Η έρευνα, με επικεφαλής τον Ν.Τόμας του Πνευμονολογικού Τμήματος του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα, που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Θωρακικής Εταιρείας στο Ντάλας του Τέξας (ATS 2019), βρήκε ότι οι καπνιστές ελαφριών τσιγάρων με φίλτρο έχουν τις ίδιες πιθανότητες με τους καπνιστές κανονικών τσιγάρων να πεθάνουν από καρκίνο των πνευμόνων ή από άλλη αιτία, ενώ είναι λιγότερο πιθανό να κόψουν το κάπνισμα.

        Μια άλλη μελέτη, που παρουσιάστηκε στο ίδιο ιατρικό συνέδριο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα μπορεί να μειώσουν την ικανότητα του σώματος του ατμιστή να καταπολεμά τους ιούς, ιδίως της γρίπης. Ακόμη η ίδια έρευνα βρήκε ότι τα κανονικά τσιγάρα φαίνονται επίσης να αυξάνουν τον κίνδυνο να αρρωστήσει ένας καπνιστής από γρίπη, όμως η αύξηση του κινδύνου προκαλείται από διαφορετικούς παράγοντες από εκείνους που σχετίζονται με τα ηλεκτρονικά τσιγάρα.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.abstractsonline.com/pp8/#!/5789/presentation/23033

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μελέτη εκτιμά ότι ο κίνδυνος από το ένα τσιγάρο ημερησίως είναι μεγαλύτερος από ό,τι θεωρείτο έως τώρα και ισοδυναμεί περίπου με τον μισό κίνδυνο από το κάπνισμα 20 τσιγάρων τη μέρα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας και ιατρικής στατιστικής ‘Αλαν Χάκσοου του Ινστιτούτου Καρκίνου του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό “British Medical Journal”, μελέτησαν (μετα-ανάλυση) τα ευρήματα 141 ερευνών της περριόδου 1946-2015 και υπολόγισαν τον κίνδυνο από το κάπνισμα ενός, πέντε ή 20 τσιγάρων.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνδρες που καπνίζουν ένα τσιγάρο τη μέρα, έχουν το 46% του αυξημένου κινδύνου για καρδιοπάθεια και το 41% του κινδύνου για εγκεφαλικό, που έχουν όσοι καπνίζουν ένα πακέτο τη μέρα. Για τις γυναίκες που καπνίζουν ένα τσιγάρο τη μέρα, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 31% και 34%, σε σχέση με τον κίνδυνο από το κάπνισμα 20 τσιγάρων.

Σε σχέση με όσους δεν καπνίζουν καθόλου, το κάπνισμα ενός τσιγάρου αυξάνει περισσότερο τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου στις γυναίκες (119%) από ό,τι στους άνδρες (74%).

Οι ερευνητές τόνισαν ότι η μελέτη αμφισβητεί τη λανθασμένη αντίληψη πολλών καπνιστών, αλλά και γιατρών, ότι το κάπνισμα λίγων μόνο τσιγάρων προκαλεί ελάχιστο έως καθόλου κίνδυνο. Οι επιστήμονες υπογράμμισαν ότι οι καπνιστές πρέπει να κόψουν τελείως το τσιγάρο, αν θέλουν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο για την υγεία τους.

Επεσήμαναν επίσης ότι οι καρδιαγγειακές παθήσεις και όχι ο καρκίνος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος πρόωρου θανάτου για έναν καπνιστή, προκαλώντας σχεδόν τους μισούς πρόωρους θανάτους (48%) μεταξύ των καπνιστών.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://www.bmj.com/content/360/bmj.j5855

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μελέτη ενισχύει την πεποίθηση ότι ο πειραματισμός με το τσιγάρο κατά την εφηβεία, αποτελεί τον προθάλαμο για το μόνιμο κάπνισμα.      Όσο λιγοστεύουν οι πιθανότητες ένας έφηβος να δοκιμάσει τσιγάρο, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να γίνει κανονικός καπνιστής.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Πίτερ Χάγιεκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα καπνίσματος “Nicotine & Tobacco Research”, ανέλυσαν στοιχεία από διάφορες χώρες για πάνω από 215.000 άτομα, που απάντησαν σε σχετικά ερωτηματολόγια.

