Ένα αθώο παιχνίδι που πήρε μια αναπάντεχη τροπή και ένα γεγονός που κρατούνταν κρυφό για δώδεκα χρόνια, ανατρέπουν τις ισορροπίες. Οι άνθρωποι που πέρασαν μαζί με τον άντρα τις τελευταίες μέρες της ζωής του, ο Δημήτρης, ο Μάνος, η Σοφία και η Φανή συνδέονται σαν πιόνια σε μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από ψέματα και μυστικά. Τελικά, θα αποκαλύψουν την αλήθεια ή θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να απεμπλακούν από εκείνη; Γιατί κάποιος ανάμεσά τους, ίσως και να είναι ο πραγματικός ένοχος.

Ένα αστυνομικό θρίλερ γεμάτο μυστήριο, αγωνία και ανατροπές που κορυφώνονται μέχρι την τελευταία σελίδα.

Βιογραφικό

Η Κατερίνα Πανούση γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα. Είναι απόφοιτη του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πειραιά Τεχνολογικού Τομέα. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την κλασική μουσική παίζοντας βιολί και με τη φωτογραφία. Εργάζεται ως δικαστική υπάλληλος. Από τις εκδόσεις Επίμετρο κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά της Το άλλο κορίτσι (2024).

Ο Δημήτρης Μουδούρης γεννήθηκε στη Νάουσα το 1959. Από νεαρή ηλικία ζει και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην Ολλανδία και στο Βέλγιο. Ασχολείται με τη ζωγραφική και τη σχεδίαση κοσμημάτων. Έχει παρουσιάσει δύο ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής στο Έιντχόφεν της Βόρειας Βραβάντης στην Ολλανδία τα έτη 2008 και 2012. Γράφει ποίηση από τα μαθητικά του χρόνια. Το «Ποιημάτων Σκέψεις» είναι το πρώτο του βιβλίο.

Πετάω πέτρες

Παραγωγικός ο άνεμος σήμερα.

Πουλιά σού δείχνουν τη λευτεριά.

Να μπορούσα να σηκώσω τον βράχο,

Να βγάλω την καρδιά μου.

Να περάσω το μονοπάτι με τους

Δράκους που κρυφοκοίταζα με τα

Μάτια κάτω. Να βάλω φωτιά στην

Αμφιβολία, να ρίξω νερό για να δω

Τι απέμεινε.

Λογαριασμός απλήρωτος η ζωή.

Μόνο που έρχεται γελώντας όταν

Εσύ ματώνεις.

Κραυγή αγρίου ζώου απόψε.

Οι τσιγγάνοι χορεύουν στη φωτιά.

Κι εγώ πετάω πέτρες στον εαυτό μου.

Η μπλε βάρκα

Τόσες λέξεις πεταμένες στην άμμο,

Τόση άμμος να σκεπάζει τα λόγια.

Ο αέρας βρίσκει τους γλάρους

Απέναντι.

Τους σφυρίζει και

Τους μιλάει.

Κρυφοκοιτάς κρυμμένη

Κάτω από το σεντόνι σου.

Ιδρωμένες ρώγες του σταφυλιού σου,

Δροσιά ανακατεμένη με ψαλμό

Στα χείλη να ψιθυρίζουν.

Απάντηση στο φως τ’ ουρανού

Δεν βρίσκεις.

Κι ο έρωτας να σκεπάζει τον νου σου.

Έρχεται καταιγίδα, θα πάρει τις

Λέξεις, θα χαθούν.

Μα πάντα θα μιλάς στην

Αγριεμένη θάλασσα.

Θα σε περιμένω στη μπλε βάρκα,

Απέναντι στον μόλο.­­

Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) παρουσιάζει τα συγκεντρωτικά στοιχεία του δημόσιου δανεισμού βιβλίων για το 2025, τα οποία προέκυψαν από την επεξεργασία των δεδομένων που απέστειλαν οι δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες της χώρας.

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι ο δημόσιος δανεισμός εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς πρόσβασης των πολιτών στο βιβλίο, καταγράφοντας νέα αύξηση και αναδεικνύοντας τις αναγνωστικές προτιμήσεις των αναγνωστών και των αναγνωστριών.

Συμμετοχή βιβλιοθηκών και συγκέντρωση στοιχείων

Για τη συλλογή των δεδομένων, ο ΟΣΔΕΛ απέστειλε επιστολή σε 247 βιβλιοθήκες (δημόσιες, δημοτικές, παιδικές και κοινοτικές) σε όλη τη χώρα.

Από αυτές:

• Στοιχεία απέστειλε η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος
• Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 25 δημόσιες βιβλιοθήκες (ποσοστό κάλυψης 55,56%)
• Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 54 δημοτικές βιβλιοθήκες (ποσοστό κάλυψης 31,21%)
• Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 5 παιδικές (δημόσιες/δημοτικές) βιβλιοθήκες (ποσοστό κάλυψης 16,67%)

Η ανταπόκριση των βιβλιοθηκών παρουσιάζει σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά περιφέρεια, με υψηλά ποσοστά συμμετοχής σε ορισμένες περιοχές (όπως η Δυτική και η Κεντρική Μακεδονία) και χαμηλότερα σε άλλες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της συστηματικής καταγραφής των δεδομένων δημόσιου δανεισμού σε εθνικό επίπεδο.

