Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο από τις 5» της ΕΡΤ και τους δημοσιογράφους Δημήτρη Κοτταρίδη και Νίνα Κασιμάτη
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ξεκινήσουμε λίγο με τον οικονομικό αντίκτυπο στη χώρα μας όλων αυτών που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή. Είχαμε πριν και εκπροσώπους φορέων, αγρότες, ανθρώπους που ασχολούνται με τον τουρισμό, μιλήσαμε με διάφορους ανθρώπους. Μεγάλη ανησυχία και ήδη φαίνεται με δεδομένο ότι το κόστος ανεβαίνει το μεταφορικό κυρίως του πετρελαίου και της βενζίνης, αυτό θα αρχίσει να έχει επιπτώσεις και στην τσέπη των πολιτών.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διακυβέρνησης έχουμε να αντιμετωπίσουμε πάρα πολλές φορές και εμείς και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και όχι μόνο οι ευρωπαϊκές μια σειρά από κρίσεις. Και αυτή φαίνεται ότι είναι μια από τις πολύ σοβαρές με προεκτάσεις οι οποίες είναι αρκετά έως πάρα πολύ επικίνδυνες κυρίως σε οικονομικό και όχι μόνο αλλά και σε οικονομικό επίπεδο. Η εμπειρία από τις προηγούμενες κρίσεις δείχνει ότι πρέπει να έχεις συνεχώς το νου σου για να «διαβάσεις» όσο μπορείς την έκταση και τη διάρκεια. Θυμίζω ότι όταν κληθήκαμε να διαχειριστούμε τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας σχεδόν όλο το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα και ειδικά κάποια κόμματα φώναζαν να δοθούν όλα τα λεφτά από νωρίς με έναν, ας πούμε, τρόπο όπου θα φτάναμε σε επόμενους μήνες να μην υπάρχει η δυνατότητα στήριξης. Εδώ, λοιπόν, έχουν ληφθεί κάποια πρώτα μέτρα, το πλαφόν που μπήκε στα καύσιμα και στα είδη σούπερ μάρκετ, καθημερινά το οικονομικό επιτελείο αξιολογεί τα δεδομένα σε επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό και με βάση τις εξελίξεις, προφανώς θα υπάρχει και επόμενη παρέμβαση. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρος στον κόσμο που μας βλέπει γιατί η ανησυχία των πολιτών είναι ιερή. Ένας άνθρωπος ο οποίος βλέπει τα πάντα να αλλάζουν γύρω του και προφανώς ανησυχεί για το κόστος ζωής που ήδη είναι αυξημένο λόγω του συσσωρευμένου πληθωρισμού τα τελευταία χρόνια, εμείς δεν πρόκειται ποτέ να κάνουμε κάτι το οποίο θα βάλει σε κίνδυνο τα δημοσιονομικά δεδομένα της χώρας. Γιατί το λέω αυτό κυρία Κασιμάτη και κύριε Κοτταρίδη. Όλοι οι πολιτικοί αυτό που θέλουν, είναι λογικό, να παίρνουν μέτρα που ανακουφίζουν τον κόσμο. Κάθε άνθρωπος το θέλει αυτό. Όμως αυτή τη στιγμή, κάνατε πριν μια ερώτηση, αν η οικονομία μας είναι ανθεκτική, αν μπορεί να χρηματοδοτήσει μέτρα. Αυτό δεν έγινε με έναν μαγικό τρόπο. Ούτε ήταν δεδομένο. Αυτό έγινε με κόπο, έγινε από μια Κυβέρνηση, η οποία κάτω από τις φωνές του λαϊκισμού, του «δώστε περισσότερα» που δυστυχώς είναι ταυτισμένες με την μεταπολιτευτική Ελλάδα στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος και μείωνε τον έναν φόρο μετά τον άλλον και αρχίζει και μεγαλώνει, όσο μπορούμε καλύτερα, το εισόδημα των πολιτών που ακόμα πρέπει να δοθούν παραπάνω χρήματα και ταυτόχρονα έχουμε δημιουργήσει τις συνθήκες για μια οικονομία η οποία να μπορεί να κάνει αυτήν τη συζήτηση. Και αυτό θεωρώ είναι ένα κεκτημένο το οποίο