«Είναι η πρώτη φορά που επιβεβαιώνεται από ένα τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων ότι αρκεί μια αρχική εμπειρία για να ασκήσουν τα τσιγάρα στη συνέχεια τη μόνιμη επιρροή τους» δήλωσε ο Χάγιεκ.

«Όπως στην ανάπτυξη κάθε εθιστικής συμπεριφοράς, το πέρασμα από τον πειραματισμό στην καθημερινή πρακτική αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο, καθώς σηματοδοτεί ότι αυτό που ήταν μια απλή διασκέδαση, έγινε πια επιτακτική ανάγκη. Βρήκαμε ότι το ποσοστό των καπνιστών της πρώτης φοράς που γίνονται καθημερινοί καπνιστές, είναι απρόσμενα μεγάλο, πράγμα που δείχνει τη σημασία να αποτρέψουμε τον πειραματισμό με τα τσιγάρα» προσέθεσε.

Από την άλλη, σύμφωνα με τη μελέτη, πολύ λίγοι νέοι που δοκιμάζουν ηλεκτρονικό τσιγάρο, γίνονται καθημερινοί χρήστες (ατμιστές), παρόλο που και αυτό περιέχει νικοτίνη. «Προφανώς όλη η ιστορία δεν είναι η παρουσία της νικοτίνης» επεσήμανε ο Χάγιεκ.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://academic.oup.com/ntr/advance-article-abstract/doi/10.1093/ntr/ntx243/4591649?redirectedFrom=fulltext

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζέιν Τόλστρουπ του Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας στην Κοπεγχάγη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας “Journal of Epidemiology & Community Health”, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 11.500 ανθρώπους 21 έως 93 ετών, των οποίων η υγεία και η εξωτερική εμφάνιση για σημάδια γήρανσης παρακολουθήθηκαν επί 11,5 χρόνια κατά μέσο όρο.

Η μέση κατανάλωση αλκοόλ των συμμετεχόντων ήταν περίπου δυόμισι ποτά την εβδομάδα για τις γυναίκες και 11 για τους άνδρες. Το 57% των γυναικών και το 67% των ανδρών ήσαν καπνιστές.

Ως σημάδια πρόωρων γηρατειών θεωρήθηκαν οι ρυτίδες στους λοβούς των αυτιών, οι σκούροι κύκλοι γύρω από τα μάτια (το πιο κοινό σημάδι και στα δύο φύλα), οι κιτρινωπές πλάκες στα βλέφαρα (ξανθελάσματα), η απώλεια των μαλλιών (κυρίως στους άνδρες) κ.α.

Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο πίνει και καπνίζει κανείς, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να δείχνει πιο μεγάλος από την ηλικία του, δηλαδή να υπάρχει απόκλιση ανάμεσα στη βιολογική και στη χρονολογική ηλικία του. Για παράδειγμα, μια γυναίκα που καπνίζει ένα πακέτο τσιγάρων τη μέρα επί 15 έως 30 χρόνια, έχει κατά μέσο όρο 41% μεγαλύτερη πιθανότητα να δείχνει μεγαλύτερη από τα χρόνια της, ενώ για τους άνδρες η πιθανότητα αυξάνει κατά 12% αντίστοιχα.

Μια γυναίκα που πίνει 28 ποτά την εβδομάδα (τέσσερα τη μέρα κατά μέσο όρο), έχει 33% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσει μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια της, ενώ ο κίνδυνος είναι κατά 35% μεγαλύτερος για έναν άνδρα που πίνει πάνω από 35 μερίδες αλκοόλ την εβδομάδα.