Παράλληλα, αρκετές βιβλιοθήκες ενημέρωσαν ότι δεν διαθέτουν τη δυνατότητα εξαγωγής ή αποστολής στοιχείων, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της ψηφιακής αναβάθμισης των υποδομών τους.

Βασικά ευρήματα

• 876.885 συνολικοί δανεισμοί βιβλίων το 2025, έναντι 846.225 το 2024
• Αύξηση κατά 30.660 δανεισμούς (+3,6%) μέσα σε έναν χρόνο

Η αύξηση των δανεισμών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά αποτελεί θετική εξέλιξη για το οικοσύστημα του βιβλίου. Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι οι δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες εξακολουθούν να διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στην προώθηση της φιλαναγνωσίας, προσφέροντας ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, για όλες τις ηλικίες. Επισημαίνεται ότι το παραπάνω σύνολο δανεισμών αφορά μόνον τις βιβλιοθήκες οι οποίες απέστειλαν στοιχεία στον ΟΣΔΕΛ. Με μια κατ’ εκτίμησην αναγωγή ο συνολικός αριθμός δανεισμών από τις δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα (εξαιρούνται οι σχολικές και ακαδημαϊκές) προσεγγίζει τους 2.000.000 δανεισμούς για το έτος 2025.

Κατανομή δανεισμών ανά τύπο βιβλιοθήκης

• Δημόσιες βιβλιοθήκες: 299.475  δανεισμοί (34.15%)
• Δημοτικές βιβλιοθήκες: 577.410 δανεισμοί (65,85%)

Η κατανομή αυτή αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο των δημοτικών βιβλιοθηκών στη διάδοση της ανάγνωσης, ενώ παράλληλα επιβεβαιώνει τη σημαντική συμβολή των δημόσιων και παιδικών βιβλιοθηκών στην εξυπηρέτηση των αναγνωστικών αναγκών διαφορετικών ηλικιακών ομάδων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δημοτικές βιβλιοθήκες, παρά τις σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς το μέγεθος και τους διαθέσιμους πόρους τους, εξακολουθούν να εξυπηρετούν καθημερινά μεγάλο αριθμό αναγνωστών και αναγνωστριών, επιβεβαιώνοντας τον σημαντικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην ανάπτυξη της αναγνωστικής κουλτούρας.

Η λογοτεχνία εξακολουθεί να κυριαρχεί

Η μεγαλύτερη κατηγορία δανεισμών παραμένει η μυθοπλασία ενηλίκων, με 389.638 δανεισμούς, που αντιστοιχούν στο 44,5% του συνόλου.

Ακολουθούν:

• Μυθοπλασία παιδικών βιβλίων: 152.688 δανεισμοί (17,4%)
• Παιδικά εικονογραφημένα: 120.276 δανεισμοί (13,7%)
• Επιστημονικά βιβλία: 61.343 δανεισμοί (7,0%)

Οι τρεις πρώτες κατηγορίες συγκεντρώνουν πάνω από το 75% των συνολικών δανεισμών, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική προτίμηση των αναγνωστών/τριών στη λογοτεχνία για ενήλικες και παιδιά.

Τα στοιχεία του 2025 επιβεβαιώνουν επίσης ότι η ελληνική λογοτεχνία εξακολουθεί να κατέχει πρωταγωνιστική θέση στις προτιμήσεις του αναγνωστικού κοινού, ενώ ιδιαίτερα υψηλή παραμένει και η ζήτηση για παιδικά και εφηβικά βιβλία, γεγονός που υπογραμμίζει την αξία των βιβλιοθηκών στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας, ήδη από τις μικρές ηλικίες.

Πόσο «παλιά» είναι τα βιβλία που δανείζονται

Η ανάλυση των δανεισμών με βάση το έτος έκδοσης δείχνει ότι οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες στρέφονται τόσο σε σύγχρονους τίτλους, όσο και σε παλαιότερα, διαχρονικά έργα:

• Έκδοση τελευταίας 5ετίας: 24,5%
• Έκδοση 6–10 ετών: 24,5%
• Έκδοση 11-15 ετών: 18,0%
• Έκδοση 16-20 ετών: 13,2%
• Έκδοση άνω των 20 ετών: 19,8%

Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι, πέρα από τις νέες κυκλοφορίες, σημαντικό μέρος του ενδιαφέροντος παραμένει στραμμένο σε βιβλία που έχουν ήδη καθιερωθεί στο αναγνωστικό κοινό, επιβεβαιώνοντας τον διαχρονικό χαρακτήρα της λογοτεχνίας. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι λόγω των εξαιρετικά περιορισμένων πόρων που διαθέτουν οι βιβλιοθήκες για αγορά βιβλίων, υπάρχει σημαντικό έλλειμα στους πλέον πρόσφατους τίτλους.

Τα βιβλία με τους περισσότερους δανεισμούς

Τα πρώτα πενήντα βιβλία με τους περισσότερους δανεισμούς το 2025 ήταν:

Η κατάταξη αποτυπώνει τη σταθερή απήχηση ορισμένων ιδιαίτερα δημοφιλών τίτλων, οι οποίοι εξακολουθούν να επιλέγονται από το αναγνωστικό κοινό αρκετά χρόνια μετά την έκδοσή τους, παράλληλα με νεότερες κυκλοφορίες που βρίσκουν επίσης τη θέση τους στις συλλογές των βιβλιοθηκών.