δεν πρέπει να το διακινδυνεύσουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ρωτήσω κάτι. Επειδή υπάρχει η μεγάλη συζήτηση, είναι ένα θέμα το οποίο ζητάει εδώ και πάρα πολύ καιρό η Αντιπολίτευση αλλά και οι φορείς. Τη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης. Γιατί δεν προχωράτε σε αυτό;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς να πούμε ποιοι είναι αυτοί που το ζητάνε από την Αντιπολίτευση και ποιοι είμαστε εμείς που απαντάμε. Δηλαδή τι έχουμε κάνει στη διαδρομή μας. Αυτοί που το ζητάνε ως κόμματα, το ζητάνε χωρίς να το κοστολογούν. Και μάλιστα όσες φορές είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης του τόπου δεν είδαμε να κάνουν τέτοιες φοροελαφρύνσεις και το αντίθετο ειδικά η προηγούμενη από εμάς Κυβέρνηση αύξησε και επέβαλλε 30 φόρους. Ποιοι είμαστε εμείς; Τι έχει κάνει αυτή η Κυβέρνηση. Είμαστε η Κυβέρνηση που έχει μειώσει ή καταργήσει 85 άμεσους και έμμεσους φόρους. Και λέω και το έμμεσους γιατί μέσα σε αυτούς είναι και έμμεσοι φόροι που έχουν μειωθεί. Ποια είναι τα κριτήρια για να πάρεις μια απόφαση;
Πρώτον να βγαίνει ο λογαριασμός γιατί ο ΕΦΚ φέρνει έσοδα περίπου 4 δισ. τον χρόνο στο κράτος. Το δεύτερο κριτήριο είναι να μπορεί να εξασφαλίσει ότι αυτό θα φτάσει σε αυτόν για τον οποίο κάνεις τη μείωση δηλαδή στον καταναλωτή, την κοινωνία, τους πολίτες. Και υπάρχει και μια τρίτη ανάγκη όταν αντιμετωπίζεις μια κρίση, όχι δηλαδή όταν παίρνεις ένα μέτρο τακτικό το οποίο θέλεις να είναι μόνιμο, ένα έκτακτο μέτρο να στηρίξει παραπάνω αυτούς που έχουν μεγαλύτερη δυσκολία. Δηλαδή τη μεσαία τάξη, τους μικρομεσαίους και αυτούς οι οποίοι δυσκολεύονται παραπάνω. Με λίγα λόγια αυτούς που πραγματικά το κάθε παραπάνω ευρώ στο βενζινάδικο κοστίζει πολύ. Εμείς λοιπόν επί της αρχής είμαστε υπέρ της μείωσης όσο το δυνατόν παραπάνω φόρων. Όταν όμως είναι δεδομένα τα χρήματα που έχεις, αυτά τα οποία μπορείς να διαθέσεις είτε λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών της Ευρώπης είτε γιατί δεν θέλεις η χώρα να επιστρέψει στα χρόνια των ελλειμμάτων, των χρεών, της επιτήρησης και όλων όσα ζήσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες, προτεραιοποιείς. Και έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι επί της αρχής προτεραιοποιούμε τη μείωση άμεσων φόρων, π.χ. ο φόρος εισοδήματος που μειώθηκε για όλα τα φυσικά πρόσωπα και πολύ περισσότερο για οικογένειες με παιδιά και τους νέους, μέχρι που μηδενίστηκε έως 20.000 ευρώ για νέους μέχρι 25 ετών, και από εκεί και πέρα τώρα που μιλάμε για έκτακτες καταστάσεις θεωρώ ότι τα μέτρα θα πρέπει να είναι στοχευμένα. Δεν είμαστε δογματικοί κατά κάποιου μέτρου. Αλλά ξέρετε, είναι πάρα πολύ άνιση η συζήτηση εμείς να μιλάμε μετρημένα, κοστολογημένα γιατί σεβόμαστε το κάθε ευρώ του Έλληνα φορολογούμενου- κάτι που δεν γινόταν για πολλές δεκαετίες- και να έρχονται οι άλλοι και να τάζουν «λαγούς με πετραχήλια».
