Ο Διεθνής Σύνδεσμος Μητρικού Θηλασμού- La Leche League International-LLLI (https://llli.org/) δημιουργήθηκε από το 1956 για να υποστηρίζει τις μητέρες και να φροντίζει τους γονείς στον θηλασμό και στην διατροφή των παιδιών με ανθρώπινο γάλα. Από το 1979 είναι επίσημος σύμβουλος του ΟΗΕ σε θέματα θηλασμού.

Στο Συμβούλιο Διευθυντών της La Leche League International για το 2025-2026 μετέχουν: η κα Jenny Belmont-Earl, η κα Tiziana De Meo, η κα Sarah Denniston, η κα Alejandra Hernando, η κα Jennifer Leopold, η κα RuthAnna Mather, η κα Elisabeth Michaelidou (Ελισάβετ Μιχαηλίδου), η κα Melisande Neal, η κα Susan Oldrieve, η κα Anabel Párraga, η κα Justice Reilly, η κα Diane Thompson & η κα Krishyon Young, ενώ συμπρόεδροι είναι οι: Diane Thompson και Sarah Denniston, Αντιπρόεδρος η κα Susan Oldrieve, Γραμματέας η κα RuthAnna Mather, ταμίας η κα Anabel Párraga και Εκτελεστική Διευθύντρια η κα Zion Tankard.

Όλη η προσπάθεια στηρίζεται στον εθελοντισμό και οι εθελόντριες σύμβουλοι είναι οργανωμένες σε οκτώ δομές που καλύπτουν πάνω από 80 κράτη. Στο Δίκτυο της Ευρώπης (European Area Network-EAN) συμμετέχουν περισσότερες από 21 δομές που καλύπτουν αντίστοιχα κράτη. Ο Σύνδεσμος Θηλασμού Ελλάδος-La Leche League Greece [προφέρεται Λα Λέτσε Λιγκ] (www.lllgreece.org) είναι ένα μη κερδοσκοπικό Σωματείο & εκπροσωπεί στην Ελλάδα τον Διεθνή Σύνδεσμο Θηλασμού La Leche League International.

Οι Σύμβουλοι Θηλασμού της LLL (LLL Leaders) είναι πρώτα απ’ όλα μητέρες με πείρα πάνω στον θηλασμό, που έχουν εκπαιδευτεί ειδικά μέσα στον Διεθνή Σύνδεσμο για να μπορούν να βοηθούν άλλες μητέρες να μάθουν την τέχνη του θηλασμού. Προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά και εκτός από τις Μηνιαίες Συναντήσεις δέχονται και τηλεφωνήματα από μητέρες.

Η αποστολή των εθελοντριών μητρικού θηλασμού είναι να βοηθούν τις μητέρες να θηλάσουν, προσφέροντας υποστήριξη και ενθάρρυνση από μητέρα σε μητέρα, πληροφόρηση και εκπαίδευση, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του θηλασμού ως βασικού παράγοντα για την υγιή ανάπτυξη του μωρού και της μητέρας.

Η κα Ελισάβετ-Ειρήνη Μιχαηλίδου (elismadeit@gmail.com,6972022499), από τον Σύνδεσμο Θηλασμού Ελλάδος, συμμετείχε στο 14^ο Διεθνές Συνέδριο Δικτύων Μητρικού Θηλασμού, 7-9 Νοε 2025, Λίμα Περού εκπροσωπώντας την Ευρωπαϊκή Περιοχή, που έγινε ταυτόχρονα με την συνεδρίαση του Παγκόσμιου Συμβουλίου.

Η Ε-Ε Μιχαηλίδου δήλωσε: Είναι μεγάλη χαρά και τιμή να συμμετέχω σε ένα Διεθνές Συνέδριο της La Leche League, εκπροσωπώντας την πολυμορφικότητα των χωρών της Ευρώπης. Η ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών με άλλες εθελόντριες από όλο τον κόσμο ενισχύει την κοινή μας αποστολή: να υποστηρίζουμε κάθε μητέρα που επιθυμεί να θηλάσει, με σεβασμό, ενσυναίσθηση και έγκυρη πληροφόρηση. Ενώ ταυτόχρονα εκπαιδεύουμε και υποστηρίζουμε τις εθελόντριες μας σε πάνω από 80 χώρες στο πολύτιμο έργο τους.»

Με αφορμή το ταξίδι της, επισκέφθηκε την Πανoρθόδοξη Εκκλησία στη Λίμα https://www.facebook.com/iglesia.ortodoxa.peru και συναντήθηκε με μέλη της Ελληνικής Κοινότητας στην πρωτεύουσα του Περού — μια μικρή αλλά ιδιαίτερα δραστήρια κοινότητα με ισχυρούς δεσμούς αγάπης με την Ελλάδα  https://www.facebook.com/Asociacion.Helenica.de.Lima.Peru «Οι Έλληνες είμαστε παντού και πάντα βρίσκουμε τρόπο να ενωνόμαστε και να γνωριζόμαστε! Τα παιδιά μου από τον Νέο Σκοπό Σερρών πρόσφεραν με χαρά παιδικά βιβλία τους για τα παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς που μαθαίνουν ελληνικά, ενώ συζητήσαμε τρόπους ενίσχυσης της Ελληνικής Κοινότητας στη Λίμα».

Η κα Ε-Ε. Μιχαηλίδου (6972022499), από τον Νέο Σκοπό Σερρών δήλωσε ότι η LLL πιστεύει ότι ο θηλασμός, με τα πολλά σημαντικά σωματικά και ψυχολογικά πλεονεκτήματά του, είναι ό,τι καλύτερο για το μωρό και τη μητέρα και είναι ο ιδανικός τρόπος για να θέσει καλές βάσεις στη σχέση γονέα-παιδιού. Η στοργική βοήθεια και η υποστήριξη του πατέρα επιτρέπει στη μητέρα να επικεντρωθεί στη μητρότητα, έτσι ώστε από κοινού οι γονείς να αναπτύξουν στενές σχέσεις που ενισχύουν την οικογένεια και συνεπώς ολόκληρη τη δομή της κοινωνίας.