Η Λένα Μαντά συνεχίζει να αποτελεί την πιο αγαπητή συγγραφέα του αναγνωστικού κοινού των βιβλιοθηκών, καταλαμβάνοντας τις πρώτες πέντε θέσεις της κατάταξης και συνολικά δεκαέξι θέσεις στα πρώτα πενήντα βιβλία, ενώ οι εκδόσεις Ψυχογιός έχουν εκδώσει την πλειοψηφία (συγκεκριμένα 38) των πρώτων πενήντα τίτλων.

Οι πρώτες δέκα εκδοτικές επιχειρήσεις με τους περισσότερους δανεισμούς:

Η πλήρης λίστα με τις πρώτες 50 εκδοτικές επιχειρήσεις είναι διαθέσιμη εδώ.

Το γεγονός ότι η δεκάδα των εκδοτικών επιχειρήσεων παραμένει αμετάβλητη σε σχέση με το προηγούμενο έτος υποδηλώνει τη σταθερότητα των αναγνωστικών επιλογών, αλλά και τη διαχρονική παρουσία συγκεκριμένων εκδοτικών οίκων στις συλλογές των δημόσιων και δημοτικών βιβλιοθηκών.

Οι δέκα Έλληνες και οι Ελληνίδες συγγραφείς με τους περισσότερους δανεισμούς:

Η κατάταξη των δέκα Ελλήνων και Ελληνίδων συγγραφέων με τη μεγαλύτερη συχνότητα δανεισμού ακολουθεί, για ακόμα μία χρονιά με τον Ευγένιο Τριβιζά στην κορυφή, του οποίου η απήχηση παραμένει αμείωτη. Η κατάταξη αναδεικνύει παράλληλα τη σταθερή παρουσία δημοφιλών Ελλήνων και Ελληνίδων δημιουργών, αλλά και τη σημαντική απήχηση της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής στο αναγνωστικό κοινό:

Η πλήρης λίστα με τους/τις πρώτους/πρώτες 50 Έλληνες και Ελληνίδες συγγραφείς είναι διαθέσιμη εδώ.

Οι δέκα Έλληνες και Ελληνίδες εικονογράφοι με τους περισσότερους δανεισμούς:

Η πλήρης λίστα με τους/τις πρώτους/πρώτες 50 Έλληνες και Ελληνίδες εικονογράφους είναι διαθέσιμη εδώ.

Η παρουσία εικονογραφημένων βιβλίων στις πρώτες θέσεις των δανεισμών επιβεβαιώνει τη σημαντική συμβολή τους στην ανάπτυξη της παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας και στη διαμόρφωση ποιοτικών εκδόσεων που επιλέγονται συστηματικά από το αναγνωστικό κοινό.

Αναλυτικά οι δέκα Έλληνες μεταφραστές και Ελληνίδες μεταφράστριες με τους περισσότερους δανεισμούς:

Η πλήρης λίστα με τους/τις πρώτους/πρώτες 50 Έλληνες και Ελληνίδες μεταφραστές/-στριες είναι διαθέσιμη εδώ.

Η Μαρία Αγγελίδου παραμένει για ακόμα μια χρονιά στην πρώτη θέση της κατάταξης. Η παρουσία των μεταφραστών και μεταφραστριών αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της μετάφρασης στη διάδοση της παγκόσμιας λογοτεχνίας και της γνώσης μέσω των ελληνικών βιβλιοθηκών.

Οι πρώτοι δέκα ξένοι συγγραφείς με τους περισσότερους δανεισμούς:

Η πλήρης λίστα με τους πρώτους 50 ξένους συγγραφείς είναι διαθέσιμη εδώ.

Οι επιλογές αυτές αποδεικνύουν ότι οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες στρέφονται τόσο σε διαχρονικούς, όσο και σε σύγχρονους ξένους δημιουργούς, με ιδιαίτερη απήχηση να παρουσιάζουν τα παιδικά, εφηβικά και αστυνομικά βιβλία.

Οι  πρώτοι δέκα ξένοι εικονογράφοι με τους περισσότερους δανεισμούς:

Η πλήρης λίστα με τους πρώτους 50 εικονογράφους είναι διαθέσιμη εδώ.

Ο δημόσιος δανεισμός στηρίζει το βιβλίο και τους δημιουργούς

Ο δημόσιος δανεισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της πολιτικής για το βιβλίο, εξασφαλίζοντας την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στη γνώση και τον πολιτισμό, ενώ παράλληλα αναγνωρίζει την αξία του έργου των συγγραφέων, μεταφραστών/τριών, εικονογράφων και εκδοτικών επιχειρήσεων.

Τα στοιχεία του δημόσιου δανεισμού αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και στο πλαίσιο της εφαρμογής του θεσμού της εύλογης αμοιβής για τον δημόσιο δανεισμό, ο οποίος διασφαλίζει ότι οι δημιουργοί και οι εκδοτικές επιχειρήσεις αποζημιώνονται για τη χρήση των έργων τους από τις δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία.