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η κριτική όμως λέει ότι υπάρχουν αυτά τα χρήματα δηλαδή από τα υπερκέρδη, από τα υπερέσοδα, από τη φορολόγηση των μεγάλων ομίλων που δεν τους έχετε αγγίξει, τα διυλιστήρια. Αυτό είναι το αφήγημα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κυρία Κασιμάτη, εδώ η ιστορία απαντάει σε αυτό το αφήγημα. Και η πρόσφατη ιστορία και η λίγο μακρύτερη χρονικά. Μεγαλώσαμε σε μια χώρα όπου ένας συγκεκριμένος πολιτικός χώρος και τα στελέχη του έκαναν καριέρα με πορείες, πανό και γνωστά συνθήματα. Χωρίς να ποινικοποιώ τις διαδηλώσεις αλλά αυτή τη στιγμή σχολιάζω τις διαδηλώσεις χωρίς δια ταύτα, οι οποίες ήταν πολλές στη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Δηλαδή είναι γνωστοί οι πολιτικοί χώροι του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», «φορολογήστε τον πλούτο», «χτυπήστε το κεφάλαιο». Όλοι αυτοί κάποιοι στιγμή ο κόσμος τους επέλεξε να κυβερνήσουν τη χώρα. Δεν έκαναν τίποτα από όλα αυτά που έλεγαν. Ούτε με τις τράπεζες τα έβαλαν, επί της αρχής λέμε ότι εμείς δεν είμαστε κατά κανενός ούτε των τραπεζών, ούτε των επιχειρήσεων είμαστε υπέρ συνολικά της ελεύθερης οικονομίας. Αλλά κλείνω αυτήν την παρένθεση. Ούτε με τα διυλιστήρια έκαναν κάποια ενέργεια ούτε με τις εταιρείες παροχής ενέργειας. Ποια είναι η Κυβέρνηση που όταν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, παράδειγμα με τους παρόχους ενέργειας ή τα διυλιστήρια υπήρχε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο πάνω στο οποίοι κινηθήκαμε. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, θυμίζω, και παρεμβάσεις στις τράπεζες είχε κάνει, χωρίς να αγνοεί το γεγονός ότι είμαστε μία χώρα που είχε capital controls και χρειαζόμασταν ένα ισχυρό τραπεζικό σύστημα, για τις χρεώσεις στους καταναλωτές, μια σειρά από ευνοϊκές ρυθμίσεις που έχουν ψηφιστεί για τους ευάλωτους δανειολήπτες, ένα. Δύο, και παρεμβάσεις στα διυλιστήρια έχει κάνει και παρεμβάσεις σε εταιρείες παροχής ενέργειας, για να επιστρέψουν τα χρήματα στους Έλληνες πολίτες. Άρα, μία τέτοια παρέμβαση γίνεται όταν υπάρχει ένα σχετικό πλαίσιο, όπως υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια και θεωρείς ότι θα αποδώσει. Αυτή τη στιγμή η πρώτη δέσμη μέτρων που πήραμε, ήτανε μία μετρημένη κίνηση που σκοπό είχε να συγκρατήσει το ρυθμό αύξησης των τιμών και στα καύσιμα και στα είδη σούπερ μάρκετ, είτε να περιορίσει το ρυθμό αύξησής τους στην έναρξη μιας πολύ μεγάλης κρίσης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα για την ώρα, κύριε Υπουργέ, ξεχνάμε τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης; Αυτό καταλαβαίνουμε και πάμε στη γνωστή εργαλειοθήκη, στη γνωστή τακτική των επιδομάτων. Περιμένουμε τις αμέσως επόμενες ημέρες, εντός της εβδομάδας, κάποιες ανακοινώσεις;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εγώ δεν είπα ότι ξεχνάμε, εγώ δεν είπα ότι ξεχνάμε κάτι. Εγώ παρουσίασα τα δεδομένα. Το οικονομικό επιτελείο έχει μία σειρά από επιλογές στη φαρέτρα των «όπλων», εντός εισαγωγικών και με βάση την πρόβλεψη που μπορεί κάποιος να κάνει, όσο ασφαλές μπορεί να είναι αυτό, πάρα πολύ δύσκολο, της διάρκειας και του βάθους αυτής της κρίσης, αλλά και την προτεραιοποίηση των ανθρώπων που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να στηριχθούν, όταν κριθεί αναγκαίο, θα έχουμε μία δεύτερη σειρά ανακοινώσεων. Το πότε θα είναι αυτό, πραγματικά δεν μπορώ να σας το πω.