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα (από το 1996), 1-7 Νοεμβρίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού-World Breastfeeding Week (WBW) από υποστηρικτές του θηλασμού (και σε πάνω από 170 χώρες). Η Παγκόσμια Συμμαχία Δράσης για τον Μητρικό Θηλασμό (WABA) εγκρίνεται και υποστηρίζεται από τη UNICEF, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), τη Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και Υπουργεία Υγείας πολλών χωρών.

Στις 15 Νοε 2025 η κα Ελισάβετ-Ε Μιχαηλίδου μετείχε στο Συνέδριο ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΥΠΑΙΘΡΟΥ, 15-16/11/2025, Καταχάς Πιερίας στην αποτύπωση εμπειριών από διάφορα μέρη της Ελλάδος. Η συμβολή της στο Συνέδριο εστιάσθηκε στην επιλογή για ποιότητα ζωής και στην απόφαση να μετακινηθεί ένας/μία αστός/η από την πόλη (Θεσσαλονίκη) για να πάει να ζήσει στην ύπαιθρο (Νέος Σκοπός Σερρών), να επιλέξει σύντροφό αγρότη και να μεγαλώσει τα τρία (3) παιδιά της στο καλύτερο δυνατό περιβάλλον (φυσικό, κοινωνικό, διοικητικό, πολιτιστικό κλπ). Τονίσθηκε ιδιαιτέρως το υγιέστερο κοινωνικό περιβάλλον-γειτονιά, το αίσθημα ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής, αλλά και η ζωντανή σχέση της οικογένειας με όλους τους συγγενείς.

Η κα Ε-Ε Μιχαηλίδου (6972022499) αναφέρθηκε στην συμμετοχή σε τοπικές εθελοντικές δραστηριότητες που κρατάνε «ζωντανή» την τοπική κοινωνία και προσφέρουν εμπειρίες στα νεότερα μέλη της κοινωνίας. Επίσης τόνισε την δυνατότητα δημιουργίας πρόσθετου εισοδήματος και μέσω της οικοτεχνίας, αλλά και της επιχειρηματικής δράσης στην αξιοποίηση-μεταποίηση-δεύτερη ευκαιρία αγαθών ώστε να επιτευχθεί ο μηδενισμός των σκουπιδιών-απορριμμάτων. Μάλιστα επέδειξε τσάντα από υφάσματα χρησιμοποιημένων ρούχων.

Την ίδια περίοδο γιορτάσθηκε η Εβδομάδα Γυναικείας Επιχειρηματικότητας-FEW- Female Entrepreneurial Week, η οποία πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια και διοργανώνεται από τον ΣΕΓΕ-Ελληνικό Σύνδεσμο Γυναικών Επιχειρηματιών. Φέτος η γιορτή περιελάμβανε το Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικείας Επιχειρηματικότητας FCEM2025- που έγινε στην Αθήνα, 3-5/11/2025. Η κα Ε-Ε Μιχαηλίδου δημιούργησε εξατομικευμένα προϊόντα & εργαστήρια με εφαρμογή ηθικών πρακτικών κατασκευής, φτιαγμένα για τις προσωπικές ανάγκες, με σεβασμό στο περιβάλλον, κατάλληλων για μια καθημερινότητα με μηδενικά απορρίμματα!

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382, ΑγροΝέα, AgroBus

Αυτό ήταν το κυριότερο στοιχείο της μελέτης που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση «Διεθνείς καλές πρακτικές για την προώθηση της γυναικείας ναυτικής απασχόλησης» που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 89ης ΔΕΘ, από τον επιστημονικό υπεύθυνο της έκδοσης και καθηγητή Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας Γαβριήλ Αμίτση.
Την εκδήλωση άνοιξε αρχικά με χαιρετισμό της η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Απασχόλησης, Νίκη Κεραμέως. “Το ΝΑΤ είναι ο αρχαιότερος ασφαλιστικός φορέας. Έχει αναπτύξει μι δράση προκειμένου να αναπτυχθεί το ναυτικό επάγγελμα. Η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει το πραγματικό πρόσωπο της ναυτικής απασχόλησης στην Ελλάδα. Η ελληνική ναυτιλία παίζει καίριο ρόλο, με την χώρα μας να πρωτοπορεί στην γυναικεία απασχόληση η οποία είναι στο 7,8%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 2,4%. Αυτή η μελέτη μας ανοίγει πραγματικά τα μάτια για την γυναικεία απασχόληση στην ελληνική ναυτιλία” τόνισε.
Από την πλευρά της η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής; Απασχόλησης, Άννα Ευθυμίου επισήμανε πως: “Είναι μια εκδήλωση που αναδεικνύει το μέλλον της ελληνικής ναυτιλίας και την γυναικεία απασχόληση Η μελέτη δεν είναι απλώς μια καταγραφή δεδομένων. Αναδεικνύει τις διεθνείς καλές πρακτικές και φωτίζει τα εμπόδια τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν, όπως στερεότυπα και ανισότητες. Οι Ελληνίδες που ασχολούνται με την ναυτιλία αγγίζουν το 7,8% του ναυτικού εργατικού δυναμικού, αλλά αξίζει αυτό το ποσοστό να είναι μεγαλύτερο”.
Η διοικήτρια του ΝΑΤ, Γεωργία Μανιάτη μίλησε για τον ρόλο του Ταμείου, τονίζοντας ότι “το ΝΑΤ με ιστορία άνω των 160 ετών συνεχίζει να είναι προσηλωμένο στον στόχο του που είναι να στηρίζει τους ναυτικούς. Η ναυτοσύνη αποτελεί αποτελεί διαχρονικό βήμα προόδου και εξωστρέφειας για την Ελλάδα. Σε διεθνές επίπεδο οι πρακτικές που εφαρμόζονται για την ενίσχυση της παρουσίας των γυναικών στην ναυτιλία ανοίγουν νέους δρόμους για την ισότητα των φύλων. Η μελέτη αναδεικνύει τις πρακτικές και αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την ενίσχυση της γυναικείας παρουσίας στο ναυτικό επάγγελμα”.
Από την πλευρά του ο καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας και Διευθυντής του Ερευνητικού Εργαστηρίου Κοινωνικής Διοίκησης στο Τμήμα Διοίκησης, Γαβριήλ Αμίτσης, ανακοίνωσε τα στοιχεία της μελέτης επισημάνοντας πως: “αυτή πραγματοποιήθηκε το 2ο τρίμηνο του 2025 και είχε στόχο την ανάπτυξη της γυναίκειας απασχόλησης στην ναυτιλία. Τα στοιχεία τα τελευταία χρόνια δείχνουν άνοδο της γυναικείας παρουσίας. Το 2020 απασχολούνταν 1237 γυναίκες, το 2021 «ανέβηκαν» στις 1371 γυναίκες, το 2022 έφθασαν τις 1619, το 2023 έγιναν 1838 και πέρσι απασχολούνταν συνολικά 2048 γυναίκες. Δηλαδή βλέπουμε μια μεγάλη αύξηση χρόνο με τον χρόνο. Ο μέσος όρος των γυναικών στην ναυτιλία είναι 7,85% με το 80,1% να είναι έως 45 ετών και το 48,7% ναι είναι μέχρι 30 ετών. Επίσης ένα άλλο στοιχείο είναι ότι ενώ μέχρι τώρα υπήρχαν γυναίκες σχεδόν μόνο στα επιβατικά πλοία, αλλά το τελευταίο διάστημα βλέπουμε να αυξάνεται το ποσοστό των γυναικών που δουλεύουν σε δεξαμενόπλοια. Η μελέτη αυτή ήθελε να αποτυπώσει την γυναικεία απασχόληση και να αναδείξει τις αντιπροσωπευτικές διεθνείς προοπτικές. Φυσικά πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχουν και διάφορες προκλήσεις, όπως η έλλειψη ενημέρωσης, η υιοθέτηση των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων και η περιορισμένη ενημέρωση για τις πραγματικές συνθήκες εργασίας. Τέλος, η αντιμετώπιση των προκλήσεων μπορεί να γίνει με την προώθηση της ισότητας των φύλων, την εφαρμογή ελαχίστων ορίων για την απασχόληση και κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων και την εφαρμογή ελαχίστων ορίων για την κοινωνική προστασία των ναυτικών”.

