Ξέρεις καθώς τελειώνει ο μήνας Μάρτης – που αποδείχτηκε «γδάρτης» όπως τον θέλει η λαϊκή σοφία – το μυαλό μας πάει στη δίκη των Τεμπών που την όρισαν να γίνει πρωταπριλιάτικα στην ίδια αίθουσα, εκεί που το φιάσκο της πρώτης φοράς ξεγύμνωσε την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» των κυβερνητικών μεθοδεύσεων.
Όμως πρωταπριλιάτικα θα έχουμε ακόμη μια δίκη, στο Εφετείο Αθηνών. Αυτή του Νίκου Ρωμανού. Με αποδεικτικό στοιχείο ένα αποτύπωμα σε μια σακούλα σκουπιδιών που βρέθηκε… στο διαμέρισμα που εξερράγη η βόμβα που σκότωσε τον Κυριάκο Ξυμητήρη, στην οδό Αρκαδίας 31, στους Αμπελοκήπους.
Ο Ρωμανός έχει στοχοποιηθεί ως ο «εθνικός μας τρομοκράτης» που σε κάθε δυσκολία η εξουσία, τον βγάζει στη σέντρα για να κάνει τα απαραίτητα μερεμετάκια στην κοινή γνώμη.
Για την ιστορία, στην υπόθεση της βόμβας των Αμπελοκήπων ο Ρωμανός συνελήφθη 18 μέρες μετά και δεν κατηγορείται για την έκρηξη αλλά για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και παράβαση του νόμου περί εκρηκτικών και όπλων. Α, φυσικά και τον έχουν προφυλακισμένο από το 2024!!! Α, να πούμε ότι στη σακούλα που βρήκαν το αποτύπωμα του Ρωμανού, βρέθηκε κι ένα όπλο, πιστόλι CZ και ένας μεταλλικός γεμιστήρας χωρίς σφαίρες. Και τα δυο χωρίς αποτυπώματα και χωρίς να έχουν χρησιμοποιηθεί σε κάποια ενέργεια – καθαρά που λέμε.
Έχουμε λοιπόν τον «εθνικό μας τρομοκράτη», έναν 33χρονο σήμερα που όταν ήταν 16 ετών είδε τον κολλητό του, Αλέξη Γρηγορόπουλο, να πέφτει νεκρός από τη σφαίρα του Κορκονέα, που το ελληνικό κράτος έχει στοχοποιήσει όσο κανέναν άλλον! Ουδείς από τους διώκτες του ενδιαφέρθηκε ποτέ για πιθανό σωφρονισμό (όπως θα θέλαμε να δουλεύει ένα δημοκρατικό σωφρονιστικό σύστημα σε μια δημοκρατία δυτικού τύπου).
Είναι πολύ «april’s fool day» δύο τόσο σημαντικές δίκες να ξεκινάνε τη μέρα που γιορτάζουμε τα ψέματα, την πλάκα και την ελαφράδα που απορρέει από τις πρωτομηνιάτικες αθώες φάρσες.
Η ύβρις απέναντι στους 57 νεκρούς των Τεμπών συνεχίζεται χωρίς αιδώ και χωρίς φυσικά να «κοκκινίζει» κανενός μαγουλάκι.
Ο υπουργός της Δικαιοσύνης (τους) Φλωρίδης με μια άθλια δήλωση επιτίθεται στην μάνα της Μάρθης, Μαρία Καρυστιανού, επειδή θέλει να κάνει κόμμα.
Δεν ξέρω πότε έχασα κάθε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη. Ξέρω πάντως ότι έχω καταλάβει πώς στην Ελλάδα αν δεν έχεις λεφτά να πληρώσεις δικηγόρους, παράβολα κλπ δεν φτάνεις να δικαστείς δίκαια. Και αν φτάσεις να δικαστείς αν τα έχεις βάλει με τους ισχυρούς που απαρτίζουν τις νευρικές απολήξεις αυτού του αρρωστημένου κράτους που ζούμε, είσαι χαμένος!
Δε λέω ότι όλοι οι δικαστές είναι μέσα στο κόλπο. Λέω όμως ότι άλλο δικαστές άλλο δικαιοσύνη, μηχανισμοί, θεσμικοί και παραθεσμικοί…
Οπότε μάλλον η Πρωταπριλιάτικη έναρξη των δύο δικών μας πετάει στη μούρη αυτό που φοβόμαστε ότι έχουμε γίνει: περίγελως!
Γιάννης Καφάτος