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όπου μπορεί να είναι μέσα και η μείωση φόρου κατανάλωσης;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, δεν έχω τέτοια εικόνα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν ξέρω ούτε…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Απλώς, το λέω γιατί παλιά το αποκλείατε κάθε στιγμή. Εδώ μόλις ήρθε έκτακτο το θέμα, λέγατε όλοι στην κυβέρνηση όχι.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, εγώ σας είπα τα δεδομένα. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης φέρνει 4 δισ. ετησίως στο κράτος…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αλλά δεν θα αλλάξει αυτό, γιατί ξέρετε, όσο αυξάνεται η τιμή, αυξάνονται και τα έσοδα από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης. Άρα…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Υπάρχουνε φόροι που ξέρεις ότι όταν τους μειώσεις είναι πολύ πιθανό να έχεις παραπάνω έσοδα. Γι’ αυτό και η επιτυχία αυτής της κυβέρνησης είναι ότι ενώ μειώνει τους φορολογικούς συντελεστές, αυξάνει τα φορολογικά έσοδα και μάλιστα έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον, είτε ο οικονομικός αναλφαβητισμός, είτε ο έντονος λαϊκισμός – μάλλον πιστεύω είναι το δεύτερο περισσότερο – πολλών κομμάτων της αντιπολίτευσης, που σε κάθε οικονομική συζήτηση, καταγγέλλουν την κυβέρνηση γιατί αυξάνει τα φορολογικά έσοδα ενώ έχει μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές. Το να αυξάνεις τα φορολογικά έσοδα, ενώ μειώνεις τους φόρους, είναι καλό πράγμα. Παράδειγμα, παράδειγμα: φόρος για τα μερίσματα. Τον μειώσαμε στο 5% και τα έσοδα από αυτόν τον φόρο, αυξήθηκαν. Δηλαδή, υπάρχουν πάρα πολλές κατηγορίες φορολογικών συντελεστών και αυτή είναι και η βάση της φιλελεύθερης θεωρίας, στην οικονομία, ότι πολλές φορές όταν μειώνεις ένα φορολογικό συντελεστή, ενθαρρύνεις την κατανάλωση ή, εν πάση περιπτώσει, κάποιοι μπορεί να δηλώνουν περισσότερα, μειώνεις ταυτόχρονα και το κενό ΦΠΑ και περιορίζεις τη φοροδιαφυγή και αυξάνονται τα έσοδα. Εδώ, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα καύσιμα, έχει χαρακτηριστικά ενός ανελαστικού κωδικού εσόδων για το κράτος. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Το ξαναλέω. Εγώ αυτή τη στιγμή δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω. Όταν γνωρίζω κάτι, ξέρετε, το λέω με ασφάλεια και είναι και πάρα πολύ περίεργη η περίοδος, έτσι, μία πολύ ευαίσθητη περίοδος. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ούτε ποιο μέτρο αποκλείεται, ούτε ποιο μέτρο είναι σίγουρο. Ας περιμένουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το πότε;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ Το πότε, το πότε θεωρώ ότι θα έχει να κάνει με τις αποφάσεις που θα ληφθούν τις επόμενες ημέρες. Δεν προαναγγέλλω μέτρα αυτή την εβδομάδα, για να μην παρεξηγηθώ. Όμως σίγουρα, όσο βλέπουμε ότι η ανάγκη της κοινωνίας για στήριξη μεγαλώνει, βλέποντας και τι έχουμε διαθέσιμο, θα επέμβουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα, να ρωτήσω τώρα. Μεγάλη συζήτηση και κατηγορίες της αντιπολίτευσης ότι η Ελλάδα με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο εμπλέκεται στον πόλεμο και με αφορμή την ενεργοποίηση των Patriot, όπου έχουμε στείλει στη Σαουδική Αραβία.