«Θα προτιμούσα να το έχω. Θα αισθανόμουν καλύτερα αν το είχα (…) αλλά νομίζω περισσότερο για λόγους επικοινωνίας, παρά για κάτι άλλο», δήλωσε ο αμερικανός πρόεδρος κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox News στο Πεκίνο, όπου συνεχίζει για δεύτερη ημέρα την επίσημη επίσκεψή του.

   «Αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι το βομβαρδίσουμε ξανά», πρόσθεσε, προφανώς αναφερόμενος στους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ εναντίον τριών ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων τον Ιούνιο του 2025.

   Ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει διάφορες, συχνά αντιφατικές δηλώσεις για το απόθεμα εμπλουτισμένου κατά υψηλό ποσοστό ουρανίου που διαθέτει το Ιράν. Έχει πει για παράδειγμα ότι είναι απροσπέλαστο, διότι θάφτηκε στα συντρίμμια εγκαταστάσεων, ή πως θα αρκούσε η εξ αποστάσεως επιτήρηση των εγκαταστάσεων αυτών.

ΦΩΤΟ EPA/JESSICA LEE
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Πούτιν και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχουν συναντηθεί περισσότερες από 40 φορές στη διάρκεια των ετών, πιο πρόσφατα στο Πεκίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Οι δύο άνδρες υπέγραψαν συμφωνία στρατηγικής σχέσης «χωρίς όρια» τον Φεβρουάριο του 2022, λιγότερο από τρεις εβδομάδες προτού η Μόσχα ξεκινήσει τη στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία.Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επισκέπτεται την Κίνα αυτή την εβδομάδα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Το ζήτημα της Ταϊβάν είναι το σημαντικότερο στις σινοαμερικανικές σχέσεις. Αν ο χειρισμός του είναι καλός, οι σχέσεις των δυο χωρών» θα παραμείνουν «συνολικά σταθερές». Όμως «αν ο χειρισμός του είναι κακός, οι δυο χώρες θα αντιπαρατεθούν», θα μπορούσαν ως και να «εμπλακούν σε σύγκρουση», είπε ο κ. Σι, χρησιμοποιώντας λέξη στη μανδαρινική γλώσσα που πάντως δεν σημαίνει απαραιτήτως ένοπλη σύρραξη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Ως τώρα, είναι γνωστό ότι 16 άνθρωποι τραυματίστηκαν εξαιτίας της επίθεσης. Δυστυχώς, ένας άνθρωπος απεβίωσε», ανέφερε μέσω Telegram ο στρατιωτικός περιφερειάρχης του Κιέβου, ο Τιμούρ Τκατσένκο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρά την πομπώδη υποδοχή που επιφύλαξε στον Τραμπ γι’ αυτή την επίσημη επίσκεψη, ο οικοδεσπότης του παρέμεινε ωστόσο από την πλευρά του σ’ ένα πιο συνηθισμένο και αυστηρό ύφος, επικαλούμενος τον Θουκυδίδη για να επαναλάβει πως η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να είναι «εταίροι, όχι αντίπαλοι».

Τα θέματα που προκαλούν εντάσεις μεταξύ των δύο πλευρών αφθονούν: εμπορικές σχέσεις, πόλεμος με το Ιράν, Ταϊβάν, πρόσβαση στις σπάνιες γαίες και τους ημιαγωγούς, τεχνητή νοημοσύνη… όλα ζητήματα τα οποία προκαλούν διενέξεις με διεθνείς προεκτάσεις.

Ο πρόεδρος Σι προειδοποίησε τον αμερικανό ομόλογό του ότι η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να έρθουν σε «σύγκρουση», αν η Ουάσινγκτον διαχειριστεί με κακό τρόπο το ζήτημα της Ταϊβάν.