Ο ΟΣΔΕΛ θα συνεχίσει να συλλέγει, να επεξεργάζεται και να δημοσιοποιεί τα στοιχεία του δημόσιου δανεισμού, συμβάλλοντας στην αποτύπωση των αναγνωστικών τάσεων στην Ελλάδα και στην ανάδειξη της συμβολής των βιβλιοθηκών στην πολιτιστική ζωή της χώρας. Η αξιοποίηση των στοιχείων αυτών ενισχύει τον σχεδιασμό πολιτικών για το βιβλίο, προάγει τη φιλαναγνωσία και υποστηρίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του θεσμού της εύλογης αμοιβής προς όφελος όλων των δημιουργών και των εκδοτικών επιχειρήσεων.

Παράλληλα, αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά η ανάγκη στήριξης των δημόσιων και δημοτικών βιβλιοθηκών και ιδίως η αύξηση των ανθρώπινων και οικονομικών πόρων για την ενίσχυση των υποδομών, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και τον εμπλουτισμό των βιβλιοθηκών.

Θυμάται τη στιγμή που τη λάξευσαν, τη μετέτρεψαν σε ανθρώπινο σώμα και την τοποθέτησαν στο Ερέχθειο μαζί με τις υπόλοιπες πέντε, τις αδελφές της, όπως τις αποκαλούσε. Θυμάται, με τη βοήθεια της θεάς Μνημοσύνης, ιστορικές στιγμές που σημάδεψαν εκείνη και την Ελλάδα ολόκληρη, όπως τον Χρυσό Αιώνα της Αθήνας, άλλοτε πάλι την κατάκτηση της πόλης από τους Ρωμαίους, ύστερα όταν σιώπησαν οι θεοί και αντικαταστάθηκαν μνημεία με εκκλησίες ή όταν κάποτε πάτησε το ελληνικό έδαφος το οθωμανικό στοιχείο και μετατράπηκε ο χώρος του Παρθενώνα σε χαρέμι. Θυμάται τη στιγμή που την άρπαξαν κα την έσυραν στη βίλα του Έλγιν. Ακόμα και τον ήχο από τα καρφιά που έπεφταν σαν ριπές το ένα μετά το άλλο και την κλείδωσαν σε εκείνο το ξύλινο κιβώτιο που έμοιαζε με τάφο.

Όλα τα συναισθήματα που ένιωσε μακριά από την αττική γη που λάτρευε, τον μουντό ουρανό του Λονδίνου που τον αντίκριζε μέσα από ένα παράθυρο. Ένα παράθυρο που της έφερε κοντά ένα περιστέρι, την Παρηγοριά. Την Παρηγοριά που της κρατούσε συντροφιά σε όλα αυτά τα χρόνια της εξορίας της, που με το ράμφος της της έφερνε όλα τα νέα από τον έξω κόσμο με διάφορα αποκόμματα από μεγάλες ξένες εφημερίδες. Θυμάται όλα όσα ένιωθε όταν σαν έκθεμα την περιτριγύριζαν άνθρωποι από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, άνθρωποι που νόμιζαν πως δεν τους ακούει και δεν τους βλέπει μα όμως γινόταν ακριβώς το αντίθετο.

Όπως ακόμα θυμάται και το πώς ένιωσε όταν ο λόρδος Έλγιν για να ξεπληρώσει κάποια χρέη του την πούλησε στο Βρετανικό Μουσείο για 35.000 λίρες. Θυμάται το πώς ένιωσε στο άκουσμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, στο μεγάλο ΟΧΙ του 1940, στην έξαψη της ψυχής της όταν σε ένα απόκομμα εφημερίδας διάβασε για τη φωνή που πάλευε να τη φέρει πίσω εκείνη και τα Ελγίνεια Μάρμαρα όπως τα αποκαλούσαν πλέον. Τη φωνή της Μελίνας.

«Η επιστροφή του κενού» είναι ένα αφήγημα με δυσδιάκριτα όρια ανάμεσα στην ιστορία και τη φαντασία προσκαλώντας τον αναγνώστη σε κόσμους όπου το παρελθόν καίει, αναπνέει και αρνείται να ξεχαστεί. Η Ειρήνη Χιώτη δεν ήθελε να γράψει ακόμα ένα ιστορικό βιβλίο που να αφηγείται απλά τα γεγονότα από την οπτική των ανθρώπων. Ήθελε να δώσει φωνή σε ένα σύμβολο που, παρότι είναι φτιαγμένο από μάρμαρο, κουβαλά μέσα του τη μνήμη ενός ολόκληρου πολιτισμού.

«Δεν θυμάμαι πότε έπαψα να είμαι πέτρα. Ίσως δεν το κατάλαβα καν. Θυμάμαι μόνο το βάρος. Όχι εκείνο που κρατούσα στους ώμους μου, μα εκείνο που έμεινε όταν με πήραν. Με ονόμασαν έκθεμα. Με μέτρησαν. Με μετέφεραν. Με έβαλαν σε αίθουσες όπου οι άνθρωποι μιλούσαν μπροστά μου, χωρίς να γνωρίζουν πως άκουγα. Πέρασαν χρόνια. Ίσως αιώνες. Ο χρόνος δεν κυλά το ίδιο μέσα στο μάρμαρο. Και ύστερα, μια μέρα, με γύρισαν πίσω. Μα δεν μίλησαν για επιστροφή. Γιατί η λέξη «επιστροφή» ανήκει σε εκείνον που έρχεται από μακριά. Σε εκείνον που ακόμα ταξιδεύει. Σε εκείνον που δεν έχει φτάσει. Μα όταν κάποιος φτάσει αληθινά, η λέξη παύει να χρειάζεται.»