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ Να πούμε κάποια δεδομένα. Γιατί έχει σημασία ο κόσμος που μας βλέπει να καταλαβαίνει. Γιατί βρίσκονται τα Patriot στη Σαουδική Αραβία; Βρίσκονται μετά από μία διακρατική συμφωνία από το 2021, μετά από μία απόφαση του ΚΥΣΕΑ. Εδώ λοιπόν η Ελλάδα έχει μία συμφωνία που πρέπει να την τηρήσει. Μάλιστα, ανοίγω εδώ μία σημαντική παρένθεση, την συνολική διμερή αυτή τη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας και όλη αυτή τη συζήτηση η οποία έγινε, δύο κόμματα τα οποία μας καταγγέλλουν τώρα και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, τη στήριξαν στη Βουλή. Μάλιστα έχουμε και σχετικές δηλώσεις και απ’ τα πρακτικά της Βουλής συνολικά για την ανάγκη στήριξης αυτής της διμερούς συμφωνίας. Ένα λοιπόν δεδομένο ότι υπάρχει μία συμφωνία. Άρα όσοι λένε το οτιδήποτε, να βγούνε και να πουν ότι η χώρα δεν πρέπει να τηρεί τις συμφωνίες της. Εγώ θεωρώ ότι ένα σοβαρό κράτος, ένα κράτος όπως η χώρα μας, όπως η Ελλάδα, που αρχίζει πλέον και μεγαλώνει ουσιαστικά και ανακτά τη χαμένη της αξιοπιστία, πρέπει να τηρεί τις συμφωνίες της. Ένα. Δύο. Η επιχείρηση αυτή ήταν μία επιχείρηση αποτροπής. Έγινε μία επίθεση και η συστοιχία η οποία βρισκόταν στο συγκεκριμένο σημείο, απέτρεψε μία επίθεση. Άρα ήταν μία αμυντική ενέργεια. Όταν υπάρχει παρούσα επίθεση και κάποιος την αποτρέπει, δεν επιτίθεται, αμύνεται, δηλαδή αποτρέπει μία επίθεση. Τρίτον. Εάν χτυπιόταν η συγκεκριμένη εγκατάσταση στη Σαουδική Αραβία, θα ήταν πολύ πιθανό, σχεδόν βέβαιο, ότι θα εκτοξεύονταν περισσότερο οι τιμές και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη. Άρα στην πραγματικότητα, έτσι, η αμυντική αυτή ενέργεια προστάτευσε εν ευρεία, αλλά πολύ σημαντική έννοια και τα δικά μας συμφέροντα. Και πάμε και σε κάτι, το οποίο είναι κάτι το οποίο πρέπει να το πούμε με απλά λόγια. Όταν υπάρχει μία συμφωνία, κανείς δεν την αμφισβητεί και μάλιστα τη φιλοσοφία της συνολικά τη στηρίζει η αντιπολίτευση και είναι εν ισχύ. Και υπάρχει μία επίθεση που πρέπει να την αποτρέψεις. Τι λένε όλοι αυτοί που καταγγέλλουν την Ελλάδα; Να προβλέψουν ότι κάποια στιγμή θα γίνει μία επίθεση και να έχουν πει στους ανθρώπους αυτούς που όταν βρίσκονται εκεί, βρίσκονται σε ένα έδαφος άλλης χώρας και υπό τις οδηγίες του αμυντικού δόγματος μιας άλλης χώρας, «Αν σας πούνε κάτι εκεί που θα πάτε, μην ακούσετε, γιατί εμείς είμαστε εκεί για τα μάτια του κόσμου, μην αποτρέψετε μια επίθεση». Δηλαδή, είτε μας λένε να μην τηρούμε τις συμφωνίες μας ως κράτος, το οποίο δεν το λέει κανένας ξεκάθαρα είτε λένε να δοθεί οδηγία, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει, δεν επιτρέπεται, γιατί υπάρχει μια συμφωνία, άρα οι άνθρωποι αυτοί μεταφέρονται εκεί και είναι υπό τις οδηγίες, τις εντολές των ενόπλων δυνάμεων της Σαουδικής Αραβίας, να μην ακούσουν και, το κυριότερο, να μην κάνουν το καθήκον τους. Και βγαίνει και ένα, νομίζω, πολύ χρήσιμο συμπέρασμα, που δεν είναι ούτε για την Κυβέρνηση να πανηγυρίζει, ούτε για την αντιπολίτευση να φωνάζει. Η