Απόψεις – Έμβολος https://emvolos.gr Καθημερινή ενημέρωση από Ημαθία, την Ελλάδα και όλο τον κόσμο Sun, 15 Nov 2026 10:03:50 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.1.4 Καλαμοκαβαλάρηδες στην Αλεξάνδρεια, πέριξ αυτής και αλλού… – Γράφει ο Πέτρος Κεφαλάς https://emvolos.gr/kalamokavalarides-stin-alexandreia-perix-aytis-kai-alloy-grafei-o-petros-kefalas-8/ Sun, 15 Nov 2026 10:03:07 +0000 https://emvolos.gr/?p=790309 Καλαμοκαβαλάρηδες, έρχονται από το παρελθόν, κινούνται στο παρόν και χάνονται στο μέλλον…

Η μετάδοση της είδησης είναι υποχρέωσή μας η δε απόκρυψή της αποτελεί κορυφαία παραβίαση της δεοντολογίας

Πέτρος Μ. Κεφαλάς
Γράφει ο Πέτρος Κεφαλάς

Κάθε ειδησεογραφικό μέσο που πρωτίστως σέβεται το αναγνωστικό του κοινό οφείλει να έχει την αλήθεια ως αυτοσκοπό. Από την πλευρά του ο δημοσιογράφος έχει ύψιστο καθήκον να αναζητά, να ερευνά και να μεταδίδει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να εξετάζει αν είναι ευχάριστη ή βολική.

Είναι γνωστό ότι η επιλεκτική αποσιώπηση ειδήσεων (gatekeeping), με σκοπό μη μαθευτεί ένα γεγονός στην πλειονότητα του κόσμου, ή για να εξυπηρετηθούν διάφορα συμφέροντα, είναι δύο παράγοντες που κλονίζουν συθέμελα την εμπιστοσύνη του αναγνωστικού κοινού.

Τις μικρές κοινωνίες συμβαίνει τακτικά το γεγονός, κυρίως σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, να ζητάνε ορισμένοι να κατεβεί (διαγραφεί) μια είδηση, κυρίως γιατί θεωρούν ότι θίγονται ή επειδή μόνο αυτοί γνωρίζουν τι θέλουν να κρύψουν, χωρίς να υπολογίζουν την έρευνα των Αρχών που θα ακολουθήσει. Αποτελεί ανεξέλεγκτη ανοησία να επιδιώκουν οι πρωταγωνιστές ενός γεγονότος να διαγραφεί η μετάδοσή του, όταν παρακολουθούσαν την εξέλιξή του δεκάδες άνθρωποι και τα αποτελέσματα του εξελισσόμενου γεγονότος φαινόντουσαν  και ακουγόντουσαν χιλιόμετρα μακριά. Και όλα αυτά λόγω της δραστικά μειωμένης αντιληπτικής ικανότητας που διαθέτουν, προσπαθώντας έτσι να κρυφτούν πίσω από γουρουνότριχα…

Ας μαζευτούνε μερικοί και να είναι πιο προσεκτικοί γιατί αν γίνουν είδηση δε θα φταίει το μέσο που τη δημοσιεύει παρά μόνο οι ίδιοι, ενώ η είδηση θα μείνει και δε θα κατεβεί ΠΟΤΕ…

Η κλιματική αλλαγή επιβάλει τη δημιουργία νέων υποδομών στην ευρύτερη περιοχή μας

Η κλιματική αλλαγή εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, ενώ οι συνέπειές της είναι απρόβλεπτες. Θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι η περιοχή μας βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποταμούς τον Αλιάκμονα και τον Λουδία με αποτέλεσμα να απαιτούνται στοχευμένες  παρεμβάσεις για την προστασία οικισμών και αγροτικών εκτάσεων.

Οι ιθύνοντες θα πρέπει αρχικά να ασχοληθούν με έργα που θα αφορούν την ασφαλή διαφυγή των ομβρίων υδάτων σε όλους τους οικισμούς του Δήμου μας. Συνεχής έλεγχος και συντήρηση του Δικτύου αποχέτευσης ομβρίων υδάτων γιατί η  η πρόληψη σώζει από τις εκ των υστέρων περίπλοκες καταστάσεις.

Κατά δεύτερο με τις βιοκλιματικές αστικές αναπλάσεις όπως δημιουργία περισσότερων χώρων πρασίνου, η φύτευση δέντρων και η χρήση υδροπερατών υλικών σε πλατείες και πεζοδρόμια περιοριορίζοντας έτσι το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας ειδικά στην πόλη της Αλεξάνδρειας.

Προγραμματισμός, συντονισμός, προληπτικά μέτρα και έργα υποδομής θα μετριάσουν τους κινδύνους από τα αιφνίδια και μη φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής.

Αυτά τα ολίγα πάλι… Μη ξεχνάτε ότι οι καλαμοκαβαλάρηδες καλπάζουν συνεχώς, ενώ σπανίως αφιππεύουν και για πολύ λίγο τον κάλαμον. Σίγουρα όλοι σας τους συναντήσατε, αλλά και αν δεν τους ανταμώσατε, κάποια στιγμή, κάποια μέρα, κάποια ώρα θα τους δείτε να καλπάζουν στην Αλεξάνδρεια ή κάπου αλλού… Αναμείνατε λοιπόν.

]]>
Βρε δεν πα’ νά’ σαι και η Μάγια Μελάγια… – Γράφει ο Δημήτρης Καπράνος https://emvolos.gr/vre-den-pa-039-na-039-sai-kai-i-magia-melagia-grafei-o-dimitris-kapranos/ Sat, 14 Nov 2026 22:23:59 +0000 https://emvolos.gr/?p=789929 Αξίζουν έπαινοι στον Αμερικανό φρουρό του μνημείου των πεσόντων , στο Άρλιγκτον. Ο νεαρός στρατιώτης, επέπληξε, στεντορεία τη φωνή, τον υπουργό Πολέμου των ΗΠΑ (ασφαλώς προϊστάμενό του) και τους γύρω του πολιτικούς, επειδή συζητούσαν μεγαλοφώνως, αμέσως μετά την κατάθεση στεφάνου στο μνημείο.
Δημήτρης Καπράνος 1
Γράφει ο Δημήτρης Καπράνος

«Όλοι, οφείλουν να επιδεικνύουν τον δέοντα σεβασμό» τους είπε, σε τόνο οξύτατο, ο φρουρός. Και εκείνοι, φυσικά, «λούφαξαν» κι ουδείς τόλμησε να πει κουβέντα!

Μοιραία, έρχεται στο μυαλό η εικόνα του δικού μας «Άρλιγκτον», στην πλατεία Συντάγματος, εκεί που ουδείς σέβεται, ουδείς υπολογίζει, ουδείς λογαριάζει, εκεί που η εικόνα είναι «για κλάματα», με παρεμβάσεις ανεπίτρεπτες για έναν ιερό χώρο, εκεί που στήνονται τσαντίρια και ξαπλάρουν διάφοροι διαμαρτυρόμενοι, εκεί που κάποιοι επένδυσαν στην ευαισθησία των πολιτών και ενέγραψαν  υποθήκη για πολιτικό μέλλον.

«Δεν πα’ να’ στε όποιοι είστε: Εδώ είναι χώρος ιερός και οφείλετε να τον σέβεστε»,  είπε, σχεδόν ουρλιάζοντας ο φρουρός στον υπουργό Αμύνης (Πολέμου τον λένε τώρα).

Και εκείνος, όπως και οι γύρω του, δεν έκαναν «ούτε κιχ» που έλεγε η μάνα μου! Έβαλαν την ουρά στα σκέλη και αποσύρθηκαν ησύχως. Και, είναι βέβαιον, ουδείς θα τολμήσει έστω και να σκεφθεί να μάθει «ποιός ειναι αυτός» και να πει «στείλτε τον αύριο στον…Μισισιπή», όπως λέμε εμείς «στον Έβρο»!

Πώς να το κάνουμε, αγαπητοί; Μερικά σημεία (πρέπει να) είναι άβατα! Πρέπει να απαγορεύεται αυστηρώς να τα βεβηλώνει οποιοσδήποτε, για οποιονδήποτε λόγο.

Όσο και αν ειναι «άγιος» ο σκοπός για τον οποίο κάποιος επιχειρεί να αλλοιώσει έναν ιερό χώρο, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, που να επιτρέπει την βεβήλωση!