«Το ζήτημα της Ταϊβάν είναι το πιο σημαντικό στις σινοαμερικανικές σχέσεις. Αν αντιμετωπισθεί σωστά, οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες (Κίνα και ΗΠΑ) θα μπορέσουν να παραμείνουν συνολικά σταθερές. Αν αντιμετωπισθεί κακά, οι δύο χώρες θα έρθουν αντιμέτωπες, ακόμα και θα συγκρουσθούν», δήλωσε ο Σι, χρησιμοποιώντας μια λέξη στη μανδαρινική που δεν σημαίνει απαραιτήτως στρατιωτική σύγκρουση.

Η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν μία από τις επαρχίες της, την οποία δεν κατάφερε να ενοποιήσει με το υπόλοιπο έδαφός της μετά το τέλος του κινεζικού εμφυλίου πολέμου το 1949. Ζητάει μια ειρηνική λύση, όμως επιφυλάσσεται αυτού που θεωρεί δικαίωμά της να προσφύγει στη στρατιωτική ισχύ.

– Κόκκινο χαλί –

Η Κίνα είναι αντίθετη σε κάθε δράση που θα έβλαπτε την επανένωση, η οποία είναι κατ’ αυτή μη διαπραγματεύσιμη και αναπόφευκτη, και αντιτίθεται στις παραδόσεις αμερικανικών όπλων στο νησί.

Η αμερικανική πολιτική για την Ταϊβάν βασίζεται σε μια σθεναρή στρατιωτική υποστήριξη προς το νησί, χωρίς να το αναγνωρίζει πλήρως ούτε να υποστηρίζει ανοικτά την ανεξαρτησία του.

«Η αμερικανική πλευρά επανέλαβε πολλές φορές τη σαφή και σταθερή υποστήριξή της προς την Ταϊβάν», αντέδρασε μετά τη συνάντηση η εκπρόσωπος της ταϊβανικής κυβέρνησης Μισέλ Λι.

Πέρα από τον εξαιρετικό χαρακτήρα της επίσκεψης, της πρώτης αμερικανού προέδρου έπειτα από εκείνη που είχε πραγματοποιήσει ο Τραμπ το 2017, η σύνοδος κορυφής παρουσιάζεται ευρέως ως η ευκαιρία για τα δύο μέρη για να διατηρηθεί μια κάποια σταθερότητα ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις και να μην επιδεινωθούν οι υφιστάμενες κρίσεις.

Ο Σι ξεδίπλωσε το κόκκινο χαλί για τον Ντόναλντ Τραμπ κατά την άφιξή του στο μνημειώδες Μέγαρο του Λαού, κέντρο της εξουσίας στην καρδιά της πρωτεύουσας δίπλα στην απέραντη πλατεία Τιενανμέν που είχε στρωθεί με τα χρώματα της Κίνας και των ΗΠΑ.

Αφού επιθεώρησαν ένα στρατιωτικό άγημα υπό τον ήχο κανονιοβολισμών και μετά χαιρέτισαν ένα πλήθος από παιδιά που κρατούσαν λουλούδια και σημαίες των δύο χωρών φωνάζοντας «καλωσόρισες, καλωσόρισες, θερμό καλωσόρισες!», οι Σι και Τραμπ άρχισαν γρήγορα να εξετάζουν τα θέματα που προκαλούν εντάσεις.

– «Σταθερότητα» –

Πριν κλείσουν οι πόρτες για τους δημοσιογράφους, ο Τραμπ, ο οποίος πιστεύει πως τα καταφέρνει καλά στις προσωπικές σχέσεις μεταξύ ισχυρών και υπογραμμίζει την εγγύτητά του με τον Σι, δήλωσε πως είναι «τιμή (του) που βρίσκεται δίπλα» στο κινέζο ηγέτη και «τιμή (του) να είναι φίλος» του.

«Οι σχέσεις ανάμεσα στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι καλύτερες παρά ποτέ», δήλωσε. «Θα έχουμε μαζί ένα υπέροχο μέλλον», πρόσθεσε.

«Έχω τόσο σεβασμό για την Κίνα, για τη δουλειά που έχετε κάνει. Είστε ένας μεγάλος ηγέτης, το λέω σε όλους», είπε ακόμα.