επάρκεια και η επιχειρησιακή ικανότητα των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, το οποίο δεν είναι καύχημα ούτε κανενός ατομικά, έχει να κάνει με τους ανθρώπους αυτούς. Δεν είναι εύκολο αυτό που κάνουν. Είναι κάτι το οποίο ξεπερνά τον μέσο άνθρωπο και νομίζω ότι είναι μια συζήτηση που ακούς, πήρε χαρακτηριστικά κομματικής αντιπαράθεσης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα. Λοιπόν πάμε σε λίγο και δυο-τρία άλλα θέματα που θέλουμε να συζητήσουμε. Ξεκινά τη Δευτέρα η δίκη των Τεμπών, τρία χρόνια μετά. Σε ένα πολύ βαρύ κλίμα, το καταλαβαίνετε, λογικό, οικογένειες έχουν χάσει τους δικούς τους ανθρώπους. Υπάρχει όμως και πολιτική αντιπαράθεση γύρω από όλο αυτό. Είδαμε την κυρία Κωνσταντοπούλου, η οποία ήταν εκεί -έχει κάνει και σχετικές δηλώσεις- καταγγέλλει την Κυβέρνηση, καταγγέλλει τη Δικαιοσύνη.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, να πούμε ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό, ότι τρία χρόνια μετά από αυτήν την τραγωδία θα ξεκινήσει η κύρια διαδικασία, που είναι η δίκη σε πρώτο βαθμό. Και δεν ήταν εύκολο να φτάσουμε εδώ, η Δικαιοσύνη να φτάσει εδώ, γιατί προηγήθηκε μια ανακριτική διαδικασία με πολύ μεγάλη φόρτιση, με πάρα πολλά έγγραφα, πολλούς μάρτυρες, κατηγορούμενους, οι οποίοι έφτασαν να είναι 36 και οι 33 εκ των οποίων κατηγορούνται για κακουργηματικού χαρακτήρα, δηλαδή κακουργήματα, αδικήματα. Υπάρχει το τεκμήριο αθωότητας. Και νομίζω ότι, αν δει κανείς τι έχει συμβεί σε άλλες χώρες, σε άλλα δυστυχήματα που η δίκη ξεκίνησε μετά από 7 και 8 χρόνια, στη χώρα μας, που μεγάλες ποινικές υποθέσεις λόγω του όγκου τους, της πολυπλοκότητάς τους, άργησαν να ξεκινήσουν, δεν είναι για να πανηγυρίζει κανείς σε μια τραγωδία, αλλά είναι σημαντικό ότι επιτέλους ξεκινάει η δίκη. Και ξεκινάει σε ένα χρονικό διάστημα που αν φανταζόταν κανείς τι έχουμε ζήσει αυτά τα χρόνια στη χώρα, τι έχει ζήσει η Δικαιοσύνη, τι έχει υποστεί, σε σχέση, εννοώ, με τις πιέσεις του υπόλοιπου πολιτικού συστήματος, αυτό είναι μια σημαντική εξέλιξη. Τώρα. Η Δικαιοσύνη αποδίδεται από τους δικαστές σε κάθε πολιτισμένη χώρα. Υπάρχουν και κάποιοι, όπως είναι η κυρία Κωνσταντοπούλου, που μέσα σε αυτήν την φόρτιση, την ανάγκη των συγγενών να μάθουν την αλήθεια για τα παιδιά τους, για τους φίλους τους, για τους δικούς τους ανθρώπους, των ανθρώπων συνολικά, κάθε πολίτη να αποδοθεί Δικαιοσύνη, παρεισφρύει και η κυρία Κωνσταντοπούλου, η οποία θέλει να παίξει τον δικό της ρόλο, που είναι διπλός. Αφενός μεν, να επιβιώσει πολιτικά πάνω στον πόνο, δηλαδή να δημιουργεί εντάσεις είτε στη Βουλή είτε έξω από ένα δικαστήριο, να γίνεται viral όλο αυτό, να το ανεβάζει στο διαδίκτυο και, απευθυνόμενη σε ένα συγκεκριμένο κοινό, να το φανατίζει, να το οργίζει και έτσι αυτή να διατηρείται δημοσκοπικά, μην κρύβουμε τα λόγια μας. Και ο δεύτερός της σκοπός, που εξυπηρετεί τον πρώτο, είναι: με διάφορα τεχνάσματα, να καθυστερεί τη διαδικασία και να έρθει να πει: «Τρία χρόνια μετά δεν έχει ξεκινήσει η δίκη. Τέσσερα χρόνια μετά δεν έχει αποδοθεί Δικαιοσύνη». Περιφερόμενη είτε στους διαδρόμους της Βουλής είτε έξω από τη Βουλή είτε μέσα στη Βουλή, υβρίζοντας, συκοφαντώντας, είτε και σε διάφορες εκπομπές, που συνήθως δεν είναι πολιτικές εκπομπές για να κάνει το κήρυγμά της. Αυτό είναι μοτίβο. Πρέπει, λοιπόν – επειδή- «ωραία τα λες» -θα μου πει κάποιος – «αλλά εκπροσωπείς μια Κυβέρνηση».