Κυριάκος Παρασίδης / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο στόχος αυτός θα μπορούσε να επιτευχθεί «ακόμα και πριν από το 2040, εφόσον λίγες μόνο γυναίκες θα προσβάλλονται από τη νόσο, η οποία θα μπορούσε έτσι να θεωρηθεί εξαλειφθείσα», ανέφερε εκφράζοντας την ικανοποίησή του σε ανακοίνωση ο εν λόγω Σύνδεσμος.

«Θα είναι η πρώτη φορά που εξαφανίζεται ένας τύπος καρκίνου», πρόσθεσε.

Αυτή τη στιγμή, η συχνότητα αυτού του τύπου καρκίνου είναι κάτω από 10 στους 100.000, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στη δανική Επιθεώρηση των Ιατρών.
Σύμφωνα με τα κριτήρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η νόσος θα θεωρηθεί πως έχει εξαλειφθεί στη Δανία όταν το ποσοστό επανεμφάνισης θα είναι κάτω από τους 4 στους 100.000.

Το ποσοστό του εμβολιασμού κατά της μόλυνσης από τον ιό των θηλωμάτων (HPV), που είναι η κύρια αιτία της νόσου, είναι 89% για τα αγόρια και τα κορίτσια 12 ετών για την πρώτη από τις δύο δόσεις του εμβολίου. Είναι λίγο κατώτερο από το στόχο του 90%.
Όσον αφορά την ανίχνευση, 60% των γυναικών στη Δανία δέχονται την προσφορά να εξετασθούν, δηλαδή δέκα μονάδες κάτω από το στόχο συμμετοχής που βρίσκεται στο 70%.

Η Σουηδία έχει ακόμα πιο βραχύ στόχο εξάλειψης, για το 2027, σύμφωνα με τα σουηδικά περιφερειακά κέντρα καρκινολογίας (RCC).

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Άννα Γουίλσον δεν παραδόθηκε στις δυσκολίες, πολέμησε, ονειρεύτηκε, σπούδασε και κατάφερε να χαράξει μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα μια αξιοζήλευτη επαγγελματική πορεία ως wedding planner και εμπνεύστρια μιας διαδικτυακής ομάδας για γυναίκες επιχειρηματίες στην Ελλάδα, που σήμερα αριθμεί περίπου 2.000 γυναίκες μέλη.
«Το 2014 βρέθηκα διαζευγμένη μέσω της οικονομικής κρίσης. Τα οικονομικά μου ήταν πολύ στενάχωρα και το μέλλον μας αρκετά χλωμό χωρίς ελπίδα στην Ελλάδα», εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Άννα Γουίλσον και συνεχίζει, «σπουδές δεν είχα, υπεύθυνη εξολοκλήρου για τον γιο μου, δεν είχα πάρα να σκεφτώ τη μετακόμιση σε άλλη χώρα. Η μόνη χώρα που για μένα ήταν εύλογη επιλογή λόγω της αγγλικής γλώσσας, ήταν η Αγγλία».