Ο Τραμπ δεν αναφέρθηκε ειδικά σε κανέναν από τους καβγάδες της στιγμής, επικεντρώνοντας στις δουλειές που ελπίζει να κάνουν οι πολλοί επικεφαλής επιχειρήσεων που τον συνοδεύουν.

Ψηλά στον κατάλογο των επιδιώξεων της Ουάσινγκτον είναι, για παράδειγμα, συμφωνίες στον τομέα της γεωργίας και ίσως η επικύρωση μιας μαζικής παραγγελίας αεροπλάνων στην Boeing.

Ο Τραμπ ελπίζει επίσης σε μια υπόσχεση για κινεζικές επενδύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Πεκίνο επέμενε, ενόψει της συνόδου κορυφής, στην αναζήτηση «σταθερότητας».

Οι δύο υπερδυνάμεις επιδόθηκαν το 2025 σε έναν άγριο εμπορικό πόλεμο με πλανητικό αντίκτυπο, επιβάλλοντας εξωφρενικούς τελωνειακούς δασμούς και πολλαπλούς περιορισμούς, αμέσως μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

– «Όχι αντίπαλοι» –

Οι Σι και Τραμπ συνήψαν τον Οκτώβριο μια εκεχειρία, η συνέχεια της οποίας αναμένεται ότι θα είναι μεταξύ των θεμάτων που θα συζητηθούν στη διάσκεψη κορυφής.

Από τον Οκτώβριο, η Κίνα αισθάνεται άμεσα τον αντίκτυπο από άλλες πολιτικές του Τραμπ, στη Βενεζουέλα και ακόμα περισσότερο στο Ιράν.

«Οφείλουμε να είμαστε εταίροι, όχι αντίπαλοι», είπε ο Σι στον Τραμπ.

«Μπορούμε άραγε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αντιμετωπίσουμε τις παγκόσμιες προκλήσεις και να φέρουμε μια μεγαλύτερη σταθερότητα στον κόσμο;», ρώτησε επικαλούμενος τα διδάγματα του Θουκυδίδη, ο οποίος έγραψε για τον κίνδυνο πολέμου όταν μια αναδυόμενη δύναμη έρχεται σε αντιπαλότητα με μια κυρίαρχη δύναμη.

Ο Σι Τζινπίνγκ δεν προχώρησε σε διαχύσεις, στις οποίες δεν είναι συνηθισμένος δημόσια, αν και ο Ντόναλντ Τραμπ είχε πει στα μέσα Απριλίου πως ο κινέζος πρόεδρος θα του έκανε μια «μεγάλη αγκαλιά» στο Πεκίνο.

Ο Σι παρέθεσε χθες, Πέμπτη, το βράδυ δείπνο προς τιμήν του Τραμπ. Σήμερα θα πάρουν μαζί το τσάι τους και στη συνέχεια θα γευματίσουν μαζί.

Σύμφωνα με την αμερικανική κυβέρνηση, ο Τραμπ θέλει να ασκήσει πίεση ώστε η Κίνα, πρωταρχικός στρατηγικός και οικονομικός εταίρος του Ιράν -είναι η κύρια χώρα που εισάγει το πετρέλαιό του- να χρησιμοποιήσει την επιρροή της για να υπάρξει μια διέξοδος στην κρίση στον Κόλπο.

ΦΩΤO EPA/Maxim Shemetov 
ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώνονται ήδη με ρυθμό ρεκόρ», σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας που κάνει την εκτίμηση ότι «μία νέα αποσταθεροποίηση των τιμών φαίνεται πιθανή καθώς πλησιάζει η περίοδος αιχμής της θερινής ζήτησης».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι έχει απογίνει το περίφημο βρετανικό σλόγκαν του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου «Keep calm and carry on» (κράτα την ψυχραιμία σου και συνέχισε); Εδώ και μία δεκαετία, από το δημοψήφισμα για το Brexit,  έξι πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον. Και έπειτα από τις καταστροφικές για το κυβερνών Εργατικό Κόμμα τοπικές εκλογές την περασμένη Πέμπτη, ο Κιρ Στάρμερ περιήλθε σε δεινή θέση.