Ο φρουρός του Άρλιγκτον, αγαπητέ υπουργέ Εθνικής Αμύνης, κάτι μας είπε, κάποιον-σωστό-δρόμο μας υπέδειξε!

Πώς το είχε πει ο χωροφύλακας, στην μεγάλη μας τραγωδό, στην οποία απαγόρευσε την είσοδο στο θέατρο της Επιδαύρου πριν την καθορισμένη ώρα; «Μα, είμαι η Κατίνα Παξινού», του λέει η μεγίστη. «Βρε, δεν πα’ νά’ σαι και η Μάγια Μελάγια! Εγώ έχω εντολή να μην μπει κανένας!»… .

‘Όποιος, λοιπόν κι αν είσαι, όποια και όσο «άγια» είναι τα κίνητρά σου, δεν έχεις το δικαίωμα να αλλοιώνεις τον ιερό χώρο των πεσόντων. Ούτε να στήνεις αντίσκηνα και να κάνεις εκεί την απεργία πείνας σου, ούτε να στήνεις «κενοτάφια», όσο μεγάλος κι αν είναι ο πόνος σου.

Και, για να λέμε την πάσα αλήθεια, η Πολιτεία, το κράτος, ο αρμόδιος για το μνημείο φορεύς, όφειλε να το έχει διατηρήσει καθαρό, ανέπαφο και αβεβήλωτο.

Για να δούμε τώρα, που έχει ήδη εγκριθεί η αλλαγή του όλου σκηνικού γύρω από το μνημείο των πεσόντων υπερ πατρίδος.

Θα αλλάξει αυτή η λανθασμένη νοοτροπία; Διότι ούτε «δημοκρατικό» ούτε «πολιτισμένο» είναι το να μην υπάρχει ο απαιτούμενος σεβασμός «στα ιερά και τα όσια».

Πώς να το κάνουμε, δηλαδή; Κάποια πράγματα, είναι υπεράνω, κάποια πράγματα είναι «χωρίς δεύτερη κουβέντα».

Ο εξαιρετικός Αμερικανός φρουρός του Άρλιγκτον, έδειξε τον δρόμο. Αρκετά δεν έχει τραβήξει ο ένδοξος  δικός μας «Άγνωστος»;

]]>
Από τα λόγια του Πάγκαλου στην ανοχή της Βουλής & της Πολιτείας – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος https://emvolos.gr/apo-ta-logia-toy-pagkaloy-stin-anochi-tis-voylis-amp-tis-politeias-grafei-o-nikos-g-sakellaropoylos/ Fri, 13 Nov 2026 22:15:32 +0000 https://emvolos.gr/?p=789441 Ο ευφυέστατος Θεόδωρος Πάγκαλος, άνθρωπος που δεν μασούσε ποτέ τα λόγια του, αναφερόμενος στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, την είχε αποκαλέσει δημόσια το 2015, μέσω του «Vima FM»,  «βόμβα στα θεμέλια της Βουλής», ζητώντας την άμεση απομάκρυνσή της από την προεδρία του σώματος και κατηγορώντας την για καταστρατήγηση του κανονισμού και μεροληψία.
Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Επιπλέον, ο ίδιος είχε αναφέρει χαρακτηριστικά, ότι θεωρούσε πως ο Νίκος Κωνσταντόπουλος ήταν «ο πιο κακός άνθρωπος»,  συμπληρώνοντας αμέσως μετά την περίφημη φράση: «…μέχρι που γνώρισα την κόρη του»!!!

Ο Αλέξης Τσίπρας, στην «Ιθάκη» του, χαρακτήρισε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ως νάρκισσο με εξουσιαστική μανία, γεγονός που την κατέστησε παράγοντα γελιοποίησης του Κοινοβουλίου. Κι όσο κι αν κάποιος δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στο αξιολογικό κριτήριο του Τσίπρα, στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον διαθέτει επίγνωση αναφορικά με το τι γράφει.

Το βέβαιο είναι ότι η δημόσια εικόνα κι οι συμπεριφορές της Ζωής Κωνσταντοπούλου, αποτελούν αντικείμενο έντονης πόλωσης στην ελληνική πολιτική και κοινωνική σκηνή, με τις αξιολογήσεις να κυμαίνονται πέριξ της  σφοδρής κριτικής για αυταρχισμό κι αμετροέπεια. Χαρακτηρίζεται μάλιστα ως «εθνικός εισαγγελέας» που κινείται σε ένα «φαντασιακό κόσμο», όπως ανέφερε ο Τάκης Θεοδωρικάκος. Ο Άδωνις Γεωργιάδης και άλλα στελέχη την κατηγορούν επανειλημμένα για τοξικότητα, bullying και υπερβάσεις των κοινοβουλευτικών ορίων. Την ίδια ώρα, στελέχη και βουλευτές που αποχώρησαν ή διαγράφηκαν από το κόμμα της κατά το παρελθόν, έχουν καταγγείλει δημοσίως συγκεντρωτισμό, προσωποπαγή λειτουργία και έλλειψη εσωκομματικού διαλόγου. Ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που σημειώνουν, ότι χρησιμοποιεί τη δικηγορική της ιδιότητα και την επιθετική ρητορική ως βασικό εργαλείο πολιτικής επιβίωσης.

Τα σκεφτόμουν αυτά, με αφορμή τη διακομιδή σε νοσοκομείο της προϊσταμένης της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας, η οποία υπέστη νευρικό κλονισμό και έχασε τις αισθήσεις της ύστερα από λεκτική αντιπαράθεση με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.  Η εργασιακή διαφορά αφορά πρώην εργαζόμενη της «Πλεύσης», που είχε προσφύγει εναντίον της προέδρου του προσωποπαγούς κόμματος.

Το ασυνήθιστο της υπόθεσης, είναι ότι γι’ αυτή την υπόθεση έχουν υπάρξει συνεχείς αναβολές με ευθύνη της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Αναβολές που ξεκίνησαν από τον Φεβρουάριο και συνεχίζονταν κάθε φορά που η διαδικασία έφτανε σε τελικό στάδιο. Κι όταν κάποια στιγμή φάνηκε να μπαίνει σε φάση εκδίκασης, πάντα κάτι σκαρφιζόταν η πρόεδρος της «Πλεύσης». Τη μια υπέβαλλε αίτηση εξαίρεσης του επιθεωρητή που είχε αναλάβει την εξέταση της καταγγελίας (Χαρμαντάς). Αυτό το αίτημα εξαίρεσης απορρίφθηκε, μα η Ζωή που γνωρίζει όλα τα δικονομικά μονοπάτια, μήνυσε τον επιθεωρητή κι ο άνθρωπος συνελήφθη και πέρασε τη νύχτα στο κρατητήριο, μέχρι να οδηγηθεί στα δικαστήρια κι αφεθεί ελεύθερος.  Έκτοτε, η υπόθεση αναβλήθηκε ουκ ολίγες φορές. Και προχθές είχαμε το νέο επεισόδιο. Όπου η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατέθεσε μήνυση και εις βάρος της προϊσταμένης επιθεωρήτριας,  όπως είχε κάνει και με τον προηγούμενο επιθεωρητή. Κατηγόρησε μάλιστα τη δημόσια λειτουργό, ότι μετείχε σε εγκληματική συμμορία μαζί με τον Παύλο Μαρινάκη! Μετά το επεισόδιο η ακρόαση ματαιώθηκε εκ νέου.

Μάλιστα, πλην της συγκεκριμένης δημοσίου υπαλλήλου που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ενεπλάκησαν στην υπόθεση κι οι εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ, που κατάγγειλαν την συγκεκριμένη αρχηγό κόμματος για «απρεπή και ανάρμοστη συμπεριφορά» και ειρωνείες απέναντι σε διασώστες εν ώρα υπηρεσίας!!

Μιλάμε για bullying! Μιλάμε για μεθοδεύσεις μέσα από γκρίζους διαδρόμους της Νομικής επιστήμης. Με καθυστερήσεις δικών που βγάζουν έξω από τα ρούχα τους τούς εμπλεκομένους. Όπως στη δίκη του «βιαστή με τις τυρόπιτες», που με συνήγορο τη Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε λάβει … 11 αναβολές της δίκης! Συνολικά αυτή διήρκησε 7 χρόνια και κάθε φορά έρχονταν άδικα από τις πατρίδες τους οι τουρίστριες-θύματα!