«Έτσι άρχισα να μαζεύω ακόμα και τα λεπτά του ευρώ για να βγάλω τα εισιτήρια μας και να έρθουμε Αγγλία στην ξαδέλφη μου. Φτάσαμε με τον γιο μου τον Ιούλιο του 2014 στην Αγγλία, με μόλις 300 ευρώ στην τσέπη και μια καρδιά γεμάτη όνειρα και ελπίδα για καλύτερο μέλλον για τους δύο μας. Το πιο δύσκολο όμως από όλα, ήταν το ταξίδι προς το άγνωστο, οι φόβοι αν θα τα κατάφερνα και η σκέψη ότι δεν έχω περιθώρια αποτυχίας. Είχα το γιο μου να με κοιτάει στα μάτια, μόνο εμένα είχε για στήριγμα και αυτό μ’ έκανε να σφίξω το στομάχι, να απομακρύνω κάθε φόβο και κάθε σκέψη αμφιβολίας και στη θέση αυτού, συνέχεια έλεγα στον εαυτό μου πως όλα θα πάνε μια χαρά», υπογράμμισε.
Δεν είχε κανένα περιθώριο καθησυχασμού, όπως σημειώνει, «άρχισα από την πρώτη μέρα να αναζητώ πόρτα πόρτα για δουλειά σε καφετέριες. Είχα επίσης επικοινωνία με πελάτες μου, από τα χρόνια που δούλευα τις τουριστικές σεζόν, που είχαμε κρατήσει επαφές και μου είπαν να ανέβω στη Βόρεια Αγγλία, κοντά στο Λίνκολν για να αναζητήσω εργασία. Ακολούθησα τη συμβουλή τους και έδωσα το βιογραφικό μου σε καφετέριες μάλιστα στην τελευταία, μου ζήτησαν να κάνω την επόμενη μέρα συνέντευξη, γιατί είχαν άμεση ανάγκη να προσλάβουν κάποιον και αμέσως έκανα και δοκιμαστικό. Την τέταρτη ημέρα που είχα φτάσει στη χώρα, μου έκαναν πρόσληψη. Ξεκίνησα λοιπόν δουλειά ημιαπασχόληση για έξι ώρες ως μπαρίστα και μια φορά την εβδομάδα ως μαγείρισσα. Ο μικρός μπήκε αμέσως σχολείο και οι καλοί μου φίλοι με φιλοξένησαν τον πρώτο καιρό».
Η νεαρή μητέρα γρήγορα αντιλήφθηκε πως στη συγκεκριμένη χώρα είχε πολλά περιθώρια επαγγελματικής εξέλιξης. «Στο τέλος του πρώτου μήνα ο μισθός μου με είχε σοκάρει! Δούλευα τις μισές και παραπάνω ώρες από αυτές που δούλευα στην Ελλάδα, είχα τον χρόνο να πάω τον μικρό σχολείο και να τον πάρω καθώς και χρόνο να περνάμε μαζί μέχρι την ώρα του ύπνου και μετά είχα και περίσσευμα εισοδήματος που είπα αυτή είναι η ευκαιρία μου να ξεκινήσω σπουδές. Γράφτηκα σε online σχολή για διοργάνωση γάμων και εκδηλώσεων και σε ένα χρόνο είχα πάρει το πρώτο μου πτυχίο ως wedding planner και είχα ανεβάσει ζωντανά την πρώτη μου ιστοσελίδα τον Απρίλιο του 2015 το Greek Dream Planners. Συνέχιζα δουλειά στην part time απασχόληση μου», εξηγεί.
«Το 2017 δύο χρόνια μετά, η επιχείρηση μου ήταν στάσιμη, έβλεπα άλλες γνωστές μου από τη σχολή, να κάνουν μεγάλους υπέροχους γάμους, ενώ εγώ δεν είχα κανέναν, παρά κάτι ζευγάρια που ήθελαν να κλεφτούν και να κάνουν τον γάμο τους στην Ελλάδα. Άκουσα τότε να μιλάνε συνάδελφοί μου για “ιδανικούς πελάτες” και εκείνη ήταν η στιγμή που διαπίστωσα ότι δεν είχα ιδέα ποιοι ήταν για μένα οι ιδανικοί πελάτες και πως δεν ήξερα τίποτα σχετικά με το marketing. Έτσι τον Ιούλιο του 2017 ξεκίνησα δουλειά με μια business coach, η οποία μου έμαθε τα πάντα για το online marketing της επιχείρησης μου. Μέσα σε τρεις μήνες και για την ακρίβεια την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου άρχισαν να έρχονται το ένα αίτημα μετά το άλλο, για γάμους στην Ελλάδα από ξένα ζευγάρια. Πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου είχα κλείσει πέντε μεγάλους γάμους, οι οποίοι μου έφεραν 11 χιλιάδες λίρες σε τζίρο μέσα σε μια εβδομάδα, όσο θα έβγαζα κυριολεκτικά μέσα σε μια ολόκληρη χρονιά από την part time δουλειά μου. Παρέδωσα την παραίτηση μου και δεν έχω ξανά δουλέψει υπάλληλος από τότε».

«Το 2018 οι συνάδελφοι μου από τον κλάδο των γάμων στην Ελλάδα με ρώτησαν: “Άννα πού τους βρίσκεις αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους για πελάτες;” Και τους είπα πως ήταν θέμα marketing, τους έδωσα μερικές συμβουλές και δύο μήνες μετά με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε πως δούλεψε και για αυτούς το marketing που τους είπα να εφαρμόσουν και αυτό ήταν η αφετηρία μου για να κοιτάξω σοβαρά να βοηθήσω άλλους επιχειρηματίες στην Ελλάδα, με τις επιχειρήσεις τους ως business coach. Σπούδασα Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό από το American Union of NLP με ειδικότητα στο online business. Το 2019 ξεκίνησα μια κλειστή ομάδα στο Facebook για γυναίκες επιχειρηματίες στην Ελλάδα που σήμερα είμαστε περίπου 2.000 γυναίκες σε αυτήν την κοινότητα.
Η Άννα εγκαταστάθηκε πλέον μόνιμα στην Αγγλία, μαζί με τα δύο αγοράκια και τον σύζυγό της. Κάνει όμως αρκετά ταξίδια τον χρόνο στην Ελλάδα, είτε για τους γάμους που διοργανώνει, είτε για τα εκπαιδευτικά της σεμινάρια, που απευθύνονται σε Έλληνες & Ελληνίδες φιλόδοξους επιχειρηματίες. Έχει καταφέρει να μπορεί να δουλεύει τέσσερις ώρες την ημέρα, για τέσσερις ημέρες την εβδομάδα και να βγάζει πάνω από 5.000 ευρώ τον μήνα. Όπως λέει και η ίδια: «Μην φοβάστε να ακολουθήσετε τα όνειρά σας και να δημιουργήσετε τη ζωή που πάντα επιθυμούσατε. Έχετε απίστευτη δύναμη στα χέρια σας για να πετύχετε και να γίνετε ο άνθρωπος που πάντα επιθυμούσατε».