Για λόγους σύγκρισης, ανάμεσα στο 1979 και το 2016, δηλαδή για μία περίοδο 37 ετών, οι Βρετανοί δεν είχαν γνωρίσει παρά πέντε πρωθυπουργούς, ανάμεσά τους την Μάργκαρετ Θάτσερ που έμεινε στην πρωθυπουργία για 11 χρόνια και τον Τόνι Μπλερ, στην πρωθυπουργία επί 10 χρόνια. Ο Κιρ Στάρμερ «δεν θα μείνει. Το μόνο ζήτημα είναι πότε θα φύγει και πώς», συνοψίζει ο Anthony Sheldon, ιστορικός, συγγραφέας βιβλίων για τους τέσσερις τελευταίους πρωθυπουργούς.

Περισσότεροι από 80 βουλευτές του Εργατικού Κόμματος επί 403 τον κάλεσαν χθες να παραιτηθεί. Τέσσερις υφυπουργοί παραιτήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Το Εργατικό Κόμμα είναι διχασμένο σε σχέση με το μέλλον του ηγέτη του.

Οι υποστηρικτές του έσπευσαν να λάβουν θέσεις μάχης. «Μία παρατεταμένη αποσταθεροποίηση δεν είναι προς το συμφέρον της Μεγάλης Βρετανίας», δήλωσε ο υπουργός Αμυνας Τζον Χίλι και ζήτησε όλες οι προσπάθειες να επικεντρωθούν στα προβλήματα της οικονομίας και της ασφάλειας. «Δεν είναι παιγνίδι. Η αστάθεια έχει συνέπειες στη ζωή των ανθρώπων», προειδοποίησε ο υπουργός Στέγης Στιβ Ριντ.

«Δυσανεκτικοί και ευέξαπτοι»

Για να εξηγήσει την αποσταθεροποίηση αυτή, ο Anthony Seldon κατηγορεί τους βουλευτές ότι έχουν γίνει «δυσανεκτικοί», «ευέξαπτοι». «Θέλουν άμεσα αποτελέσματα (…)  είναι μονίμως κολλημένοι στις δημοσκοπήσεις», λέει.

Ο πολιτικός σχολιαστής Matthew Syed, αν και καθόλου φαν του Στάρμερ, έφθασε μέχρι να δηλώσει στο BBC ότι το Ηνωμένο Βασίλειο «γίνεται μη κυβερνήσιμο». «Πώς θέλετε να πάρει κανείς ένα αντιδημοφιλές μέτρο γνωρίζοντας ότι μέσα στις επόμενες 24 ώρες θα υπάρξει τεράστια φημολογία για την θέση του στην ηγεσία;», είπε.

Ο Tony Travers, πολιτικός επιστήμονας στο London School of Economics θεωρεί ότι η οικονομική κατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο και η εξαφάνιση της οικονομικής ανάπτυξης ευθύνονται για την πολιτική αστάθεια.

«Μία οικονομική ανάπτυξη του 2,5% ετησίως επιτρέπει στις κυβερνήσεις να μειώσουν σταδιακά τους φόρους και να αυξήσουν τις δημόσιες δαπάνες. Με μία ανάπτυξη του 0% έως 1% σε ετήσια βάση, αυτό δεν είναι δυνατόν».

Ο Κιρ Στάρμερ υποσχέθηκε οικονομική ανάκαμψη, αλλά η ανάπτυξη παρέμεινε άτονη. Αλλά  αυτό χρονολογείται πριν από την ανάληψη της εξουσίας από τους Εργατικούς και τον Κιρ Στάρμερ, σύμφωνα με το Tony Travers, που πάει πίσω στην τραπεζική κρίση του 2008, το Brexit και την πανδημία.

Απογοήτευση

Στους δρόμους του Λονδίνου, οι Βρετανοί απαντούν στις ερωτήσεις του AFP λέγοντας ότι ο Κιρ Στάμρερ πρέπει να φύγει. «Είναι λυπηρό, διότι είχαμε τόσους πολλούς πρωθυπουργούς αυτά τα τελευταία χρόνια, είναι γελοίο», λέει ο Κλάουντιο, ψηφοφόρος του Εργατικού Κόμματος.«Αλλά δεν βρίσκεται πλέον στο ύψος της αποστολής του».