Τα ίδια και τα ίδια. Τα ίδια έγιναν κα με τα Τέμπη. Με απίστευτους χαρακτηρισμούς, αυτοαναγόρευσή της σε Ρομπέν των Δασών της υπόθεσης, καταγγελτικό λόγο με στεντόρεια φωνή περί συγκάλυψης, ενόχων που πρέπει να μπουν στη φυλακή και «μπαζώματος» αποδείξεων! Χώρια η συνεχής προτροπή δικαστών σε παραιτήσεις, με υψωμένη γροθιά ως πράξη αντίστασης… Με φανφάρα κι αυτολατρευτικές κραυγές…

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρόεδρος ενός προσωπικού κόμματος, θεωρεί ίσως, ότι επειδή προέρχεται από την Αριστερά, καθαγιάζεται και διαθέτει μόνο εκείνη ηθικό βάρος. Μα οι πράξεις άλλα δείχνουν…

Κι επειδή ουδείς της χρωστάει από την κοινωνία, όπως ίσως θεωρεί, έχει υποχρέωση να σέβεται τους κανόνες της αστικής κοινωνίας που ζούμε όλοι. Ούτε μπορεί να χρησιμοποιεί τερτίπια για να επιτίθεται εναντίον εργαζομένων που κάνουν τη δουλειά τους, ούτε ν’ απειλεί δικαστές με παράβαση καθήκοντος και λοιπά παρόμοια… Ούτε όποιος διαφωνεί μαζί της (δηλαδή οι πολλοί) είναι ύποπτος ή και… διεφθαρμένος!

Ποιος θα σταματήσει λοιπόν τη ανοχή προς το πρόσωπό της; Ποιος θα σταματήσει τα καθημερινά σόου που ξεπερνούν τα όρια της γραφικότητας;

Η Δημοκρατία, δεν είναι προσωπικό φέουδο κανενός. Ούτε η Βουλή μπορεί να μετατρέπεται σε σκηνή προσωπικών παραστάσεων, ούτε η δικηγορική ιδιότητα να χρησιμοποιείται ως εργαλείο εκφοβισμού, ούτε η κοινοβουλευτική ασυλία να εκλαμβάνεται ως γενική ασυλία από κάθε κανόνα και κάθε ευθύνη.

Υπάρχουν θεσμοί, υπάρχουν νόμοι, υπάρχουν όρια και, κυρίως, υπάρχει η υποχρέωση όλων να τους σέβονται. Ανεξαρτήτως αξιώματος, πολιτικής προέλευσης ή προσωπικών φιλοδοξιών.

Και η Βουλή οφείλει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της. Γιατί η ανοχή στην κατάχρηση των θεσμών δεν είναι δημοκρατική ευαισθησία. Είναι θεσμική αδυναμία. Και η ασυλία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε άλλοθι ασυδοσίας.

]]> Καλώδιο: Τα πολιτικά παρατράγουδα ή αλλιώς… «σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσατε»… – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος https://emvolos.gr/kalodio-ta-politika-paratragoyda-i-allios-skasmos-oi-ritores-poly-milisate-grafei-o-nikos-g-sakellaropoylos/ Thu, 12 Nov 2026 22:15:40 +0000 https://emvolos.gr/?p=789223 Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο ερώτημα πότε η Ελλάδα ήταν πιο ισχυρή, πριν ή μετά το 2019, οι απαντήσεις είναι συντριπτικές υπέρ του δεύτερου. Όχι μόνο επειδή πριν το 2019 «ζωγράφιζε» κάποιος την Ελλάδα με τα χρώματα της μιζέριας, αλλά επειδή μετά το 2019, η Ελλάδα ισχυροποιήθηκε παντού. Από την Άμυνά της, μέχρι την Οικονομία της κι από τη θέση της στα διεθνή φόρα μέχρι τη δυνατότητά της να επιβάλλει τους διεθνείς κανόνες της νομιμότητας. Κι αυτά γίνονται ΜΟΝΟ όταν αισθάνεσαι κι είσαι ισχυρός. Κι είτε αρέσει σε κάποιον αυτό είτε όχι, η ισχυρή Ελλάδα αποτελεί έργο Μητσοτάκη.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η αντιπολίτευση – σ’ αυτή περιλαμβάνεται κι ο συστηματικά αγνώμων κι εμμονικός Σαμαράς- χαλάνε τον κόσμο ότι ο Μητσοτάκης έχει ξεπουλήσει την Ακρόπολη, τη Δήλο, τη Κνωσσό, το Αιγαίο και τα ψάρια του. Φωνάζουν ότι ο πρωθυπουργός της χώρας είναι… μειοδότης. Κι εξ αυτού πρέπει να πέσει.

Καταλαβαίνετε; Μιλάνε για ξεπούλημα του Αιγαίου, εκείνοι που χάρισαν στα Σκόπια εθνικότητα και γλώσσα. Εκείνοι που στριμωχνόντουσαν στη γωνίτσα  του καναπέ του προεδρικού μας μεγάρου κι άκουγαν αμίλητοι τον Ερντογάν να διεκδικεί τη μισή Ελλάδα. Εκείνοι που δεν πρόσθεσαν μια βίδα σε αεροπλάνα και πλοία του στόλου! Μιλάνε για μειοδότη Μητσοτάκη, εκείνοι που δεν ψήφιζαν την ενδυνάμωση της χώρας με φρεγάτες,  F-35, αναβάθμιση των F-16, αμυντικούς θόλους και κτίσιμο ισχυρών συμμαχιών παντού. Μιλάνε εκείνοι που γκρίνιαζαν όταν ο Μητσοτάκης απέκρουσε τους Τούρκους στον Έβρο… Κι όταν σήκωνε τον περίφημο φράκτη…

Ξέρετε κάτι; Η εμμονή τους στο δήθεν ξεπούλημα του Αιγαίου κι όλα τα άλλα, το μόνο που τελικά σηματοδοτεί, είναι η ναρκοθέτηση κάθε συνεννόησης με τους Τούρκους. Κι η συνεννόηση αποτελεί την πολιτική που εξυπηρετεί τη χώρα μας. Και δη από θέση ισχυρού.

Επιπλέον, από πουθενά δεν προκύπτει ότι υπάρχει εθνική υποχώρηση στο ζήτημα του καλωδίου. Από πουθενά! Ούτε άδεια ζητήθηκε από την Τουρκία, ούτε τίποτα παρόμοια, ενώ η Ελλάδα απολαμβάνει πρωτοφανή εκτίμηση σε όλα τα διεθνή φόρα. Κι όλα τα στοιχεία δείχνουν, ότι οι μόνες χώρες που εξέδωσαν άδειες ερευνών, είναι η Ελλάδα κι η Κύπρος, ουδεμία άλλη. Μα αυτό οι ημέτεροι αντιπολιτευόμενοι το αγνοούν.

Κι η ουσία είναι οι «πατριώτες» κι η Αριστερά, κάνουν κακό σε όποια προσπάθεια προσέγγισης. Είναι αυτοί που για δεκαετίες έκαναν μόνο κουμπαριές, χόρευαν ζεϊμπέκικα και κρύβονταν πίσω από τα προβλήματα.

Μπορεί κάποιος να μας πει τι έκανε για τα ελληνοτουρκικά όταν κυβερνούσε; Δεν συνομιλούσαν και χαριεντίζονταν με τον εισβολέα στην Κύπρο; Δεν έβλεπαν απαθείς τα τουρκικά αεροπλάνα να παραβιάζουν τα ελληνικά σύνορα;  Δεν έβλεπαν τα τουρκικά πολεμικά να περιπολούν … έξω από το Σούνιο; Τι έκαναν; Κήρυξαν τον πόλεμο στους Τούρκους ή σταμάτησαν να τους μιλάνε, όπως απαιτούν από τον Μητσοτάκη, επειδή εκείνοι υπέγραψαν το παράνομο μνημόνιο με την Λιβύη;

Μπορεί να πει ξεκάθαρα ο Τσίπρας τι θα έκανε εκείνος; Μπορεί να μας πει κι ο Ανδρουλάκης; Ή θα συνεχίζουν να υιοθετούν τους τουρκικούς ισχυρισμούς προπαγάνδας και πολιτικής προβοκάτσιας;