Βιογραφικό

Η Δρ. Ειρήνη Χιώτη, με καταγωγή από το Απέρι Καρπάθου, είναι ακαδημαϊκός με διεθνή σταδιοδρομία. Έχει διδάξει σε Αμερική, Ευρώπη, Ασία και Μέση Ανατολή και σήμερα υπηρετεί ως Επίκουρη Καθηγήτρια Αγγλικής στο Alfaisal University στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Η κλασική παράδοση, που είναι βαθιά ριζωμένη μέσα της, σε συνδυασμό με τις εξειδικευμένες σπουδές της στην αγγλική και την ελληνική γλώσσα, αλλά και ζώντας τόσα χρόνια μακριά από την πατρίδα κι έχοντας νιώσει πόσο δυνατή μπορεί να είναι η μνήμη ενός τόπου, την καθιστούν μια εξαιρετική αφηγήτρια.

Επηρεασμένος από τη αινιγματική προσωπικότητα του θετού του πατέρα, αποφασίζει να ψάξει το σκοτεινό του παρελθόν. Ανακαλύπτει πως ο πατέρας του ήταν ένας διαφορετικός άνθρωπος, ευαίσθητος, καλλιεργημένος, λάτρης της τέχνης, μέλος μιας μυστικής αδελφότητας προστασίας τσιγγάνων, με στοίχημα ζωής να βρει το δολοφόνο του τραπεζίτη φίλου του.

Ο θετός γιος, συνεχίζει την αναζήτηση του δολοφόνου στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Αιθιοπία και την Ελβετία, ρισκάροντας τη ζωή του. Διεθνή κυκλώματα αρχαιοκάπηλων, η βαλκανική μαφία, παλιές διαφορές και αντιδικίες δυσχεραίνουν την προσπάθεια. Συμπαραστάτες του ένας απόστρατος αστυνομικός, ένας Ρουμάνος καθηγητής καρδιολογίας και η ηγουμένη μιας Μονής των Μετεώρων. Μια εκρηκτική αλληλουχία γεγονότων, συμπτώσεων και καθηλωτική κινηματογραφική δράση οδηγούν στη σύλληψη του δολοφόνου και την αποκάλυψη του σατανικού σχεδίου.

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Καραγιάννης γεννήθηκε στα Γιάννενα, σπούδασε οικονομικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό και εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων στον τομέα των εξαγωγών. Το 2015-2019 διετέλεσε βουλευτής Ιωαννίνων. Αρθρογραφεί τακτικά για οικονομικά, αναπτυξιακά, κοινωνικά θέματα. Ασχολείται με τη λογοτεχνία και την ποίηση από τα μαθητικά του χρόνια. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1978, με την ποιητική συλλογή Ποιητικές μας ιστορίες.

Ακολούθησε το 1982 το Ρέκβιεμ, αποσπώντας θετικές κριτικές και σχόλια. Το 2010 κυκλοφόρησε το πολιτικό μυθιστόρημα Η ομίχλη έπεσε νωρίς στην Οδησσό (εκδ. ΚΨΜ), το 2019 το νουάρ μυθιστόρημα Ζάσταβα με σπασμένα φρένα (εκδ. Οσελότος) και το 2023 το, επίσης, νουάρ Έγκλημα στη Μαύρη Θάλασσα (εκδ. Πνοή).

Το βιβλίο αποτελεί μια συμβολή στην κατανόηση του σύνθετου κοινωνικού φαινομένου της σεξουαλικής σωματεμπορίας. Μέσω σύγχρονων θεωριών και κοινωνικών ερευνών αναδεικνύεται το φαινόμενο αυτό ως μορφή έμφυλης και δομικής βίας, η οποία είναι εγγεγραμμένη στις κοινωνικές δομές, στις πολιτισμικές αναπαραστάσεις και στις σχέσεις εξουσίας.

Σε μια περίοδο όπου η έμφυλη βία και η εμπορία ανθρώπων βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα καταθέτει μια μελέτη που συνδυάζει επιστημονική εγκυρότητα, κοινωνική ευαισθησία και σύγχρονο προβληματισμό. Το βιβλίο Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο για τις σχέσεις εξουσίας, τις έμφυλες ανισότητες και τις αόρατες μορφές εκμετάλλευσης, αναδεικνύοντας γιατί η κατανόηση του φαινομένου αποτελεί προϋπόθεση για την αντιμετώπισή του. Μια έκδοση που φιλοδοξεί να ξεπεράσει τα όρια της ακαδημαϊκής κοινότητας και να συμβάλει ενεργά στον δημόσιο διάλογο.

