Ομιλία του βουλευτή Σερρών Κωνσταντίνου Μπούμπα στη Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Γεωργική εκπαίδευση: πως το παράδειγμα της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης μπορεί να βρει καθολική εφαρμογή».
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Καλώς ήρθατε. Επειδή πέρασα χρόνια από αγροτικό συνεταιρισμό αν ήξερα ότι θα εργαζόμουν σε αγροτικό συνεταιρισμό θα φοιτούσα στην αμερικανική γεωργική σχολή και όχι στην τότε σχολή της ΠΑΣΕΓΕΣ. Ως Σερραίος και ως Μακεδόνας σας έχουμε πρότυπο. Πρότυπο και μέσα από το δημοσιογραφικό μετερίζι που υπηρέτησα πάντα είχαμε συζητήσεις για την αμερικανική γεωργική σχολή με τους αγρότες και κτηνοτρόφους και αποτελείτε πραγματικά ένα εφαλτήριο, θέλω να πιστεύω, για τις επόμενες γενεές, γιατί πρέπει να δημιουργήσουμε σχολές γύρω από την αγροτική, κτηνοτροφική και αλιευτική πολιτική. Μία σχολή με μακρά ιστορία, από το 1904.Διαβάζοντας την ιστορία της αμερικανικής γεωργικής σχολής από το Χάουζ και τη σύζυγό του που ιδρύθηκε σε μια έκθεση άγονη διακοσίων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, με παιδιά μεταναστών από τη Βουλγαρία τότε, είναι πολύ σημαντικό με την εξέγερση που είχαμε του Ίλιντεν. Δηλαδή, όλα έχουν μία σχέση.
Πραγματικά, αυτές οι σχολές, όχι απλά χρειάζονται, κύριε Πρόεδρε το έχουμε πει και μάλιστα και εγώ προσωπικά και ως Ελληνική Λύση, λέμε ότι αυτό που εκλείπει σήμερα είναι η εκπαίδευση των αγροτών, η επαγγελματική κατάρτιση. Αυτό θα σηματοδοτήσει μια άλλη εποχή, όπου πρώτον θα έχουμε ένα ουσιαστικό μητρώο αγροτών. Αν είχαμε εκπαίδευση των αγροτών, επαγγελματική κατάρτιση όπως γίνεται σε πολλούς επαγγελματικούς τομείς και αν είχαμε πραγματικά ένα μητρώο πραγματικών αγροτών με παιδεία και εκπαίδευση στον πρωτογενή τομέα ίσως να είχαμε αποφύγει και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και αν είχαμε συνεταιριστικές οργανώσεις υγιούς χαρακτήρα, το έχουμε συζητήσει.
Η αμερικανική γεωργική σχολή αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Αν θέλουμε να σχεδιάσουμε για το αύριο στον πρωτογενή τομέα πρέπει να ξεκινήσουμε από την επαγγελματική εκπαίδευση των αγροτών, η οποία δεν θα είναι μία στείρα επαγγελματική εκπαίδευση. Θα συγκεράσουμε την παιδεία με την εκπαίδευση. Όταν σήμερα ο αγρότης δεν ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει τα φυτοφάρμακα, δηλαδή δεν γίνεται μία λελογισμένη διαχείριση, με αποτέλεσμα ούτε να προστατεύει το περιβάλλον ούτε τον εαυτό του. Άρα, λοιπόν, εδώ υπάρχει έλλειψη παιδείας, την οποία πρέπει να την καλλιεργήσουμε και μετά να εμφυσήσουμε και την εκπαίδευση για να μπορέσει να ολοκληρωθεί η κατάρτισή του.