Πρέπει να πούμε κι αυτό: Ο Μητσοτάκης έκανε μια ευφυή πολιτική κίνηση. Στη διασύνδεση Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, έβαλε στο παιγνίδι την Ευρώπη. Έβαλε και μια κορυφαία γαλλική εταιρεία, αντί να βγάλει τον στόλο στο Αιγαίο με πολεμικές κραυγές, όπως αφελώς κι επιπόλαια είχε γίνει στα Ίμια. Κι αντί να δημιουργηθεί μέτωπο εθνικής ομοψυχίας, ζητάνε τα ρέστα επειδή… λένε, υπεγράφη το μνημόνιο της Τουρκίας με τη Λιβύη! Μα γιατί εκείνοι όταν κυβερνούσαν, δεν έκλεισαν το ζήτημα της Λιβύης;

Θα είχε ενδιαφέρον, μεγάλο ενδιαφέρον, να μας πούνε τη δική τους, καλύτερη πρόταση…

Ξέρετε κάτι; Όλοι αυτοί της αντιπολίτευσης, συμπεριφέρονται στο κορυφαίο εθνικό θέμα, ως παρατράγουδα της ιστορίας. Κι ένας σπουδαίος στίχος του Κώστα Τριπολίτη που έρχεται από τα 1992 (μουσική Θάνος Μικρούτσικος), είναι σαν να έχει γραφεί σήμερα για εκείνους: «και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα»…

Κάτι τελευταίο: Πόσους ναυάρχους, στρατηγούς και πτέραρχους έχουμε σ’ αυτόν τον μικρό τόπο; Τι στα κομμάτια ατέλειωτοι είναι; Που, οι περισσότεροι, ανοίγουν το στόμα τους και πετάνε… πέτρες…

]]>
Μ’ αυτού του είδους την αντιπολίτευση δεν ρίχνουν τον Μητσοτάκη, τον δυναμώνουν – Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης https://emvolos.gr/m-039-aytoy-toy-eidoys-tin-antipoliteysi-den-richnoyn-ton-mitsotaki-ton-dynamonoyn-grafei-o-zacharias-zoypis/ Wed, 11 Nov 2026 22:19:07 +0000 https://emvolos.gr/?p=789068 Αν έχω καταλάβει καλά, η γραπτή ενημέρωση του Παρισιού προς την Άγκυρα φαίνεται να της προσφέρει μια πρακτική διέξοδο, χωρίς να μεταβάλλει σε τίποτα το καθεστώς δικαιοδοσίας. Η Γαλλία γνωστοποίησε τις έρευνες του Abeille Marengo, διευκρινίζοντας – σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες – ότι δεν ζητεί τουρκική άδεια. Η Άγκυρα μπορεί να παρουσιάσει την επικοινωνία ως έμμεση αναγνώριση του ρόλου της, ώστε να υποχωρήσει χωρίς δημόσια ήττα. Έχει και αυτή θερμόαιμους. Η Αθήνα, από την πλευρά της κάνει την δουλειά της , έχει ήδη εκδώσει τη νόμιμη άδεια και το έργο δρομολογείται. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πληροφορία για σαφές αμερικανικό μήνυμα προς την Τουρκία ότι τέτοια έργα δεν δικαιολογούν αντιρρήσεις και βέβαια η σαφής θέση της ΕΕ που χρηματοδοτεί το έργο. Το πραγματικό τεστ βέβαια θα γίνει στο σημείο μηδέν: εκεί όπου οι έρευνες θα πρέπει να ολοκληρωθούν χωρίς παρεμπόδιση. 
Ζαχαρίας Ζούπης
Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Αυτή είναι όλη η ιστορία και μάλλον για ελληνική επιτυχία μοιάζει, παρά για « ύποπτες κινήσεις» , δείγμα δήθεν ενδοτισμού και εκχώρηση δικαιωμάτων στην Τουρκία. Χρειάζεται μεγάλη φαντασία ή  εμπάθεια προς την Κυβέρνηση για να υποστηρίζει κάποιος τέτοιες γλαφυρές κατηγορίες. Το να βγαίνει λοιπόν η αντιπολίτευση και να λέει αυτό είναι λάθος είναι ενάντια στα συμφέροντά μας  δεν έχει βάση, δεν βγάζει νόημα.

Ο καθένας μπορεί να καταλάβει, ότι δεν έχει καμία σχέση η απλή ενημέρωση με αναγνώριση δικαιοδοσίας. Κανένα κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας δεν πειράχτηκε, καμία γκρίζα ζώνη δεν δημιουργήθηκε, κανένα δικαίωμα ή περιθώριο για το μέλλον δεν δόθηκε. Νομικά οποιονδήποτε καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και αν ρωτήσεις θα σου δώσει αυτή την απάντηση. Με μια ανώδυνη κίνηση αποφεύγεται μια φάση περιττής έντασης. Αυτή η ιστορία θα κρατήσει για κάποιους  μήνες. Γι’ αυτό οι Τούρκοι γνωρίζοντας πού έχουν φτάσει τα όριά τους, κάνουν μια διαχείριση στο εσωτερικό τους γιατί εθνικοπατριώτες υπάρχουν και στις δύο χώρες. Βλέπετε, έχουν και οι δύο χώρες« ανησυχούντες» και « αναζητώντες προδοσίες ».

 Αν πάρουμε την χώρα μας , προκαλούν  θλίψη όσα γράφονται γιατί είναι σαν να αποδέχονται ότι η Ελλάδα έχει χάσει κάποιο κυριαρχικό δικαίωμα, που είναι εκτός τόπου και χρόνου, δεν έχει καμία βάση. Η Ελλάδα έδωσε την άδεια χωρίς περαιτέρω εντάσεις. Αυτή τη στιγμή τα πράγματα είναι απολύτως ήρεμα, το καλώδιο περνάει, η Ελλάδα έδωσε την άδεια γιατί δεν υπάρχει κανένα θέμα κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η Τουρκία ενημερώθηκε και είναι ευχαριστημένη γι’ αυτό ενώ κάποτε ζητούσε να δώσει άδεια. Μην τα ξεχνάμε αυτά. Έχουν αξία.  Αυτά τα ξεχνούν όσοι μόνο θέλουν να τα ξεχάσουν και βέβαια να εμφανίζουν ιδιαίτερα τον Κ. Μητσοτάκη και τον Γ. Γεραπετρίτη ως ενδοτικούς. Ευτυχώς, που δεν ασκούν αυτοί εξωτερική πολιτική. Θα είχαμε περιπέτειες χωρίς λόγο.

 Φαίνεται ότι κάποιοι είναι αμετανόητοι και εν τέλει να κατορθώνουν να πετυχαίνουν το αντίθετο από ότι προσπαθούν: Να στηρίζουν τον Κ. Μητσοτάκη. Γιατί κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να τον κατηγορήσει στα σοβαρά τουλάχιστον  ότι κάπου υπέστη ήττα. Γι αυτό άλλωστε πάνω από το 55% της κοινής γνώμης βλέπει θετικά την αμυντική και εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης, τα εξοπλιστικά, τις Στρατηγικές και ενεργειακές Συμφωνίες που έχει συνάψει η χώρα.

Ας σταματήσουν επομένως ορισμένοι το αυτομαστίγωμα και τη θεωρία ότι η Ελλάδα είναι αδύναμη και έτοιμη να σηκώσει ψηλά τα χέρια. Δεν είμαστε υπερδύναμη αλλά μια χώρα που είναι ήρεμη δύναμη, που διαθέτει πρωτόγνωρη ισχύ  και στην τελική ανάλυση το αποτέλεσμα μετράει. Ποιο είναι το αποτέλεσμα: Το καλώδιο θα περάσει χωρίς καμία άδεια από την Τουρκία και το έργο θα υλοποιηθεί. Μάλλον, όμως δεν είναι αυτό που τους απασχολεί. Η φθορά και η πτώση του Κ. Μητσοτάκη τους νοιάζει. Ωστόσο, ας το καταλάβουν επιτέλους. Μ’ αυτού του είδους την αντιπολίτευση δεν τον ρίχνουν, τον δυναμώνουν.

* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).