Τις φωτογραφίες παραχώρησε η Άννα Γουίλσον για χρήση

Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου / ΑΠΕ-ΜΠΕ

168 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ιστορική εξέγερση των υφαντριών της Νέας Υόρκης, που έλαβε χώρα στις 8 Μάρτη του 1857, όταν σφαγιάστηκαν, διαμαρτυρόμενες  στους δρόμους, για αυτονόητα εργασιακά και εν γένει ανθρώπινα δικαιώματα.  Μια επέτειος που έγινε οικουμενική σημαία  του εργατικού αλλά και του φεμινιστικού κινήματος, λαμβάνοντας καθολικό χαρακτήρα διαμαρτυρίας και διεκδικήσεων για την προάσπιση των δικαιωμάτων της γυναίκας, σε κάθε τομέα της κοινωνικής της ζωής.  Δυο αιώνες μετά,  οι κοινωνίες εκσυγχρονίστηκαν και δικαιώματα, όπως και προνόμια, έχουν πλέον άπαντες, μέχρι και τα κατοικίδια και αδέσποτα ζώα, με χιλιάδες γυναίκες την ίδια στιγμή – ό,τι πιο οξύμωρο –  παγκοσμίως, να κακοποιούνται καθημερινά, συστηματικά και δεκάδες να δολοφονούνται!

Γυναίκες που ντύθηκαν τις στολές πολλών ανδρικών επαγγελμάτων, δικαίωσαν και με το παραπάνω τους εκάστοτε αγώνες του φεμινιστικού κινήματος. Πρωταγωνίστριες πλέον σε κάθε εργασιακό χώρο εκπροσωπούν και τιμούν επάξια, σε κάθε τομέα εργασίας, το γυναικείο φύλο. Ωστόσο, όταν κλείσει πίσω τους η πόρτα του σπιτιού βιώνουν, κατά το αρχαίο ρητό «τα εν οίκω μη εν Δήμω», τα αρχαιότερα ή καλύτερα πρωτόγονα ένστικτα της πατριαρχικής επιβολής του ανδρικού «Εγώ». Και ενώ ο πολιτικός και νομικός Πολιτισμός εισηγούνται και νομοθετούν υπερσύγχρονα θεσμικά πλαίσια θωράκισης της γυναικείας αξιοπρέπειας και ισονομίας, κάθε σύζυγος, σύντροφος, πατέρας ή αδελφός, (ανεξαρτήτως κοινωνικής επιφάνειας ή μορφωτικού επιπέδου) κακοποιητικών διαθέσεων και εκδηλώσεων εξουσιάζει σωματικά, ψυχολογικά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο την χειραφετημένη κατά τα άλλα γυναίκα, ως αντικείμενο της ιδιοκτησίας του.  Αυτό που λέει ο λαός: «Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες» αποτελεί τραγική πραγματικότητα δυστυχώς και στη χώρα μας.  Πολύ περισσότερο «ουαί και αλίμονο» στην άνεργη γυναίκα που βιώνει τις συνέπειες της οικονομικής εξάρτησης και βίας.

Αν χρειαζόμαστε ημερομηνίες ορόσημα, σαν την 8^η Μάρτη, για να θυμόμαστε την υποχρέωσή μας να νοιαστούμε για τα παραπάνω … καλώς κρυμμένα κακώς κείμενα, συγκεκαλυμμένα εγκλήματα δραστών και ηθικών αυτουργών της σιωπής, της ανοχής  και της αναβλητικότητας,   τότε θα είμαστε υπόλογοι και αναπολόγητοι, όχι απέναντι στα ανά εποχή κοινωνικά κινήματα, αλλά στην ίδια μας τη συνείδηση.

Τιμούμε την 8^η Μάρτη, όχι μόνο λόγω αλλά κυρίως… έργω!

Ο Σύλλογος Κοινωνικής Παρέμβασης «Έρασμος», σεβόμενος τις ιδρυτικές αρχές του, ζυμωμένος εδώ και 18 χρόνια, με τους αγώνες και τις αγωνίες της κακοποιημένης γυναίκας, τιμά την 8^η Μάρτη και όλες τις συναφείς επετείους για τη γυναίκα, ως σταθμούς, αλλά και οδοδείκτες, μιας καθημερινής πορείας έργου πρόληψης και αντιμετώπισης της βίας, μέσα από συγκεκριμένο έργο. Με τον Ξενώνα Βραχείας Διαμονής θυμάτων βίας που διατηρεί στην πόλη της Βέροιας και συστηματικές δράσεις αφύπνισης και κοινωνικής ευαισθητοποίησης, διατρανώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι οφείλουμε όλοι να γίνουμε καθημερινό ανάχωμα στην επέλαση της βίας κατά των γυναικών, ο καθένας στο βαθμό που μπορεί και με το ρόλο που του αναλογεί.

Η καλύτερη τιμή της 8^ης Μάρτη είναι ο καθημερινός μας αγώνας για τη δικαίωσή της ίδιας της γυναίκας.

Το Γραφείο Τύπου του «Έρασμου»

Η εν λόγω δράση εντάσσεται  στο Πρόγραμμα «Κεντρική Μακεδονία 2021-2027″
Η πράξη συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο

“Η αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών συνοδεύτηκε από μείωση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών”, υπογράμμισε η υπηρεσία του ΟΗΕ, σύμφωνα με την οποία “παράγοντες κατά των δικαιωμάτων υπονομεύουν ενεργά τη μακροχρόνια συναίνεση σε βασικά ζητήματα για τα δικαιώματα των γυναικών”.

