Η από του στόματος αντιπηκτική θεραπεία η οποία χρησιμοποιείται για την πρόληψη των θρομβοεμβολικών επεισοδίων σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή, προσθετικές βαλβίδες της καρδιάς, φλεβικής θρομβοεμβολής και στεφανιαίας νόσου, αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Ο σκοπός της αντιπηκτικής θεραπείας είναι να διατηρήσει τα επίπεδα της πηκτικότητας του αίματος έτσι, ώστε να μπορεί να αποτρέπει θρομβοεμβολικά επεισόδια, χωρίς να αυξάνεται ο κίνδυνος αιμορραγικών επιπλοκών.
Ο κίνδυνος των επιπλοκών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το χρόνο κατά τον οποίο οι ασθενείς βρίσκονται εκτός του θεραπευτικού εύρους του χρόνου προθρομβίνης.
Είναι απαραίτητο οι ασθενείς να κάνουν ένα περιοδικό εργαστηριακό και κλινικό έλεγχο της πηκτικότητας του αίματος, πράγμα αναγκαίο για να τους αποτρέψει από αιμορραγικές επιπλοκές. Επιπλέον, η κακή συμμόρφωση με τις προβλεπόμενες στρατηγικές θεραπείας και οι ανεπαρκείς ιατρικές συμβουλές έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικοί παράγοντες για τον ασταθή έλεγχο της αντιπηκτικής θεραπείας.
Πολλοί είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό των αντιπηκτικών και μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Ο βαθμός στον οποίο οι ασθενείς κατανοούν τους παράγοντες που επηρεάζουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αντιπηκτικών είναι ασαφής. Οι διατροφικές
συνήθειες, το αλκοόλ, οι αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα, τα βότανα, κ.α., είναι μερικοί από τους προαναφερθέντες παράγοντες.
Σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία αρκετές είναι οι μελέτες που αναφέρονται στο επίπεδο γνώσης των ασθενών για τους παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό των αντιπηκτικών.
Μια αμερικανική μελέτη διαπίστωσε πως το 94% των ιατρών γνώριζαν πως είχαν επίγνωση ότι η βιταμίνης Κ οδηγεί στην μείωση της αποτελεσματικότητας της αντιπηκτικής θεραπείας με βαρφαρίνη, αλλά μόνο το 43% γνώριζε ότι στο μπρόκολο περιέχονται υψηλά επίπεδα βιταμίνης Κ. Τα τρόφιμα που περιέχουν μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Κ προκαλούν το αντίθετο αποτέλεσμα και συνίσταται ενδεχομένη σοβαρή ρύθμιση της αντιπηκτικής αγωγής.
Άλλες μελέτες αναφέρουν πως το αλκοόλ είναι μια τοξική ουσία για τον οργανισμό μας που αποβάλλεται από το συκώτι μέσω διαφόρων συστημάτων, τα οποία είναι υπεύθυνα και για την αποβολή των αντιπηκτικών φαρμάκων. Η κατανάλωση αλκοόλ επιβραδύνει την αποβολή της από του στόματος αντιπηκτικής θεραπείας, ενισχύοντας τη δράση της. Επιπλέον, η παρατεταμένη και υπερβολική κατανάλωση
αλκοόλ οδηγεί σε βλάβη των ηπατικών κυττάρων καθώς επίσης και στην
λειτουργία σύνθεσης των παραγόντων πήξης. Ως εκ τούτου, υπάρχουν καλοί λόγοι για να περιορισθεί η χορήγηση όλων των αλκοολούχων ποτών. Η λήψη του αλκοόλ με μέτρο δεν είναι επιβλαβής. Η λήψη εξαιρετικά μεγάλων ποσοτήτων του, μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη.
Η χρήση των φυτικών προϊόντων δεν συνιστάται σε ασθενείς με χρόνια
αντιπηκτική θεραπεία, διότι συνδέεται συχνά με απρόβλεπτες μεταβολές στο INR.
Τα προϊόντα αυτά στην πραγματικότητα έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη Κ καθώς και σε άλλες ουσίες που μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά την τιμή του INR.
Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι μελέτες σχετικά με τον εμβολιασμό ασθενών με μακροχρόνια αντιπηκτική θεραπεία, υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει κίνδυνος για την εκτέλεση του ετήσιου εμβολιασμού κατά της γρίπης.
Ο Γιάννης Τρικοίλης είναι INSTRUCTOR BLS/AED ERC.