Η ανάλυση δείχνει ότι ανάμεσα σε αυτούς που δεν πίνουν καθόλου αλκοόλ και σε αυτούς που πίνουν λίγο έως μέτρια, δεν υπάρχουν διαφορές όσον αφορά τα σημάδια της πρόωρης γήρανσης. Η φαλάκρα είναι το σημάδι εκείνο που εξαρτάται λιγότερο από το ποτό και το αλκοόλ, επειδή επηρεάζεται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα γονίδια και τα επίπεδα των ανδρικών ορμονών.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση;

http://jech.bmj.com/content/71/12/1177

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ογκολόγο Πίτερ Σιλντς του Ολοκληρωμένου Κέντρου Καρκίνου του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, εξέτασαν γιατί η πιο κοινή μορφή καρκίνου των πνευμόνων, το αδενοκαρκίνωμα, εμφανίζει αυξητική τάση κατά τις τελευταίες δεκαετίες, παρόλο που αρκετοί καπνιστές έχουν καταφέρει να κόψουν το κάπνισμα.

Ενώ άλλα είδη καρκίνου των πνευμόνων τείνουν να μειωθούν όσο μειώνεται και ο αριθμός των καπνιστών, δεν συμβαίνει το ίδιο με το αδενοκαρκίνωμα, με συνέπεια αυτό να έχει γίνει πλέον η πιο κοινή μορφή καρκίνου των πνευμόνων.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει αυτό που αρκετοί επιστήμονες υποπτεύονταν εδώ και χρόνια. Τα «ελαφριά» τσιγάρα – που πρωθούνται από τις καπνοβιομηχανίες ως πιο υγιής επιλογή- στην πραγματικότητα έχουν προκαλέσει μεγάλες βλάβες.

«Προσπάθησαν να ξεγελάσουν τους καπνιστές και τους ειδικούς της δημόσιας υγείας ότι ήσαν ασφαλέστερα. Όμως τα στοιχεία μας δείχνουν μια ξεκάθαρη σχέση ανάμεσα σε αυτά τα light τσιγάρα και στα αυξανόμενα ποσοστά αδενοκαρκινώματος κατά την τελευταία εικοσαετία» δήλωσε ο Σιλντς.

Η νέα μελέτη ανέλυσε όλες τις έως τώρα έρευνες (κλινικές δοκιμές, τοξικολόγικές μελέτες, επιδημιολογικές κ.α.) που συσχετίζουν το κάπνισμα με τον κίνδυνο καρκίνου. Η μελέτη αποδίδει το πρόβλημα με τα light τσιγάρα κυρίως στις τρύπες αερισμού που διαθέτουν τα φίλτρα τους και οι οποίες, σύμφωνα με τους ερευνητές, πρέπει πλέον να καταργηθούν.

«Οι οπές αυτές στο φίλτρο αλλάζουν τον τρόπο που καίγεται το τσιγάρο, παράγοντας περισσότερες καρκινογόνες ουσίες, ενώ παράλληλα επιτρέπουν στον καπνό να εισχωρεί στα πιο βαθιά σημεία των πνευμόνων, εκεί όπου συμβαίνουν συχνότερα τα αδενοκαρκινώματα» τόνισε ο Σιλντς, ο οποίος κάλεσε την αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), να παρέμβει άμεσα.

Παύλος Δρακόπουλος

Η ιδέα γεννήθηκε πριν από σχεδόν δεκαετίες στην Ισλανδία και ήταν να βρεθεί ένας τρόπος για να προστατευτούν οι έφηβοι από τους κινδύνους των ναρκωτικών, του αλκοόλ και του τσιγάρου. Και τα αποτελέσματα αυτού του πρωτότυπου κοινωνικού πειράματος ήταν τόσο θεαματικά ώστε βρήκε σύντομα μιμητές στην υπόλοιπη Ευρώπη – από τις βόρειες Φινλανδία, Σουηδία και Νορβηγία έως τις νότιες Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα.