“Σχεδόν μία στις τέσσερις χώρες ανέφερε υποχωρήσεις στην ισότητα των φύλων οι οποίες εμποδίζουν την εφαρμογή της Πλατφόρμας Δράσης του Πεκίνου”, συνεχίζει η έκθεση αναφερόμενη στο πρόγραμμα δράστης που υιοθετήθηκε κατά την 4η  παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για τις γυναίκες, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο το 1995.

Τριάντα χρόνια μετά τη διάσκεψη αυτή ο ΟΗΕ παρατηρεί ότι έχουν σημειωθεί μικτές πρόοδοι.

Η εκπροσώπηση των γυναικών στα κοινοβούλια έχει υπερδιπλασιαστεί από το 1995, αλλά τα τρία τέταρτα των βουλευτών εξακολουθούν να είναι άνδρες.

Το ποσοστό των γυναικών που λαμβάνουν κοινωνική προστασία αυξήθηκε παγκοσμίως κατά ένα τρίτο από το 2010 ως το 2023, αλλά δύο δισεκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια εξακολουθούν να ζουν σε περιοχές όπου δεν υπάρχει τέτοιους είδους προστασία.

Εξάλλου οι διαφορές στην εργασία “βρίσκονται σε τέλμα εδώ και δεκαετίες”: περίπου το 63% των γυναικών ηλικίας 25 με 54 ετών ασκούν κάποιο αμειβόμενο επάγγελμα, έναντι του 92% των ανδρών της ίδιας ηλικιακής ομάδας.

Η πανδημία covid-19, οι συγκρούσεις, η κλιματική αλλαγή και οι νέες τεχνολογίες αποτελούν πιθανές νέες απειλές, αποκάλυψε η έκθεση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ Γυναίκες, η σεξουαλική βία που συνδέεται με συγκρούσεις αυξήθηκε κατά 50% μέσα σε δέκα χρόνια, με το 95% των θυμάτων είναι παιδιά ή νεαρές γυναίκες. Επίσης 612 εκατομμύρια γυναίκες ζούσαν το 2023 σε απόσταση μικρότερη των 50 χιλιομέτρων από μια ένοπλη σύγκρουση, αύξηση 54% σε σχέση με το 2010.

Σε 12 χώρες της Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας το 53% των γυναικών έχει υποστεί τουλάχιστον μία μορφή έμφυλης βίας στο διαδίκτυο.

“Σε παγκόσμιο επίπεδο η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών διατηρείται σε ανησυχητικά ποσοστά. 736 εκατομμύρια γυναίκες, δηλαδή μία στις τρεις, έχουν πέσει θύμα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους σωματικής ή σεξουαλικής βίας από τον σύντροφό τους ή σεξουαλικής βίας από κάποιον τρίτο”, επεσήμανε ο ΟΗΕ.

Η έκθεση παρουσιάζει έναν οδικό χάρτη με πολλούς άξονες για το μέλλον: ίση πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες, κυρίως στην τεχνητή νοημοσύνη, επενδύσεις για την αντιμετώπιση της φτώχειας, καταπολέμηση της βίας, καλύτερη συμμετοχή των γυναικών στα δημόσια πράγματα και μέτρα για την κλιματική δικαιοσύνη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η νέα ταινία μικρού μήκους, με τίτλο  Έτοιμη σε σκηνοθεσία του Κριστιάν Νίρκα και
σενάριο της Ελένης Κόντη, εστιάζει στις γυναικοκτονίες και τις κοινωνικές, ψυχολογικές
αιτίες που τις τροφοδοτούν.

 Η ταινία φωτίζει τη σκοτεινή πραγματικότητα πίσω από αυτά
τα εγκλήματα και αναδεικνύει την ανάγκη για ριζική αλλαγή στην αντίληψη και τη στάση της
κοινωνίας απέναντι στις γυναίκες.

Με έντονη συναισθηματική φόρτιση και δυναμική σκηνοθεσία, ο Κριστιάν Νίρκα, σε
συνεργασία με την Ελένη Κόντη, δημιουργεί μια ταινία που προσεγγίζει με ειλικρίνεια και
σεβασμό το δύσκολο θέμα της γυναικείας βίας. Η ιστορία εστιάζει στην ψυχική και
συναισθηματική ένταση που βιώνουν οι γυναίκες που ζουν κάτω από την απειλή της βίας,
ενώ τα συμβολικά στοιχεία και η ανατρεπτική αφήγηση αποκαλύπτουν τις συνέπειες αυτών
των εγκλημάτων όχι μόνο για τα θύματα, αλλά και για την κοινωνία στο σύνολό της.

Η ταινία αποτελεί μια ισχυρή κραυγή κατά της βίας και μια υπενθύμιση ότι είναι επιτακτική
ανάγκη να δράσουμε συλλογικά για την εξάλειψη των γυναικοκτονιών και τη δημιουργία
μιας ασφαλούς και ισότιμης κοινωνίας.
Η ‘Έτοιμη’ θα κυκλοφορήσει σε διαδικτυακές πλατφόρμες, με στόχο να φτάσει σε ένα ευρύ
κοινό και να ενισχύσει τη συζήτηση γύρω από το θέμα της γυναικείας βίας,
υπογραμμίζοντας την ανάγκη για την αλλαγή νοοτροπίας και την εξάλειψη αυτών των
αποτρόπαιων εγκλημάτων.

Ταυτότητα ταινίας:
Σενάριο: Ελένη Κόντη
Σκηνοθεσία: Κριστιάν Νίρκα
Παίζουν: Ελένη Κόντη, Γιάννης Χνιτίδης, Βασιλική Δρακοπούλου, Μαρίνα Καλαματιανού
Χαρίζει την φωνή της: Σοφία Καρύδη
Μακιγιάζ: Δέσποινα Παπαδόγιαννη
Ηχοληψία: Ιωάννα Μαρούγκα
Διεύθυνση φωτογραφίας – Μοντάζ: Κριστιάν Νίρκα

Η ‘Έτοιμη’ είναι η τέταρτη ταινία μικρού μήκους του Κριστιάν Νίρκα, ενώ ο σκηνοθέτης έχει
επίσης δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους. Το πρώτο του κινηματογραφικό
έργο μεγάλου μήκους, με τίτλο Σούπερ Story Μάρκετ, θα προβληθεί στις αίθουσες το
καλοκαίρι του 2025.