]]>
Ο Τσίπρας που μοιάζει πια με πουκάμισο αδειανό – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος https://emvolos.gr/o-tsipras-poy-moiazei-pia-me-poykamiso-adeiano-grafei-o-nikos-g-sakellaropoylos/ Wed, 11 Nov 2026 22:15:39 +0000 https://emvolos.gr/?p=789065 Τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την υπόθεση πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας -Κύπρου- Ισραήλ, είδαμε κι ακούσαμε έναν Τσίπρα… αξιοθρήνητο. Αφού αρχικά είχε υποπέσει σε ανεπανάληπτη πολιτική γκάφα -μιλώντας για … «καλώδιο τηλεπικοινωνίας» (!!!), έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, κατηγορώντας τη … για εθνική υποχώρηση και αποτυχία στην εξωτερική πολιτική. Υποστήριξε μάλιστα, ότι η χώρα έχει καταστεί ανήμπορη να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην περιοχή και αναγκάζεται να ζητά την άδεια ή τη συναίνεση της Τουρκίας.
Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Για μια ακόμη φορά, άσκησε πολιτική με ψέματα. Από πουθενά δεν προκύπτει ότι υπάρχει εθνική υποχώρηση στο ζήτημα. Από πουθενά! Ούτε άδεια ζητήθηκε από την Τουρκία, ούτε τίποτα παρόμοια, ενώ η Ελλάδα απολαμβάνει πρωτοφανή εκτίμηση σε όλα τα διεθνή φόρα. Κι όλα τα στοιχεία δείχνουν, ότι οι μόνες χώρες που εξέδωσαν άδειες ερευνών, είναι η Ελλάδα κι η Κύπρος, ουδεμία άλλη.

Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, ο Τσίπρας, ασκεί πολιτική και κριτική, όχι με βάση την αλήθεια και την πραγματικότητα, αλλά με βάση όσα λένε οι Τούρκοι για εσωτερική τους κατανάλωση. Χωρίς φυσικά να παρουσιάζουν κάποιο χαρτί που να αποδεικνύει ότι η Ελλάδα τους ζήτησε την άδεια… Κι ο Τσίπρας πιστεύει τους Τούρκους κι όχι την κυβέρνηση της πατρίδας του!

Κι αυτό, αποτελεί σαφή στροφή προς πολιτικές πεζοδρομίου κι όχι μετριοπαθή Κεντρώα πολιτική. Εξ ου κι οι Γάλλοι της Publicis, που είχαν αναλάβει την συμβουλευτική κι επικοινωνιακή υποστήριξη του rebranding, δεν ανανέωσαν τη συνεργασία μαζί του.

Πριν από αυτό, ο Τσίπρας υπό το βάρος της δημοσκοπικής στασιμότητας, της αποτυχίας του rebranding που επιχείρησε και της απογοήτευσής του που η Ελλάδα δεν έγινε Γαλλία, πήγε στο Παρίσι για να διαδηλώσει και να δηλώσει αλληλεγγύη του στους Γάλλους διαδηλωτές. Που πολλοί εξ αυτών δημιούργησαν το κύμα λεηλασιών, βανδαλισμών, κλοπών και καταστροφών.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα: η αδυναμία του να συμφιλιωθεί με την ίδια του την πολιτική διαδρομή και, κυρίως, με την πραγματικότητα. Γιατί ο Τσίπρας και η μετριοφροσύνη δεν υπήρξαν ποτέ έννοιες που να συναντιούνται εύκολα. Η πολιτική του παρουσία χαρακτηρίζεται διαχρονικά από μια υπερβολική αυτοαναφορικότητα, από την πεποίθηση ότι αποτελεί περίπου τον αυτονόητο πρωταγωνιστή της Κεντροαριστεράς και ότι η επιστροφή του στην εξουσία είναι περισσότερο ζήτημα χρόνου παρά πολιτικής αξιολόγησης.

Μόνο που η πολιτική δεν λειτουργεί με όρους προσωπικής επιθυμίας. Κι ασφαλώς δεν αρκεί κάποιος να αυτοπροσδιορίζεται ως Κεντρώος, μετριοπαθής ή ευρωπαϊστής για να πείσει ότι πράγματι εκπροσωπεί αυτές τις αξίες. Το Κέντρο δεν είναι ένας πολιτικός χώρος που μπορεί να καταληφθεί με μια επικοινωνιακή εκστρατεία, ούτε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που περιμένει τον Τσίπρα να αποφασίσει πότε θα επιστρέψει. Απαιτεί πολιτική αξιοπιστία, συνέπεια, θεσμική σοβαρότητα, γνώσεις, μέτρο και, επάνω απ’ όλα, εμπιστοσύνη.

Κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι «φίλοι» του Τσίπρα. Αντιθέτως, είναι φίλοι του η πόλωση, ο λαϊκισμός, η ανέξοδη καταγγελία, ο αδικαιολόγητος στόμφος, το ψέμα…

Το πρόβλημα είναι ακόμη βαθύτερο. Ο Τσίπρας κουβαλάει στις πλάτες του μια ολόκληρη κυβερνητική θητεία, με τις αυταπάτες, τις αντιφάσεις, τις επιλογές και τις συνέπειές της. Κουβαλάει το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, τη διαχείριση της οικονομίας, τη θεσμική και πολιτική περιπέτεια εκείνης της περιόδου, αλλά και τη βαθιά διάψευση των προσδοκιών που ο ίδιος καλλιέργησε. Δεν μπορεί να ζητά από την κοινωνία να ξεχάσει όσα συνέβησαν επειδή αποφάσισε να επανεμφανιστεί με διαφορετικό πολιτικό περιτύλιγμα. Ας μη ξεχνάμε ότι τα δημοσκοπικά ποσοστά του κόμματος Τσίπρα, είναι χαμηλότερα από τις χειρότερες εκλογικές επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Κι εδώ βρίσκεται και η ουσία της σημερινής του αδυναμίας. Εμφανίζεται ως άδειο πουκάμισο, επειδή δεν μπορεί να παρουσιάσει ένα πειστικό πολιτικό σχέδιο, μια νέα αντίληψη για τη διακυβέρνηση, μια διαφορετική πρόταση από τον ρεαλισμό του Μητσοτάκη. Είναι ένας πολιτικός χωρίς πολιτικό έρμα, που αναζητά τρόπο για να ξαναγίνει πρωταγωνιστής, χωρίς να έχει κάτι ουσιαστικά καινούργιο να προτείνει.

Και όσο αυτό συμβαίνει, το Κέντρο δεν μπορεί να τον χωρέσει. Όχι επειδή το Κέντρο ανήκει αποκλειστικά στον Μητσοτάκη, αλλά κι επειδή αυτό προϋποθέτει αξιοπιστία και σταθερότητα. Αυτά είναι άγνωστα στον Τσίπρα.

Ασφαλώς, ο Τσίπρας εξακολουθεί να διαθέτει πολιτική αναγνωρισιμότητα κι ένα ακροατήριο που παραμένει πιστό στο πρόσωπό του. Αυτό, όμως, δεν συνιστά από μόνο του πολιτική δυναμική. Η αναγνωρισιμότητα δεν είναι δημοτικότητα, η νοσταλγία δεν είναι πολιτική πρόταση και η προσωπική προβολή δεν ισοδυναμεί με κοινωνική αποδοχή.

Πιο πολύ στηρίζεται από συγκεκριμένα ΜΜΕ ολιγαρχών, παρά από μεγάλες κοινωνικές μάζες κι εκλογική δυναμική που να επιβεβαιώνεται στην κοινωνία.

Και κάπως έτσι, έχει εγκλωβιστεί σ’ έναν φαύλο … Αριστερόφρονα κύκλο, αδυνατώντας να διεισδύσει στο σημαντικό κομμάτι της  κοινωνίας που επιλέγει κυβερνήτες της χώρας…

Τώρα δεν είναι 2015, ο κόσμος γνωρίζει.  Κι όσο κι αν ο Τσίπρας προσπαθεί να γεμίσει το πολιτικό του ένδυμα με παλιές δόξες, νέες διακηρύξεις και επικοινωνιακές κατασκευές, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Ένα πουκάμισο αδειανό…

]]>
Χωριά χωρίς παιδιά, σχολεία χωρίς μαθητές: Η Ελλάδα αδειάζει και το δημογραφικό χτυπά καμπανάκι εθνικού κινδύνου https://emvolos.gr/choria-choris-paidia-scholeia-choris-mathites-i-ellada-adeiazei-kai-to-dimografiko-chtypa-kampanaki-ethnikoy-kindynoy/ Wed, 11 Nov 2026 14:16:45 +0000 https://emvolos.gr/?p=789004 Γράφει ο Β. Κωνσταντινόπουλος

Η υπογεννητικότητα, η φυγή των νέων και η ερήμωση  της υπαίθρου δεν είναι πλέον μια μελλοντική απειλή. Είναι μια πραγματικότητα που απαιτεί άμεσες πολιτικές αποφάσεις.