Στόχος του προγράμματος που οι Ισλανδοί εμπνευστές το σύστησαν στους υπόλοιπους Ευρωπαίους ως «Youth in Europe», είναι η πρόληψη από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και κατανάλωσης αλκοόλ μέσα από την ένταξη των εφήβων σε διάφορες δραστηριότητες, τόσο έξω από το σπίτι, όσο και με την οικογένειά τους.

Ασφαλώς δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Στην Ισλανδία, ωστόσο, συντελέστηκε ένα πραγματικό θαύμα: τα κρούσματα νεανικής μέθης μειώθηκαν από 42% το 1998 στο 5% σήμερα, οι έφηβοι καπνιστές μειώθηκαν από 23% στο 3% την ίδια περίοδο και οι χρήστες κάνναβης από 17% σε 7%.

Οι αριθμοί διαψεύδουν όσους πιστέψουν ότι το πρόβλημα αφορά μόνο τις χώρες του κρύου βορρά. Στη Σάντα Σεβερίνα, έναν μικρό ιταλικό δήμο που εισήγαγε το ισλανδικό μοντέλο για να βοηθήσει τους νέους της, το 28% των παιδιών δοκιμάζουν για πρώτη φορά αλκοόλ στα 14 τους χρόνια, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 19%, ενώ το 63% έχει μεθύσει τουλάχιστον μια φορά – ποσοστό διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Για «απίστευτα αποτελέσματα» για τους Έλληνες έφηβους κάνει λόγο, μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η Σοφία Γιαννουχίδου, κοινωνιολόγος και επικεφαλής του Κέντρου Πληροφόρησης Νέων του δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, ο οποίος είναι και ο μοναδικός που τρέχει το πρόγραμμα στην Ελλάδα. Το ισλανδικό πρόγραμμα ξεκίνησε στον ελληνικό δήμο πριν από δυο χρόνια με τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου 70 ολόκληρων σελίδων από 1.000 έφηβους ηλικίας 16 ετών – ένα δείγμα αρκετά μεγάλο για να εξάγουν οι ειδικοί συμπεράσματα για την κατάσταση γενικότερα στην Ελλάδα.

Ο δήμος βρίσκεται σε αυτή τη φάση, στην επεξεργασία των αποτελεσμάτων, τα οποία θα ανακοινωθούν σε ειδική ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη άνοιξη. «Μπορώ να σας πω ότι κάποιες απαντήσεις μάς εξέπληξαν δυσάρεστα. Η εικόνα που έχουμε για, παράδειγμα, για την ελληνική οικογένεια λέει πως είναι αρκετά δεμένη. Οι έφηβοι λένε, όμως, ότι δεν νιώθουν ζεστασιά στο σπίτι τους. Θέλουν χρόνο με τους γονείς τους που δεν έχουν και μάλλον πρέπει να αλλάξει η πεποίθησή μας ότι αρκεί αυτό που λέμε “ποιοτικός χρόνος” για να νιώσουν ικανοποίηση. Όχι, τα παιδιά θέλουν απλώς πολύ χρόνο με τους γονείς τους», σημειώνει η Σοφία Γιανναχίδου.

Πράγματι, ισλανδικό θαύμα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την ενεργή συμμετοχή των γονέων, αλλά και των τοπικών κοινωνιών. Στην Ισλανδία, για παράδειγμα, οικογένειες και κοινωνία συμφώνησαν να μην επιτρέπουν στους εφήβους κάτω των 16 ετών να βγαίνουν μετά τις δέκα κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους και μετά τις 12 το καλοκαίρι. Αρκεί μια τέτοια απαγόρευση για την επιτυχία; «Φυσικά βοηθάει όταν δεν γυρίζουν οι έφηβοι άσκοπα έξω ή δεν ξενυχτάνε» εξηγούσε στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» η Ίνγκα Ντόρα Σιγκφουσντότιρ, καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Ρέκιαβικ. «Αλλά για να μην ψάχνουν τα παιδιά διεξόδους στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ, θα πρέπει να τους προσφέρουμε διέξοδο στην οικογένεια, στα σπορ, στη μουσική».