Σύμφωνα με τον Anand Menon, διευθυντή του Changing Europe, η κατάσταση είναι «ανησυχητική». «Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος όσο περισσότερο διαρκεί αυτή η αστάθεια, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες να βρεθούμε με μία λαϊκιστική μετά τις επόμενες εκλογές», που είναι προγραμματισμένες για το 2029.

Το κόμμα Reform UK υπό τον Νάιτζελ Φαράζ βγήκε νικητής στις τοπικές εκλογές της Πέμπτης, εξασφαλίζοντας μεγάλο αριθμό εδρών στα δημοτικά συμβούλια στην Αγγλία εις βάρος των Τόρις και των Εργατικών.

Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που γνωρίζει αυτήν την πολιτική αστάθεια, λέει ο Anand Menon συγκρίνοντας την κατάσταση της Βρετανίας και της Γαλλίας. «Πολλοί παράγοντες αυτής της αστάθειας είναι παρόμοιοι: πληθυσμοί απογοητευμένοι από την απουσία οικονομικής ανάπτυξης, καθώς και από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με την κυρία Μιούλερ, έως το 2035 ο κλάδος του αυτοκινήτου αναμένεται να χάσει άλλες 125.000 θέσεις εργασίας – κατά 35.000 περισσότερες από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί -, καθώς η κατασκευή των ηλεκτρικών οχημάτων είναι λιγότερο περίπλοκη και απαιτεί λιγότερα εξαρτήματα από την κατασκευή οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Ως αποτέλεσμα, χάνονται θέσεις εργασίας, κυρίως μεταξύ των προμηθευτών της αυτοκινητοβιομηχανίας. Ήδη από το 2019 ο κλάδος έχει καταργήσει 100.000 θέσεις.

Νέες θέσεις, αντιθέτως, στο πλαίσιο της μετάβασης στην κλιματική ουδετερότητα, δημιουργούνται εκτός Γερμανίας, λόγω των λιγότερο ανταγωνιστικών συνθηκών που επικρατούν στην εγχώρια αγορά. «Αυτή η εξέλιξη είναι ανησυχητική και δείχνει ότι η Γερμανία αντιμετωπίζει μια επίμονη και σοβαρή οικονομική κρίση. Οι συνθήκες παραγωγής στη Γερμανία επιδεινώνονται ραγδαία. Υψηλοί φόροι και εισφορές, ακριβή ενέργεια, υψηλό κόστος εργασίας, υπερβολική γραφειοκρατία – και ο κατάλογος των προκλήσεων δεν έχει τέλος», δήλωσε χαρακτηριστικά η πρόεδρος της VDA και τόνισε ότι η μετεγκατάσταση εταιρειών θα έχει συνέπειες για την ευημερία της χώρας, για την κοινωνική και πολιτική της σταθερότητα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η VDA τάσσεται υπέρ της ανατροπής του σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για σταδιακή κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, επισημαίνοντας ότι, εάν επιτρεπόταν η ταξινόμηση των συγκεκριμένων οχημάτων και μετά το 2035, θα μπορούσαν να διατηρηθούν περίπου οι 50.000 θέσεις εργασίας από αυτές που σήμερα κινδυνεύουν. «Η έννοια της υπερβολικής ρύθμισης έχει αποτύχει», δήλωσε η Χίλντεγκαρντ Μιούλερ.