Το δημογραφικό αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το μέλλον της χώρας. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι αποκαλυπτικά: το 2025 καταγράφηκαν μόλις 65.618 γεννήσεις, έναντι 121.841 θανάτων. Δηλαδή, σχεδόν δύο άνθρωποι χάνονται για κάθε παιδί που γεννιέται. Παράλληλα, σύμφωνα με την «Καθημερινή», οι γεννήσεις μειώθηκαν περίπου 42% από το 2009 έως το 2024. Οι συνέπειες φαίνονται ήδη στα σχολεία μέσα σε τρία σχολικά χρόνια χάθηκαν περίπου 21.000 μαθητές, ενώ καταργήθηκαν δεκάδες σχολικές μονάδες. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν ήδη χωριά χωρίς σχολεία, με ελλείψεις γιατρών και ελάχιστες προοπτικές για τους νέους.

Η Ημαθία δεν αποτελεί εξαίρεση

Η ίδια πραγματικότητα αποτυπώνεται και στην Ημαθία. Η «Καθημερινή», σε έρευνά της για τη δημογραφική συρρίκνωση, αναφέρεται στον Δήμο Νάουσας, ο οποίος έχει χάσει περίπου το 7% του πληθυσμού του, ενώ η πόλη της Νάουσας περίπου το 5,5%. Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα στα χωριά των Πιερίων, στον πρώην Δήμο Μακεδονίδος, Ριζώματα, Σφηκιά, Δάσκιο, Πολυδένδρι  και Χαράδρα αντιμετωπίζουν έντονη πληθυσμιακή υποχώρηση.

Σύμφωνα με την απογραφή, η περιοχή από 1.646 κατοίκους το 2011 έπεσε στους 1.263 το 2021, χάνοντας σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της μέσα σε μία δεκαετία. Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται νέοι που έφυγαν, οικογένειες που δεν δημιουργήθηκαν και χωριά που δυσκολεύονται να κρατήσουν ζωντανή την καθημερινότητά τους.

Χρειάζεται σχέδιο, όχι μόνο επιδόματα

Η δημιουργία του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ήταν ένα θετικό και αναγκαίο θεσμικό βήμα. Ωστόσο, η ύπαρξη ενός υπουργείου και οι οικονομικές ενισχύσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ένα νέο ζευγάρι χρειάζεται εργασία, αξιοπρεπές εισόδημα, προσιτή κατοικία και ασφάλεια για το μέλλον.

Απαιτείται ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο με:

  1. Ισχυρότερη οικονομική στήριξη της οικογένειας, με φορολογικές ελαφρύνσεις ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών και ουσιαστική ενίσχυση των τρίτεκνων και πολύτεκνων.
  2. Προσιτή κατοικία για τα νέα ζευγάρια, με αξιοποίηση κλειστών κατοικιών και κίνητρα εγκατάστασης σε μικρές πόλεις και χωριά.
  3. Ειδικά κίνητρα για την περιφέρεια, ώστε νέοι επαγγελματίες, επιστήμονες και οικογένειες να μπορούν να ζήσουν και να εργαστούν στον τόπο τους.
  4. Στήριξη των βασικών δημόσιων υπηρεσιών, με σχολεία, γιατρούς, παιδικούς σταθμούς και αξιόπιστες συγκοινωνίες.
  5. Αναγέννηση της αγροτικής οικονομίας, με στήριξη των νέων αγροτών, μείωση του κόστους παραγωγής και ενίσχυση της μεταποίησης.
  6. Καλύτερη ισορροπία εργασίας και οικογένειας, με ολοήμερα σχολεία, περισσότερες δομές φροντίδας και ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γονέων.

Κάθε δήμος χρειάζεται επίσης το δικό του δημογραφικό σχέδιο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες των χωριών και των μικρών πόλεων.

Η Ελλάδα χρειάζεται παιδιά και ζωντανή ύπαιθρο

Το δημογραφικό δεν είναι υπόθεση μιας κυβέρνησης ή μιας εκλογικής περιόδου. Είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης και απαιτεί συνέχεια, σχέδιο και αποτελέσματα. Όταν κλείνει ένα σχολείο, χάνεται ένα κομμάτι της ζωής του χωριού. Όταν φεύγει μια νέα οικογένεια, χάνεται ένα κομμάτι από το μέλλον του τόπου. Δεν θέλουμε μια Ελλάδα που απλώς μετρά κάθε χρόνο λιγότερες γεννήσεις και περισσότερα άδεια χωριά. Θέλουμε μια Ελλάδα που δίνει στους νέους λόγους να μείνουν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να χτίσουν το μέλλον τους στον τόπο τους. Γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει μέλλον, αν δεν έχει παιδιά και  η ύπαιθρος δεν μπορεί να επιβιώσει, αν την αφήσουμε να σβήσει.

Βασίλης Κωνσταντινόπουλος
Πολιτευτής Ελληνικής Λύσης

]]>
Ο Πατριωτισμός των κραυγών & η αλήθεια για το καλώδιο – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος https://emvolos.gr/o-patriotismos-ton-kraygon-amp-i-alitheia-gia-to-kalodio-grafei-o-nikos-g-sakellaropoylos/ Tue, 10 Nov 2026 22:15:09 +0000 https://emvolos.gr/?p=788787 Θα ξεκινήσουμε την ανάλυση/προσέγγιση της υπόθεσης του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου- Ισραήλ, ανάποδα. Από τις ΗΠΑ. Που ενδιαφέρονται πιο πολύ κι από τις συμμετέχουσες χώρες, προκειμένου να ολοκληρωθεί το project.
Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Οι παραπολιτικές -πλην όμως απολύτως επιβεβαιωμένες– πληροφορίες, αναφέρουν ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, διαμήνυσε στον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα, τον Τομ Μπάρακ, να πέσουν οι τόνοι των Τούρκων στο ζήτημα. Δηλαδή, με σαφήνεια και ξεκάθαρα, ο Ρούμπιο έκανε πράξη αυτό που πρεσβεύει κι είπε στην επίσκεψή του στην Αθήνα.

Την ίδια ώρα, τόσο οι Ρεπουμπλικάνοι όσο κι οι Δημοκρατικοί, τάσσονται αναφανδόν στην ολοκλήρωση του έργου χωρίς τουρκικά προσκόμματα. Συνδέουν μάλιστα το project, με τον μεγάλο διάδρομο Ινδίας- Μέσης Ανατολής και Ευρώπης. Θεωρούν δε το έργο, ως κορυφαίο βήμα ενός στρατηγικού σχεδιασμού, που εκτός της ενεργειακής ασφάλειας, θα περιλαμβάνει τη θαλάσσια ένωση της Ινδίας με τον Κόλπο και την Ευρώπη, με ταυτόχρονη μείωση της επιρροής της Κίνας προς τη Δύση. Αυτά λοιπόν, δεν θ’ αφήσουν οι ΗΠΑ να διακυβευτούν από την Τουρκία.

Προσέξτε: Αυτά τα δεδομένα, απομονώνουν την Άγκυρα κι ήδη αυτό αποτυπώνεται στα τουρκικά ΜΜΕ. Μετά δε τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές, ελαχιστοποιείται κιόλας η προμήθεια των F-35. Υπό αυτή την πίεση, αναζητείται από τους Τούρκους τρόπος να τονωθεί το εσωτερικό τους μέτωπο. Μα αυτό δεν πρόκειται να γίνει στο ζήτημα του καλωδίου.

Προσέξτε κι αυτό: Από την άλλη πλευρά, η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι βρίσκεται ισχυροποιημένη και βάλλεται μόνο από τα ψέματα της αντιπολίτευσης. Που είτε δεν «διαβάζουν» καλά τα δεδομένα και τα γεγονότα, είτε θεωρούν ότι θα «πυροβολήσουν» τον Μητσοτάκη και θα τον εκθέσουν στην ελληνική κοινή γνώμη. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι όσοι επέμεναν κι επιμένουν ότι ζητήθηκε άδεια από την Τουρκία, ψεύδονται. Άλλωστε η διακοίνωση της Γαλλίας επ’ ουδενί σημαίνει ότι ζητήθηκε άδεια ερευνών από την Τουρκία, απλώς ενημέρωση εργασιών έγινε. Όπως έγινε και προς την Αίγυπτο.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης. Άλλο η ενημέρωση μιας τρίτης χώρας για την εκτέλεση ενός έργου σε μια ευαίσθητη γεωπολιτικά περιοχή και εντελώς διαφορετικό η αναγνώριση δικαιώματος της χώρας αυτής να εγκρίνει ή να απαγορεύει τις εργασίες. Άλλο η διπλωματική διαχείριση μιας πιθανής έντασης και άλλο η παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η σύγχυση αυτών των εννοιών δεν αποτελεί ούτε σοβαρή νομική προσέγγιση ούτε υπεύθυνη πολιτική κριτική.

Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, κάτι: Εάν υπάρχει συμφωνία με την Τουρκία, ας παρουσιαστεί. Εάν υπάρχει έγγραφο που αναγνωρίζει δικαίωμα στην Άγκυρα να εγκρίνει ή να απαγορεύει τις έρευνες και την πόντιση του καλωδίου, ας κατατεθεί. Εάν υπάρχει συγκεκριμένη πράξη με την οποία η Ελλάδα αποδέχεται τουρκικές διεκδικήσεις, ας αποκαλυφθεί. Αυτή είναι η ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης: τα στοιχεία, τα έγγραφα, οι αποφάσεις και οι δεσμεύσεις. Όχι οι υποψίες που μετατρέπονται σε βεβαιότητες και στη συνέχεια σε κατηγορίες περί εθνικής μειοδοσίας. Μα ΔΕΝ υπάρχει τίποτα τέτοιο.

Η κριτική προϋποθέτει γνώση των δεδομένων. Δεν μπορεί να στηρίζεται σε αυθαίρετες συνδέσεις, ούτε να παρουσιάζει κάθε διπλωματική επικοινωνία ως υποχώρηση και κάθε προσπάθεια αποτροπής μιας κρίσης ως ένδειξη ενδοτισμού.

Εάν υιοθετήσουμε αυτή τη λογική, τότε κάθε διαπραγμάτευση είναι προδοσία, κάθε ενημέρωση είναι αναγνώριση δικαιωμάτων και κάθε διπλωματικός χειρισμός είναι ύποπτος εκ προοιμίου.

Και υπάρχει και κάτι ακόμη που δεν πρέπει να παραβλέπεται. Το καλώδιο δεν είναι ένα έργο που αφορά αποκλειστικά την ελληνική κυβέρνηση ή την Κύπρο. Είναι ένα εγχείρημα με ευρωπαϊκή διάσταση, με ισχυρό ενεργειακό και γεωστρατηγικό αποτύπωμα και με προεκτάσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τα στενά όρια της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης. Η σημασία του για την ενεργειακή ασφάλεια, τη διασυνδεσιμότητα και τη στρατηγική θέση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πολύ μεγάλη για να μετατρέπεται σε εργαλείο μικροκομματικής αντιπαράθεσης.

Όποιος επιχειρεί να αξιολογήσει τους κυβερνητικούς χειρισμούς οφείλει να συνεκτιμά ολόκληρη τη γεωπολιτική εικόνα για να οικοδομήσει ένα αφήγημα περί δήθεν εθνικής υποχώρησης.

Στο τέλος της ημέρας, η αντιπολίτευση έχει κάθε δικαίωμα να αμφισβητεί την κυβέρνηση. Έχει, μάλιστα, υποχρέωση να ελέγχει τις επιλογές της σε ένα τόσο σοβαρό εθνικό ζήτημα. Εκείνο που δεν έχει δικαίωμα να κάνει είναι να υποκαθιστά την απόδειξη με την υπόθεση και να παρουσιάζει την πολιτική της εκτίμηση ως αποδεδειγμένο γεγονός.

Γιατί το να ζητάς εξηγήσεις είναι θεσμικός σου ρόλος. Το να καταγγέλλεις, όμως, προδοσία χωρίς να παρουσιάζεις τα στοιχεία που τη στοιχειοθετούν είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Καθίσταται τελικά και γραφικό.

Τα εθνικά θέματα απαιτούν σοβαρότητα, γνώση και καθαρή ματιά. Δεν προσφέρονται για πολιτικά πυροτεχνήματα και καλλιέργεια φόβου και καχυποψίας.

Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από πατριωτισμό των κραυγών, αλλά από πατριωτισμό των πράξεων. Και η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων δεν αποδεικνύεται με το ποιος φωνάζει περισσότερο, αλλά με το ποιος γνωρίζει, ποιος τεκμηριώνει και ποιος μπορεί να διακρίνει τη διπλωματική διαχείριση από την πραγματική υποχώρηση. Γιατί, τελικά, η εθνική ευθύνη δεν μετριέται σε καταγγελίες περί προδοσίας, αλλά σε αποδείξεις.

]]>
Πού βασιλεύει η διαφθορά – Γράφει Δημήτριος Π. Τοπάλης https://emvolos.gr/poy-vasileyei-i-diafthora-grafei-dimitrios-p-topalis/ Mon, 09 Nov 2026 22:24:56 +0000 https://emvolos.gr/?p=788655     Άνοιξα τον υπολογιστή μου προχθές, για να ενημερωθώ σε κάποια θέματα, που με απασχολούσαν. Όταν τελείωσα την έρευνά μου, εμφανίστηκε στην οθόνη μου ένα παλιό σύμβολο, που κάποτε με απασχόλησε και αφορούσε στο ΔΕΙΚΤΗ  ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ, γνωστότερο με τα αρχικά C.P.I. Μελετώντας τις ανακοινώσεις του διεθνούς αυτού οργανισμού, που μετρά με συγκεκριμένα στοιχεία το δείκτη διαφθοράς κάθε χώρας, βρήκα έναν πίνακα, όπου καταγράφονταν όλες οι χώρες με το δικό τους δείκτη διαφθοράς.
Δημήτριος Τοπάλης
Γράφει Δημήτριος Π. Τοπάλης

 Έχουμε και λέμε λοιπόν. Οι ελεγχόμενες χώρες είναι συνολικά 182. Όσο πιο μεγάλος είναι ο αριθμός κατάταξης της χώρας τόσο μεγαλύτερη είναι η διαφθορά.  Διαβάστε λοιπόν τα αποτελέσματα για το έτος 2025, που δεν τολμά κανείς να αμφισβητήσει. ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ 180η θέση, ΣΟΜΑΛΙΑ 181η, ΤΟΥΡΚΙΑ 124η, ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ 172η, ΙΡΑΝ 153η, ΡΩΣΙΑ 157η  κ.λ.π.

     Για τη Βόρεια Κορέα, τη Βενεζουέλα, την Τουρκία, τη Σομαλία και το Ιράν ξέραμε όλοι τι συμβαίνει και πόση σημασία δίνουν στις δημοκρατικές διαδικασίες οι απολυταρχικές αυτές χώρες. Για τη Ρωσία όμως; Τη χώρα, που κάποιοι Έλληνες πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ή απλοί πολίτες την έχουν  ως ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ χρηστής διοίκησης και δημοκρατίας; Δεν πρέπει, αγαπητοί μου, να πέφτουμε από τα σύννεφα. Η Ρωσία του Πούτιν βρίσκεται στην 157η θέση. Απέχει μόλις 25 θέσεις από τον Απόλυτο Δείκτη Διαφθοράς σ’ όλο τον κόσμο, που τον κατέχει η νεοϊδρυθείσα χώρα του Νοτίου Σουδάν.

    Ο σύντροφος Πούτιν ήταν, επί δεκαεξαετία  πράκτορας της ΚΑ. ΓΚΕ. ΜΠΕ. στα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης. Μυημένος από μικρός στο κομμουνιστικό σύστημα διακυβέρνησης εξελίχθηκε σε στυγνό δικτάτορα και επίδοξο συνεχιστή του ολοκληρωτικού εκείνου καθεστώτος, που, κυριολεκτικά, είχε διαλύσει κάθε έννοια δημοκρατίας. Αυτό το αχαρακτήριστο για τους πολιτισμένους ανθρώπους σοβιετικό κράτος κατέρρευσε παταγωδώς το 1990.