Έως τα τέλη της δεκαετίας του 1990 η Ισλανδία περιοριζόταν σε ενημερωτικές εκστρατείες για τις αρνητικές συνέπειες από τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών και την κατανάλωση αλκοόλ. Τα αποτελέσματα ήταν μηδαμινά: οι νέοι Ισλανδοί ήταν ανάμεσα στους πρώτους στις καταχρήσεις στην Ευρώπη. Η υιοθέτηση του προγράμματος συνοδεύτηκε από ένα ερωτηματολόγιο 80 ερωτήσεων: «Πόσα τσιγάρα καπνίζει την ημέρα;», «Οι γονείς σου ξέρουν πού βγαίνεις τα βράδια;».

Το ίδιο ερωτηματολόγιο συμπλήρωσαν και οι Έλληνες έφηβοι στον Εύοσμο. Δίνοντας απαντήσεις που, όπως είπε η κοινωνιολόγος Σοφία Γιανναχίδου, θα μας εκπλήξουν.

Η νικοτίνη του τσιγάρου, τόσο του καπνού, όσο και του ηλεκτρονικού, έχει αρνητικές επιπτώσεις στον εγκέφαλο και στις γνωστικές (νοητικές) λειτουργίες των εφήβων και των ενηλίκων, τονίζει στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Χαράλαμπος Σιγάλας, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Κέντρο Βασικής Έρευνας του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.

Εκτός από άλλα πιο γνωστά προβλήματα υγείας, όπως ο καρκίνος των πνευμόνων ή τα καρδιαγγειακά, είναι λιγότερο γνωστό ότι η νικοτίνη είναι μια τοξική ουσία που κάνει ζημιά στον εγκέφαλο σε διάφορα επίπεδα: μοριακό, κυτταρικό και οργανικό. Αυτό εξηγεί γιατί, σύμφωνα με τον κ.Σιγάλα, τμήματα του εγκεφάλου των καπνιστών έχουν βρεθεί να είναι μικρότερα σε σχέση με τους μη καπνιστές, ενώ επίσης η νικοτίνη επηρεάζει αρνητικά την μνήμη, την μάθηση και την προσοχή, με όποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για τις επιδόσεις των μαθητών στο σχολείο.

 Ο νεαρός έλληνας νευροεπιστήμονας – ο οποίος θα μιλήσει το απόγευμα για το θέμα αυτό σε ημερίδα του Ινστιτούτου Μοριακής Ιατρικής & Βιοϊατρικής Έρευνας στο Ίδρυμα Ευγενίδου με θέμα «Νευροβιολογία της Μάθησης» – θεωρεί «μύθο που κυκλοφορούσε παλιότερα, πως με το κάπνισμα αυξάνεται η μνήμη κάποιου». Στην πραγματικότητα, η απόδοση της μνήμης των καπνιστών είναι χειρότερη σε σχέση με των μη καπνιστών.

Ειδικά στους εφήβους, όπως λέει, «μελέτες έχουν δείξει μειωμένες μαθησιακές επιδόσεις στους μαθητές που καπνίζουν, σε σχέση με τους μη καπνιστές». Η νικοτίνη, μέσω των πνευμόνων εισχωρεί στην κυκλοφορία του αίματος και καταλήγει στον εγκέφαλο, όπου προσκολλάται σε μια ομάδα πρωτεϊνών, τους νικοτινικούς υποδοχείς, απορρυθμίζοντας έτσι τις λειτουργίες των νευρωνικών δικτύων (των εγκεφαλικών κυττάρων).