Αποτελεί μια τολμηρή παρέμβαση σε έναν από τους πιο αθέατους και σύνθετους κοινωνικούς προβληματισμούς της εποχής μας. Με σύγχρονη θεωρητική τεκμηρίωση, διεπιστημονική προσέγγιση και κοινωνική ευαισθησία, η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα φωτίζει τους μηχανισμούς που μετατρέπουν την έμφυλη βία και τη σεξουαλική εκμετάλλευση σε καθημερινή πραγματικότητα για χιλιάδες ανθρώπους. Ένα βιβλίο που υπερβαίνει την περιγραφή του φαινομένου και καλεί τον αναγνώστη να αναστοχαστεί πάνω στην εξουσία, την ελευθερία, το φύλο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον δημόσιο και επιστημονικό διάλογο.

Το βιβλίο ανοίγει νέους δρόμους σκέψης, προκαλεί ουσιαστικό προβληματισμό και εμπλουτίζει τον δημόσιο και επιστημονικό διάλογο γύρω από ένα ζήτημα που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Βιογραφικό

Η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα είναι απόφοιτη του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και κάτοχος διδακτορικού στην Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης και του Φύλου από το Πανεπιστήμιο Ιωννίνων. Τα τελευταία επτά χρόνια διδάσκει σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο. Το ερευνητικό και συγγραφικό της έργο επικεντρώνεται στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ετερότητες και στα ζητήματα φύλου, με δημοσιεύσεις που αφορούν την έμφυλη βία και τα στερεότυπα, καθώς και βιβλία για τις έμφυλες ταυτότητες και βραβευμένα λαογραφικά έργα. Παράλληλα εργάζεται ως ερευνήτρια σε προγράμματα ισότητας και ως επιστημονικά υπεύθυνη σε κέντρα παιδικής προστασίας.

Το 1752 ο Τζέιμς των Γκλεν εκτελέστηκε για τη δολοφονία του κυβερνητικού Κόλιν Κάμπελ. Ήταν αθώος χωρίς σχεδόν καμία αμφιβολία. Σήμερα, στήνονται πανό στο μνημείο του για να διαδηλώσουν ότι ο συνονόματός του Τζέιμς Στιούαρτ είναι αθώος, και η δημοσιογράφος Ρεμπέκα Κόνολι μυρίζεται ένα σπουδαίο ρεπορτάζ. Όσο η Ρεμπέκα σκαλίζει την ιστορία, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Μο Μπερκ, ηγεμονική μορφή του οργανωμένου εγκλήματος στο Ινβερνές, η οποία ζητάει εκδίκηση για το κακό που έγινε παλαιότερα στην οικογένειά της. Με φόντο το εντυπωσιακό τοπίο των Χάιλαντς, Η μνήμη των οστών είναι μια ιστορία αδικίας και μυστηρίου, όπου το παρελθόν έρχεται να στοιχειώσει το παρόν.

«Ένα θρίλερ συναρπαστικό, ελκυστικό και απόλυτα ικανοποιητικό».
LoveReading

«Η πλοκή είναι δραματική και καθηλωτική… συνάμα απολαμβάνεις την υπέροχη λυρική πρόζα που κρύβεται πίσω της».
Crime Fiction Lover

«Εκπληκτική ροή, αγωνία και επιδέξια περιγραφή των ηρώων».
Scotland on Sunday

Βιογραφικό

Ο Ντάγκλας Σκέλτον γεννήθηκε στη Γλασκόβη. Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος, εφοριακός, οδηγός ταξί (για δύο ημέρες), σερβιτόρος σε μπαρ (για δύο ώρες), δημοσιογράφος και ιδιωτικός ερευνητής. Έχει γράψει πολλά βιβλία σχετικά με αληθινά εγκλήματα και ιστορίες εγκλημάτων από τη Σκοτία, τώρα όμως έχει επικεντρωθεί στη μυθοπλασία. Το μυθιστόρημά του «Open Wounds» (Ανοιχτές πληγές) του 2016 ήταν στη μακρά λίστα για το βραβείο Μακίλβανι.

Ο Ντάγκλας έχει ερευνήσει αληθινά εγκλήματα για λογαριασμό δικηγόρων της Γλασκόβης και ήταν αναμεμειγμένος σε μια μακροχρόνια καμπάνια για την αποκατάσταση της δικαστικής πλάνης σχετικά με τους διαβόητους πολέμους επικράτησης συμμοριών (εμπόρων ναρκωτικών και κλεπταποδόχων) στο Ιστ Εντ της Γλασκόβης, κατά τη διάρκεια του 1970 και του 1980. Από τις Εκδόσεις Gema επίσης, κυκλοφορούν τα βιβλία του «Ο όρμος των καταιγίδων» και «Ασάλευτο αίμα».

Ο Αυγερινός γεννήθηκε μέσα στη φτώχια και την απαξίωση. Κανένας δε χαιρόταν, ούτε περίμενε τον ερχομό του. Θα έπαιρνε τον κατήφορο ή θα κατάφερνε ν’ ανεβεί τις ανηφόρες που θα συναντούσε στον δρόμο του; Ο δρόμος του στενός, γεμάτος περιπέτεια. Κάθε βήμα γίνεται με επιμονή, δοκιμάζοντας τη θέληση και τη δύναμη της ψυχής. Οι ανηφόρες που ανέβηκε αποτελούν, πέρα για πέρα, αληθινές ιστορίες.