    Μήπως οι πολιτικοί κι οι δημοσιογράφοι, που εκδηλώνουν ολοφάνερα τη λατρεία τους στον πολεμοχαρή Βλαδίμηρο, θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα μας στα ίδια επίπεδα διαφθοράς, που έχουν διαπιστωθεί στη Ρωσία;  Μήπως επιθυμούν να διοικείται η Ελλάδα, που γέννησε το δημοκρατικό πολίτευμα, με το ολιγαρχικό σύστημα του Πούτιν; Μήπως κάποιοι θέλουν σήμερα να καταλάβουν όλους τους αρμούς της εξουσίας και να τους ασκήσουν με το σύστημα του Βλαδίμηρου;

    Ο σύντροφος Πούτιν, έχει  εμφανίσει τώρα τελευταία τεράστιες αναθεωρητικές  διεκδικήσεις και έχει επιτεθεί εντελώς αναίτια στην Ουκρανία. Η σλαβική αυτή χώρα, έχει φυλετική συγγένεια με τη Ρωσία κι είναι αφοσιωμένη στην ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία και το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Στην Ουκρανία όμως, εδώ και πολλούς αιώνες, κατοικούν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Έλληνες. Η Οδησσός, η Μαριούπολη κι άλλες πόλεις διαθέτουν πολύ μεγάλες ελληνικές Κοινότητες με πολύ σπουδαίες εμπορικές και ναυτιλιακές δραστηριότητες.

    Ο ρωσικός στρατός όμως, που διαθέτει τεράστιο αριθμό μουσουλμάνων μισθοφόρων,  με εντολή του αδίστακτου Πούτιν, κατέστρεψε την Ελληνικότατη πόλη ΜΑΡΙΟΥΠΟΛΗ και εξόντωσε περίπου 30.000 αθώους Έλληνες, τα κόκαλα των οποίων βρίσκονται κάτω από τα ερείπια εδώ και πέντε περίπου χρόνια.  Αυτή και μόνο η πράξη θα έπρεπε να αποτρέψει τους Έλληνες να εκδηλώνουν ρωσοφιλικές ή σλαβοφιλικές τάσεις και να τους οδηγήσει στη μελέτη της ιστορίας, όπου οι Σλάβοι, για 13 περίπου αιώνες, αποτελούσαν πάντα μια διαρκή απειλή για το Βυζάντιο και για την Ελλάδα γενικότερα.

  Κλείνοντας αναφέρω ότι η Ελλάδα στο δείκτη αντίληψης διαφθοράς βρίσκεται στην 56η θέση το 2025, με την παρατήρηση ότι, σε σχέση με το 2024, υπήρξε πτώση κατά μία μονάδα. Ελπίζουμε στην επόμενη αξιολόγηση να βρεθούμε ακόμη πιο χαμηλά.

Δημήτριος Π. Τοπάλης

]]>
Ας μην παίζουν κάποιοι με τα εθνικά θέματα – Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης https://emvolos.gr/as-min-paizoyn-kapoioi-me-ta-ethnika-themata-grafei-o-zacharias-zoypis/ Mon, 09 Nov 2026 22:23:49 +0000 https://emvolos.gr/?p=788649 Ας πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή. Έχει αξία. Όλες τις τελευταίες μέρες υπάρχει ένταση στο Αιγαίο για τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» πρόκειται να αναχωρήσει με κατεύθυνση την ευρύτερη περιοχή των ερευνών. Η Ελλάδα εξέδωσε σχετική Navtex, η Τουρκία θεωρεί ότι δεν ενημερώθηκε όπως είχε ζητήσει και εξέδωσε αντι-Navtex. Λίγη ώρα μετά την έκδοση της ελληνικής NAVTEX, η Τουρκία αντέδρασε με δική της, στην οποία δεν περιορίζεται απλώς στην ανακοίνωση δικών της συντεταγμένων για τις έρευνες, αλλά σε σκληρό ύφος τονίζει ότι «όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές που υπάγονται στην τουρκική δικαιοδοσία πρέπει να συντονίζονται με τις αρμόδιες τουρκικές αρχές».
Ζαχαρίας Ζούπης
Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Μάλιστα το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ανέβασε τους τόνους. Σε ανακοίνωσή του, χαρακτήρισε «μη εξουσιοδοτημένες» τις NAVTEX Ελλάδας και Κύπρου, προσθέτοντας ότι δεν έχει ληφθεί η συγκατάθεση της Τουρκίας για δραστηριότητα εντός της υφαλοκρηπίδας της, και κατέληγε με την αποφασιστικότητα της Άγκυρας να προστατεύσει τα – όπως γράφει – κυριαρχικά της δικαιώματα.

Η Αθήνα τήρησε μια καθαρή και αποφασιστική στάση. Ελληνικές διπλωματικές πηγές τόνιζαν σταθερά, ότι «οι εργασίες του γαλλικού ερευνητικού πλοίου VB Abeille Marengo, θα προχωρήσουν βάσει του επιχειρησιακού προγραμματισμού της εταιρείας, σε ελληνικά και κυπριακά χωρικά ύδατα και σε περιοχές ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας».

Αυτά μέχρι προχθές. Κανένας δεν σχολίαζε στην Ελλάδα και όλοι περιμέναμε τι θα συμβεί στην πράξη. Με αγωνία; Με αγωνία.

Μέχρι που έκανε δήλωση ο Υπουργός της Τουρκίας Φιντάν, περίπου ότι όλα είναι εντάξει. Ξαφνική δήλωση και θα αναμενόταν οι δημοσιογράφοι και άλλοι να διερευνήσουν, γιατί ο Φιντάν έκανε αυτή την τοποθέτηση. Μήπως το ξανασκέφτηκαν; Μήπως κατανόησαν ότι δεν είναι ώρα για «τσαμπουκάδες»; Μήπως συνειδητοποίησαν ότι δεν μιλάμε για ένα απλό έργο, αλλά για έργο χρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε με ό,τι σημαίνει αυτό; Θα μπορούσαν να ρωτήσουν τον Φιντάν χίλια πράγματα. Στην Ελλάδα όμως έγινε το ακριβώς αντίθετο. Άρχισαν να θέτουν ερωτήματα για το τι έκανε η Ελλάδα και οδήγησε σ’ αυτή την δήλωση. Από εκείνη την στιγμή και μετά σειρά από απόστρατους και ειδικούς αναλυτές άρχισαν να θέτουν ερωτήματα που εν ολίγοις έθεταν το ζήτημα, τι εκπτώσεις, τι υποχωρήσεις μπορεί να έκανε η χώρα στο παρασκήνιο.

Μιλάμε για τον πλήρη παραλογισμό. Αν η χώρα δεν βυθίσει το καλώδιο θα είναι κατηγορούμενη για ενδοτισμό και προδοσία. Αν όλα προχωρήσουν, θα υπάρχει η σκιά ότι για να λέει αυτά ο Φιντάν, κάπου έχουμε δείξει ενδοτισμό, κάπου υποχωρήσαμε.

Δεν γίνεται όμως έτσι δουλειά. Το μονά ζυγά δικά μας, δεν μπορεί να ισχύει ες αεί για κάποιους που στην ρητορική τους υπερπροβάλουν ένα πατριωτισμό χωρίς περιεχόμενο. Ίσως όλοι αυτοί δεν έχουν δει κάτι που βλέπει η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Ότι αυτά τα χρόνια η Ελλάδα έχει καταστεί με τις Στρατηγικές Συμμαχίες που έχει συνάψει, τις διπλωματικές πρωτοβουλίες της και τα εξοπλιστικά προγράμματα ποιο ισχυρή και πιο ασφαλής παρά ποτέ.

Τέλος πάντων κοντός ψαλμός αλληλούια. Όλα θα φανούν στα επόμενα εικοσιτετράωρα, τις επόμενες μέρες. Θα φανεί αν συνήθεια κάποιων είναι να σπέρνουν την φημολογία της ενδοτικότητας ή αν λένε και μπράβο αν προχωράνε όλα κανονικά. Όλα θα φανούν στην πράξη και πέρα από όλη αυτή την φιλολογία, καλό είναι να προχωρήσουμε με σχέδιο, ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και στην πόντιση του καλωδίου χωρίς πιέσεις από όλες αυτές τις προσεγγίσεις και αναλύσεις.

Τι περιμένουμε: Μένει να φανεί αν υπάρχει σχεδιασμός για κάποια άλλη κίνηση από την γαλλική εταιρεία πριν το γαλλικό πλοίο φτάσει στην περιοχή των ερευνών. Μένει επίσης να φανεί αν η Άγκυρα θα μείνει στα λόγια ή θα επιδιώξει, σε μια επανάληψη όσων συνέβησαν το καλοκαίρι του 2024 στα ανοιχτά της Κάσου, να παρέμβει δυναμικά στο πεδίο.

* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).

]]>