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό προκαλεί προφανώς και μια ανησυχία για το πώς θα κυλήσει η διαδικασία από εδώ και πέρα.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κύριε Κοτταρίδη…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί οι γονείς περιμένουνε. Χρόνια περιμένουνε.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ακούστε, εγώ δεν θέλω να είμαι ίσων αποστάσεων και όσο ο κόσμος μας θέλει στα πράγματα, ο κόσμος μας αξιολογεί, οι πολίτες μας κρίνουν, πρέπει να υψώσουμε «ανάχωμα». Αυτό το οποίο συμβαίνει, οι εικόνες, τα βίντεο που είδαμε από το Δικαστικό Μέγαρο της Λάρισας, είναι επικίνδυνες εικόνες. Είναι εικόνες επικίνδυνες για τη Δημοκρατία. Δεν μπορεί να απειλούνται, να τρομοκρατούνται οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης. Οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα. Ανήκουν συνολικά στο πολίτευμά μας, στη Δημοκρατία μας και είναι οι φρουροί της Δημοκρατίας μας. Είναι αδιανόητο μία πρόεδρος ενός κόμματος, με την όποια, νομική, με την όποια ιδιότητα δικηγόρου, νομικού έχει, που έχει κάθε δικαίωμα, δεν έχει ασυμβίβαστο, δεν έχει αναστολή όπως ένας υπουργός ή ένας υφυπουργός. Δεν κατηγορώ την κυρία Κωνσταντοπούλου γιατί είναι συνήγορος, μην παρεξηγηθώ. Κατηγορώ την κυρία Κωνσταντοπούλου γιατί προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κλίμα εκφοβισμού, το οποίο είναι επικίνδυνο όχι μόνο για τη δίκη αυτή ή την όποια παρεπόμενη διαδικασία, πάνω στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, αλλά είναι επικίνδυνο για τη Δημοκρατία. Πρέπει να προστατευθούν οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης. Η σημερινή μου δήλωση δεν είναι μόνο προσωπική δήλωση, είναι μια δήλωση στήριξης της Δικαιοσύνης. Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι αυτή, η οποία θα δώσει τις απαντήσεις και να προστατευθεί για να δώσει τις απαντήσεις που πιστεύει. Όσοι είναι ένοχοι να πληρώσουν, όποιοι και αν είναι αυτοί, όσο ψηλά και αν είναι, αλλά αυτό να το κρίνουν οι δικαστές και κανένας άλλος και με την ηρεμία που πρέπει να έχουν για να έχουν μια δίκαιη κρίση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ξεκινήσει, να ολοκληρωθεί και να μάθουμε και την αλήθεια.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ήταν μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που έχει βιώσει η χώρα. Οι άνθρωποι που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους, βίωσαν ένα πόνο που δεν μπορούμε να τον διανοηθούμε. Δεν υπάρχει λόγος, όχι δεν υπάρχει λόγος, είναι τραγικό είτε να επενδύουμε πολιτικά πάνω σε αυτό είτε να ακολουθούμε διάφορους τακτικισμούς για να εξυπηρετήσουμε τον πρώτο σκοπό. Ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να πάρει τις αποφάσεις της και να πάρει απαντήσεις και η κοινωνία για τα Τέμπη και για κάθε τραγωδία.
Μπορείτε να δείτε τη συνέντευξη στο σύνδεσμο https://youtu.be/nMZEdGkso_A