Οι ερωτήσεις θα μπορούσαν να είναι πολλές. Εκείνο που θέλω να ρωτήσω είναι αν υπάρχει μία συνεργασία, γιατί δεν είχα την ευκαιρία να σας ακούσω και ζητώ συγγνώμη γι’ αυτό, με κάποιες συνεταιριστικές οργανώσεις, γιατί προσωπικά πιστεύω ότι ο πυλώνας στον πρωτογενή τομέα είναι το συνεταιρίζεσθαι, είναι η ισχύς εν τη ενώσει, είναι μέσα από τη φιλοσοφία του συνεταιριστικού κινήματος, που αυτό μπορεί να σηματοδοτήσει πραγματικό καταφύγιο για τους ανθρώπους που σχετίζονται με την ύπαιθρο. Δηλαδή, αν υπάρχει κάποια συνεργασία με συνεταιριστικές οργανώσεις, αν υπάρχει κάποια συνεργασία με αντίστοιχες σχολές του εξωτερικού και οι καθηγητές που διδάσκουν ποια είναι τα κριτήρια με τα οποία εσείς τους έχετε μέσα στη γεωργική σχολή. Δηλαδή, τι περιμένετε πραγματικά να διδάξουν. Γιατί μέλημα σας είναι φαντάζομαι να υπάρχει αυτή η χημεία. Μάλλον από τη θεωρία πρέπει να περάσουμε στην πράξη και όχι από την πράξη στη θεωρία. Άρα, υπάρχει μια αλληλουχία. Οπότε, η θεωρία είναι βασικός πυλώνας για να πάμε σε πράξεις. Σήμερα αυτό που γίνεται στον πρωτογενή τομέα είναι ότι οι αγρότες ξέρουν από πράξη, αλλά υστερούν στη θεωρία. Αν δεν ξεκινήσεις από τη θεωρία να πας στην πράξη τότε μπορεί να μην υπάρξει μια καλή ισορροπία.
Πάντως συγχαρητήρια γι’ αυτό που κάνετε, ειλικρινά, γιατί αν είχαμε και άλλες αντίστοιχες σχολές δημόσιου χαρακτήρα ή και ιδιωτικού χαρακτήρα όπως είστε εσείς θα μιλούσαμε για μία διαφορετική μορφή ανθρώπου που σχετίζονται με την ύπαιθρο. Το ευοίωνο είναι ότι οι άνθρωποι που σχετίζονται πλέον με τον πρωτογενή τομέα γνωρίζουν από τη νέα τεχνολογία, από αυτό το knowhow, έχουν δηλαδή κάποιες γνώσεις και αυτό ίσως θα βοηθήσει τις επόμενες γενεές να γίνουν πραγματικοί άνθρωποι που θα σέβονται το περιβάλλον, τη μάνα γη, το χωράφι. Και βέβαια, με τις νέες προκλήσεις για μία έξυπνη ευφυής γεωργία θα μπορέσουμε να αλλάξουμε άρδην την εικόνα ενός παραδοσιακού αγρότη ο οποίος μοχθεί, αλλά δεν έχει τα αντίστοιχα εφόδια. Το δυσοίωνο, βέβαια, είναι αυτό που έχουμε πει απέναντι στα νέα παιδιά που είναι πιο καλλιεργημένα, έχουν καλύτερες γνώσεις, έχουν διευρυμένο ορίζοντα, είναι ότι δυστυχώς αυτό που λέμε και το ξέρετε ότι, καθώς είναι εγκαταλελειμμένη η ύπαιθρος από κάποιους παράγοντες, η αναλογία δεν είναι καθόλου ευοίωνη στατιστικά, όταν έχουμε 59 αγρότες που συνταξιοδοτούνται και μόλις 1 που έρχεται για να πάρει τη σκυτάλη.
Εγώ θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία σας και η ερώτηση είναι αν τα δίδακτρα που προσαρμόζεται στη φοίτηση από την πολύ μικρή βαθμίδα, ακόμη και με το οικοτροφείο που έχετε, με τη σίτιση, αν είναι ενδεδειγμένα προκειμένου η μέση ελληνική οικογένεια να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα δίδακτρα για το παιδί τους. Σας ευχαριστώ πολύ.