Ο κ.Σιγάλας υπογραμμίζει ότι ενώ με το ηλεκτρονικό τσιγάρο αποφεύγει κανείς άλλες βλαβερές ουσίες που περιέχει το κανονικό τσιγάρο, όπως η πίσσα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τη νικοτίνη. Όπως λέει, «είναι πολύ μεγάλο λάθος αυτό που αναφέρουν πολλοί ότι η έκθεση στη νικοτίνη από το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι πολύ χαμηλότερη από τα τσιγάρα καπνού».

Στην πραγματικότητα, είναι άγνωστο πόση είναι αυτή η έκθεση, καθώς υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις διαφορετικές συσκευές ηλεκτρονικού τσιγάρου, στο πόσο συντηρημένες είναι και στο τι είδους χρήση κάνει κάποιος. Όπως επισημαίνει, «είναι εξαιρετικά δύσκολο να μετρήσουμε με ακρίβεια πόση είναι η πραγματική έκθεση στη νικοτίνη».

Ο κ.Σιγάλας υπογραμμίζει ότι, στην ουσία, η νικοτίνη, εφόσον προκαλεί εθισμό «είναι ένα νόμιμο ναρκωτικό» και, με δεδομένο ότι υπάρχουν τόσοι καπνιστές, αυτό «αποτελεί ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη δημόσια υγεία».

Αυτό ισχύει ειδικά για το κάπνισμα στην εφηβεία, επειδή τότε τα νευρωνικά δίκτυα του εγκεφάλου βρίσκονται σε φάση διαρκούς ανασχηματισμού, καθώς δημιουργούνται νέες συνδέσεις μεταξύ εγκεφαλικών κυττάρων, άλλες προϋπάρχουσες γίνονται πιο δυνατές μέσω ενίσχυσης των δεσμών τους, ενώ άλλες συνδέσεις διακόπτονται. «Η έκθεση στη νικοτίνη επηρεάζει αρνητικά αυτή την αναδιάρθρωση του δικτύου και τα αποτελέσματα αυτά παραμένουν για όλη την υπόλοιπη ζωή», άρα ειδικά για τους νέους υπάρχουν πρόσθετοι λόγοι που το κάπνισμα κάνει κακό, τονίζει ο κ.Σιγάλας.

Αυτό δεν αφορά μόνο τους ενεργητικούς καπνιστές, αλλά και τους παθητικούς. «Από τη στιγμή που υπάρχει έκθεση σε νικοτίνη, ακόμη και παθητική, έχει ακριβώς τις ίδιες επιπτώσεις», εξηγεί και υπογραμμίζει ότι «μερικοί έφηβοι έχουν επιπτώσεις στις γνωστικές λειτουργίες τους ήδη από την έκθεσή τους στη νικοτίνη κατά τη διάρκεια που ήσαν έμβρυα». Και επισημαίνει ότι δυστυχώς, παρά τις τόσες προειδοποιήσεις στις εγκύους, περίπου μία στις πέντε γυναίκες συνεχίζει να καπνίζει στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας – χωρίς μάλιστα σε αυτό το ποσοστό να περιλαμβάνονται όσες έγκυοι χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό τσιγάρο.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που εκτέθηκαν πρόωρα στη νικοτίνη, από την κοιλιά της μητέρας τους, έχουν όχι μόνο μειωμένη ικανότητα μάθησης και χειρότερη απόδοση στο σχολείο, αλλά επίσης αυξημένο στρες και μεγαλύτερη πιθανότητα να αρχίσουν τη χρήση ναρκωτικών και να εθιστούν σε αυτά.

Ο Χαράλαμπος Σιγάλας σπούδασε μοριακή βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν στη Σκωτία και το 2010 πήρε το διδακτορικό του στη φαρμακολογία από το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Έκτοτε διεξάγει μεταδιδακτορική έρευνα στο εργαστήριο της Ειρήνης Σκαλιόρα στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, ειδικευόμενος, μεταξύ άλλων, στο ρόλο των νικοτινικών υποδοχέων στη λειτουργία των νευρώνων του εγκεφάλου.

Παύλος Δρακόπουλος