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ, που λέει ότι σωρευτικά ο πληθωρισμός είναι 20% και ο μέσος μισθός έχει αυξηθεί 30%, γιατί αυτός είναι ένας μέσος όρος, που για κάποιους τα πράγματα είναι καλύτερα, για κάποιους που μένουν στο ενοίκιο είναι χειρότερα.
Εγώ θα σας πω κάτι: Τα λεφτά δεν φυτρώνουν από κάπου. Και το 2019 η Ελλάδα, όταν ανέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν ήταν η Ελβετία. Από το 2019 η Ελλάδα… Εδώ τώρα είμαστε στο Μοσχάτο και δεν είμαστε στη Ζυρίχη. Έτσι; Λοιπόν, η Ελλάδα το 2019 – τα έχω εδώ, μην τα βγάλω και τα πω αναλυτικά, δεν έχουμε χρόνο – ήταν η 27η στις 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης, προσέξτε, μέχρι το 2018. Ήταν στον πάτο. Έχουμε καταφέρει να γίνει κάτι αντίθετο με αυτό που συμβαίνει από το 1980 μέχρι το 2019, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις. Δηλαδή τι; Με την πολιτική μας να αυξάνουμε τα έσοδα στο Κράτος, ενώ μειώνουμε φόρους Και να δίνουμε πίσω στον κόσμο όσα παραπάνω μπορούμε, χωρίς να αυξάνουμε το χρέος. Το μειώνουμε το χρέος ως προς το ΑΕΠ, δεν αμφισβητείται.
Για το αν πέφτει η αγοραστική μας δύναμη
Δεν πέφτει, δεν πέφτει. Δεν ισχύει αυτό. Όχι, όχι. Η αγοραστική… Μέσος ρυθμός αύξησης πραγματικού καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος νοικοκυριών. Η Ελλάδα το 2015-2018 στον ρυθμό αύξησης της αγοραστικής δύναμης ήταν 23η στις 27, στον ρυθμό ανάπτυξης 27η. Τώρα είναι 5η στον ρυθμό αύξησης. Προσέξτε. Όταν αυξάνεται… Μία Κυβέρνηση… Κύριε Κούτρα, έχετε πολύ αυξημένη αντιληπτική ικανότητα για να καταλάβετε. Δεν είναι δημοφιλές αυτό που λέω, αλλά να λέμε την αλήθεια στον κόσμο. Μία Κυβέρνηση κρίνεται για το τι παραλαμβάνει και ανά τετραετία τι παραδίδει.
Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέλαβε τη χώρα που ήταν πάτος, ουραγός, «για τα σκουπίδια» λεγόταν η οικονομία της στην Ευρώπη και έχει καταφέρει σε όρους αγοραστικής δύναμης και, μάλιστα, ο πιο αξιόπιστος δείκτης, είναι ο δείκτης ατομικής κατανάλωσης, να έχει πέντε χώρες από κάτω. Δεν έγινε η χώρα που ονειρεύονται οι πολίτες, δεν είναι για να πανηγυρίζουμε, αλλά το να κουνάνε το δάκτυλο αυτοί που μας είχαν στον πάτο και μας χρέωσαν 120 δισ. και 560.000 άνθρωποι που επί των ημερών τους δεν είχαν δουλειά, τώρα έχουν δουλειά, πάει πολύ.