Κάθε ανηφόρα και μια εμπειρία, ένα μάθημα ζωής. Κάθε γνωριμία, κάθε πόνος, κάθε δάκρυ γίνονται πολύτιμα εφόδια στη φαρέτρα των αγώνων του. Έζησε το θαύμα την ώρα που έφτασε στο χείλος του θανάτου. Η ζωή δεν ξεχωρίζει κανέναν. Ούτε έχει υποχρέωση να δώσει στον άνθρωπο πράγματα που προσδοκά…

Όταν ο ήλιος έγερνε προς τη δύση και το σκοτάδι ανέμενε να σκεπάσει το χωριό, ο Αυγερινός έκανε τον απολογισμό της ζωής του. Κατάφερε να κερδίσει το όνειρο; Νοσταλγικά ψιθύρισε: «Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου, για τις ανηφόρες της ζωής μου».

Βιογραφικό

Ο Κωσταντίνος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στη Λευκωσία. Είναι πτυχιούχος του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ Αθηνών. Κυκλοφόρησε συνολικά 57 βιβλία. Έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα, λαογραφικά και ταξιδιωτικά κείμενα, έργα παιδικής λογοτεχνίας και κυπριολογικές μελέτες. Συνεργάστηκε με τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς ΡΙΚ, ΣΙΓΜΑ και τον Λόγο σε θέματα που σχετίζονται με τον κυπριακό πολιτισμό. Έκανε παρουσιάσεις και κριτικές βιβλίων Κυπρίων και ξένων συγγραφέων σε εφημερίδες. Βραβεύτηκε αρκετές φορές σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, ενώ το 1992 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας για το βιβλίο του Παραμύθια από την Κύπρο.

Το 2017 τιμήθηκε από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (ΕΠΟΚ) με το Α΄ Βραβείο Ιστορίας-Λογοτεχνίας για το βιβλίο του Λιβάδια – Από τον οικισμό Τριδάτο στον Δήμο Λιβαδιών. Το βιβλίο του Κυπριακά μοναστήρια τ’ αγκωνάρια της πίστης μας βραβεύτηκε από τη Βιβλιογραφική Εταιρεία Κύπρου για την καλλιτεχνική και εκτυπωτική του αρτιότητα. Το έργο του Η Γοργόνα του Πόρτο Μπέλλο, επιλέχθηκε και προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ ΚΥΠΡΙΑ 2013, όπου απέσπασε άριστες κριτικές και εντυπώσεις. Βιβλία του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, ρωσικά, ρουμάνικα και τουρκικά.

Ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στη Βέροια το 1991 και τα τελευταία χρόνια ακολουθεί με συνέπεια μια πορεία στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης και λογοτεχνίας, με σταθερές διακρίσεις.Το 2023 συμμετείχε στις εκδόσεις «Παρέμβαση» με το ποίημά του «Χριστούγεννα σε ένα σπιτικό», το οποίο περιλήφθηκε στο συλλογικό έργο «Ο Χρόνος που περνά και χάνεται». Το 2024 απέσπασε τιμητική διάκριση για το διήγημά του στο συλλογικό βιβλίο «Φωτεινές Δροσοσταλίδες» των εκδόσεων «Ηλιαχτίδα».

Η σημαντικότερη διάκριση ήρθε το καλοκαίρι του 2024, όταν το αγγλόφωνο ποίημά του «LOVE» ξεχώρισε στο Μαρόκο υπό την επιμέλεια του εκδότη Mohamed Ellaghafi και εντάχθηκε στην παγκόσμια ποιητική ανθολογία A Global Poetic Anthology – The University of Moroccan Creators. Πρόκειται για μια συλλογή που συγκεντρώνει ποιητές από όλο τον κόσμο.

Επιπλέον, το 2025 συμμετέχει και στον νέο συλλογικό τόμο των εκδόσεων «Παρέμβαση» με τίτλο «Το Ταξίδι», με το ποίημά του «Το ταξίδι σου στο φως του Παραδείσου», που ήδη κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία.

Ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα νέου δημιουργού από τη Βόρεια Ελλάδα που επιμένει στην τέχνη του λόγου και καταφέρνει να ταξιδέψει την ελληνική γραφή πέρα από τα σύνορα.

Το ποίημά του «Rooted Generation» διακρίθηκε στη Γαλλία στην ανθολογία Water Anthology: La Fenêtre de Paris το 2026 και το βιβλίο πωλείται στο Amazon. Το 2026 έλαβε τιμητική διάκριση από τις εκδόσεις «Ηλιαχτίδα» για τον συλλογικό τόμο ποίησης «Ποιητικοί Ψίθυροι Καρδιάς».

Οι «Παραμυθένιες πένες» του συλλεκτικού τόμου του 1ου Φεστιβάλ Παιδικής Λογοτεχνίας «Κέφαλος» του 2026 περιλαμβάνουν ποιήματά του από τις εκδόσεις «Κέφαλος».

Τελετουργικές δολοφονίες με αναφορές στα παραμύθια του Άντερσεν συγκλονίζουν την Ευρώπη. Όταν η αλυσίδα του τρόμου φτάνει και στην Αθήνα, η έρευνα βυθίζεται σε έναν εφιάλτη όπου ο θρύλος, η φρίκη και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο; Ο βασικός ύποπτος είναι νεκρός εδώ και 150 χρόνια.

