Η 65χρονη Χαλίνα Ποπριαντούκινα εγκατέλειψε το σπίτι της τρεις φορές καθώς τα ρωσικά στρατεύματα προέλαυναν στην ανατολική Ουκρανία στα τέσσερα χρόνια πολέμου. Κουρασμένη από το να προσπαθεί να γλιτώσει από τις συγκρούσεις, ελπίζει ότι η Ουκρανία θα μπορέσει κάπως να τα συγκρατήσει.
«Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάμε για να γλιτώσουμε», δήλωσε, με την εξουθένωση εμφανή στη φωνή της καθώς περιγράφει πώς αγνοείται η τύχη του ενός γιου της, τα ίχνη του οποίου χάθηκαν στη μάχη, ενώ ο άλλος πιθανόν κρατείται από τις ρωσικές δυνάμεις.
Η Ποπριαντούκινα είναι μεταξύ των σχεδόν 4 εκατ. ανθρώπων που έχουν εκτοπιστεί εντός της Ουκρανίας, πέρα από τα 5 εκατ. και πλέον που διέφυγαν στην Ευρώπη καθώς ο πόλεμος οδηγείται στον πέμπτο του χρόνο την επόμενη εβδομάδα. Πολλοί εξ αυτών φοβούνται ότι δεν θα δουν ποτέ ξανά τα σπίτια τους ή τους αγαπημένους τους.
Ο έλεγχος της γενέτειράς της, του Ντομπάς –που περιλαμβάνει τις βιομηχανικές περιφέρειες της ανατολικής Ουκρανίας Ντονέτσκ και Λουχάνσκ– βρίσκεται στο επίκεντρο των ειρηνευτικών συνομιλιών, με τη στήριξη των ΗΠΑ, για τον τερματισμό του πολέμου, της μεγαλύτερης σύγκρουσης στην Ευρώπη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Ρωσία ζητά από το Κίεβο να παραχωρήσει το υπόλοιπο 20% του Ντονέτσκ που δεν έχει καταφέρει να κατακτήσει – κάτι που ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει αρνηθεί παρόλο που είπε ότι Αμερικανοί μεσολαβητές τον συμβούλευσαν πίσω από κλειστές πόρτες ότι αυτό θα επαρκούσε για να εξασφαλίσει την ειρήνη.
«Δεν μπορούμε απλά να αποσυρθούμε», δήλωσε ο Ζελένσκι αυτή την εβδομάδα. «Πρέπει να καταλάβουμε ότι το Ντονμπάς είναι μέρος της ανεξαρτησίας μας … Δεν αφορά τη γη. Δεν αφορά μόνο εδάφη: αφορά ανθρώπους».
ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ
Η Ποπριαντούκινα δήλωσε ότι άρμεγε αγελάδες με μια φίλη όταν άρχισαν να πετούν πύραυλοι στις 24 Φεβρουαρίου 2022, καθώς ξεκίνησε η ρωσική εισβολή. Απρόθυμα συμφώνησε να φύγει από την περιοχή έπειτα από παρότρυνση του γιου της, αφήνοντας πίσω της το σπίτι της και τα ζώα της που ήταν κρίσιμα για την επιβίωσή της. «Δεν πήρα τίποτα από εκεί. Τα πάντα χάθηκαν», δήλωσε.
Ύστερα από αρκετούς μήνες στη δυτική Ουκρανία, επέστρεψε στην περιφέρεια του Ντονέτσκ το καλοκαίρι του 2022 – μόνο και μόνο για να φύγει ξανά τον περασμένο Μάρτιο καθώς πίεζαν οι ρωσικές δυνάμεις. Όταν τα ρωσικά στρατεύματα μετακινήθηκαν πιο δυτικά στην περιφέρεια του Ντνιπροπετρόφσκ, έφυγε και πάλι.
Τώρα ζει στην κεντρική Ουκρανία, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη γενέτειρα πόλη της, τη Βρεμίβκα, στα ανατολικά, που τώρα τελεί υπό την κατοχή ρωσικών στρατευμάτων. Οι ουκρανικές αρχές της παραχώρησαν ένα εγκαταλελειμμένο, παλιό σπίτι στο χωριό Ντζενζελίβκα.
Η πορεία της Ποπριαντούκινα αποτυπώνει τη σταδιακή προέλαση των Ρώσων τα τελευταία χρόνια. Κατέχουν περίπου ένα πέμπτο της χώρας ύστερα από επιθέσεις με μεγάλο κόστος, σύμφωνα με την Ουκρανία, που έχουν σβήσει ολόκληρους οικισμούς από τον χάρτη. «Δεν χρειάζομαι τη μικρή τους Ρωσία», δήλωσε η ίδια, χρησιμοποιώντας έναν χαρακτηρισμό που χρησιμοποιούν οι Ουκρανοί για να χλευάσουν τα εδαφικά σχέδια της πολύ μεγαλύτερης γειτονικής τους χώρας.
Το Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων έχει προειδοποιήσει ότι οι εσωτερικοί πρόσφυγες δυσκολεύονται να επιβιώσουν καθώς η βοήθεια μειώνεται και τα αποταμιεύσεις τους εξαντλούνται. «Πολλές οικογένειες αναγκάζονται τώρα να ζουν σε δύσκολες συνθήκες, καταφεύγοντας συχνά σε επικίνδυνες ή μη βιώσιμες λύσεις για να τα βγάλουν πέρα, όπως το να μειώνουν τα έξοδα για την υγεία και τη θέρμανσή τους».
Η Ποπριαντούκινα δήλωσε ότι κάποτε της προσφέρθηκε διέξοδος στην Πολωνία: «Αλλά είπα ότι δεν θα εγκαταλείψω τη χώρα μου». Ωστόσο, η τύχη των δύο γιων της είναι αυτό που κυριαρχεί στο μυαλό της. Ο ένας νοσηλευόταν σε νοσοκομείο στην πολιορκημένη πόλη Μαριούπολη όταν τη σάρωσαν οι ρωσικές δυνάμεις. Ο άλλος κατατάχθηκε ακολουθώντας το παράδειγμα του δικού του γιου, και στη συνέχεια το 2023 χάθηκαν τα ίχνη του.
Περισσότεροι από 70.000 Ουκρανοί στρατιώτες και πολίτες παραμένουν αγνοούμενοι στον πόλεμο του Βλαντίμιρ Πούτιν, λέει το Κίεβο, πέρα από τους δεκάδες χιλιάδες Ουκρανούς στρατιώτες που έχουν σκοτωθεί. «Ειλικρινά, αν μπορούσα, θα τον έσκιζα με τα ίδια μου τα χέρια, αυτόν τον Πούτιν», δήλωσε η Ποπριαντούκινα. «Έφερε τόσα βάσανα σε τόσο κόσμο».
Καθισμένη στο καθιστικό της, θυμάται μια στιγμή νωρίτερα στον πόλεμο όταν βρήκε έναν νεαρό άνδρα έξω από το σπίτι της στο Βρεμίβκα που είχε σκοτωθεί από θραύσματα. Ως μητέρα, αυτό ήταν κάτι που την επηρέασε βαθιά. «Πείτε μου σας παρακαλώ», είπε. «Πώς μπορεί κανείς να συγχωρέσει κάτι τέτοιο;».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