«Το σπίτι παραμένει ο πιο επικίνδυνος τόπος» για τις γυναίκες, καθώς το 60% εξ όσων μετατράπηκαν σε θύματα δολοφονήθηκαν από «τον σύντροφό τους ή άλλα μέλη της οικογένειάς τους», τονίζουν σε έκθεσή τους το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (ONUDC στα γαλλικά, UNODC στα αγγλικά) και η υπηρεσία ΟΗΕ Γυναίκες.
Με άλλα λόγια, διαπράττονται 140 δολοφονίες γυναικών ή κοριτσιών κάθε μέρα, ή μια κάθε 10 λεπτά.
Το φαινόμενο «ξεπερνά τα σύνορα, πλήττει όλες τις κοινωνικές κατηγορίες και τις ηλικιακές ομάδες», με την Καραϊβική, της κεντρική Αμερική και την Αφρική να είναι οι περιφέρειες που πλήττονται περισσότερο σε παγκόσμια κλίμακα, μπροστά από την Ασία.
Στην αμερικανική ήπειρο και στην Ευρώπη, οι γυναικοκτονίες διαπράττονται στην πλειονότητά τους από τον σύντροφο. Στον υπόλοιπο κόσμο, οι δράστες είναι συχνά συγγενείς πρώτου βαθμού.
Πολλά από τα θύματα κατήγγειλαν πριν από τον θάνατό τους ότι υπέστησαν σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βία, σύμφωνα με τα δεδομένα που είναι διαθέσιμα για κάποιες χώρες, ανάμεσά τους τη Γαλλία. Που «υποδεικνύει ότι πολλοί φόνοι θα μπορούσαν είχαν αποφευχθεί», για παράδειγμα με την επιβολή «περιοριστικών μέτρων από δικαστήρια».
Σε περιοχές όπου είναι εφικτό να διαπιστωθεί κάποια τάση, ο δείκτης των γυναικοκτονιών παραμένει στάσιμος, ή υποχωρεί πολύ ελαφρά από το 2010, κάτι που δείχνει ότι αυτή η μορφή βίας «είναι ριζωμένη στις πρακτικές και στους κανόνες» κι είναι δύσκολο να εξαλειφθεί, επισημαίνει το ONUDC, που αναλύει αριθμούς συγκεντρωμένους σε 107 χώρες.
Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται σε αρκετές χώρες, «οι γυναικοκτονίες διατηρούνται σε επίπεδο που προκαλεί συναγερμό», σύμφωνα με τους συγγραφείς της έκθεσης αυτές. Αλλά δεν είναι «πεπρωμένο» αυτό, τονίζει η διευθύντρια της υπηρεσίας ΟΗΕ Γυναίκες, η Σίμα Μπαχούς, καλώντας τις χώρες να κάνουν πολύ πιο αυστηρό το νομοθετικό οπλοστάσιό τους και να βελτιώσουν τη συγκέντρωση δεδομένων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο άρθρο, που δημοσιεύται στην Ελλάδα από το ΑΠΕ-ΜΠΕ, αφού περιγράφεται η κατάσταση όσον αφορά στον νομοθετικό ορισμό του βιασμού σε κράτη μέλη της ΕΕ, τονίζεται ότι «καθολικά αποδεκτοί νόμοι με σαφή, βασισμένο στη συναίνεση ορισμό του βιασμού, θα σπάσουν τη σιωπή» και «θα σημαίνουν ότι μπορούμε επιτέλους να προστατεύσουμε σωστά τα θύματα, όπως η Ζιζέλ Πελικό και τις χιλιάδες άλλες γυναίκες που σήμερα νιώθουν ότι ο νόμος, όχι μόνο δεν τις υπερασπίζεται, αλλά είναι μια ρουλέτα που συνήθως στρέφεται εναντίον τους».
Υπογραμμίζεται, επίσης, ότι «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μαζί με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ, δεσμεύεται να διασφαλίσει ένα μέλλον όπου ο πόνος ούτε και μιας γυναίκας δεν θα αντιμετωπίζεται με σιωπή ή ασάφεια».
«Ας δεσμευτούμε να βάλουμε τέλος στην υπερασπιστική γραμμή “Δεν είπε όχι”. Όλες οι γυναίκες γνωρίζουν ότι η σιωπή δεν είναι συναίνεση. Ας μη σιωπήσουμε κι εμείς για αυτό», καταλήγει το άρθρο.

Ακουλουθεί το πλήρες κείμενο του άρθρου της Ελεονώρας Μελέτη:

«Δεν είπε όχι»
«Ένας άνδρας αρπάζει το κινητό μιας γυναίκας. Στη δίκη του, η υπεράσπισή του είναι: «Δεν είπε όχι». Ο άνδρας κρίνεται ένοχος. Ένας άνδρας βιάζει μια γυναίκα. Στη δίκη του, η υπεράσπισή του είναι: «Δεν είπε όχι». Ο άνδρας μπορεί να αφεθεί ελεύθερος. Αυτή είναι στην ουσία η κατάσταση σε 13 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι και η αιτία που οι κακοποιητές της Ζιζέλ Πελικό, μιας Γαλλίδας που ναρκωνόταν και βιαζόταν επανειλημμένα επί δέκα χρόνια από τον σύζυγό της και πάνω από 50 άλλους άνδρες στο σπίτι της, θα μπορούσαν να μείνουν ατιμώρητοι.
Πώς είναι δυνατόν; Είναι τρομακτικά απλό. Η Γαλλία είναι μια από τις χώρες που αντιστέκονται στην οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έχει τη συναίνεση ως ακρογωνιαίο λίθο του ορισμού του βιασμού. Στη Γαλλία, ο βιασμός εξακολουθεί να ορίζεται ως κάθε σεξουαλική πράξη που διαπράττεται «με βία, εξαναγκασμό, απειλή ή αιφνιδιασμό». Όμως, χωρίς αυτή την απαραίτητη, ρητή αναφορά στη συναίνεση, ο νόμος προσφέρει στις γυναίκες μια εύθραυστη προστασία.
Το αποτέλεσμα; Παρόλο που οι βιασμοί είναι συχνοί –μόνο πέρυσι, στη Γαλλία καταγράφηκαν 25.000 αναφορές βιασμών– οι καταδίκες είναι σπάνιες. Η καταδίκη των κακοποιητών της Ζιζέλ Πελίκο βασίστηκε αποκλειστικά στις κασέτες που βρέθηκαν στην κατοχή του συζύγου της και στη δική του ομολογία. Χωρίς αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία, ο νόμος θα άφηνε εντελώς ανοιχτό το ενδεχόμενο να αμφισβητηθεί ότι η Ζιζέλ Πελικό είχε βιαστεί. Με λίγα λόγια: «Δεν είπε όχι».
Κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι το «όχι» είναι απλώς μια λέξη. Ας δούμε, όμως, τους αριθμούς. Πέρυσι, οι γαλλικές αρχές κατέγραψαν 114.000 θύματα σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένων των 25.000 βιασμών. Όμως, κατά την άποψη των ειδικών, αυτοί οι αριθμοί είναι πολύ συντηρητικοί, καθώς οι περισσότεροι βιασμοί δεν καταγγέλλονται λόγω έλλειψης απτών αποδείξεων. Στις υποθέσεις βιασμών, τα απτά αποδεικτικά στοιχεία είναι συχνά δύσκολο να συγκεντρωθούν. Χωρίς την έννοια της συναίνεσης να περιλαμβάνεται στον ορισμό του βιασμού, είναι άραγε περίεργο που περίπου το 80% των γυναικών δεν καταγγέλλουν την κακοποίησή τους; Και από αυτές που το κάνουν, το 80% βλέπει την υπόθεσή τους να μπαίνει στο συρτάρι πριν καν διερευνηθεί. Τι πιθανότητα έχουν οι γυναίκες όταν ο ορισμός του βιασμού είναι περιορισμένος, αντιφατικός και ανοιχτός στην υπερασπιστική γραμμή «Δεν είπε όχι»;
Στη Γερμανία, τη Σουηδία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι νόμοι περί βιασμού βασισμένοι στη συναίνεση υπάρχουν ήδη. Στη Σουηδία, μετά την εισαγωγή ενός τέτοιου νόμου το 2018, συνοδευόμενου από καμπάνια με σύνθημα «Το σεξ είναι πάντα εθελοντικό. Αν όχι, είναι έγκλημα», αυξήθηκαν οι αναφορές σε βιασμούς, όπως και οι καταδίκες κατά 75%.
Και ας είμαστε ειλικρινείς. Γνωρίζουμε εδώ και καιρό ότι ο βιασμός, ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα κατά των γυναικών, δεν διαπράττεται πάντα από αγνώστους στο σκοτάδι υπό την απειλή όπλου ή μαχαιριού. Στην πραγματικότητα, τα δύο τρίτα των βιασμών συμβαίνουν σε ιδιωτικούς χώρους, στο φως της ημέρας, χωρίς εμφανή βία. Παρόλο που το γνωρίζουμε, χρειάστηκαν τραγικές υποθέσεις, όπως η υπόθεση «La Manada» στην Ισπανία το 2016 και τώρα η υπόθεση της Ζιζέλ Πελικό στη Γαλλία, για να επανέλθει αυτό το ζωτικής σημασίας στοιχείο της συναίνεσης στο προσκήνιο. Ωστόσο, παρά τα συντριπτικά στοιχεία και την πίεση της κοινής γνώμης, η πρόοδος παραμένει αργή. Βαθιά ριζωμένα στερεότυπα, οικονομική εξάρτηση και η έλλειψη δομών υποστήριξης, ιδιαίτερα στην περιφέρεια, δημιουργούν εμπόδια στα θύματα που αναζητούν δικαιοσύνη. Ο φόβος του στίγματος και τα ανεπαρκή συστήματα αναφορών σημαίνουν ότι πάνω από τα 2/3 των θυμάτων σωπαίνουν.
Καθολικά αποδεκτοί νόμοι με σαφή, βασισμένο στη συναίνεση ορισμό του βιασμού θα σπάσουν τη σιωπή. Θα σημαίνουν ότι μπορούμε επιτέλους να προστατεύσουμε σωστά τα θύματα όπως η Ζιζέλ Πελικό και τις χιλιάδες άλλες γυναίκες που σήμερα νιώθουν ότι ο νόμος, όχι μόνο δεν τις υπερασπίζεται, αλλά είναι μια ρουλέτα που συνήθως στρέφεται εναντίον τους.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μαζί με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ, δεσμεύεται να διασφαλίσει ένα μέλλον όπου ο πόνος ούτε και μιας γυναίκας δε θα αντιμετωπίζεται με σιωπή ή ασάφεια. Στις 25 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, ας δεσμευτούμε να βάλουμε τέλος στην υπερασπιστική γραμμή «Δεν είπε όχι». Όλες οι γυναίκες γνωρίζουν ότι η σιωπή δεν είναι συναίνεση. Ας μη σιωπήσουμε κι εμείς για αυτό».

Χρυσ. Μπίκατζικ / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ΠΝΟΗ, με αφορμή την 25η Νοεμβρίου, διεθνή ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, δημιούργησε ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων διάρκειας δύο εβδομάδων με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών πάνω σε ζητήματα κακοποίησης, αλλά και την ενημέρωσή τους για το έργο του Φορέα μας. Οι δράσεις μας σκοπό έχουν να θίξουν τα ζητήματα κακοποίησης, να δώσουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ενάντια σε κάθε μορφή βίας αλλά ταυτόχρονα να δώσουν κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας αλλά και ενδυνάμωσης.

Οι εκδηλώσεις μας θα έχουν τον τίτλο #against_violence, δίνοντας έτσι ξεκάθαρα το μήνυμα κατά της βίας.