Από το οπισθόφυλλο:

Σήμερα τα ξημερώματα, σε εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό στην Πλάκα, η αστυνομία και το Τμήμα Ανθρωποκτονιών έγιναν μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ελλάδος έγκλημα. Στο κέντρο ενός δωματίου, καθισμένο σε μια ξύλινη κουνιστή καρέκλα, βρέθηκε ανδρικό σώμα αγνώστων στοιχείων, περίπου 35 ετών. Η δεξιά πλευρά του θύματος έφερε βαθιά θερμικά εγκαύματα, ενδεικτικά της έκθεσης σε υψηλή θερμοκρασία. Η αριστερή πλευρά είχε μετατραπεί πλήρως σε κέρινο ομοίωμα.

Απέναντι από το θύμα ήταν τοποθετημένος ένας παλαιού τύπου καθρέφτης, το ραγισμένο γυαλί του οποίου θύμιζε περίτεχνο ιστό αράχνης.

Το έγκλημα θεωρείται τελετουργικού χαρακτήρα και παραπέμπει στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα πρόσφατα σε Δανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία – όλα με αναφορές σε παραμύθια του Άντερσεν.

Ο συγγραφέας σημειώνει:

«Έγραψα το βιβλίο θέλοντας να αποτίσω έναν φόρο τιμής, με τον δικό μου ιδιαίτερο τρόπο, στην πηγή έμπνευσής μου: τον παραμυθά των παραμυθάδων, στον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Δεν επιθυμούσα να πειράξω τα παραμύθια του. Το αντίθετο. Ήθελα να τα ξαναγνωρίσει το κοινό στην αρχική τους πρωτόλεια μορφή −εκεί όπου η αθωότητα συνυπάρχει με τη σκληρότητα και το σκοτάδι δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις− και ταυτόχρονα να τα συνδυάσω με το μυστήριο και την ένταση της αστυνομικής λογοτεχνίας, με τον τρόμο πάντα να ελλοχεύει».

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Ο Αντώνης Τουμανίδης έγραψε ένα βιβλίο πολύ διαφορετικό από το μέσο αστυνομικό βιβλίο, το οποίο δεν θέλεις να αφήσεις από το χέρι σου, αν έχεις αγαπήσει έστω και ένα παραμύθι στη ζωή σου».

Μανίνα Ζουμπουλάκη, Athens Voice

«Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει χάσει μια ευκαιρία για την εγχώρια Σιωπή των Αμνών. Εδώ γίνεται ένας επαναπροσδιορισμός στο “παραμύθι”. Έχει, δε, ένα φινάλε που δεν το συλλαμβάνει ούτε ο υπαινιγμός…»

Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, κριτικός κινηματογράφου

«Το βιβλίο αξίζει και θα ακολουθήσει το παραμυθένιο μονοπάτι που χάραξε ο δημιουργός του».

Άρης Σφακιανάκης, συγγραφέας

«Το αστυνομικό μυθιστόρημα Άντερσεν του Αντώνη Τουμανίδη κινείται με παλμό και καθαρή αφηγηματική στόχευση, χτίζοντας έναν κόσμο όπου το αστυνομικό μυστήριο συναντά τη σκοτεινή ουσία των παραμυθιών του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Δεν χρησιμοποιεί το παραμύθι ως διακόσμηση, το μετατρέπει σε μηχανισμό».

Αλεξία Βλάρα, Diastixo

«Όσο για μας, διαβάζοντας το βιβλίο, σκεφτόμασταν πως ο Άντερσεν έζησε στο μεταίχμιο του τέλους της μοναρχίας και της ανόδου της αστικής δημοκρατίας, ενώ πλέον ζούμε παγκοσμίως ακριβώς το αντίθετο κατ’ ουσίαν. Οπότε το ερώτημα προκύπτει αναπόφευκτα: Και ζήσανε αυτοί καλά…;»

Νόρα Ράλλη, efsyn.gr

«Με αφετηρία αυτή την ιδέα, ο συγγραφέας διαμορφώνει την πλοκή του, στην οποία βρίσκονται εγκιβωτισμένα ολόκληρα τα παραμύθια, όπως επίσης αποσπάσματα από το ταξιδιωτικό ημερολόγιο του σπουδαίου Δανού παραμυθά. Το εν λόγω βιβλίο είναι ο πρώτος τόμος μιας τριλογίας, αλλά ήδη στο τέλος του συνειδητοποιούμε ότι ο Τουμανίδης δεν θέλει να περιγράψει απλώς τους τελετουργικούς φόνους… »

Χίλντα Παπαδημητρίου, Book Press

Βιογραφικό

Ο Αντώνης Τουμανίδης γεννήθηκε στη Σκύδρα το 1979. Σπούδασε ιστορία της τέχνης και αρχαιολογία στην Ελλάδα, καθώς και τεχνοκριτική, κινηματογράφο και θρησκειολογία στη Γαλλία. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου θρησκευτικής γλυπτικής από το Πανεπιστήμιο του Μπορντό και μιλάει τέσσερις γλώσσες. Είναι συγγραφέας, βραβευμένος σεναριογράφος, παραγωγός, μέλος του Σωματείου Σεναριογράφων Αμερικής (WGA East) και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ο Άντερσεν είναι το πέμπτο του βιβλίο και το πρώτο της «Τριλογίας των Δολοφόνων».