Στο ίδιο πνεύμα, η διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρίας κατασκευής εργαλειομηχανών Trumpf Νίκολα Λάμπινγκερ-Καμιούλερ δήλωσε σήμερα στην Handelsblatt ότι «από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η οικονομική κατάσταση στη Γερμανία δεν ήταν ποτέ τόσο δραματική – ακόμη και ο κορονοϊός δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τη σημερινή πραγματικότητα».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ενώ αξιωματούχοι ανά την Ευρώπη συναντούν παρόμοιες δυσκολίες, η πολιτική ένταση στη Βρετανία έχει κλιμακωθεί σε τέτοιο βαθμό μέσα στη δεκαετία από το δημοψήφισμα για την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Ο Στάρμερ, ο έκτος πρωθυπουργός έκτοτε, υποσχέθηκε αλλαγή αλλά αγωνίζεται για να την επιτύχει.

Παρότι το μεγαλύτερο μέρος της οργής των ψηφοφόρων φαίνεται να στρέφεται προς τον ίδιο τον Στάρμερ, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά συγκεκριμένες πηγές απογοήτευσης τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ/ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ: Η επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης και των προοπτικών για το μέλλον γίνεται αισθητή από πολλά νοικοκυριά σε όλο τον βιομηχανοποιημένο κόσμο. Στη Βρετανία, αυτό οξύνεται από τις μεγάλες μισθολογικές αντιθέσεις ανάμεσα στους πλουσιότερους και στην υπόλοιπη κοινωνία: στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δείχνουν υψηλότερη από τον μέσο όρο εισοδηματική ανισότητα και ένα ευρύ χάσμα ανάμεσα στις απολαβές του ανώτατου 10% και εκείνες των υπολοίπων.

Επιπλέον, ο πληθωρισμός έχει αποδειχτεί “πιο επίμονος” στη Βρετανία σε σχέση με αλλού–ένας από τους λόγους που τα επιτόκια είναι υψηλότερα σε σχέση με την ευρωζώνη, πιέζοντας προς τα πάνω την αποπληρωμή των στεγαστικών δανείων για τους ιδιοκτήτες κατοικιών. Επίσης το γεγονός ότι η οικονομία της Βρετανίας είναι πολύ εκτεθειμένη στις τιμές του αερίου σημαίνει πως πλήττεται περισσότερο απ’ ό,τι άλλες από τον πόλεμο στο Ιράν.

Τα φορολογικά έσοδα βρίσκονται επίσης σε πορεία ιστορικού υψηλού, εξοργίζοντας πολλούς ψηφοφόρους, ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία ένας αριθμός ρεκόρ ανθρώπων εξαρτάται από προνοιακά επιδόματα, γεγονός που καλλιεργεί ένα αίσθημα αδικίας.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ/ΑΣΥΛΟ: Αυτό είναι ένα από τα πιο πολωτικά θέματα στην εγχώρια πολιτική και κάποιες φορές καταλαμβάνει την πρώτη θέση στις ανησυχίες των ψηφοφόρων πριν και από την οικονομία. Ο έλεγχος της μετανάστευσης ήταν ύψιστη προτεραιότητα για τους ψηφοφόρους που τάσσονταν υπέρ του Brexit στο δημοψήφισμα του 2016, αλλά ο καθαρός αριθμός των αφίξεων έφθασε σε επίπεδα ρεκόρ μετά την έξοδο της χώρας από το μπλοκ ενισχύοντας τη δημοτικότητα του αντιμεταναστευτικού κόμματος Reform UK του υπέρμαχου του Brexit Νάιτζελ Φάρατζ.

 Μετά την κορύφωση το 2023, οι προβλέψεις για την καθαρή μετανάστευση αναθεωρήθηκαν προς τα κάτω, μεταξύ άλλων επειδή περισσότεροι Βρετανοί φεύγουν από τη χώρα.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: Η βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών, οι οποίες επλήγησαν από χρόνια λιτότητας μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση στα τέλη των χρόνων του 2000, ήταν μια βασική προεκλογική δέσμευση του Στάρμερ το 2024 και κυρίως η αναζωογόνηση του δημόσιου Εθνικού Συστήματος Υγείας που ζορίστηκε σε οριακό σημείο από την πανδημία της COVID-19.

Οι λίστες αναμονής για υγειονομική περίθαλψη έφθασαν στο αποκορύφωμά τους το 2023 και έκτοτε έχουν υποχωρήσει, αλλά παραμένουν πάνω από τα επίπεδα πριν από την πανδημία. Επιπλέον, υπάρχει διάχυτη αγανάκτηση για την υποχρηματοδοτούμενη τοπική διοίκηση και τις υπηρεσίες δικαιοσύνης καθώς και την ανομοιόμορφη πρόσβαση στις οδοντιατρικές υπηρεσίες του ΕΣΥ.

ΤΟΠΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ: Οι δημοσκοπήσεις από την εταιρεία YouGov ενόψει των εκλογών έδειχναν δυσαρέσκεια με την κατάσταση των δρόμων στη χώρα να φθάνει στις πρώτες θέσεις της ανησυχίας των ψηφοφόρων σε τοπικό επίπεδο και με το 37% των ερωτηθέντων να απαντά ότι αυτό είναι το σημαντικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η περιοχή τους σε μια από τις δημοσκοπήσεις που δόθηκαν στη δημοσιότητα τον περασμένο μήνα.

Τα μέσα ενημέρωσης έχουν επικεντρωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό στους κινδύνους που προκαλούν οι λακκούβες στους δρόμους που δεν έχουν επισκευαστεί, παρά τους επιπλέον πόρους που έχουν αποδεσμευτεί για τη βοήθεια των τοπικών αρχών με στόχο να φτιαχτούν οι δρόμοι.

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Παρότι οι πιο προβεβλημένες στατιστικές δείχνουν μια μακροπρόθεσμη μείωση στα ποσοστά της εγκληματικότητας για τα περισσότερα αδικήματα, οι έρευνες δείχνουν ότι ένας στους πέντε πολίτες συστηματικά θεωρεί την εγκληματικότητα και την ανασφάλεια το σημαντικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Οι αναλυτές λένε ότι εν μέρει αυτό οφείλεται στον τρόπο που παρουσιάζεται το έγκλημα από τα μέσα ενημέρωσης ή από τις τηλεοπτικές εκπομπές.

‘Αλλοι επισημαίνουν γνήσια ανησυχία σχετικά με την αύξηση του αριθμού συγκεκριμένων αδικημάτων όπως οι κλοπές από καταστήματα, τα χαμηλά ποσοστά καταδικών για άλλα αδικήματα και οι καθυστερήσεις της δικαιοσύνης εξαιτίας της έλλειψης πόρων της εισαγγελικής υπηρεσίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο ρεπουμπλικάνος μεγιστάνας καυχιέται συχνά πως έχει τον πλήρη έλεγχο του κράτους της Λατινικής Αμερικής, μετά την αιματηρή αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση που είχε αποτέλεσμα να αιχμαλωτιστεί ο πρώην πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο την 3η Ιανουαρίου. Ο αμερικανός πρόεδρος, που έχει πει επανειλημμένα ότι θα ήθελε ο Καναδάς να γίνει «η 51η πολιτεία» των ΗΠΑ, πλέον στρέφει τις βλέψεις του στη Βενεζουέλα.

Τον Μάρτιο, με αφορμή αγώνα μπέιζμπολ, αναφέρθηκε στην πιθανότητα. «Γίνονται ωραία πράγματα στη Βενεζουέλα τώρα τελευταία (…) 51η πολιτεία, κανείς;» πέταξε μέσω Truth Social. Η υπηρεσιακή πρόεδρος Ροδρίγκες αρνήθηκε πως υπάρχει τέτοια πιθανότητα προχθές Δευτέρα, λέγοντας πως «δεν θα το εξετάζαμε ποτέ» διότι «αγαπάμε την ανεξαρτησία μας, τους ήρωες και τις ηρωίδες μας».

Επανέλαβε πάντως ότι η κυβέρνησή της προωθεί «διπλωματική ατζέντα συνεργασίας» με τις ΗΠΑ, μετά την αποκατάσταση των διμερών σχέσεων ανάμεσα στο Καράκας και την Ουάσιγκτον τον Μάρτιο, επτά χρόνια αφού τις είχε διακόψει ο Νικολάς Μαδούρο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